2155/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2155 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2155/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη και Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Σεπτεμβρίου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Χ, κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Στυλιανή Πατρώνα και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ψ1, 2) Ψ2, 3) Ψ3, 4) Ψ4, κατοίκων ..., οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6/3/2007 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6098/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 571/2008 του Εφετείου Πειραιά. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 6/10/2008 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Γεωργία Λαλούση, ανέγνωσε την από 9/9/2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αναίρεσης.

Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις ..., ..., ... και ...εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας Πειραιώς ... προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για τη δικάσιμο, που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από την επισπεύδουσα τη συζήτηση αναιρεσείουσα στους αναιρεσιβλήτους. Οι αναιρεσίβλητοι δεν εμφανίστηκαν κατά την προαναφερόμενη δικάσιμο, όταν εκφωνήθηκε η υπόθεση από το πινάκιο στη σειρά της, ούτε κατέθεσε δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και, επομένως, το Δικαστήριο πρέπει να προχωρήσει στη συζήτηση σαν να ήταν όλοι οι διάδικοι παρόντες, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ.

ΙΙ. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1007, 1117 ΑΚ, 1, 2 παρ. 1, 4 παρ. 1, 5 και 13 του ν. 3741/1929, που διατηρήθηκε σε ισχύ και μετά την εισαγωγή του ΑΚ με το άρθρο 54 του ΕισΝΑΚ, συνάγεται ότι στην οριζόντια ιδιοκτησία ιδρύεται, κυρίως χωριστή (διαιρεμένη) κυριότητα σε όροφο οικοδομής ή διαμέρισμα ορόφου, παρεπομένως δε και αναγκαστική συγκυριότητα, που αποκτάται αυτοδικαίως, κατ' ανάλογη μερίδα στα μέρη του όλου ακινήτου, που χρησιμεύουν σε κοινή από όλους τους οροφοκτήτες χρήση, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται, κατά ενδεικτική στις διατάξεις αυτές απαρίθμηση, το έδαφος, οι αυλές κλπ.

Ο προσδιορισμός των κοινοκτήτων και κοινοχρήστων αυτών μερών, γίνεται, είτε με τη συστατική της οροφοκτησίας δικαιοπραξία, είτε με ιδιαίτερες συμφωνίες μεταξύ όλων των οροφοκτητών, κατά τα άρθρα 4 παρ. 1, 5 και 13 του ως άνω ν. 3741/1929. Αν τούτο δεν γίνει, αν δηλαδή δεν ορίζεται τίποτε από την ως άνω δικαιοπραξία ούτε με ιδιαίτερες συμφωνίες, τότε ισχύει ο προσδιορισμός που προβλέπεται από τις πιο πάνω διατάξεις.

Το ίδιο συμβαίνει, ήτοι ισχύει ο προσδιορισμός που προβλέπεται από τις αναγκαστικού δικαίου πολεοδομικές διατάξεις νόμου, όταν η προαναφερόμενη δικαιοπραξία ή οι συμφωνίες αντίκεινται στις διατάξεις αυτές, όταν δηλαδή ο καθορισμός των κοινοχρήστων, κατ' έκταση και περιεχόμενο, με βάση τις ανωτέρω συμφωνίες έρχεται σε ευθεία αντίθεση με ρητή πολεοδομική διάταξη που απαγγέλλει ρητώς ή σαφώς ακυρότητα.

Τέτοια διάταξη είναι και εκείνη του άρθρου 1 παρ. 5 εδ. τελευταίο του ν. 960/1979 "περί επιβολής υποχρεώσεων προς δημιουργίαν χώρων σταθμεύσεως αυτοκινήτων δια την εξυπηρέτησιν των κτιρίων", όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 Ν. 1221/1981. Κατά την τελευταία αυτή διάταξη "αι τυχόν δημιουργούμεναι θέσεις σταθμεύσεως εις τον ελεύθερον ισόγειον χώρον του κτιρίου όταν τούτο κατασκευάζεται επί υποστηλωμάτων (pilotis) κατά τις ισχύουσες διατάξεις, δεν δύνανται ν' αποτελέσουν διηρημένας ιδιοκτησίας".

Δηλαδή από τη διάταξη αυτή προκύπτει με σαφήνεια, ότι, όταν η οικοδομή ανεγείρεται με άδεια και υπό το πολεοδομικό σύστημα της αφέσεως του ισογείου χώρου ακαλύπτου, ο ακάλυπτος αυτός χώρος δεν μπορεί να αποτελέσει διαιρεμένες ιδιοκτησίες, που να ανήκουν δηλαδή σε ένα ή περισσότερους ιδιοκτήτες, είτε αυτοί είναι οροφοκτήτες είτε τρίτοι, αλλά θα παραμείνει ως κοινόχρηστος, με την πιο πάνω έννοια, επί του οποίου αποκτάται αυτοδικαίως όπως προαναφέρθηκε συγκυριότητα, εφόσον υφίσταται οριζόντια ιδιοκτησία σε όροφο οικοδομής ή σε διαμέρισμα ορόφου και παρεπομένως αναγκαστική συγκυριότητα των οροφοκτητών κατ' ανάλογη μερίδα τούτων επί του κοινοχρήστου αυτού χώρου, που χρησιμεύει σε κοινή από όλους τους οροφοκτήτες χρήση, στον καθορισμό και μόνον της οποίας (χρήσεως) μπορούν να προβούν.

Επομένως, η συμφωνία των οροφοκτητών για κατάργηση του κοινόχρηστου χαρακτήρα της pilotis και η μεταβίβαση του χώρου αυτής σε τρίτους κατά διαιρεμένες ιδιοκτησίες, έρχεται σε ευθεία αντίθεση προς την άνω πολεοδομική διάταξη του ν. 1221/1981, η οποία είναι αναγκαστικού δικαίου, ως επιδιώκουσα (η συμφωνία αυτή) το απαγορευμένο και αθέμιτο αποτέλεσμα ήτοι την κάλυψη του υποχρεωτικώς από το νόμο ακαλύπτου ισογείου χώρου ή τη μεταβίβαση αυτού σε τρίτους κατ' αποκλειστική τους ιδιοκτησία και είναι για το λόγο αυτό απολύτως άκυρη, ως αντικείμενη στην αναγκαστικού δικαίου ως άνω απαγορευτική πολεοδομική διάταξη (ΑΚ 174).

Η ακυρότητα δε αυτή ως απόλυτη μπορεί να προταθεί από καθένα που έχει έννομο συμφέρον (ΟλΑΠ 5/1991). Έτσι, ο χώρος της πυλωτής ή ανοικτά τμήματα του χώρου αυτού ανήκουν στα κοινόκτητα και κοινόχρηστα μέρη της οικοδομής, επί των οποίων μπορεί μόνο να παραχωρηθεί, με τη συστατική της οροφοκτησίας ή με μεταγενέστερη συμφωνία μεταξύ όλων των συνιδιοκτητών, δικαίωμα αποκλειστικής χρήσεως σε ιδιοκτήτες ορόφων ή διαμερισμάτων της ίδιας οικοδομής (ΟλΑΠ 23/2000).

Ο με το ανωτέρω περιεχόμενο περιορισμός της χρήσης του χώρου αυτού από τους λοιπούς οροφοκτήτες έχει απλώς το χαρακτήρα δουλείας κατ' άρθρο 13 παρ. 3 Ν 3741/1929, χωρίς όμως να είναι πραγματική δουλεία με την έννοια των άρθρων 1118 και 1119 ΑΚ και επιβάλλεται από τις αναγκαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 1 παρ. 1, 2 εδ.

α-β, 5 του Ν 960/1979, όπως τροποποιήθηκε με το Ν 1221/1981 και το ΠΔ 1340/1981, συνίσταται δε στην υποχρέωση των συνιδιοκτητών, επί οικοδομών που ανεγείρονται με άδεια και υπό το πολεοδομικό σύστημα της αφέσεως του ισογείου ακαλύπτου, να εξασφαλίσουν είτε σε ακάλυπτο είτε σε καλυμμένο (μεταξύ των υποστηλωμάτων της οικοδομής-pilotis), χώρο για την στάθμευση των αυτοκινήτων των συνιδιοκτητών της οικοδομής.

Συνεπεία του περιορισμού αυτού της κυριότητας δεν επιτρέπεται στους συνιδιοκτήτες του οικοπέδου με τη συστατική της οροφοκτησίας δικαιοπραξία και με οποιαδήποτε μεταγενέστερη κατά τους νόμιμους τύπους γενόμενη τροποποίησή της, να μην εξασφαλίζουν στην κοινόκτητη pilotis της οικοδομής θέσεις στάθμευσης των αυτοκινήτων των ιδιοκτητών των διαμερισμάτων, με την παραχώρηση των θέσεων αυτών σε εκ κατασκευής και λειτουργικώς κείμενες συνήθως στο υπόγειο της οικοδομής, εξυπηρετικές μόνον των αναγκών διαμερισμάτων, αποθήκες, που αποτελούν βοηθητικούς χώρους των διαμερισμάτων, χωρίς δική τους λειτουργικότητα, έστω και αν οι αποθήκες αυτές έχουν ορισθεί με την συστατική της οριζόντιας ιδιοκτησίας δικαιοπραξία ως αυτοτελείς ιδιοκτησίες, με αποτέλεσμα οι ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων των ορόφων να μη μπορούν να εξασφαλίσουν στην pilotis θέσεις στάθμευσης των αυτοκινήτων τους και να στερούνται έτσι της δυνατότητας χρήσεως κοινοκτήτου και κοινοχρήστου μέρους της οικοδομής.

Πρέπει να σημειωθεί ότι στον καθορισμό του απαιτούμενου αριθμού θέσεων στάθμευσης αυτοκινήτων αναλόγως της χρήσεως και του μεγέθους των κτιρίων σε περιοχές εντός της μείζονος περιοχής της πρωτεύουσας με βάση το ΠΔ 1340/1981 δεν προβλέπεται θέση στάθμευσης αυτοκινήτου για επιφάνεια μικρότερη από 40 τετραγωνικά μέτρα, ενώ στην επιφάνεια του κτιρίου, για τον υπολογισμό των θέσεων στάθμευσης δεν συνυπολογίζονται και οι εν γένει βοηθητικοί χώροι.

Επομένως, κατανομή των θέσεων των αυτοκινήτων στον ακάλυπτο χώρο της pilotis της οικοδομής, ώστε να εξασφαλίζεται θέση στάθμευσης αυτοκινήτου σε υπόγεια, χωρίς λειτουργική ανεξαρτησία, μικρή αποθήκη, επιφάνειας μικρότερης από 40 τετραγωνικά μέτρα που αποτελεί βοηθητικό χώρο διαμερίσματος και να μη εξασφαλίζεται θέση στάθμευσης αυτοκινήτου στο διαμέρισμα και έτσι να στερείται παντελώς της χρήσεως της pilotis ο ιδιοκτήτης διαμερίσματος ορόφου, αντιβαίνει ευθέως στον επιβαλλόμενο από τις ως άνω πολεοδομικές διατάξεις περιορισμό της κυριότητας και είναι άκυρη, γι' αυτό δε και θεωρείται ως μη γενομένη.

Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα, κρίσιμα για την τύχη της αναίρεσης πραγματικά περιστατικά: "Οι ενάγοντες, καθώς άλλωστε δεν αμφισβητείται (άρθρο 261 ΚΠολΔ), είναι ιδιοκτήτες διαμερισμάτων μιας πολυκατοικίας που βρίσκεται στην ... και επί της οδού ... και αποτελείται από δέκα συνολικά διαμερίσματα.

Ειδικότερα, η πρώτη από αυτούς είναι ιδιοκτήτρια του με στοιχεία Ε1 διαμερίσματος του πέμπτου πάνω από το ισόγειο (πυλωτή) ορόφου, το οποίο έχει εμβαδόν 89 τμ και ποσοστό συνιδιοκτησίας 125/1000 εξ αδιαιρέτου, η δεύτερη του με στοιχεία Α2 διαμερίσματος του πρώτου ορόφου, το οποίο έχει εμβαδόν 52τμ και ποσοστό συνιδιοκτησίας 78/1000 εξ αδιαιρέτου, η τρίτη του με στοιχεία Δ1 διαμερίσματος του τετάρτου ορόφου, το οποίο έχει εμβαδόν 76 τμ και ποσοστό συνιδιοκτησίας 101/1000 εξ αδιαιρέτου, και ο τέταρτος του με στοιχεία Α1 διαμερίσματος του πρώτου ορόφου, το οποίο έχει εμβαδόν 86 τμ και ποσοστό συνιδιοκτησίας 126/1000 εξ αδιαιρέτου.

Εξάλλου η εναγομένη, καθώς επίσης συνομολογείται, τυγχάνει ιδιοκτήτρια μικρής αποθήκης, εμβαδού 8,60 τμ, που βρίσκεται στο ημιυπόγειο της ίδιας πολυκατοικίας. Η εν λόγω πολυκατοικία έχει ανεγερθεί με το σύστημα των υποστηλωμάτων (πυλωτής) και έχει υπαχθεί στο καθεστώς της οριζόντιας ιδιοκτησίας με τη ...

πράξης σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και κανονισμού πολυκατοικίας του συμ/φου Πειραιώς Παν. Γκέγκιου, που έχει μεταγραφεί νόμιμα. με την πράξη αυτή, η οποία καταρτίστηκε και υπογράφηκε από τους οικοπεδούχους από το ένα μέρος και τους εργολήπτες που ανήγειραν την πολυκατοικία από το άλλο, ορίστηκε μεταξύ των άλλων ότι οι με αριθμούς 1, 2, 3, 4, 5 και 6 χώροι στάθμευσης της πυλωτής, όπως αυτοί εμφαίνονται στο από Ιουλίου 1982 σχεδιάγραμμα κατόψεως του πολιτικού μηχανικού ..., παραχωρούνται κατ' αποκλειστική χρήση στα διαμερίσματα με τα στοιχεία Γ1, Γ2, Β1, Δ2, Ε1 και ΣΤ1 αντίστοιχα ως παραρτήματα αυτών.

Η εν λόγω συστατική της οροφοκτησίας πράξη τροποποιήθηκε στη συνέχεια διαδοχικά με τις παρακάτω συμβολαιογραφικές πράξεις του ίδιου πιο πάνω συμ/φου, οι οποίες υπογράφηκαν επίσης από τους οικοπεδούχους και τους εργολήπτες και από τα αναφερόμενα πιο κάτω πρόσωπα και μεταγράφηκαν νόμιμα, δηλαδή: α) με τη ...

πράξη, με την οποία αφαιρέθηκε ο με αριθμό 4 χώρος στάθμευσης από το Δ2 διαμέρισμα και παραχωρήθηκε κατ' αποκλειστική χρήση στο Α2 διαμέρισμα, β) με τη ... πράξη, με την οποία ο με αριθμό 3 χώρος στάθμευσης αφαιρέθηκε από το Β1 διαμέρισμα και παραχωρήθηκε κατ' αποκλειστική χρήση στο ΣΤ1 διαμέρισμα, γ) με τη ...

πράξη, με την οποία ορίστηκε ότι θα αποτελεί αυτοτελή ιδιοκτησία η προαναφερόμενη αποθήκη της εναγομένης, η οποία κατασκευάστηκε κατά την πρόοδο των εργασιών ανέγερσης της οικοδομής, και θα έχει ποσοστό συνιδιοκτησίας 5/1000, τα οποία αφαιρέθηκαν από το Ε1 διαμέρισμα, με την ίδια δε πράξη οι με αριθμούς 3 και 6 χώροι στάθμευσης αφαιρέθηκαν από το ΣΤ1 διαμέρισμα και παραχωρήθηκαν κατ' αποκλειστική χρήση στο Ε διαμέρισμα ως παραρτήματα αυτού, δ) με τη ...

πράξη, με την οποία τροποποιήθηκε συγχρόνως και το οικείο (...) προσύμφωνο και εργολαβικό συμβόλαιο και δυνάμει της οποίας ο με αριθμό 2 χώρος στάθμευσης αφαιρέθηκε από το Γ2 διαμέρισμα και παραχωρήθηκε κατ' αποκλειστική χρήση στην πιο πάνω αποθήκη της εναγομένης ως παράρτημα και παρακολούθημα αυτής, ε) με τη ...

πράξη, με την οποία ο με αριθμό 1 χώρος στάθμευσης αφαιρέθηκε από το Γ1 διαμέρισμα και παραχωρήθηκε κατ' αποκλειστική χρήση στην ίδια πιο πάνω αποθήκη ως παράρτημα αυτής, με την ίδια δε πράξη ο εν λόγω χώρος στάθμευσης πωλήθηκε και μεταβιβάστηκε στους εργολήπτες, στ) με την ... πράξη, με την οποία οι εργολήπτες, ιδιοκτήτες τότε του Ε1 διαμερίσματος και της πιο πάνω αποθήκης, αφήρεσαν από το Ε διαμέρισμά τους με αριθμούς 3, 5 και 6 χώρους στάθμευσης και τους παραχώρησαν κατ' αποκλειστική χρήση στην εν λόγω αποθήκη ως παράρτημα αυτής, ζ) με την ...

πράξη, που υπογράφηκε μεταξύ των εργοληπτών και των ιδιοκτητών του Γ1 διαμερίσματος και με την οποία οι με αριθμούς 5 και 6 χώροι στάθμευσης, αφαιρέθηκαν από την επίμαχη αποθήκη και παραχωρήθηκαν κατ' αποκλειστική χρήση στο Γ1 διαμέρισμα ως παραρτήματα αυτού, με την ίδια δε πράξη οι εν λόγω χώροι πωλήθηκαν και μεταβιβάστηκαν από τους εργολήπτες στους ιδιοκτήτες του ως άνω διαμερίσματος ...

και ... και η) με την ... πράξη, η οποία υπογράφηκε μεταξύ αφενός του ..., ιδιοκτήτη τότε του Α1 διαμερίσματος, και αφετέρου των Π. Βικέλη και της εναγομένης, συνιδιοκτητών της προαναφερόμενης αποθήκης, (στους οποίους είχε περιέλθει με το ... συμβόλαιο του ίδιου πιο πάνω συμ/φου) και με την οποία ο με αριθμό 4 χώρος στάθμευσης αφαιρέθηκε από το Α1 διαμέρισμα και παραχωρήθηκε κατ' αποκλειστική χρήση στην ίδια ως άνω αποθήκη ως παράρτημα αυτής, με την ίδια δε πράξη ο παραπάνω χώρος στάθμευσης πωλήθηκε και μεταβιβάστηκε από τον ...

κατ' ισομοιρία στον ... και την εναγομένη. Τέλος, με την ... πράξη της συμ/φου Πειραιώς Βασιλικής Καπράνου-Διάκου, η οποία έχει επίσης μεταγραφεί νόμιμα, η εναγομένη αγόρασε από τον ... το 1/2 εξ αδιαιρέτου της πιο πάνω αποθήκης μαζί με τους αριθμούς 1. 2, 3 και 4 χώρους στάθμευσης και έτσι έγινε αυτή αποκλειστική κυρία της αποθήκης, στην οποία ανήκουν ως παραρτήματα οι παραπάνω χώροι στάθμευσης.

Αντίθετα, καθώς περαιτέρω αποδεικνύεται και συνομολογείται, δεν εξασφαλίστηκαν στην υπόψη πολυκατοικία θέσεις στάθμευσης για τους ενάγοντες. Από τα παραπάνω περιστατικά, ενόψει και όσων σημειώθηκαν στη νομική σκέψη, γίνεται φανερό ότι οι αναφερόμενες πιο πάνω υπό στοιχεία δ', ε', στ' και η' πράξεις τροποποιήσεως της αρχικής πράξης σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας της επίμαχης πολυκατοικίας, κατά το μέρος που αφορούν την παραχώρηση των επιδίκων με αριθμούς 1, 2, 3 και 4 θέσεων στάθμευσης στην (εμβαδού κατωτέρου των 40 τμ και μη λειτουργικώς ανεξάρτητη) αποθήκη της εναγομένης, η οποία δεν διαθέτει στην ίδια πολυκατοικία άλλη οριζόντια ιδιοκτησία, αντιβαίνουν ευθέως στις μνημονευόμενες πιο πάνω αναγκαστικού δικαίου διατάξεις (των ν. 1221/1981 και του π.δ. 1340/1981) και είναι συνεπώς άκυρες.

Εξάλλου, για τον ίδιο λόγο άκυρες είναι επίσης και οι προαναφερόμενες 14155/1990, 24484/1991 και 5709/2000 πράξεις του ιδίου συμ/φου κατά το μέρος που αφορούν την παραχώρηση-μεταβίβαση της αποκλειστικής χρήσης των επιδίκων θέσεων στάθμευσης αρχικά στον ... και την εναγομένη κατ' ισομοιρία και στη συνέχεια στην εναγομένη εξολοκλήρου ως παραρτημάτων της αποθήκης του ημιυπόγειου.

Είναι δε πρόδηλο το έννομο συμφέρον των εναγόντων και νομιμοποιούνται αυτοί υπό την προαναφερόμενη ιδιότητά τους να προβάλλουν την ακυρότητα, αφού οι επίδικοι χώροι στάθμευσης μετά την αφαίρεσή τους από την αποκλειστική χρήση των διαμερισμάτων, στα οποία είχαν αρχικά παραχωρηθεί ως παραρτήματα (αφαίρεση που είναι σύμφωνη με την αρχική της οροφοκτησία πράξη και δεν προσβάλλεται εδώ από τους ενάγοντες) και την αναγνώριση της ακυρότητας των παραπάνω πράξεων κατά το μέρος που αφορά την παραχώρησή τους στην αποθήκη της εναγομένης, ανακτούν τον κοινόχρηστο χαρακτήρα τους και συνεπώς οι ενάγοντες και κάθε άλλος οροφοκτήτης θα δικαιούνται να τους χρησιμοποιούν ακώλυτα".

Μετά τις παραδοχές αυτές το Εφετείο απέρριψε την έφεση της αναιρεσείουσας και τους προσθέτους επ' αυτής λόγους κατά της πρωτόδικης απόφασης με την οποία είχε γίνει δεκτή η αγωγή των αναιρεσιβλήτων και αναγνωρίστηκε η ακυρότητα των προαναφερόμενων πράξεων, καθώς και το δικαίωμα συνιδιοκτησίας-συγκυριότητας στους επίδικους χώρους κατά το ποσοστό της συνιδιοκτησίας τους και υποχρέωσε την εναγομένη να αποδώσει τους χώρους στην κοινή χρήση.

Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις ουσιαστικού δικαίου των άρθρων 4, 5 και 13 του Ν 3741/1929, εφόσον οι εν λόγω χώροι δεν μπορούν να αποτελέσουν παραρτήματα για αποκλειστική χρήση της αποθήκης ιδιοκτησίας της αναιρεσείουσας, ενώ περαιτέρω, ο κανονισμός πολυκατοικίας, που καταρτίζεται μεταξύ όλων των συνιδιοκτητών αυτής και μεταγράφεται, έχει το χαρακτήρα δικαιοπραξίας, οι ρυθμίσεις της οποίας είναι απότοκες μόνης της βουλήσεως των συμβληθέντων και δεν εισάγουν αφηρημένους κανόνες ετερόνομης λειτουργίας με συνέπεια να μην αποτελεί κανόνα δικαίου κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθμ 1 ΚΠολΔ.

Ο μοναδικός λόγος της αναίρεσης, επομένως, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι αβάσιμος και απορριπτέος, συνακόλουθα δε απορριπτέα είναι και η αίτηση αναίρεσης στο σύνολό της.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 6-10-2008 αίτηση της Χ για αναίρεση της 571/2008 απόφασης του Εφετείου Πειραιά.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Οκτωβρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Νοεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ