2158/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2158 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2158/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη και Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Σεπτεμβρίου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών: 1) ..., 2) ..., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Φοίβο-Χαράλαμπο Παπαδάτο και κατέθεσαν προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΚΙΝΗΣΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Α.Ε.", που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αναστάσιο Προυσανίδη και δεν κατέθεσε προτάσεις, 2) ..., 3) ..., 4) ..., 5) ..., οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24/10/2003 αγωγή των ήδη αναιρεσειουσών, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης.

Εκδόθηκε η 4054/2004 απόφαση που κήρυξε το ως άνω δικαστήριο καθ' ύλη αναρμόδιο προς εκδίκαση της αγωγής και την παρέπεμψε στο καθ' ύλη και κατά τόπο αρμόδιο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 17004/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2345/2006 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 20/11/2007 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Γεωργία Λαλούση, ανέγνωσε την από 13/11/2008 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του παρόντος Δικαστηρίου Αρεοπαγίτου Αθανασίου Πολυζωγόπουλου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειουσών ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της παραστάσας αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις προσκομιζόμενες με επίκληση ..., ..., ..., και ... εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Θεσσαλονίκης ... αποδεικνύεται, ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με πράξη ορισμού δικασίμου για τη δικάσιμο της 28-11-2008 και κλήση προς συζήτηση γι' αυτή, κατά την οποία η υπόθεση αναβλήθηκε νόμιμα από το πινάκιο για τη δικάσιμο, που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στους δεύτερο, τρίτο, τέταρτο και πέμπτο από τους αναιρεσιβλήτους ..., ..., ..., ...). Οι τελευταίοι δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο κατά την ανωτέρω νέα δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε νόμιμα από το οικείο πινάκιο και δεν παραστάθηκαν με πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Συνεπώς, η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).

ΙΙ. Από τα άρθρα 335-338, 339, 340 και 346 ΚΠολΔ συνάγεται ότι, ο δικαστής, για να σχηματίσει την κρίση του για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, παραβίαση δε αυτής της υποχρέωσης ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθμός 11 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως, ο οποίος ιδρύεται, αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που ο νόμος δεν επιτρέπει ή παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν.

Αρκεί, για την ίδρυση του λόγου, και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο. Σημειώνεται, ότι δεν είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία στην απόφαση και στην αξιολόγηση του καθενός από τα αποδεικτικά μέσα. Το γεγονός ότι μνημονεύονται και εξαίρονται μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της, κατά την κρίση του δικαστηρίου, μεγαλύτερης σημασίας τους, δεν σημαίνει, ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα υπόλοιπα, αρκεί βέβαια να γίνεται αδίστακτα βέβαιο από όλο το περιεχόμενο της αποφάσεως ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι.

Τέλος, η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας περί του αν συνάγεται εξώδικη ομολογία, που εκτιμάται, κατά το άρθρο 352 παρ. 2 ΚΠολΔ, ελεύθερα, από έγγραφα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, ανάγεται σε πράγματα και, ως εκ τούτου, δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου. Επομένως, ο εκ του άρθρου 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται μη λήψη υπόψη εξώδικης ομολογίας, δεν ιδρύεται, αν από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, ότι το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη το έγγραφο, από το οποίο συνάγεται κατά το λόγο αναιρέσεως, εξώδικη ομολογία.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, προσάπτουν οι αναιρεσείουσες στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλειες από το άρθρο 559 αριθ. 1 1 περ. γ' ΚΠολΔ, ισχυριζόμενες ειδικότερα ότι το Εφετείο, για το σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος, με βάση το οποίο απέρριψε την αγωγή τους ως αβάσιμη κατ ουσίαν, δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν για την απόδειξη της βασιμότητας της αγωγής τους, και συγκεκριμένα:

α) τα υπ' αριθ. ... και ... συμβόλαια της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Σοφίας Αμττόνη , β) τις υπ' αριθ. 27-4-2004 και 27 -1-2005 καταθέσεις της μητέρας τους ..., ενώπιον του Ειρηνοδικείου και του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, αντίστοιχα, γ) τις εξώδικες ομολογίες, των διαδίκων στις δίκες που έγιναν κατά τα έτη 2000 και 2001 για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων και δ) την από 7-4-2003 εξώδικη δήλωση τους που επιδόθηκε νομότυπα στους αναιρεσιβλήτους και με την οποία απάντησαν στην γενομένη από την πρώτη αναιρεσίβλητη γνωστοποίηση-δήλωση για μονομερή παράταση της ένδικης μισθώσεως κατά δέκα έτη.

Από την επισκόπηση, όμως, της προσβαλλόμενης απόφασης και ειδικότερα από την περιεχόμενη σε αυτή γενική μνεία όλων των κατ' είδος αποδεικτικών μέσων, και μάλιστα και των εγγράφων και μαρτυρικών καταθέσεων, που προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν οι διάδικοι, σε συνδυασμό με όλο το περιεχόμενο της απόφασης, στην οποία, μάλιστα, αναφέρονται ρητά τα υπ' αριθ. ...

και ... συμβόλαια, δεν γεννάται αμφιβολία, ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και εξετίμησε με τις υπόλοιπες αποδείξεις και τα ως άνω αποδεικτικά μέσα. Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, κατά το μέρος που πλήττει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση για μη λήψη υπόψη των πιο πάνω αποδεικτικών μέσων είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Κατά τα λοιπά, ο ίδιος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προσάπτεται στο Εφετείο ότι δεν έλαβε υπόψη εξώδικες ομολογίες των αναιρεσιβλήτων που προέκυπταν από τα εν λόγω έγγραφα, αναφορικά με την έλλειψη γνώσεως του όρου για μονομερή παράταση της μίσθωσης, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, αφού ο τρόπος ασκήσεως της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, δηλαδή η ευχέρεια να συναγάγει ομολογία ή άρνηση συγκεκριμένου ισχυρισμού δεν υπόκειται στον αναιρετικό έλεγχο, διότι αποτελεί εκτίμηση πραγμάτων (άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ).

ΙΙΙ Με τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 2 ΚΠολΔ δεν καθιερώνεται ειδικός λόγος αναιρέσεως αλλά επιτρέπεται στον Άρειο Πάγο ο έλεγχος του περιεχομένου των διαδικαστικών εγγράφων για τη διαπίστωση της υπάρξεως ενός από τους λόγους αναιρέσεως που αναγνωρίζονται από τον ΚΠολΔ. Ο Άρειος Πάγος μπορεί, δηλαδή, να κρίνει τους κατά της προσβαλλόμενης απόφασης προτεινόμενους λόγους αναιρέσεως και με την αξιολόγηση του περιεχομένου των διαδικαστικών εγγράφων και των κρίσεων, οι οποίες εξηνέχθησαν από το ουσιαστικό δικαστήριο. Δεν δικαιούται, όμως, ο Άρειος Πάγος, στο πλαίσιο του ελέγχου του περιεχομένου των διαδικαστικών εγγράφων, να προβεί σε επανεκτίμηση των αποδείξεων για να ελέγξει την με τα διαδικαστικά έγγραφα γενόμενη εκτίμηση των αποδείξεων από την προσβαλλόμενη απόφαση.

Εν προκειμένω, με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στο Εφετείο πλημμέλεια από το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, διότι εσφαλμένα εκτίμησε το περιεχόμενο των διαδικαστικών εγγράφων (προτάσεων και παρεμβάσεων) των αναιρεσιβλήτων και δεν συνήγαγε, από αυτά, εξώδικη ομολογία τους, αναφορικά με το γεγονός ότι οι αναιρεσείουσες δεν γνώριζαν τον όρο για μονομερή παράταση της μίσθωσης πέραν της εικοσαετίας, αλλά ούτε και έλαβε υπόψη κατά την κατάρτιση του επιζήμιου γι' αυτές πορίσματος τις υπ' αριθ. 878/2000 και 18301/2001 αποφάσεις του Ειρηνοδικείου και του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, αντίστοιχα, στις οποίες γίνεται λόγος μίσθωσης δεκαετούς διάρκειας με δικαίωμα παράτασης για άλλα δέκα έτη. Όμως, σύμφωνα με τα όσα προεκτέθηκαν, ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι ο Άρειος Πάγος δεν δικαιούται, ελέγχοντας το περιεχόμενο διαδικαστικών εγγράφων, να προβεί σε επανεκτίμηση των αποδείξεων, με σκοπό να ελέγξει την εκτίμηση αυτών.

ΙV. Ο λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 17 ΚΠολΔ ιδρύεται, όταν η απόφαση περιέχει αντιφατικές διατάξεις. Για να ιδρυθεί λόγος αναιρέσεως με βάση την εν λόγω διάταξη, πρέπει η αντίφαση μεταξύ των διατάξεων της προσβαλλόμενης αποφάσεως να υπάρχει στο διατακτικό της, έτσι ώστε να καθίσταται, εξαιτίας αυτής, αδύνατη η εκτέλεση της, ή να εμποδίζεται η παραγωγή και η ενέργεια δεδικασμένου. Κατά συνέπεια, ο πιο πάνω λόγος αναιρέσεως δεν ιδρύεται όταν η αντίφαση βρίσκεται στις αιτιολογίες, εκτός αν επέχουν θέση διατακτικού.

Εν προκειμένω, με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση πλημμέλεια από το εδάφιο 17 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι το Εφετείο με αντιφατικές αιτιολογίες προέβη σε εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και δέχθηκε τους ισχυρισμούς των αναιρεσιβλήτων απορρίπτοντας την αγωγή. Όμως, με βάση τα όσα προεκτέθηκαν, ο πιο πάνω λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, συνακόλουθα δε, αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος για έρευνα, είναι απορριπτέα και η αίτηση αναιρέσεως στο σύνολό της. Τέλος δε και όσον αφορά τη δικαστική δαπάνη της παρισταμένης διαδίκου, αυτή βαρύνει λόγω της ήττας τους, του εφεσιβλήτους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ1ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20-1 1-2007 αίτηση της... κλπ για αναίρεση της 2345/2006 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στη δικαστική δαπάνη της παραστάσας πρώτης αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε χίλια εκατό (1.100) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 3 Νοεμβρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Νοεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ