Supreme Court dismisses appeal against extradition order for foreign national accused of aggravated theft.

Απόφαση 2142 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) Αριθμός 2142/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ-(ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ)

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κιτρίδη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Κωνσταντίνο Κούκλη-Εισηγητή και Βασίλειο Κουρκάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 και 15 Οκτωβρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος-εκζητουμένου ..., που παρέστη στο ακροατήριο με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Ζαχαριάδη, κατά της υπ΄αριθμ. 908/2006 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης. Το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του ανωτέρω στις Δικαστικές Αρχές της ....

Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε την με αριθμό και ημερομηνία 4/28-6-2006 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ΄ αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Θεσσαλονίκης Μαρίας Κατσαροπούλου και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1230/2006. Προκειμένης συζητήσεως

Αφού άκουσε τον πληρεξούσιο δικηγόρο του εκκαλούντος-εκζητουμένου, που ζήτησε να γίνει δεκτή η έφεσή του και να μην εκδοθεί και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να γνωμοδοτήσει το Δικαστήριο υπέρ της εκδόσεως του ανωτέρω εκζητουμένου.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την υπ΄ αριθμ. 908/2006 απόφαση (βούλευμα), το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης εγνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως στις Αρχές του Κράτους της ... του υπηκόου αυτής ... Κατ΄ αυτής της αποφάσεως ο εκζητούμενος άσκησε έφεση ενώπιον του Συμβουλίου του Αρείου Πάγου και σχετικώς εκδόθηκε το υπ΄ αριθμ. 1770/2006 βούλευμα, το οποίο έκρινε αυτήν, ως παραδεκτώς και νομίμως ασκηθείσα, αλλ΄ ανέβαλε την έκδοση οριστικής αποφάσεως ζητώντας συμπληρωματικές πληροφορίες από το αιτούν την έκδοση κράτος.

Ήδη, μετά την παροχή των σχετικών πληροφοριών από το τελευταίο νομίμως επιλαμβάνεται το Συμβούλιο τούτο της εκδικάσεως της εφέσεως του εκζητουμένου. Κατά τη διάταξη του άρθρου 436 του Κ.Π.Δ., οι όροι και η διαδικασία της έκδοσης αλλοδαπών εγκληματιών ρυθμίζονται, αν υπάρχει διεθνής σύμβαση μεταξύ της Ελληνικής Πολιτείας και του εκζητούντος κράτους, από τις διατάξεις της σύμβασης αυτής και συμπληρωματικά από τις διατάξεις των άρθρων 437 επ.

του ίδιου Κώδικα, εφόσον αυτές δεν αντιτίθενται σ΄ εκείνες της συμβάσεις ή για ζητήματα για τα οποία δεν προβλέπει η σύμβαση. Τα κράτη της Ελλάδας και της Δημοκρατίας της ... έχουν υπογράψει και τα δύο και αποδεχθεί την "Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως", που υπογράφηκε στο Παρίσι την 13η Δεκεμβρίου 1957 και κυρώθηκε από την Ελλάδα (με επιφυλάξεις, για τις οποίες δεν πρόκειται, το έτος 1961 με το ν. 4165/1961, ισχύει δε και στη Δημοκρατία της ... (επίσης με επιφύλαξη σε σχέση με το δεύτερο συμπληρωματικό πρωτόκολλο, για το οποίο δεν πρόκειται), από της 13ης Σεπτεμβρίου 2001 και οι διατάξεις της οποίας διέπουν κατά βάση το "δίκαιο της έκδοσης", μεταξύ του συνόλου σχεδόν των κρατών της Ευρώπης.

Κατά το άρθρο 2 παρ. 1 της Σύμβασης αυτής, η έκδοση ενεργείται για πράξεις κολάσιμες από τους νόμους του αιτούντος Μέρους, καθώς και του Μέρους παρά του οποίου ζητείται η έκδοση, οι οποίες τιμωρούνται με ποινή στερητική της ελευθερίας ή μέτρο ασφαλείας, ανωτάτου ορίου ενός τουλάχιστον έτους, ενώ κατά το άρθρο 12, η αίτηση εκδόσεως διατυπώνεται εγγράφως και υποβάλλεται δια της διπλωματικής οδού, προς υποστήριξή της δε προσάγονται:

α)το πρωτότυπο ή επίσημο αντίγραφο είτε εκτελεστής καταδικαστικής απόφασης, είτε εντάλματος συλλήψεως ή ετέρας τινός πράξεως έχουσας την ίδια ισχύ, εκδιδόμενης κατά τους τύπους που καθορίζονται από τη νομοθεσία του αιτούντος Μέρους, β)έκθεση των αξιόποινων πράξεων για τις οποίες ζητείται η έκδοση, του τόπου και του χρόνου τελέσεώς τους, του κατά νόμο χαρακτηρισμού τους και της παραπομπής στις νομοθετικές διατάξεις που έχουν εφαρμογή και οι οποίες πρέπει να εμφαίνονται, κατά το δυνατό ακριβέστερα και γ)αντίγραφο των διατάξεων που προβλέπουν την πράξη και αν αυτό δεν είναι εφικτό δήλωση περί του εφαρμοστέου δικαίου, ως και ο κατά το δυνατό ακριβέστερος χαρακτηρισμός του καταζητούμενου ατόμου και πάσα ετέρα πληροφορία δυνάμενη να καθορίσει την ταυτότητα και την εθνικότητα αυτού.

Τέλος κατά τις διατάξεις των άρθρων 3, 4, 5, 6 και 10 της Σύμβασης, η έκδοση είναι ανεπίτρεπτη, αν πρόκειται για πολιτικές πράξεις και συναφείς με τέτοιες πράξεις παραβάσεις, αν η σχετική αίτηση για την έκδοση, αποβλέπει στη δίωξη του εκζητούμενου για τα πολιτικά, φυλετικά ή θρησκευτικά του φρονήματα, αν η θέση του ατόμου διατρέχει κίνδυνο να επιδεινωθεί, εξαιτίας κάποιου από τους παραπάνω λόγους, αν αφορά στρατιωτικές και φορολογικές παραβάσεις (με τη Διεθνή Σύμβαση Schengen, που κυρώθηκε από την Ελλάδα με το ν. 2514/1997, η έκδοση είναι επιτρεπτή και για ορισμένες φορολογικές παραβάσεις), αν αναφέρεται σε υπηκόους του κράτους παρά του οποίου ζητείται η έκδοση και αν κατά τη νομοθεσία της αιτούσης χώρας ή εκείνης προς την οποία υποβάλλεται η αίτηση, χώρησε παραγραφή της πράξεως.

Από τις διατάξεις αυτές, οι οποίες εν όψει και του άρθρου 28 παρ. 1 του Συντάγματος, υπερισχύουν κάθε αντίθετης διάταξης του ημεδαπού δικαίου, συνάγεται με σαφήνεια, ότι σε περίπτωση εκδόσεως αλλοδαπού, κατά τις διατάξεις της "Ευρωπαϊκής Σύμβασης Εκδόσεως", ως κατηγορούμενου, πρέπει τα εγκλήματα για τα οποία αυτός διώκεται, να είναι αξιόποινα, τόσο κατά το νόμο του αιτούντος κράτους, όσο και κατά το νόμο του κράτους παρά του οποίου ζητείται η έκδοση και να τιμωρούνται με ποινή στερητική της ελευθερίας, ανωτάτου ορίου τουλάχιστον ενός έτους.

Αποδεικτικά στοιχεία της ενοχής του εκζητούμενου, δεν είναι αναγκαίο να προσκομίζονται, αφού τα στοιχεία αυτά δεν διαλαμβάνονται στην αναφερόμενη διάταξη, ούτε το Συμβούλιο που επιλαμβάνεται της σχετικής αιτήσεως, έχει την εξουσία να ερευνήσει τη βασιμότητα της κατηγορίας. Εξάλλου, κατά το άρθρο 450 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., το Συμβούλιο γνωμοδοτεί αιτιολογημένα για την αίτηση της έκδοσης και αποφαίνεται, για το αν εκείνος που έχει συλληφθεί και δικάζεται, είναι το ίδιο πρόσωπο με εκείνο που εκζητείται (εκείνο δηλαδή του οποίου ζητείται η έκδοση), υπάρχουν τα απαιτούμενα για την έκδοση δικαιολογητικά έγγραφα, το έγκλημα που αποδίδεται στον εκζητούμενο ή για το οποίο αυτός έχει καταδικαστεί, είναι από εκείνα για τα οποία επιτρέπεται η έκδοση και αν έχει προκύψει λόγος που εμποδίζει τη δίωξη ή την εκτέλεση της ποινής ή αποκλείει ή εξαλείφει το αξιόποινο.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης, εγνωμοδότησε με την προσβαλλομένη υπ΄ αριθμ. 908/2006 απόφασή του (βούλευμα) και κατά παραδοχή αιτήσεως εκδόσεως του Κράτους της ... που υποβλήθηκε στις Ελληνικές Αρχές με την με αριθμό 4/63/06 από 8-5-2006 ρηματική διακοίνωση της Πρεσβείας της ... στην Αθήνα, η οποία διαβιβάσθηκε με την με αριθμό 59025/ΦΕΑ 1089/5-6-2006 παραγγελία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, υπέρ της εκδόσεως στις Αρχές του Κράτους της ...

του αναφερομένου ... υπηκόου .., συλληφθέντος στην Ελλάδα (περιφέρεια ...), προκειμένου να δικασθεί για το έγκλημα που προβλέπεται από το άρθρο 96 του ποινικού Κώδικα της ... έτους 1960 (κλοπή κρατικής ή δημόσιας περιουσίας, ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, λόγω προγενέστερης συμφωνίας με ομάδα προσωπικού). Συγχρόνως (το Συμβούλιο Εφετών) αποφάνθηκε ότι:

α)ο εκζητούμενος είναι το ίδιο πρόσωπο με εκείνο που είχε συλληφθεί και κρατείται β)υπάρχουν όλα τα έγγραφα που απαιτούνται για την έκδοσή του, γ)το έγκλημα που του αποδίδεται είναι από εκείνα για τα οποία επιτρέπεται η έκδοση και δ)δεν υπάρχει λόγος που να αποκλείει ή να εξαλείφει το αξιόποινο. Από όλα τα έγγραφα που προσκομίζονται από το κράτος που επιβάλλει την αίτηση εκδόσεως αρχικά και συμπληρωματικά) και τον εκζητούμενο και υπάρχουν στη δικογραφία, συμπεριλαμβανομένων των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης καθώς και όσα εξέθεσαν κατά τη συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο τόσον ο εκζητούμενος όσον και ο πληρεξούσιος δικηγόρος του, προκύπτει ότι η έκδοση ζητείται, όπως αναφέρθηκε για να δικασθεί για το έγκλημα της κλοπής κρατικής ή δημόσιας περιουσίας ιδιαίτερα μεγάλης αξίας σε συνεργασία με άλλους, πράξη που προβλέπεται και τιμωρείται από το άρθρο 96 του ποινικού Κώδικα της ... (έτους 1960) με στερητική της ελευθερίας ποινή 10 έως 15 έτη καθώς και με κατάσχεση της περιουσίας.

Σε σχέση με την πράξη αυτή έχουν εκδοθεί από τις Δικαστικές Αρχές της ... και συνυποβλήθηκαν με την αίτηση εκδόσεως αλλά υποβλήθηκαν και μεταγενεστέρως ως συμπληρωματικά στοιχεία: 1)αντίγραφο σε επίσημη μετάφραση της αποφάσεως του Συμβουλίου Ποινικών Υποθέσεων του Περιφερειακού Δικαστηρίου της..., 2)αντίγραφο σε επίσημη μετάφραση του κατηγορητηρίου που εκδόθηκε σε βάρος του εκκαλούντος-εκζητουμένου στις 20-6-1994 από τον αρμόδιο ανακριτή, στο οποίο εκτίθενται με λεπτομέρεια τα πραγματικά περιστατικά της πράξεως που του αποδίδεται, 3)απόσπασμα σε επίσημη μετάφραση της σχετικής ποινικής διατάξεως της νομοθεσίας της ..., που προβλέπει και τιμωρείται την εν λόγω πράξη που συνοδεύεται και από σχετική δήλωση των αρμοδίων Αρχών του εκζητούντος Κράτους περί το ύψος της ποινής που προβλέπεται για την ανωτέρω πράξη καθώς και του χρόνου παραγραφής αυτής (άρθρ. 12 παρ. 2γ της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως) και 4)πιστοποίηση με όλα τα στοιχεία που μπορούν να χρησιμεύσουν στην εξακρίβωση της ταυτότητας και της εθνικότητας του εκζητουμένου.

Περαιτέρω αποδεικνύεται από τα έγγραφα της δικογραφίας, ότι ο συλληφθείς στις 2-5-2006, δυνάμει της με αριθμό 315/2006 εντολής προσωρινής συλλήψεως του Εισαγγελέα Εφετών Θεσσαλονίκης και εν συνεχεία, δυνάμει του με αριθμό 5/2006 εντάλματος του Προέδρου Εφετών Θεσσαλονίκης, κρατούμενος δε έκτοτε στη Δικαστική Φυλακή Θεσσαλονίκης με σκοπό την έκδοσή του, είναι το ίδιο πρόσωπο με τον εκζητούμενο, ο οποίος επιβεβαίωσε τα στοιχεία ταυτότητάς του ενώπιον του Συμβουλίου του Αρείου Πάγου και ο οποίος εδήλωσε ότι δεν επιθυμεί να εκδοθεί στη ...

Αποδείχθηκε επίσης ότι αυτός διώκεται, ως φυγόδικος για την πράξη της κλοπής (κατάχρησης) κρατικής περιουσίας, ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, σε συνεργασία με άλλους, "ύστερα από προγενέστερη συμφωνία τους" που ετέλεσε στην..., όπως ειδικότερα τα περιστατικά αυτής αναφέρονται με λεπτομέρεια στο προδιαληφθέν κατηγορητήριο που απαγγέλθηκε σε βάρος του και ότι, επειδή αυτός παραβίασε το μέτρο του περιορισμού και της γραπτής δέσμευσης αυτού να μη φύγει από τον τότε τόπο της διαμονής του (περιορισμός που του είχε επιβληθεί με την παραπομπή του σε δίκη), αντικαταστάθηκε ο ως άνω περιοριστικός όρος με κράτηση, δυνάμει της αποφάσεως του Συμβουλίου Ποινικών Υποθέσεων του Περιφερειακού Δικαστηρίου της....

Η οποία εμπίπτει στην έννοια "της ετέρας τινός πράξεως εχούσης την αυτήν ισχύ", με το ένταλμα συλλήψεως που αναφέρεται στο άρθρο 12 παρ. 2α της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Εκδόσεως". Περαιτέρω, το έγκλημα, για το οποίο διώκεται ο εκζητούμενος, προβλέπεται και τιμωρείται, όπως προαναφέρθηκε, από το άρθρο 96 του ισχύοντος, κατά το χρόνο τελέσεως της πράξεως (Ιούνιος 1993) Ποινικού Κώδικα της ... (έτους 1960) με στερητική της ελευθερίας ποινή 10 έως 15 ετών και κατάσχεση της περιουσίας του, κατατάσσεται (το εν λόγω έγκλημα), σύμφωνα με το άρθρο 81 του ως άνω ποινικού Κώδικος, στην κατηγορία των "σοβαρών εγκλημάτων" και ο χρόνος παραγραφής αυτού καθορίζεται σε δέκα (10) χρόνια, ο οποίος (χρόνος παραγραφής) αρχίζει από την τέλεση της πράξεως και διαρκεί έως την άσκηση της διώξεως.

Η αξιόποινη πράξη φέρεται τελεσθείσα από τον εκζητούμενο στην ... τον Ιούνιο του έτους 1993 και η εις βάρος του κατηγορία απαγγέλθηκε στις 20 Ιουνίου 1994. Η αυτή πράξη είναι αξιόποινη και κατά τον Ελληνικό Ποινικό Κώδικα, διωκομένη σε βαθμό κακουργήματος (διακεκριμένη κλοπή), σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 374 στοιχ.

δ΄ ΠΚ (κλοπή τελεσθείσα από δύο ή περισσότερους που είχαν ενωθεί για να διαπράττουν κλοπές ή ληστείες) και τιμωρείται με κάθειρξη 5 έως 10 ετών, δηλαδή σε στερητική της ελευθερίας ποινή, για την οποία επιτρέπεται η έκδοση, ο δε χρόνος παραγραφής κατά το άρθρο 111 παρ. 2β ΠΚ είναι 15 έτη από την τέλεση της πράξεως.

Εδώ πρέπει να σημειωθεί, ότι δεν ασκεί καμμία επιρροή ο χαρακτηρισμός της πράξεως εις το ένταλμα συλλήψεως του Προέδρου Εφετών Θεσσαλονίκης, ως πλημμελήματος και τον Ελληνικό Ποινικό Κώδικα, γιατί περί του χαρακτηρισμού της πράξεως, κατά τον Ελληνικό Ποινικό Κώδικα, κρίνει το Συμβούλιο Εφετών κυριαρχικών, με βάση τα πραγματικά περιστατικά της διωκομένης πράξεως κατά το δίκαιο του εκζητούντος κράτους.

Προσθέτως δεν συντρέχει περίπτωση απαγορεύσεως της εκδόσεως σύμφωνα με την προδιαληφθείσα σύμβαση, το άρθρο 438 ΚΠΔ και τα άρθρα 31 και 32 του Ν.2813/2000 "Κύρωση της σύμβασης δικαστικής συνδρομής σε αστικές και ποινικές υποθέσεις μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της ... ", αφού δεν προέκυψε ότι η πράξη για την οποία ζητείται η έκδοση θεωρείται ως πολιτικό έγκλημα, ούτε πιθανολογείται ότι ο εκζητούμενος θα αντιμετωπίσει στο κράτος που ζητεί την έκδοσή του δίωξη για άλλες πράξεις εκτός από εκείνη την οποία αφορά η έκδοση ή ότι η τελευταία αυτή αποβλέπει στη δίωξη του εκζητουμένου για τις πολιτικές, θρησκευτικές φυλετικές κλπ πεποιθήσεις του ή ότι η θέση του διατρέχει κίνδυνο επιδεινώσεως εξ αιτία ακριβώς αυτών των πεποιθήσεών του.

Τέλος, ούτε κατά τη νομοθεσία της ... ούτε κατά την ημεδαπή έχει λάβει χώρα παραγραφή της πράξεως, για την οποία ζητείται η έκδοση αλλ΄ ούτε έχει προκύψει άλλος λόγος που εμποδίζει τη δίωξη ή αποκλείει ή εξαλείφει το αξιόποινο καθώς και ότι δεν καταδιώκεται ούτε έχει καταδικασθεί στην Ελλάδα για άλλη πράξη, για την οποία εκκρεμεί η εκτίει της επιβληθείσας ποινής (άρθρ. 441 ΚΠΔ και άρθρο 8 της Συμβάσεως).

Συντρεχουσών, επομένως, όλων των απαιτουμένων από το νόμο, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως και την διμερή (Σύμβαση) προϋποθέσεων για την έκδοση του αναφερομένου αλλοδαπού ορθώς το Πρωτοβάθμιο Δικαστικό Συμβούλιο έκρινε με την προσβαλλομένη απόφασή του (βούλευμα) και εγνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως αυτού.

Μετά από αυτά, απορριπτομένου του αιτήματος του εκζητούντος για αναβολή εκδικάσεως της υποθέσεως, ως αβασίμου κατ΄ ουσίαν, πρέπει να απορριφθεί η έφεση, ως αβάσιμη κατ΄ ουσίαν. Δικαστικά έξοδα εις βάρος του εκζητούντος δεν επιβάλλονται, γιατί αυτά (δικαστικά έξοδα) τα φέρει, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 24 παρ. 1 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Εκδόσεως το Ελληνικό Δημόσιο.

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 28 Ιουνίου 2006 έφεση του εκζητουμένου ... κατά της υπ΄ αριθμ. 908/2001 αποφάσεως (βουλεύματος) του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, με την οποία αυτό εγνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του στο Κράτος της....

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Δεκεμβρίου 2006.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ