Supreme Court dismisses appeal against first-instance judgment for inadmissible legal grounds and procedural errors.

Απόφαση 2150 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2150/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Μιχαήλ Θεοχαρίδη και Κωνσταντίνο Τσόλα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Σεπτεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Γκαρέλια.

Της αναιρεσίβλητης: ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χρήστο Πάπαρη με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-10-1992 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Θάσου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 237/1995 του ίδιου Δικαστηρίου και 269/1997 μη οριστική, 78/1999 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καβάλας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30-8-1999 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Κωνσταντίνος Τσόλας ανέγνωσε την από 14-9-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Η νομική αοριστία της αγωγής, στηρίζει λόγο αναίρεσης για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, συντρέχει δε αν το δικαστήριο για τη θεμελίωση της αγωγής στο συγκεκριμένο κανόνα ουσιαστικού δικαίου αρκέστηκε σε στοιχεία λιγότερα ή αξίωσε περισσότερα από εκείνα που ο κανόνας αυτός απαιτεί για τη γένεση του οικείου δικαιώματος, κρίνοντας αντιστοίχως νόμιμη ή μη στηριζόμενη στο νόμο την αγωγή.

Αντίθετα η ποσοτική ή ποιοτική αοριστία της αγωγής, η οποία υπάρχει όταν δεν εκτίθενται στην αγωγή όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμο για τη στήριξη του αιτήματος της αγωγής, τα πραγματικά, δηλαδή, περιστατικά που απαρτίζουν την ιστορική βάση της αγωγής και προσδιορίζουν το αντικείμενο της δίκης, δημιουργεί λόγους αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 8 και 14 του ΚΠολΔ, οι οποίοι όμως δεν περιλαμβάνονται στους λόγους αναίρεσης κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων καθώς και των αποφάσεων των Πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων που προβλέπονται περιοριστικώς στο ανωτέρω άρθρο 560 του ίδιου κώδικα.

Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης ο αναιρεσείων μέμφεται το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, διότι δεν απέρριψε ως αόριστη την ένδικη αγωγή περί κανονισμού ορίων, παρά το ότι στο δικόγραφο της δεν περιέχονται όλα τα απαιτούμενα πραγματικά περιστατικά και συγκεκριμένα δεν αναφέρεται ο χρόνος έναρξης της εκ μέρους αυτού (αναιρεσείοντος) αμφισβητήσεως των ορίων και "οι κατ' ιδίαν πράξεις αμφισβητήσεως-προσβολής δικαιωμάτων νομής, κατοχής και κυριότητας της αντιδίκου του". 'Ετσι όμως προβάλλεται ποσοτική αοριστία της αγωγής, αποδίδεται δηλαδή αναιρετική πλημμέλεια από το άρθρο 599 αριθ. 14 ΚΠολΔ (και όχι από το άρθρο 560 αριθ. 1 ίδιου Κώδικα, που επικαλείται ο αναιρεσείων), που δεν προβλέπεται, κατά τα ανωτέρω, ως λόγος αναίρεσης κατά αποφάσεων των ειρηνοδικείων και των πολυμελών πρωτοδικείων που εκδόθηκαν σε εφέσεις κατά των αποφάσεων εκείνων των δικαστηρίων και επομένως ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απαράδεκτος.

ΙΙ. Κατά τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο 1) αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου....2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος....3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα και 4} αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας.

Από την αμέσως πιο πάνω διάταξη προκύπτει, ότι η απαρίθμηση των λόγων αναίρεσης κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά αποφάσεων των ειρηνοδικείων είναι περιοριστική. Οι λόγοι αναίρεσης είναι μόνο τέσσερις και αντιστοιχούν προς τους λόγους αναίρεσης που προβλέπονται από τους αριθμούς 1, 2, 4, 5 και 7, αντίστοιχα, του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προς τους οποίους όμως δεν ταυτίζονται απολύτως.

Έτσι, δεν ιδρύεται ο λόγος, όταν το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, κήρυξε παρά το νόμο ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο, όταν έλαβε υπόψη του αποδεικτικό μέσο που ο νόμος δεν επιτρέπει και όταν στέρησε την απόφασή του από τη νόμιμη βάση της, εάν αυτή δεν έχει αιτιολογίες ή έχει αντιφατικές ή ανεπαρκείς αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων με τους δεύτερο, τρίτο, κατά το δεύτερο μέρος του, και τέταρτο λόγους της αναίρεσης, από τους αριθμούς, κατ' ορθή υπαγωγή, 14, 11α και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (και όχι από το άρθρο 560 αριθ. 1 του ίδιου Κώδικα που αυτός επικαλείται), αποδίδει, αντιστοίχως, στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Καβάλας, που δίκασε ως Εφετείο, τις αιτιάσεις:

α) ότι κήρυξε παρά το νόμο απαράδεκτο με το να δεχθεί, ότι η ασκηθείσα από αυτόν ανταγωγή δεν ενεγράφη εμπροθέσμως στα οικεία βιβλία διεκδικήσεων, κατ' άρθρο 220 ΚΠολΔ, και να την απορρίψει ως απαράδεκτη, β) ότι έλαβε υπόψη αποδεικτικό μέσο που ο νόμος δεν επιτρέπει και συγκεκριμένα έλαβε υπόψη προς ενίσχυση της κρίσεώς του για την απόδειξη της νομής του επίδικου ακινήτου εκ μέρους της αντιδίκου του την 51/1990 απόφαση των ασφαλιστικών μέτρων του Ειρηνοδικείου Θάσου, "χωρίς να γίνεται μνεία ότι επήλθε μεταγραφή της αποφάσεως αυτής και η οποία ουδεμία ισχύ είχε αφού είχε εξαφανιστεί με την υπ' αριθμ. 199/1992 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καβάλας, και γ) ότι στέρησε την απόφασή του από τη νόμιμη βάση της, αφού "παρέλειψε να αναφέρει τον αριθμό, τον τόμο, την ημεροχρονολογία και το υποθηκοφυλακείο στο οποίο μετεγράφησαν τα υπ' αριθμ. ...

και ... συμβόλαια μεταβιβάσεως κυριότητας και δωρεάς των συμβολαιογράφων Θάσου Κωνσταντίνου Κόπολα και Κύρου Τερζίδη αντίστοιχα". Οι λόγοι αυτοί είναι, σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν, απαράδεκτοι. Με τον τρίτο λόγο, κατά το πρώτο μέρος του, από τον αριθ.1 του άρθρου 560 του ΚΠολΔ, ο αναιρεσείων ψέγει το Πολυμελές Πρωτοδικείο, διότι δέχθηκε ότι η αντίδικος του απέκτησε την νομή της επίδικης αποθήκης με την 51/1990 απόφαση ασφαλιστικών μέτρων του Ειρηνοδικείου Θάσου κατά παραβίαση των διατάξεων των άρθρων 976-978 ΑΚ, που δεν προβλέπουν κτήση νομής με δικαστική απόφαση.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση, αφού από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, ότι η εν λόγω απόφαση ασφαλιστικών μέτρων ελήφθη υπόψη ως αποδεικτικό στοιχείο (δικαστικό τεκμήριο) προς ενίσχυση της κρίσεως περί ασκήσεως νομής στο επίδικο εκ μέρους της αναιρεσίβλητης και δεν έγινε δεκτό ότι με αυτή μεταβιβάστηκε η νομή.

III. Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ, η εκτίμηση του περιεχομένου διαδικαστικών εγγράφων της ίδιας ή άλλης δίκης, ιδίως αγωγών, παρεμβάσεων, ένδικων μέσων, προτάσεων ή δικαστικών αποφάσεων ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο, πλην όμως η διάταξη αυτή δεν εισάγει ειδικό λόγο αναίρεσης, πέραν από εκείνους που προβλέπονται στο άρθρο 559 του ΚΠολΔ, αλλά παρέχει στον Άρειο Πάγο τη δυνατότητα εκτίμησης των διαδικαστικών εγγράφων, προκειμένου να κρίνει εάν συντρέχει κάποιος από τους λόγους των άρθρων 559 ή 560 ΚΠολΔ.

Συνεπώς ο τρίτος λόγος αναίρεσης, κατά το τρίτο μέρος του, με τον οποίο ο αναιρεσείων προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια της εσφαλμένης εκτίμησης της 51/1990 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Θάσου, είναι προεχόντως απαράδεκτος, V. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, η οποία δεν περιέχει άλλους λόγους εκτός από τους παραπάνω, και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα της τελευταίας (ΚΠολΔ 176, 183, 191 παρ.2).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 30-8-1999 αίτηση του ... για αναίρεση της 78/1999 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καβάλας, που δίκασε ως Εφετείο.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 3 Νοεμβρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Νοεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ