Supreme Court dismisses appeal on traffic accident liability, upholding lower court's 70% fault finding.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appeal filed by an insurance company against a second-instance court ruling on a fatal traffic accident. The lower court found the truck driver 70% liable for speeding and failing to drive on the right edge, while the plaintiff was 30% liable. The court held that the second-instance judgment provided clear reasoning on the application of substantive law regarding negligence and did not lack a legal basis.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(1) and 19 of the Code of Civil Procedure; An appeal based on violation of substantive law is inadmissible if the lower court's reasoning clearly demonstrates the correct application of legal norms without error in subsumption.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 2143 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2143/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Ρήγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Μαΐου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1) Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "VICTORIA ΑΝΩΝΥΜΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΖΗΜΙΩΝ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σωτήριο Καλαμίτση με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) .... ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως λόγω της δικηγορικής του ιδιότητας, 2) ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξουσίους δικηγόρους της Ιωάννη Κουτσογιαννούλη και Βασιλική Γιαννοπούλου και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28/4/1998 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λάρισας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 699/1998 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 747/2007 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 27/12/2007 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ευτύχιος Παλαιοκαστρίτης, ανέγνωσε την από 3/12/2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αναίρεσης. Ο αυτοπροσώπως παραστάς α' αναιρεσίβλητος και οι πληρεξούσιοι της β' αναιρεσιβλήτου ζήτησαν την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ 1 εδ' α' του Κ.Πολ.Δ. προβλεπόμενος λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου αδιάφορα αν πρόκειται για νόμο εσωτερικού ή εξωτερικού δικαίου . Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοστεί ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν έπρεπε, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία είτε με κακή εφαρμογή δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.
Α.Π 7/2006) Εξάλλου ο λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθμ. 19 Κ.Πολ.Δ για έλλειψη νόμιμης βάσης ιδρύεται όταν από τις αιτιολογίες της απόφασης δεν προκύπτουν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις εκείνα τα περιστατικά που συγκροτούν τον πραγματικό του κανόνα του ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκε (υπαγωγικός συλλογισμός), ώστε να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής της διάταξης .
Ο λόγος άρα δεν ιδρύεται όταν οι ελλείψεις αναφέρονται στην αιτιολόγηση απλά του αποδεικτικού πορίσματος εφόσον αυτό διατυπώνεται με σαφήνεια. Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο δέχτηκε τα ακόλουθα : Το ένδικο ατύχημα εξαιτίας του οποίου τραυματίστηκαν θανάσιμα και απεβίωσαν η σύζυγος και τα δύο τέκνα του ενάγοντος, έλαβε χώρα στις 6 Αυγούστου 1996 και ώρα 14.00 στο 22,50 χιλιόμ.
της παλαιάς εθνικής οδού ... Στο σημείο εκείνο της οδού το οδόστρωμα έχει πλάτος 7,80 μ., η οδός είναι ευθεία σε 1.000 μ. και κατά τη χρονική στιγμή του ατυχήματος (14.15') επικρατούσε φως η μέρας, η ορατότητα δεν περιορίζονταν, το οδόστρωμα ήταν ξηρό και υπήρχε μεγάλη κυκλοφορία οχημάτων, ιδία προς το ρεύμα πορείας του με αριθμ, κυκλ. ....
ΙΧΕ αυτοκινήτου που οδηγούσε η θανούσα . Στο σημείο εκείνο της οδού υπάρχει οριζόντια σήμανση που απαγορεύει την κίνηση των οχημάτων στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας . 'Οταν η προαναφερομένη οδηγός έφθασε στο ανωτέρω σημείο της οδού επεχείρησε να προσπεράσει προπορευόμενο όχημα παραβιάζοντας την υπάρχουσα σήμανση που απαγόρευε σ αυτήν την προσπέραση με είσοδο στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας με αποτέλεσμα να συγκρουστεί μετωπικά με το υπ αριθμ. ...
ΙΧΦ αυτοκίνητο Μπετονιέρα της εταιρίας ... που οδηγούσε ο πρώτος εναγόμενος, ο οποίος μετά τη σύγκρουση τροχοπέδησε και την παρέσυρε 36 μέτρα. Αποτέλεσμα της σφοδρής αυτής σύγκρουσης ήταν να τραυματιστούν θανάσιμα η ως άνω οδηγός, σύζυγος του ενάγοντα και τα δύο επιβαίνοντα στο αυτοκίνητο ανήλικα τέκνα τους και ότι κατά την κρίση του δικαστηρίου το ως άνω ατύχημα οφείλεται κυρίους σε αμέλεια της ως άνω οδηγού αλλά και σε αμέλεια του οδηγού του Φορτηγού αυτοκινήτου.....
Ειδικότερα η αμέλεια του πρώτου εναγομένου - οδηγού του φορτηγού αυτοκινήτου συνίσταται στο ότι καίτοι το όχημα του ήταν ανεμικτήρας σκυροδέματος έμφορτο με πέντε τόνους σκυρόδεμα εκινείτο με αυξημένη ταχύτητα για τις κρατούσες συνθήκες (δρόμοι διπλής κατεύθυνσης μεγάλης κυκλοφορίας οχημάτων)ήτοι με 78 χιλ.
ωριαίως και άνω από το επιτρεπόμενο για το συγκεκριμένο σημείο της οδού όριο ταχύτητας των 70 χιλ. ωριαίως, χωρίς να βαίνει, όπως ήταν υποχρεωμένος, στο άκρο δεξιό της οδού και χωρίς να ασκεί έλεγχο και εποπτεία στο όχημά του. Εξαιτίας της ως άνω αμελούς συμπεριφοράς του, ιδία της υπερβολικής για τις περιστάσεις ταχύτητας, υπερβαίνουσας το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο των 70 χιλ.
ωριαίως σε συνδυασμό με το ότι το φορτηγό αυτοκίνητο ήταν έμφορτο σκυροδέματος, δεν εκινείτο στο άκρο δεξιό της οδού αλλά πλησίον της διαχωριστικής γραμμής όταν η προαναφερόμενη οδηγός εισήλθε στο ρεύμα πορείας του δεν μπόρεσε να προβεί άμεσα σε κατάλληλο αποφευκτικό ελιγμό, και δη να κινηθεί προς τα δεξιά, ή να τροχοπεδήσει έγκαιρα, με αποτέλεσμα να με το ανωτέρω ΙΧΕ αυτοκίνητο που οδηγούσε η θανούσα και να επέλθει ο θάνατος αυτής και των συνεπιβαινόντων τέκνων της .
Με βάση δε τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά δέχτηκε ότι το ποσοστό της συνυπαιτιότητας των ως άνω οδηγών ανέρχεται σε 70% για τη θανούσα και 30% για τον οδηγό του Φορτηγού .Ετσι όπως έκρινε το Εφετείο . διέλαβε στην απόφασή του αναφορικά με το κρίσιμο ζήτημα της συνδρομής των προϋποθέσεων της αδικοπραξίας, σαφείς, πλήρεις και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή όχι εφαρμογή των διατάξεων που εφαρμόστηκαν.
Δεν στέρησε την απόφαση του από νόμιμη βάση, ούτε παραβίασε τις επικαλούμενες από τους αναιρεσείοντες διατάξεις των άρθρων 914 επ. Α.Κ και εκείνων του Κ.Ο.Κ.. Επίσης δεν παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας κατά την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ' αυτούς. Συνακόλουθα δεν υπέπεσε στις αποδιδόμενες πλημμέλειες από το άρθρο 559 αριθμ. 1 και 19 ΚΠολΔ που προβάλλουν οι αναιρεσείοντες με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης και ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί.
Για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης νομιμοποιείται και η πρώτη αναιρεσείουσα σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 556 Κ.Πολ.Δ. και 59 του Ν.Δ 400/1970, ως οιονεί καθολική διάδοχος της αρχικής διαδίκου "..." κατόπιν μεταβιβάσεώς της σε αυτήν και όσα αντίθετα υποστηρίζουν οι αναιρεσίβλητοι με τις προτάσεις τους είναι αβάσιμα στην ουσία και απορριπτέα Ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης με τον οποίο οι αναιρεσείοντες επιχειρούν να θεμελιώσουν λόγο αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθμ. 10 και 19 του Κ.Πολ.Δ.
ισχυριζόμενοι ότι το όριο ταχύτητας των οχημάτων στο σημείο όπου έγινε το ατύχημα ήταν 80 χιλιόμετρα την ώρα και όχι 70 που δέχθηκε το το Εφετείο χωρίς να υπάρχει γι αυτό απόδειξη είναι απαράδεκτος δεδομένου ότι οι εν λόγω αιτιάσεις πλήττουν την αναιρετικά ανέλεγκτη κατά τη διάταξη του άρθρου 561 παρ 1 Κ.Πολ.Δ.
κρίση του δικαστηρίου για πράγματα.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 27 Δεκεμβρίου 2007 αίτηση για αναίρεση της 747/2007 απόφασης του Εφετείου Λάρισας
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων τα οποία ορίζει στο ποσόν των δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 28 Μαΐου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Νοεμβρίου 2009.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ