214/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 214 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 214/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο και Χαράλαμπος Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ....., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Καλαϊτζίδη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. .........., 2. ....... 3. ....... και 4. ........ Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Σακελλαρίδη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις αγωγές από 10-7-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσπρωτίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 113/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 46/2005 του Εφετείου Κερκύρας. Την αναίρεση των αποφάσεων αυτών ζητά ο αναιρεσείων με την από 29/3/2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης, ανέγνωσε την από έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης της 46/2005 απόφασης του Εφετείου Κέρκυρας. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψη της καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή από τη διάταξη του άρθρου 522 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι η εξουσία του Εφετείου περιορίζεται στον έλεγχο των κεφαλαίων της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, που προσβάλλονται με την έφεση και τους πρόσθετους αυτής λόγους. Εξάλλου, από το συνδυασμό των άρθρων 1033, 1108 και 1118 AΚ, 224, 262 παρ. 1 και 269 παρ. 1, ΚΠολΔ συνάγεται ότι για την κατάλυση της, στηριζόμενης στην κυριότητα σε ακίνητο, αρνητικής αγωγής, ο εναγόμενος μπορεί να προτείνει, με τις προτάσεις του της πρώτης πρωτοβάθμιας συζήτησης της αγωγής, την ένσταση ότι, αυτός ενήργησε την προσβολή της κυριότητας του ενάγοντος δυνάμει δικαιώματός του, συνισταμένου σε πραγματική δουλεία σε βάρος του ακινήτου του ενάγοντος και υπέρ του δικού του ακινήτου.

Για το ορισμένο και βάσιμο κατά νόμο της ένστασης πρέπει, στην ιστορική βάση αυτής, να αναφέρεται ότι σε βάρος του ακινήτου, που στην αγωγή αναφέρεται ως ανήκον στον ενάγοντα, έχει συσταθεί, με ορισμένο νόμιμο τρόπο, πραγματική δουλεία με ορισμένο περιεχόμενο, αντίστοιχο της στην αγωγή προβαλλόμενης προσβολής, υπέρ ορισμένου ακινήτου, του οποίου έγινε κύριος o εναγόμενος με ορισμένο νόμιμο τρόπο.

Τέλος, πράγματα, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ, είναι και οι λόγοι έφεσης, που περιέχουν παράπονα κατά της πρωτοβάθμιας κρίσης και συνεπώς η παραδοχή από το Εφετείο ανύπαρκτου λόγου έφεσης ή η έρευνα κεφαλαίου της πρωτόδικης απόφασης έξω από τα όρια της έφεσης συνιστούν πλημμέλειες, που εμπίπτουν στον προβλεπόμενο από την ανωτέρω διάταξη λόγο αναίρεσης.

Στην προκείμενη περίπτωση, από τα προσκομιζόμενα διαδικαστικά έγγραφα προκύπτει, ότι με την πρωτόδικη 113/2003 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας, απορρίφθηκε, ως αόριστη, η ένσταση των εναγομένων και ήδη αναιρεσιβλήτων, που υποβλήθηκε με τις προτάσεις τους, περί προσβολής του δικαιώματος κυριότητας του ενάγοντος επί του επίδικου ακινήτου δυνάμει δικαιώματος πραγματικής δουλείας την οποία απέκτησαν με έκτακτη χρησικτησία.

Για την κρίση αυτή του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου δεν παραπονέθηκαν οι αναιρεσίβλητοι με την από 15-12-2003 έφεσή τους και τους από 25-2-2004 πρόσθετους λόγους έφεσης. Το Εφετείο, όμως, με την προσβαλλόμενη απόφαση έκρινε και την ένσταση αυτή και, κατά παραδοχή αυτής, απέρριψε την ένδικη αγωγή Με αυτά που δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη πράγματα, που δεν προτάθηκαν και, συνεπώς, ο πρώτος λόγος αναίρεσης, από τη διάταξη του αριθ. 8α του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, να αναιρεθεί η πληττόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί, την 46/2005 απόφαση του Εφετείου Κέρκυρας.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες(2.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Φεβρουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Φεβρουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ