Supreme Court dismisses appeal against conviction for lack of reasoning, finding the lower court's reasoning sufficient and detailed.

Απόφαση 2150 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 2150/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή-Εισηγητή και Κωνσταντίνο Φράγκο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Σεπτεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου X1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Φίλιππο Φίλια, περί αναιρέσεως της 55997ΣΤ/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 26 Οκτωβρίου 2007 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 2012/2007.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 551 παρ.3 του ΚΠΔ, κατά της απόφασης με την οποία καθορίζεται συνολική εκτιτέα ποινή επιτρέπεται η άσκηση αναίρεσης στον καταδικασμένο και στον Εισαγγελέα για λόγους που περιέχονται στο άρθρο 510 παρ.1 του ίδιου Κώδικα, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η έλλειψη της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλεται από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ, όπως ήδη ισχύει.

Ειδικότερα, στην περίπτωση αυτή, για να είναι αιτιολογημένη η κρίση του Δικαστηρίου, αναφορικά με τη συνδρομή ή μη των προϋποθέσεων των άρθρων 94, 96 και 97 του ΠΚ, πρέπει να αναφέρονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι επί μέρους καταδικαστικές αποφάσεις, οι ποινές που έχουν επιβληθεί και να προκύπτει ότι οι ποινές αυτές συναντώνται κατά την εκτέλεσή τους, αν πρόκειται δε για τον καθορισμό συνολικής ποινής επί συρροής ποινών σε χρήμα πρέπει να διαλαμβάνεται ότι για την επαύξηση εκτιμήθηκαν οι οικονομικοί όροι του καταδικασμένου.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη με αριθμ. 55997ΣΤ/2007 απόφασή του, καθόρισε κατόπιν αιτήσεως του ήδη αναιρεσείοντος και προτάσεως του Εισαγγελέα, συνολική ποινή φυλάκισης 21 έτη και 1 μήνα και εκτιτέα κατ'άρθρο 94 παρ.1 ΠΚ δέκα (10) έτη και συνολική χρηματική ποινή 981.252,13 ευρώ, για τις επί μέρους ποινές που έχουν επιβληθεί σ'αυτόν με 20 καταδικαστικές αποφάσεις για τα εγκλήματα της λαθρεμπορίας, απάτης, υπεξαγωγής εγγράφων, πλαστογραφίας, του ΑΝ 86/1967 και λοιπά που τέλεσε ο ίδιος.

Για τον καθορισμό της ως άνω συνολικής της στερητικής της ελευθερίας ποινής το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών έλαβε υπόψη του τη συνδρομή των προϋποθέσεων των άρθρων 94 και 97 του ΠΚ, όπως τούτο προκύπτει από την αιτιολογία της αποφάσεώς του. Ειδικότερα προκύπτει ότι διαλαμβάνονται λεπτομερώς σ'αυτήν οι επί μέρους καταδικαστικές αποφάσεις, οι στερητικές της ελευθερίας ποινές που έχουν επιβληθεί στον αναιρεσείοντα με καθεμία από τις αποφάσεις αυτές και με αναφορά μάλιστα του εγκλήματος που τέλεσε και καταδικάστηκε και ότι οι ποινές αυτές συναντώνται κατά την εκτέλεση και δεν έχουν εκτιθεί.

Περαιτέρω και όσο αφορά τον καθορισμό της ανωτέρω συνολικής χρηματικής ποινής, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση διαλαμβάνεται στην αιτιολογία της ότι το δικαστήριο που εξέδωσε αυτή κατά την επαύξηση της βαρύτερης από τις συντρέχουσες χρηματικές ποινές εκ 854.452,13 ευρώ έλαβε υπόψη του σύμφωνα με το άρθρο 96 του ΠΚ του οικονομικούς όρους του καταδικασμένου-αναιρεσείοντος συνεκτιμώντας τη μαρτυρική κατάθεση ενώπιον του του γιου του ......

και τα έγγραφα που προσκομίστηκαν σ'αυτό από τον τότε συνήγορό του. Επομένως η προσβαλλόμενη απόφαση έχει την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία τόσο ως προς τον καθορισμό της εκτιτέας συνολικής της στερητικής της ελευθερίας ποινής όσο και ως προς το καθορισμό της συνολικής χρηματικής ποινής επισημαίνοντας ότι η επαύξηση της βαρύτερης χρηματικής ποινής έγινε για καθεμία συντρέχουσα όμοια ποινή κατά ποσοστό μικρότερον του ημίσεος αυτής και δεν έγινε κατά την επαύξηση παράβαση των ορίων που ορίζονται από το άρθρο 96 παρ.1 ΠΚ.

Επομένως όσα αντίθετα υποστηρίζονται από τον αιτούντα που συνιστούν αιτιάσεις του από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ του ΚΠοινΔ λόγον αναίρεσης, είναι αβάσιμα στο σύνολό τους και απορριπτέα. Συνακόλουθα πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26-10-2007 αίτηση του X1 και ήδη κρατουμένου στις δικαστικές Φυλακές, για αναίρεση της με αριθμ. 55997ΣΤ/2007 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 26 Σεπτεμβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 15 Οκτωβρίου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

και ήδη

ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ