2153/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2153 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2153/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη και Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Σεπτεμβρίου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Κλάππα που ανακάλεσε την από 25/6/2009 δήλωση για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, παραστάθηκε αυτοπροσώπως και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Κούρτη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 13/3/2003 και 22/4/2004 αγωγές του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4024/2004 εν μέρει οριστική και 2312/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και η 7145/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από8/6/2008 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Γεωργία Λαλούση ανέγνωσε την από 9/9/2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου λόγου της αναίρεσης και την απόρριψη των λοιπών. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τον αριθμό 9 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ή επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν ή άφησε αδίκαστη αίτηση, αποτελεί δε ο λόγος αυτός τη λογική συνέπεια της ισχύος του συστήματος της συζητήσεως (άρθρο 106 ΚΠολΔ) στο δικονομικό μας δίκαιο.

Στην προκείμενη περίπτωση από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την από 13-3-2003 αγωγή του ο αναιρεσείων, την οποία έστρεφε κατά του ..., ως υπαιτίου εις βάρος του αυτοκινητικού ατυχήματος, και του Επικουρικού Κεφαλαίου ως διαδόχου της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "Προοδευτική ΑΕΑΖ" που ασφάλιζε το ζημιογόνο αυτοκίνητο, επειδή ανακλήθηκε η άδεια της, ζήτησε να του επιδικασθεί το ποσό των 212.220,65 ευρώ συνολικά για υλικές ζημιές και χρηματική ικανοποίηση (62.220,65 + 150.000 ευρώ), εντόκως από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την εξόφληση.

Κατά την προφορική ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών συζήτηση της αγωγής του περιόρισε το αίτημα για την επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης για την ηθική βλάβη σε αναγνωριστικό. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών με την 4024/2004 απόφασή του δέχθηκε εν μέρει την αγωγή επιδικάζοντας 11.825,50 ευρώ, από τις οποίες το Επικουρικό Κεφάλαιο ευθύνεται για την καταβολή 10.292,45 ευρώ και αναγνωρίζοντας ότι του οφείλεται το ποσό των 40.000 ευρώ για την αποκατάσταση της ηθικής του βλάβης, ανέβαλε δε να αποφασίσει οριστικά για ορισμένα αγωγικά κονδύλια (δαπάνη για πρόσληψη αποκλειστικής νοσοκόμου, δαπάνη για επισκέψεις σε εξωτερικά ιατρεία νοσοκομείου, για ακτινογραφία, για φυσιοθεραπευτική αγωγή, για διαφυγόντα εισοδήματα), προκειμένου να προσκομιστεί βεβαίωση από το ασφαλιστικό φορέα του αναιρεσείοντος-ενάγοντος αν έλαβε ή όχι παροχές από αυτόν.

Με την από 8-9-2004 κλήση του ο ενάγων επανέφερε προς συζήτηση την ανωτέρω αγωγή του κατά το μέρος που είχε αναβληθεί η έκδοση οριστικής απόφασης και παράλληλα άσκησε την από 22 Απριλίου 2004 αγωγή του στην οποία ιστορούσε ότι είχε παρέλθει χρονικό διάστημα μεγαλύτερο του έτους από την άσκηση της κύριας αγωγής και ότι είχε αξίωση για δεδουλευμένους τόκους για το αιτηθέν ποσό της αποζημίωσης των 212.220,65 ευρώ, τους οποίους υπολόγισε σε 23.771,11 ευρώ για το χρονικό διάστημα του έτους που παρήλθε από την άσκηση της κύριας αγωγής και ζήτησε να του επιδικασθεί το ανωτέρω ποσό με το νόμιμο από την επίδοση της νέας αυτής αγωγής περί ανατοκισμού και επικουρικά να του επιδικασθεί το ποσό των δεδουλευμένων τόκων του έτους που παρήλθε επί του κεφαλαίου που θα του επιδικασθεί.

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών με την 2312/2005 απόφασή του δέχθηκε την κύρια αγωγή του αναιρεσείοντος κατά το μέρος που είχε αναβληθεί η έκδοση οριστικής απόφασης και δέχθηκε και τη δεύτερη αγωγή για την επιδίκαση τόκων εξολοκλήρου. Το Επικουρικό Κεφάλαιο άσκησε την από 21 Σεπτεμβρίου 2005 έφεσή του κατά και των δύο προαναφερόμενων αποφάσεων του μονομελούς πρωτοδικείου με την οποία διατύπωνε παράπονα για την επιδίκαση αποζημίωσης για την καταστροφή του κράνους, για το ύψος της χρηματικής ικανοποίησης που επιδικάσθηκε για την ηθική βλάβη και την εξολοκλήρου παραδοχή της δεύτερης αγωγής, ενώ ο αναιρεσείων άσκησε αντέφεση με τις προτάσεις του μόνο για κονδύλιο της ηθικής βλάβης.

Το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε την έφεση του αναιρεσιβλήτου και απέρριψε την αντέφεση του ενάγοντος, εξαφάνισε τις συνεκαλλούμενες 4024/2004 και 2312/2005 αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (την πρώτη κατά τις οριστικές διατάξεις της), και δικάζοντας επί των δύο αγωγών, ως προς την πρώτη κύρια αγωγή, α) επιδίκασε 59.974,36 ευρώ για υλικές ζημίες και β) αναγνώρισε ότι το εκκαλούν-εναγόμενο υποχρεούται να καταβάλει στον ενάγοντα 30.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη, και ως προς τη δεύτερη αγωγή δέχθηκε ότι το ποσό των δεδουλευμένων τόκων για το χρονικό διάστημα του έτους που παρήλθε από την επίδοση της κύριας αγωγής ανέρχεται στο ποσό 6.270,96 ευρώ, το οποίο και επιδίκασε υπέρ του ενάγοντος, υποχρεώνοντας το εκκαλούν-εναγόμενο να το καταβάλει εντόκως από την επίδοση της δεύτερης αγωγής μέχρι την εξόφληση.

Το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση παρέλειψε να επιδικάσει τόκους επί του επιδικασθέντος κεφαλαίου των 59.974,36 ευρώ για τις υλικές ζημίες, αλλά και επί του ποσού των 30.000 ευρώ που αναγνώρισε ότι οφείλει να καταβάλει ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη, οι οποίοι οφείλονται και μετά τον περιορισμό του αιτήματος σε αναγνωριστικό (ΟλΑΠ 13/1994), αίτημα που είχε υποβληθεί με το δικόγραφο της αγωγής.

Μετά όμως την παραδοχή της δεύτερης αγωγής, η οποία έγινε δεκτή και επιδικάστηκε το ποσό των τόκων ενός έτους (6270,96 ευρώ) εντόκως, η αξίωση του ενάγοντος για επιδίκαση τόκων επί του επιδικασθέντος και αναγνωρισθέντος κεφαλαίου από την κύρια αγωγή περιορίζεται για το πέραν του έτους από την επίδοση της κύριας αγωγής χρονικό διάστημα.

Το Εφετείο, επομένως, παραλείποντας να αποφανθεί επί του αιτήματος της κύριας αγωγής για επιδίκαση τόκων για το μετά την πάροδο έτους από την επίδοση αυτής χρονικό διάστημα, υπέπεσε στην πλημμέλεια από τον αριθμό 9 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και ο πρώτος λόγος της αναίρεσης είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, ενώ παρέλκει η εξέταση των λοιπών λόγων, αφού αναφέρονται όλοι στο ίδιο ζήτημα.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση μόνο κατά το ανωτέρω μέρος που δεν επιδίκασε τόκους επί του επιδικασθέντος ποσού καθώς και επί του αναγνωρισθέντος ως οφειλομένου μετά την μερική παραδοχή της κύριας αγωγής και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο Αθηνών, η συγκρότηση του οποίου από άλλους δικαστές είναι δυνατή (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Ως προς τη δικαστική δαπάνη, αυτή πρέπει να επιβληθεί σε βάρος του αναιρεσίβλητου, λόγω της ήττας του.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 7145/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών μόνο κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση κατά το αναιρούμενο μέρος στο ίδιο Εφετείο Αθηνών, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Οκτωβρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Νοεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ