2154/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2154 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 2154/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή-Εισηγητή και Κωνσταντίνο Φράγκο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Σεπτεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Χ1 που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αριστομένη Τζαννετή, περί αναιρέσεως της 3730/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Ψ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Μιχάλαρο.

Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα-κατηγορουμένη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 22 Ιουνίου 2007 αίτησή της, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1304/2007.

Αφού άκουσε Τους πληρεξουσίους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 314 παρ.1 εδ.α' {Κ όποιος από αμέλεια προκαλεί σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας άλλου τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών. Από το συνδυασμό της ανωτέρω διατάξεως με εκείνη του άρθρου 28 του ίδιου Κώδικα (ορισμός αμέλειας κατά τον ΠΚ) προκύπτει ότι για τη θεμελίωση του εγκλήματος της σωματικής βλάβης από μη συνειδητή αμέλεια απαιτείται να διαπιστωθεί αφενός μεν ότι ο δράστης δεν κατέβαλε την απαιτούμενη κατά αντικειμενική κρίση προσοχή, την οποία όφειλε να καταβάλει κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος, υπό τις ίδιες πραγματικέ καταστάσεις, με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές, την κοινή πείρα, τη συνήθη πορεία των πραγμάτων και τη λογική, αφετέρου δε ότι είχε δυνατότητα με τις προσωπικές του ιδιότητες, γνώσεις και ικανότητες να προβλέψει και να αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το τελευταίο δε πρέπει να τελεί σε αντικειμενικό αιτιώδη σύνδεσμο με την πράξη ή την παράλειψή του.

Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, κατά τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ' του ιδίου Κώδικα λόγω αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ'αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας, είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα στο σύνολό τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω και κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ), χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε από καθένα, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα αποδεικτικά μέσα δεν υποδηλώνει ότι δεν λήφθησαν υπόψη τα άλλα Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης 3730/2007 απόφασης του, το οποίο ως ενιαίο σύνολο παραδεκτώς αλληλοσυμπληρώνονται, το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη περί των πραγμάτων κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των κατ'είδος αναφερομένων στην ίδια απόφαση αποδεικτικών μέσων, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Την 26ην Απριλίου 2004 η κατηγορουμένη, οδηγούσα το υπ'αριθμ.

κυκλοφορίας...... ΙΧ επιβατικό αυτοκίνητο επί της οδού ...., έβαινε από την περιοχή του ... προς τη λεωφόρο .... 'Όταν έφθασε στην λεωφόρο ...., οδηγούσε χωρίς σύνεση και προσοχή, καθόσον, καίτοι υπήρχε εν σχέσει προς την πορεία της ρυθμιστική της κυκλοφορίας πινακίδα με την ένδειξη "STOP", εν τούτοις δεν ακινητοποίησε το όχημά της για να ελέγξει την κίνηση των οχημάτων επί της εν λόγω λεωφόρου και να παραχωρήσει, ως όφειλε, την προτεραιότητα σε αυτούς αλλ'ανελέγκτως εισήλθε με το αυτοκίνητό της στη λεωφόρο ...

και έστριψε δεξιά με κατεύθυνση προς τον ..., καταλαβούσα με το αυτοκίνητό της την αριστερή από τις τρεις λωρίδες κυκλοφορίας του ρεύματος αυτού της λεωφόρου. Κατά τον χρόνον όμως αυτόν, στο σημείο εκείνο, στην ίδια λωρίδα του ρεύματος κυκλοφορίας των οχημάτων με κατεύθυνση από Αθήνα προς ..., δηλαδή στην αριστερή, εκινείτο και η υπ'αριθμ.

κυκλοφορίας .... δίκυκλη μοτοσυκλέτα, την οποία οδηγούσε ο πολιτικώς ενάγων Ψ1. Ο τελευταίος αιφνιδιασθείς από την εκ δεξιών του και εξ εγγυτάτης αποστάσεως ως άνω αμελή και επικίνδυνη συμπεριφορά της κατηγορουμένης, δεν επεχείρησε πέδηση της μοτοσυκλέτας και δεν ηδυνήθη να πραγματοποιήσει και αποφευκτικόν ελιγμόν προς τα αριστερά, καθόσον αριστερά από αυτόν ευρίσκετο η διαχωριστική νησίδα ασφαλείας των δύο ρευμάτων κυκλοφορίας της λεωφόρου ......, με αποτέλεσμα το αυτοκίνητο της κατηγορουμένης να έλθει σε επαφήν με το σώμα εκείνου και εξ αυτού του γεγονότος ο πολιτικώς ενάγων να απωλέσει την ισορροπία του και να πέσει στο έδαφος μαζί με την μοτοσυκλέτα.

Συνεπεία της πτώσεως, ο παθών ετραυματίσθη και υπέστη λαπαροτομία, σπληνεκτομή, παροχέτευση αριστερού ημιθωρακίου για αιμοπνευμοθώρακα από κατάγματα πλευρών αριστερού, περιηπατική συλλογή και συλλογή μεταξύ των εντερικών ελίκων στην ελάσσονα πύελο....". Ακολούθως, με βάση όσα αναφέρθηκαν το Τριμελές Εφετείο κήρυξε ένοχο την κατηγορουμένη και ήδη αναιρεσείουσα για την αποδιδομένη σ'αυτήν αξιόποινη πράξη της σωματικής βλάβης από αμέλεια και της επέβαλε ποινή φυλάκισης 5 μηνών που ανεστάλη για μία τριετία.

Με βάση τις παραπάνω παραδοχές το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτούμενη από τις αναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ'αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του άνω εγκλήματος για το οποίο καταδικάσθηκε η αναιρεσείουσα, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ.1, 28, 314 παρ.1α και 315 παρ.1 ΠΚ, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε.

Ειδικότερα, αναφέρονται στην αιτιολογία τα αποδεικτικά μέσα κατά το είδος τους (μάρτυρες που εξετάσθηκαν νόμιμα στο ακροατήριο, έγγραφα και απολογία της κατηγορουμένης), από τα οποία το Δικαστήριο συνήγαγε τα περιστατικά που εκτέθηκαν και οδηγήθηκε στην καταδικαστική του κρίση, ενώ δεν υπήρχε, κατά νόμο, ανάγκη να τα παραθέσει αναλυτικά και να εκθέσει τι προκύπτει χωριστή από το καθένα από αυτά.

Ειδικότερα προσδιορίζεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η ύπαρξη της μη συνειδητής αμέλειας στο πρόσωπο της κατηγορουμένης και το αξιόποινο αποτέλεσμα (τραυματισμός του πολιτικώς ενάγοντος) που επήλθε εξαιτίας της συμπεριφοράς αυτής αποκλειστικά, χωρίς να δημιουργείται αντίφαση ως προς τον τόπο, το χρόνο και τα αίτια του τραυματισμού του πολιτικώς ενάγοντος με την αναφορά στο μεν αιτιολογικό ότι το αυτοκίνητο της κατηγορουμένης ήλθε σε επαφή με το σώμα του πολιτικώς ενάγοντος (επιβαίνοντος στη δίκυκλη μοτοσυκλέτα του) και εξ αυτού του γεγονότος ο πολιτικώς ενάγων να απωλέσει την ισορροπία του και να πέσει στο έδαφος μαζί με τη μοτοσυκλέτα του και ότι εξαιτίας της πτώσεως του υπέστη τις προαναφερόμενες κακώσεις, στο δε διατακτικό ότι συγκρούστηκε το ΙΧΕ αυτοκίνητο που οδηγούσε η κατηγορουμένη με τη δίκυκλη μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο πολιτικώς ενάγων και ότι από τη σύγκρουση αυτήν των οχημάτων τραυματίσθηκε ο πολιτικώς ενάγων ως οδηγός της δίκυκλης μοτοσυκλέτας. 'Αλλωστε δεν έχει κάποια έννομη συνέπεια ως προς την υπαιτιότητα της αναιρεσείουσας (μη συνειδητή αμέλειά της) για τη σωματική βλάβη του πολιτικώς ενάγοντος αν η τελευταία επήλθε αμέσως μόλις επέπεσε επ'αυτού το αυτοκίνητο που οδηγούσε η αναιρεσείουσα ή με την πτώση του στο έδαφος μαζί με τη δίκυκλη μοτοσυκλέτα του αμέσως μετά τη σύγκρουση των δύο οχημάτων, καθόσον σε αμφότερες τις περιπτώσεις ο προαναφερόμενος τραυματισμός του πολιτικώς ενάγοντος τελεί καθ'ολοκληρία σε αιτιώδη σύνδεσμο με την εγκληματική συμπεριφορά της αναιρεσείουσας κατά την οδήγηση του ζημιογόνου αυτοκινήτου της στον ως άνω τόπο και χρόνο.

Επομένως, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ προβαλλόμενος λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί. Μετά από αυτά και επειδή δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως προς εξέταση, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 ΚΠοινΔ), καθώς και στη δικαστική δαπάνη του παραστάντος νομίμως ως πολιτικώς ενάγοντος Ψ1(άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22-6-2007 αίτηση της X1 για αναίρεση της υπ'αριθμ. 3730/2007 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ, καθώς και στη δικαστική δαπάνη του παραστάντος πολιτικώς ενάγοντος Ψ1, εκ πεντακοσίων (500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 26 Σεπτεμβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 16 Οκτωβρίου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

και ήδη

ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ