Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to prove force majeure for late filing.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a criminal conviction for non-payment of debts to the Greek state. The appellant filed the appeal late without providing any evidence of force majeure or other valid reasons for the delay. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible under the Code of Criminal Procedure and ordered the appellant to pay the legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 473, 474, 476, 583 of the Code of Criminal Procedure: An appeal filed out of time is inadmissible unless force majeure is proven; failure to submit such proof results in dismissal and liability for costs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 2141 / 2018 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 2141/2018
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Χυτήρογλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονυσία Μπιτζούνη, Βασιλική Ηλιοπούλου, Βασιλική Μπαζάκη-Δρακούλη και Πηνελόπη Παρτσαλίδου-Κομνηνού-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Μπρακουμάτσου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 5 Οκτωβρίου 2018, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Κ.Γ. του Χ., κατοίκου …, ο οποίος δεν εμφανίστηκε στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 7497-7753/2016 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών.
Το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ' αριθμ. πρωτ. 1736/15-2-2018 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 315/2018.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Μπρακουμάτσος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Πλιώτα, με αριθμό 125/24-5-2018, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 513 παρ. 1 εδ. α' ΚΠΔ, την με αρ. 1736 από 15-2-2018 αίτηση αναίρεσης του Κ.Γ. του Χ., κατοίκου …, κατά της με αρ. 7497-7753/2016 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών.
Από τις διατάξεις των άρθρων 462, 473 παρ.1 έως 3, 474 παρ.1 και 507 παρ.1 του ΚΠΔ συνάγεται ότι, εφόσον με ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζεται διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση της αναίρεσης κατά καταδικαστικής απόφασης από εκείνον που καταδικάστηκε, αν είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, είναι δέκα ημερών από τη δημοσίευση της απόφασης, στην περίπτωση που το ένδικο αυτό μέσο ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση ή σ' εκείνον που διευθύνει τη φυλακή, αν ο αναιρεσείων κρατείται, και είκοσι ημερών όταν ασκείται με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, χωρίς όμως να αρχίζει η προθεσμία, πριν από την καταχώριση της τελεσίδικης απόφασης στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων της παρ. 3 του άνω άρθρου 473 ΚΠΔ.
Όταν ο κατηγορούμενος εκπροσωπείται από συνήγορο, καθώς και στις περιπτώσεις των άρθρων 344 παρ.1, 346, 347 παρ.1 και 348 ΚΠΔ, θεωρείται παρών και όχι "ωσεί" παρών και συνεπώς στην περίπτωση αυτή η απόφαση θεωρείται ότι εκδόθηκε παρουσία του κατηγορουμένου και κατ' αντιμωλία των διαδίκων. Επίδοση της απόφασης, για να τρέξουν οι παραπάνω προθεσμίες, απαιτείται μόνον όταν ο κατηγορούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης και δεν εκπροσωπήθηκε στη δίκη δια πληρεξουσίου δικηγόρου σύμφωνα με τα άρθρα 340 παρ. 1 και 2 και 501 παρ.1 ΚΠΔ (ΑΠ 438/2013, 453/2014, 1051/2015, 173/2016).
Εκπρόθεσμη άσκηση του άνω ενδίκου μέσου τότε μόνο συγχωρείται όταν στην κατά το άρθρο 474 του ΚΠΔ έκθεση γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα, που κατέστησαν αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικτικών μέσων που αποδεικνύουν τα περιστατικά αυτά.
Περαιτέρω, κατά την παρ. 1 του άρθρου 476 του ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε εκπροθέσμως, το Δικαστικό Συμβούλιο ή το Δικαστήριο (σε Συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος ή της απόφασης που έχει προσβληθεί και την καταδίκη του αναιρεσείοντα στα έξοδα, ενώ κατά τη διάταξη του άρθρου 513 παρ. 1 εδ.
α' του ίδιου Κώδικα, αν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου κατά το άρθρο 476, το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη. Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη με αρ. 7497-7753/2016 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών, ως δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, που δημοσιεύθηκε στις 20-12-2016, με τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο, εκπροσωπούμενο από τον συνήγορό του Στέφανο Στανέλλο, αυτός καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης δύο ετών, της οποίας διατάχθηκε η αναστολή εκτέλεσης για τρία έτη.
Η απόφαση καταχωρίστηκε στο ειδικό βιβλίο του Εφετείου Θεσσαλονίκης στις 10-5-2017, με αύξοντα αριθμό 2057. Κατ' αυτής δε ο αναιρεσείων- κατηγορούμενος, άσκησε δια του πληρεξουσίου και παραστάντος συνηγόρου του (άρθρο 465 παρ.2 ΚΠΔ), με δήλωση που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, στις 15-2-2018, την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης.
Δηλαδή την άσκησε μετά την πάροδο της ως άνω προθεσμίας των είκοσι ημερών από την καταχώρηση της αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο, χωρίς σ' αυτή (δήλωση αναιρέσεως) να επικαλείται ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη η κρινόμενη αίτηση και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνεται ν' απορριφθεί η με αρ. 1736 από 15-2-2018 αίτηση αναίρεσης του Κ.Γ. του Χ., κατοίκου …, κατά της με αρ. 7497-7753/2016 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών. Και Να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Η. Πλιώτας".
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, η γραμματέας του αντικλήτου δικηγόρου του αναιρεσείοντος.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 513 παρ.1 εδ.α' και 476 παρ.1 εδ.α' του Κ.Ποιν.Δ., προκύπτει ότι, όταν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου, το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου (σε Συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν, απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη και καταδικάζει στα έξοδα εκείνον που την άσκησε.
Από την ίδια ως άνω διάταξη της παρ.1 του άρθρου 476 του Κ.Ποιν.Δ., προκύπτει ότι, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός άλλων περιπτώσεων, εκπρόθεσμα, απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Επιπλέον, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462 και 473 παρ.1 του ιδίου Κώδικα προκύπτει ότι, η προθεσμία άσκησης των ενδίκων μέσων είναι, όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, δεκαήμερη και αρχίζει από την έκδοσή της, όταν η καταδικαστική απόφαση απαγγέλθηκε με την παρουσία του κατηγορουμένου ή του συνηγόρου του, ο οποίος νόμιμα τον εκπροσωπεί, άλλως από τη νόμιμη επίδοσή της.
Κατά δε την παρ.3 του άρθρου 473, η προθεσμία για την άσκηση της αναίρεσης αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου. Εξάλλου, αίτηση αναίρεσης κατά της καταδικαστικής απόφασης με δήλωση επιδιδόμενη στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών από την καταχώριση της τελεσιδίκου αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο, μπορεί να ασκηθεί παραδεκτά.
Περαιτέρω κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 474 παρ.2 του Κ.Ποιν.Δ., εκείνος που ασκεί εκπρόθεσμα το ένδικο μέσο, κατά τη συναγόμενη από το άρθρο 255 Α. Κ. γενική αρχή του δικαίου, ότι κανείς δεν υποχρεούται στα αδύνατα, οφείλει να διαλάβει στη σχετική έκθεση τα περιστατικά της ανωτέρας βίας ή του ανυπερβλήτου κωλύματος, εξαιτίας των οποίων δεν άσκησε εμπρόθεσμα το ένδικο μέσο και συγχρόνως να επικαλεσθεί τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία αποδεικνύονται τα περιστατικά αυτά.
Αν δεν διαλάβει τέτοια περιστατικά στην έκθεση ή αν τα περιστατικά αυτά δεν αποδεικνύονται από τα αποδεικτικά μέσα που επικαλείται και προσκομίζει, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, κατά το άρθρο 476 παρ.1 Κ.Ποιν.Δ. και ο αναιρεσείων καταδικάζεται, κατά το άρθρο 583 παρ.1 Κ.Ποιν.Δ., στα δικαστικά έξοδα.
Στην προκειμένη περίπτωση όπως διαπιστώνεται από την επιτρεπτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας για τον έλεγχο του παραδεκτού ή όχι της ασκηθείσας αίτησης αναίρεσης, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 7497, 7753/2016 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημ/των Αθηνών, ο αναιρεσείων, εκπροσωπούμενος νομίμως από τον συνήγορό του, καταδικάστηκε, κατ' έφεση, σε φυλάκιση 2 ετών για την αξιόποινη πράξη της μη καταβολής χρεών προς το Ελληνικό Δημόσιο με την ιδιότητα του διαχειριστή της αναφερόμενης ΕΠΕ, σε βάρος της οποίας είχαν βεβαιωθεί τα χρέη.
Ενώ η απόφαση αυτή καταχωρίστηκε στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ.3 Κ.Ποιν.Δ. στις 10-5-2017, η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε δια του πληρεξουσίου συνηγόρου του αναιρεσείοντος στις 15-2-2018 με δήλωση που επιδόθηκε την ημερομηνία αυτή στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε εκπρόθεσμα μετά την πάροδο της εικοσαήμερης προθεσμίας του άρθρου 473 παρ.2 Κ.Ποιν.Δ., χωρίς να γίνεται οποιαδήποτε επίκληση περιστατικού που να συνιστά ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα του ασκούντος το ένδικο μέσο που να δικαιολογεί το εκπρόθεσμο αυτής.
Συνακόλουθα προς τα παραπάνω και εφόσον ειδοποιήθηκε ο ορισθείς αντίκλητος δικηγόρος του αναιρεσείοντος, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ.1 Κ.Ποιν.Δ., όπως προκύπτει από την επισημείωση στο φάκελο της δικογραφίας του αρμοδίου γραμματέα για να παραστεί στο παρόν συμβούλιο κατά τη σημερινή δικάσιμο και αυτός δεν παρέστη, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη και ως τέτοια πρέπει να απορριφθεί.
Καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ.) κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την με αρ.πρωτ. 1736 από 15-2-2018 αίτηση αναιρέσεως του Κ.Γ. του Χ. κατά της 7497 - 7753/2016 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών.
Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 16 Νοεμβρίου 2018.
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 11 Δεκεμβρίου 2018.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ