2149/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2149 / 2013 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2149/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου και Γεώργιο Σακκά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Σεπτεμβρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων-καλούντων: 1) Α. χήρα Β. Α., θυγατέρα Α. Β., κατοίκου ... 2) Δ. χήρα Ε. Κ. το γένος Δ., 3) Α. Κ. του Ε., 4) Α. Α. του Β., 5) Γ. Α. του Β., 6) Γ. Α. του Β. συζύγου Π. Ν., κατοίκων ... , 7) Π. Ν. του Α., κατοίκου ... εκ των οποίων, ο 5ος των αναιρεσειόντων παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Σάββα Ενωτιάδη και οι λοιποί αναιρεσείοντες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σάββα Ενωτιάδη και κατέθεσαν προτάσεις. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων-καλούντων, με την από 1-12-2011 κλήση του γνωστοποίησε στο Δικαστήριο ότι οι υπό στοιχεία α/α 2 (Π. Κ. του Γ. ) και α/α 6 (Α. χήρα Γ. Κ. ) αρχικά της αιτήσεως αναιρέσεως,απεβίωσαν στις 25-7-2009 και 23-10-2010 αντίστοιχα. Η αποβιώσασα Α. χήρα Γ. Κ. κληρονομήθηκε από τους: Π. Κ. του Γ. και Ε. Κ. του Γ. Ο αποβιώσας Π. Κ. κληρονομήθηκε από τους: α) Δ. χήρα Ε. Κ. το γένος Δ., ) Α. Κ. του Ε. και ) Ε. Κ. του Γ., ο οποίος αποποιήθηκε την επαχθείσα κληρονομιά με την υπ' αριθ.332/4-9-2009 δήλωσή του (προτού και ο ίδιος αποβιώσει την 23-10-2010). Λόγω των ανωτέρω την δίκη συνεχίζουν οι υπό στοιχεία: 2) Δ. χήρα Ε. Κ. το γένος Δ., 3) Α. Κ. του Ε. .

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ομόρρυθμης Εταιρίας με την επωνυμία " …", που εδρεύει στη …και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) Ε. Κ., κατοίκου ... 3) Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "Η ΕΘΝΙΚΗ ΑΕΕΓΑ", που εδρεύει στην …και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τoν πληρεξούσιo δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Λένη και κατέθεσαν προτάσεις, 4) Ομόρρυθμης Εταιρίας με την επωνυμία " …." που εδρεύει στο …και εκπροσωπείται νόμιμα, 5) Ν. Γ. του Π. , κατοίκου ... , οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 6) Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ", που εδρεύει στη …και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Ανδρέου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22/7/2004 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκίδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 304/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 169/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 1/12/2008 αίτησή τους.

Εκδόθηκε η 689/2011 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε την συζήτηση της υπόθεσης απαράδεκτη. Την επανέφεραν για εκ νέου συζήτηση οι αναιρεσείοντες με την από 1-12-2011 κλήση τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης, Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, ανέγνωσε την από 9-3-2010 έκθεση της ήδη αποχωρήσασας από την υπηρεσία Αρεοπαγίτου Γεωργίας Λαλούση, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του μοναδικού λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι των 1ου, 2ου, 3ου των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση υπόθεση φέρεται προς περαιτέρω συζήτηση με την από 1-12-2011 κλήση των αναιρεσειόντων, μετά την έκδοση της υπ' αριθμ. 689/2011 απόφασης του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Η κλήση αυτή, με την κάτωθι αυτής πράξη ορισμού δικασίμου για την δικάσιμο της 7-12-2012, κατά την οποία η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε για την φερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (20-9-2013) επιδόθηκε νομίμως & εμπροθέσμως προς τους τέταρτη και πέμπτο εκ των αναιρεσιβλήτων ( …και Ν. Γ. , (υπ' αριθμ. ... /6-9-2012 & ... /10-9-2012 εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών …), μη απαιτούμενης, ως εκ τούτου, προς αυτούς νέας κλήσης (αρθ226 αρ. 4 σε συνδ. με 573§1 ΚΠολΔ), ενώ, εξ' άλλου προς αυτούς είχε επιδοθεί και αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης, με επιμέλεια των αναιρεσειόντων, για την αρχική δικάσιμο της 19-3-2010, όπως προκύπτει από την προαναφερθείσα υπ' αριθμ. 689/2011 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου. Επομένως, εφόσον οι ως άνω αναιρεσίβλητοι δεν εμφανίσθηκαν κατά την εκφώνηση της υπόθεσης, από τη σειρά του πινακίου, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση, παρά την απουσία τους, σύμφωνα με τη διάταξη του αρθ. 576§2 ΚΠολΔ.

Περαιτέρω, όσον αφορά τον δεύτερο και την έκτη εκ των αρχικώς αναιρεσειόντων (Π. Κ. και Α. χήρα Π. Κ. ), οι οποίοι δεν παρέστησαν κατά την παρούσα δικάσιμο, προκύπτουν τα εξής: Ο εξ αυτών Π. Κ. απεβίωσε την 25-7-2009, δηλαδή μετά την κατάθεση της υπό κρίση αναίρεσης (υπ' αριθμ. …/2009 ληξιαρχική πράξη θανάτου). Τον θάνατον αυτού ανεκοίνωσε, στο παρόν Δικαστήριο, ο πληρεξούσιος δικηγόρος του, κατά τη δικάσιμο της 1-4-2011, μετά την οποία εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 689/2011 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση, διότι, μετά τη βιαία διακοπή της δίκης εξαιτίας του εν τω μεταξύ επελθόντος θανάτου του εν λόγω αναιρεσείοντα, δεν υπήρξε δήλωση των κληρονόμων αυτού, ότι συνεχίζουν τη δίκη ούτε προέκυπτε ότι αυτοί κλητεύθηκαν από τον αντίδικο, για να παραστούν στη συζήτηση.

Κατά την παρούσα δικάσιμο (20-9-2013) παρίστανται και δηλώνουν την επανάληψη της βιαίως διακοπείσας δίκης η Δ. χήρα Ε. Κ. , το γένος Δ. και Α. Κ. του Ε. , ως μοναδικές εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του εν τω μεταξύ (την 23-10-2010) αποβιώσαντος μοναδικού εξ αδιαθέτου κληρονόμου του αρχικώς αναιρεσείοντα Π. Κ. , αδελφού αυτού, Ε.

Κ. (υπ' αριθμ. …/2010 ληξιαρχική πράξη θανάτου και από 22-3-2011 πιστοποιητικό πλησιεστέρω συγγενών), ο οποίος (Ε. Κ. ), ήδη εντός της νομίμου προθεσμίας είχε αποποιηθεί την κληρονομιά του αδελφού του και έτσι είχαν υπεισέλθει σ'αυτήν οι ως άνω σύζυγος και θυγατέρα αυτού. Επομένως, ως προς τον θανόντα αρχικώς αναιρεσείοντα Π.

Κ. , νομίμως επαναλαμβάνεται η βιαίως διακοπείσα, λόγω του θανάτου αυτού δίκη, από τους ως άνω κληρονόμους του, χωρίς να προβάλλεται αντίρρηση (αρθρ. 286 εδα, 287, 290,291 ΚΠολΔ).

Αντιθέτως, ως προς την εκ των αρχικώς αναιρεσειόντων Α. χήρα Π. Κ. , αυτή, όπως προκύπτει από την προσαγομένη 58/2006 ληξιαρχική πράξη θανάτου, απεβίωσε την 21-5-2006, δηλαδή πριν από την άσκηση της υπό κρίση αναίρεσης, η οποία, σύμφωνα με την κάτωθι αυτής πράξη κατάθεσης, κατατέθηκε την 24-12-2008. Το γεγονός του θανάτου αυτής ασφαλώς εγνώριζαν οι λοιποί αναιρεσείοντες, λόγω της στενής συγγενείας μετ' αυτής, δεδομένου ότι ο μεν δεύτερος εξ αυτών ήταν υιός της, οι δε λοιποί είναι η μητέρα και οι αδελφοί της θανασίμως τραυματισθείσας συζύγου του υιού της (νύφης αυτής). Επομένως, ως προς αυτήν είναι απαράδεκτη η ένδικη αίτηση αναιρέσεως, λόγο για τον οποίο και προεχόντως πρέπει να απορριφθεί, ως προς την εν λόγω αναιρεσείουσα.

Από τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 300, 330 εδ β' και 914 ΑΚ συνάγεται ότι η αδικοπρακτική ευθύνη προς αποζημίωση προϋποθέτει συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια, επέλευση ζημίας και αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ της συμπεριφοράς του δράστη και της ζημίας. Παράνομη είναι η συμπεριφορά που αντίκειται σε απαγορευτικό ή επιτακτικό κανόνα δικαίου, ο οποίος απονέμει δικαίωμα ή προστατεύει συγκεκριμένο συμφέρον του ζημιωθέντος, μπορεί δε η συμπεριφορά αυτή να συνίσταται σε θετική ενέργεια ή σε παράλειψη ορισμένης ενέργειας.

Μορφή υπαιτιότητας είναι και η αμέλεια, η οποία υπάρχει όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, δηλαδή αυτή που αν καταβαλλόταν, με μέτρο τη συμπεριφορά του μέσου συνετού και επιμελούς ανθρώπου του κύκλου δραστηριότητας του ζημιώσαντος, θα καθιστούσε δυνατή την αποτροπή του παράνομου και ζημιογόνου αποτελέσματος.

Αιτιώδης σύνδεσμος υπάρχει όταν η παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του δράστη ήταν, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, ικανή, κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, να επιφέρει τη ζημία και την επέφερε στη συγκεκριμένη περίπτωση. Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, ότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ως αποδειχθέντα επιτρέπουν το συμπέρασμα να θεωρηθεί κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ορισμένο γεγονός ως πρόσφορη αιτία της ζημίας υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, γιατί είναι κρίση νομική, αναγόμενη στην ορθή ή μη υπαγωγή από το δικαστήριο της ουσίας των διδαγμάτων της κοινής πείρας στην αόριστη νομική έννοια της αιτιώδους συνάφειας.

Τα πιο πάνω έχουν εφαρμογή και στην περίπτωση του άρθρου 10 του ν. ΓΠΝ/1911, ως προς την υπαιτιότητα των οδηγών των συγκρουσθέντων αυτοκινήτων, κατά το οποίο είναι εφαρμοστέα η διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ. Τέλος, η παράβαση διατάξεων του ΚΟΚ δεν θεμελιώνει αυτή καθεαυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης πράξης και του επελθόντος αποτελέσματος.

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ 19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση, και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες ανεπαρκείς ή αντιφατικές σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Έλλειψη δε ή ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα της αιτιολογίας, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής υπάρχει, όταν στο αιτιολογικό, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν αναφέρονται διόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόστηκε (ΟλΑΠ 26/2004).

Στη συγκεκριμένη περίπτωση το εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση, ύστερα από αξιολόγηση του όλου αποδεικτικού υλικού, δέχθηκε ανέλεγκτα τα ακόλουθα κρίσιμα για την τύχη της αναίρεσης πραγματικά περιστατικά: "Στις 23-5-2004 και ώρα 12.45 η Α. Α. οδηγούσε το χωρίς αριθμό κυκλοφορίας δίκυκλο μοτοποδήλατο, εργοστασίου κατασκευής ΗΟΝDΑ τύπου SUPER CLUB, εκινείτο στο 7° χιλιόμετρο της επαρχιακής οδού Χαλκίδας-Λεπούρων, με κατεύθυνση προς Λέπουρα.

Στο σημείο αυτό η οδός (διπλής κατεύθυνσης), η οποία έχει πλάτος 8,20 μέτρα είναι ευθεία με μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση ενώ τα δύο ρεύματα κυκλοφορίας χωρίζονταν με διπλή συνεχή διαχωριστική γραμμή. Όταν η ανωτέρω οδηγός έφθασε στο σημείο όπου βρίσκεται η επιχείρηση μάνδρα οικοδομικών Λ. διαπίστωσε ότι η κυκλοφορία των οχημάτων που εκινούντο μπροστά της είχε σταματήσει.

Συγκεκριμένα η δεύτερη εναγόμενη Ε. Κ. , η οποία οδηγούσε το με αρ κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, εργοστασίου κατασκευής ΤΟΥΟΤΑ τύπου starlet ιδιοκτησίας της πρώτης εναγομένης ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία * … * που ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στην τρίτη εναγομένη ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία *Εθνική ΑΕΓΑ*, η οποία εκινείτο στην ίδια ως άνω οδό και ομόρροπα με το δίκυκλο μοτοποδήλατο, έχοντας πρόθεση να κινηθεί αριστερά για να εισέλθει σε ιδιωτική οδό που βρισκόταν αριστερά της, αφού προηγουμένως είχε καταστήσει γνωστή την πρόθεση της στους λοιπούς οδηγούς που χρησιμοποιούσαν την οδό ενεργοποιώντας τον αριστερό δείκτη αλλαγής κατεύθυνσης (φλας) και έχοντας προχωρήσει προοδευτικά προς τον άξονα της οδού, κατέλαβε κάθετη θέση επί του οδοστρώματος αναμένοντας να ελευθερωθεί το αντίθετο ρεύμα προκειμένου να κινηθεί προς τα αριστερά και να εισέλθει στην ιδιωτική οδό.

Πίσω και δεξιά από το προαναφερόμενο αυτοκίνητο, λόγω του ότι το ελεύθερο τμήμα του οδοστρώματος δεν επαρκούσε για να προσπεράσει από δεξιά, είχε σταματήσει το με αρ κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο εργοστασίου κατασκευής CITROEN, με οδηγό την Σ. Δ. σε τέτοια θέση ώστε το εμπρόσθιο αριστερό φανάρι του ανωτέρω οχήματος βρισκόταν πίσω από το οπίσθιο δεξί φανάρι του αυτοκινήτου της Ε.

Κ. . Ακριβώς πίσω από το αυτοκίνητο της Σ. Δ. είχε ακινητοποιηθεί το με αρ κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο εργοστασίου HUNDAI GETZ οδηγούμενο από τον Γ. Γ. και πίσω από αυτόν είχαν σταματήσει άλλα δύο αυτοκίνητα.

Συνεπώς για να μπορέσουν να κινηθούν και να συνεχίσουν την πορεία τους τα ακινητοποιημένα αυτοκίνητα, έπρεπε να αναμένουν να φύγει από το οδόστρωμα το με αρ κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο της δεύτερης εναγόμενης. Η Α. Α. βλέποντας αυτή την κυκλοφοριακή συμφόρηση και μη έχοντας την υπομονή να περιμένει να φύγει από το οδόστρωμα το με αρ κυκλ ...

ΙΧΕ αυτοκίνητο της δεύτερης εναγομένης που ανέμενε να ελευθερωθεί το αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας για να εισέλθει, όπως προαναφέρθηκε, αριστερά σε ιδιωτική οδό, κινήθηκε κατά μήκος του διαστήματος 1,5 με 2 μέτρα που μεσολαβούσε μεταξύ της διπλής διαχωριστικής γραμμής και των ανωτέρω ακινητοποιημένων κατά σειρά οχημάτων, δεδομένου ότι από δεξιά δεν μπορούσε να κινηθεί ούτε να τα προσπεράσει.

Η ανωτέρω οδηγός του δικύκλου αντί ως επιμελής οδηγός να ανακόψει την πορεία του δικύκλου της πίσω από το ορατό πλέον σ' αυτήν με αρ κυκλ ... αυτοκίνητο της δεύτερης εναγόμενης Ε. Κ. και να το ακινητοποιήσει, προκειμένου η ανωτέρω οδηγός του να ολοκληρώσει την κίνηση της προς τα αριστερά και να εισέλθει στην ιδιωτική οδό, δεν το έπραξε, αλλά, τουναντίον, χωρίς να μειώσει την ταχύτητα της, επιχείρησε τελείως αιφνιδιαστικά να προσπεράσει και αυτό ενεργώντας κατ' αυτό τον τρόπο αντικανονική υπέρβαση αυτού από αριστερά και παραβιάζοντας και τη διπλή συνεχή διαχωριστική γραμμή εισήλθε εξολοκλήρου στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας.

Πριν όμως το δίκυκλο φθάσει στο ύψος του εν λόγω αυτοκινήτου, το τελευταίο κινήθηκε αριστερά και εισήλθε στην ιδιωτική οδό ελευθερώνοντας το ορατό ρεύμα της οδού προς Χαλκίδα, οπότε η Α. Α. , η οποία βρισκόταν πλέον στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, βρέθηκε στην πορεία του κινούμενου με 55 χιλιόμετρα ωριαίως προς Χαλκίδα με αρ κυκλ ...

ΙΧΦ αυτοκινήτου, ιδιοκτησίας της τέταρτης εναγομένης, το οποίο οδηγούσε ο πέμπτος εναγόμενος και ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στην έκτη εναγομένη ασφαλιστική εταιρία και δεν μπόρεσε να επανέλθει στο προς Λέπουρα ρεύμα κυκλοφορίας της ΕΟ Χαλκίδας-Λεπούρων με συνέπεια να μην μπορέσει να αποφύγει τη σύγκρουση με αυτό.

Συγκεκριμένα η πιο πάνω οδηγός προσέκρουσε με το δεξιό τμήμα του δικύκλου της στο εμπρόσθιο αριστερό τμήμα του φορτηγού και ακολούθως στο φτερό του πίσω αριστερού τροχού του εν λόγω οχήματος με τελική κατάληξη το δίκυκλο να ανατραπεί εντός του ρεύματος πορείας της οδού προς Λέπουρα αφού προηγουμένως προσέκρουσε στο με αρ κυκλοφορίας ...

ΙΧΕ ακινητοποιημένο αυτοκίνητο του Γ. Γ. . Αποτέλεσμα της συγκρούσεως ήταν να υποστεί η οδηγός του δικύκλου Α. Α. πολλαπλές βαρείς κακώσεις θώρακος και κοιλίας και παρά την άμεση μεταφορά της στη μονάδα εντατικής θεραπείας του νοσοκομείου ΑΓΙΑ ΟΛΓΑ, να υποκύψει στα τραύματα της. Σύμφωνα με τα αποδειχθέντα ως άνω περιστατικά αποκλειστικά υπαίτια για το ένδικο τροχαίο ατύχημα και τον εξ αυτού προκληθέντα θανάσιμο τραυματισμό της είναι η ίδια η θανούσα καθόσον, από αμέλεια ήτοι έλλειψη της προσοχής την οποία μπορούσε και όφειλε να καταβάλει ως μέση συνετή οδηγός κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες, δεν είχε διαρκώς τεταμένη την προσοχή της στην οδήγηση του οχήματος της, ώστε να είναι σε θέση σε κάθε στιγμή να εκτελέσει τους απαιτούμενους χειρισμούς.

Ειδικότερα, ενώ είχε αντιληφθεί ότι το με αρ κυκλ ... ΙΧΕ αυτοκίνητο της δεύτερης εναγομένης είχε καταλάβει το αριστερό τμήμα του ρεύματος κυκλοφορίας προς Λέπουρα και είχε ακινητοποιηθεί, ευρισκόμενο σε κάθετη σχεδόν θέση, αναμένοντας να ελευθερωθεί το αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας για να κινηθεί αριστερά και να εισέλθει σε ανώνυμη ιδιωτική οδό και ότι από δεξιά δεν μπορούσε να το προσπεράσει αφού είχε ακινητοποιηθεί σειρά οχημάτων που ανέμεναν να ελευθερωθεί από δεξιά το οδόστρωμα για να προχωρήσουν και συνεπώς δεν μπορούσε να προχωρήσει αλλά έπρεπε να κινητοποιήσει το όχημα της αναμένοντας και αυτή, όπως και οι οδηγοί των άλλων οχημάτων, να φύγει το με αρ κυκλοφορία ...

ΙΧΕ αυτοκίνητο της δεύτερης εναγομένης, ώστε να ελευθερωθεί το προς Λέπουρα ρεύμα της ΕΟ Χαλκίδας-Λεπούρων, δεν το έπραξε αλλά αντ' αυτού συνέχισε την πορεία της και επιδιώκοντας να προσπεράσει και το όχημα της δεύτερης εναγομένης εισήλθε ανεπίτρεπτα στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας τη στιγμή κατά την οποία το τελευταίο ως άνω όχημα πραγματοποιούσε τον προς τα αριστερά ελιγμό του και εξερχόταν από την ΕΟ με αποτέλεσμα, όταν αυτό έφυγε από μπροστά της και ελευθερώθηκε το οπτικό της πεδίο να βρεθεί προ κινούμενου κανονικά από την αντίθετη κατεύθυνση με αρ κυκλ ...

ΙΧΦ το οποίο δεν μπόρεσε να αποφύγει και συγκρούστηκε με αυτό. Το γεγονός ότι η δεύτερη εναγομένη είχε καταλάβει κάθετη θέση στο οδόστρωμα και είχε καταστήσει γνωστή προκύπτει από τις προανακριτικές καταθέσεις των μαρτύρων Σ. Δ. , Ε. Θ. και Γ. Γ. , καθώς και από την κατάθεση του τελευταίου στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο.

Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι η δεύτερη εναγομένη κινήθηκε ξαφνικά προς τη διπλή διαχωριστική γραμμή για να κατευθυνθεί αριστερά και να εισέλθει στην προαναφερόμενη ιδιωτική οδό αποκλείοντας την πορεία του δίκυκλου. Ο ισχυρισμός τους αυτός κρίνεται αβάσιμος και απορριπτέος καθόσον αν τα πράγματα είχαν όπως τα περιγράφουν οι ενάγοντες τότε η θανούσα δεν θα συγκρουόταν με το φορτηγό αλλά θα προσέκρουε με το εμπρόσθιο τμήμα του δικύκλου της στο μεσαίο ή το οπίσθιο αριστερό τμήμα του αυτοκινήτου της δεύτερης εναγομένης και πάντως μέσα στο δικό της ρεύμα κυκλοφορίας και όχι στο αντίθετο ρεύμα, σε κάθε περίπτωση όμως η θανούσα θα μπορούσε να δει να έρχεται από το αντίθετο ρεύμα το φορτηγό γιατί το όχημα της δεύτερης εναγομένης δεν ήταν ψηλό ούτε υπήρχαν άλλα φυσικά εμπόδια ώστε να της εμποδίζουν την ορατότητα.

Επίσης το γεγονός ότι η σύγκρουση έλαβε χώρα στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας ενισχύεται τόσο από την από 14-5-2004 προανακριτική κατάθεση της Σ. Δ. η οποία αναφέρει ότι το δίκυκλο όπως ερχόταν πολύ γρήγορα για να αποφύγει το άσπρο starlet της δεύτερης εναγομένης βγήκε στο αντίθετο ρεύμα, δεν είδε το φορτηγό και έπεσε στο αριστερό μέρος του φορτηγού όσο και από το πρόχειρο σχεδιάγραμμα της τροχαίας στο οποίο εμφανίζονται εξαρτήματα του μοτοποδηλάτου της Α.

Α. σε απόσταση δύο μέτρων από τη διπλή διαχωριστική γραμμή και εντός του ρεύματος πορείας της οδού προς Χαλκίδα στο οποίο εκινείτο το με αρ κυκλ ... ΙΧΦ αυτοκίνητο. Το ότι το δίκυκλο βρέθηκε τελικά ακινητοποιημένο στο ρεύμα πορείας προς Λέπουρα εξηγείται από το γεγονός ότι μετά την πρόσκρουση στο ΙΧΦ εκτράπηκε της πορείας του προς τα δεξιά και βρέθηκε στην τελική θέση όπως αυτή απεικονίζεται στο σχεδιάγραμμα.

Επίσης πρέπει να σημειωθεί ότι δεν βρέθηκαν ίχνη τροχοπεδήσεως. Από την πλευρά της η δεύτερη εναγομένη δεν βαρύνεται με καμίας μορφή συνυπαιτιότητα αφού είχε ειδοποιήσει από προηγουμένως τους όπισθεν αυτής κινούμενους οδηγούς για την πρόθεση της να κάνει ελιγμό αριστερά και είχε λάβει θέση ακινητοποιημένη σχεδόν κάθετα στο οδόστρωμα αναμένοντας να ελευθερωθεί το αντίθετο ρεύμα για να ξεκινήσει, πράγμα που έπρεπε να είχε λάβει υπόψη τη η οδηγός του δικύκλου.

Επίσης καμίας μορφής υπαιτιότητα δεν βαρύνει τον οδηγό του φορτηγού ο οποίος εκινείτο κανονικά στο ρεύμα πορείας του και ξαφνικά είδε μπροστά του το δίκυκλο της θανούσας που είχε εισέλθει στο δικό τους ρεύμα πορείας χωρίς να μπορεί να κάνει οτιδήποτε για να το αποφύγει, γιατί αν έκανε ελιγμό προς τα δεξιά θα συγκρουόταν με το όχημα της δεύτερης εναγομένης που κατευθυνόταν σε ιδιωτική οδό, αν δε έκανε ελιγμό προς τα αριστερά θα συγκρουόταν με τα ακινητοποιημένα στο ρεύμα της οδού προς Λέπουρα αυτοκίνητα, το δε γεγονός ότι ο πέμπτος εναγόμενος εκινείτο με ταχύτητα 55 χιλιομέτρων ωριαίως δεν συνδέεται αιτιωδώς με το ένδικο ατύχημα αφού η είσοδος του δικύκλου της θανούσας στο ρεύμα πορείας του ήταν τόσο ξαφνική και σε μικρή απόσταση από το όχημα του ώστε δεν θα απεφεύγετο το ατύχημα".

Μετά τις παραδοχές αυτές το Εφετείο απέρριψε την έφεση των αναιρεσειόντων κατά της πρωτόδικης απόφασης, η οποία είχε δεχθεί τα ίδια, σχετικά με τις συνθήκες του ατυχήματος και είχε απορρίψει την αγωγή τους, με την οποία ζητούσαν την επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης, για την ψυχική οδύνη που υπέστησαν από το θάνατο της συγγενούς τους.

Το Εφετείο διέλαβε στην απόφαση του, για την κατάφαση της υπαιτιότητας του θύματος και την ανυπαρξία υπαιτιότητας των εναγομένων οδηγών των αυτοκινήτων που εμπλέκονται στο ατύχημα, πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή όχι εφαρμογή των ουσιαστικών διατάξεων που αναφέρονται παραπάνω.

Ειδικότερα, αναπτύσσονται με πληρότητα οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε χώρα το ατύχημα, η θέση των οχημάτων και συγκεκριμένα του αυτοκινήτου που οδηγούσε δεύτερη από τους αναιρεσιβλήτους, η γνωστοποίηση της πρόθεσης της να κινηθεί αριστερά, γεγονότα που είχαν γίνει αντιληπτά από τους οδηγούς των άλλων αυτοκινήτων που είχαν ακινητοποιηθεί επί της οδού, εκτός από την οδηγό του μοτοποδηλάτου-θανούσα, συγγενή των αναιρεσειόντων, η οποία κινήθηκε ανεπιτρέπτως και βρέθηκε, μετά την πραγματοποίηση του ελιγμού του αυτοκινήτου της δεύτερης αναιρεσίβλητης, μπροστά στο φορτηγό που οδηγούσε ο πέμπτος αναιρεσίβλητος, ο οποίος δεν μπορούσε να προβλέψει ότι πίσω από το αυτοκίνητο που πραγματοποίησε ασφαλώς τον ελιγμό θα βρισκόταν άλλο όχημα στο ρεύμα πορείας του (αντίθετο για την οδηγό του μοτοποδηλάτου).

Ο μοναδικός λόγος της αναίρεσης, επομένως, με τον οποίο προσάπτεται στην απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η αναίρεση και να καταδικασθούν οι ηττηθέντες αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των παραστάντων αναιρεσιβλήτων (αρθ.176 και 183 ΚΠολΔ) οι οποίοι κατέθεσαν προτάσεις κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό , χωριστά για την ομάδα των τριών πρώτων εκ των αναιρεσιβλήτων και χωριστά για την τελευταία εκ των αναιρεσιβλήτων, διότι παρέστησαν με διαφορετικούς δικηγόρους και κατέθεσαν χωριστές προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την 1518/24-12-2008 αίτηση για την αναίρεση της υπ' αριθμ. 169/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών (Μεταβατική Έδρα Χαλκίδας).

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των παραστάντων αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ, για κάθε διάδικο μέρος (τρεις πρώτες και έκτη των αναιρεσιβλήτων αντίστοιχα).

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Οκτωβρίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 6 Δεκεμβρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ