Supreme Court allows appeal against traffic accident verdict due to failure to assess speed's causal link to collision.

Απόφαση 213 / 2021 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 213/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, Μαρία Τζανακάκη, Αικατερίνη Βλάχου και Μαρία Βάρκα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Νοεμβρίου 2020, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Κ. Α. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ανδρέα - Δημήτριο Σίδερη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Α. Π. του Σ., 2) Σ. Π., κατοίκων … και 3) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΙΣ - ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ ΜΙΝΕΤΤΑ", που εδρεύει στη Ν. Σμύρνη Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Φωτεινή Κανέτη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-3-2014 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με την από 1-9-2014 αγωγή των ήδη 1ου και 2ου των αναιρεσιβλήτων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 311/2015 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3983/2017 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 7-3-2019 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Μαρία Βάρκα, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 7 Μαρτίου 2019 (γεν. αριθμ. καταθ. 2428/2019, ειδ. αριθμ. κατ. 204/2019) αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η, αντιμωλία των διαδίκων, υπ` αριθμ. 3983/2017 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η οποία αφού εξαφάνισε την εκκαλουμένη με αριθμό 311/2015 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, δέχτηκε τυπικά και κατ' ουσία τις, από 9-3-2015 και 16-3-2015, αντίθετες εφέσεις των διαδίκων κατά της ως άνω εκκαλουμένης αποφάσεως και στη συνέχεια, κράτησε την υπόθεση και δέχθηκε εν μέρει κατ' ουσία τις ως άνω αντίθετες αγωγές, κρίνοντας συνυπαίτιους κατά 50% έκαστο τους οδηγούς των συγκρουσθέντων οχημάτων (μοτοσικλετών), υποχρέωσε δε τους διαδίκους να καταβάλουν εις ολόκληρον έκαστος τα χρηματικά ποσά όπως ακριβώς αναγράφονται στο διατακτικό της.

Ειδικότερα, με την υπ` αριθμ. 311/2015 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, εκδοθείσα κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο καθώς και από τη σύμβαση ασφάλισής του (άρθρο 681Α, 666, 667, 670 - 676 ΚΠολΔ, όπως ίσχυαν πριν από την αντικατάστασή τους με το άρθρο τέταρτο του άρθρου 1 του Ν. 4335/2015), συνεκδικάσθηκαν η από 10-3-2014 αγωγή του αναιρεσείοντος κατά των αναιρεσιβλήτων και η από 1-9-2014 αντίθετη αγωγή των πρώτου και δεύτερου των αναιρεσιβλήτων κατά του αναιρεσείοντος, έγινε εν μέρει δεκτή ως βάσιμη κατ'ουσίαν η αγωγή του αναιρεσείοντος και απορρίφθηκε στο σύνολό της η αγωγή των ως άνω δύο αναιρεσιβλήτων.

Η ένδικη αίτηση αναίρεσης, έχει ασκηθεί νομότυπα με την κατάθεση του δικογράφου αυτής στη γραμματεία του ως άνω δικαστηρίου (άρθρ. 495 § 1ΚΠολΔ) και εμπρόθεσμα, ήτοι εντός της διετούς προθεσμίας από τη δημοσίευσή της, εφόσον από τα προσκομιζόμενα έγγραφα δεν προκύπτει ούτε οι διάδικοι επικαλούνται επίδοση αυτής (άρθρ. 564 § 3 ΚΠολΔ ).

Ωσαύτως, έχει κατατεθεί από τους αναιρεσείοντες το προβλεπόμενο από το άρθρο 495 §3 ΚΠολΔ παράβολο.

Συνεπώς, ενόψει και των διατάξεων των άρθρων 552, 553 § 1β, 556, 558, 564, 566 παρ 1 και 577 ΚπολΔ, είναι παραδεκτή και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 10 του ν. ΓΠΝ/1911 "περί της εκ των αυτοκινήτων ποινικής και αστικής ευθύνης" εν περιπτώσει συγκρούσεως μεταξύ δύο ή πλειόνων αυτοκινήτων υπεύθυνος εις αποζημίωση είναι ο υπαίτιος του ατυχήματος, της υπαιτιότητας κρινόμενης κατά το κοινόν δίκαιον. Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό προς τις διατάξεις των άρθρων 298 και 914 ΑΚ, προκύπτει ότι απαραίτητη προϋπόθεση της ευθύνης προς αποζημίωση, εν περιπτώσει συγκρούσεως αυτοκινήτων είναι η υπαιτιότης (δόλος ή αμέλεια, έστω και ελαφρά), του οδηγού του προκαλέσαντος την ζημίαν αυτοκινήτου, καθώς και η ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της πράξεως ή παραλείψεως του οδηγού και της συγκρούσεως από την οποία προκλήθηκαν οι ζημίες.

Υπό τις αυτές προϋποθέσεις τελεί, κατά τις διατάξεις των άρθρων 922 ΑΚ και 10 παρ. 1 του Ν.489/1976 "περί υποχρεωτικής ασφαλίσεως της εξ αυτοκινήτων αστικής ευθύνης", και η υποχρέωση αποζημιώσεως του προστήσαντος τον υπαίτιο οδηγό και του έχοντος ασφαλίσει την ευθύνη εκ της κυκλοφορίας του αυτοκινήτου ασφαλιστού.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 552 ΚΠολΔ, με αναίρεση μπορούν να προσβληθούν οι αποφάσεις των ειρηνοδικείων, των μονομελών και πολυμελών πρωτοδικείων, καθώς και των εφετείων. Από τη διάταξη αυτή συνάγεται ότι, αν γίνει τυπικά δεκτή η έφεση, που ασκήθηκε κατά της πρωτοδίκου αποφάσεως, με αναίρεση προσβάλλεται μόνο η απόφαση του εφετείου, είτε με αυτήν η έφεση απορρίφθηκε κατ` ουσίαν και έτσι επικυρώθηκε η εκκαλούμενη απόφαση, είτε έγινε δεκτή κατ` ουσίαν και το Εφετείο, αφού εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, έκρινε οριστικά την διαφορά, γιατί στην πρώτη περίπτωση η πρωτόδικη απόφαση ενσωματώθηκε στην εφετειακή, ενώ στη δεύτερη περίπτωση έπαυσε να υπάρχει (ΑΠ 1725/2005).

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του αριθ. 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την ως άνω διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 § 3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος απ` αυτήν λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, με βάση το πραγματικό του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία).

Το κατά νόμον αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα και να μην καταλείπονται αμφιβολίες. Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο με την προσβαλλόμενη 3983/2017 απόφασή του, αναφορικά με την υπαιτιότητα των οδηγών των συγκρουσθέντων αυτοκινήτων δέχτηκε, ανελέγκτως, ως προκύψαντα από τις αποδείξεις τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Στις 21-7-2012 και περί ώρα 17.50' ο Α.

Π., οδηγώντας τη με αριθμό κυκλοφορίας … δίκυκλη μοτοσικλέτα που ανήκε κατά κυριότητα στον δεύτερο ενάγοντα, Σ. Π. και ήταν ασφαλισμένη για την κατά το χρόνο του ατυχήματος, έναντι τρίτων αστική της ευθύνη στην ασφαλιστική εταιρεία υπό την επωνυμία "ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ ΜΙΝΕΤΑ" κινούνταν με ταχύτητα 40 περίπου χιλ/ώρα επί της οδού Ζεφύρου στην περιοχή Παλαιού Φαλήρου, η οποία καταλήγει στο τέλος της παράλληλα με τη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας της λεωφόρου Ποσειδώνος (δρόμος διπλής κατεύθυνσης με τρεις λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση), στο ρεύμα κυκλοφορίας από Γλυφάδα προς Πειραιά, 150 περίπου μέτρα πριν το <ψαλίδι>, ήτοι το σημείο όπου η πιο πάνω λεωφόρος μετατρέπεται σε δρόμο τεσσάρων λωρίδων κυκλοφορίας, οι οποίες διαχωρίζονται, κατά τρόπον ώστε δύο λωρίδες κυκλοφορίας έχουσες δεξιά κλίση οδηγούν προς το κέντρο της Αθήνας και δύο λωρίδες κυκλοφορίας έχουσες αριστερή κλίση οδηγούν προς Πειραιά.

Ο πιο πάνω οδηγός αφού εισήλθε στη δεξιά λωρίδα της πιο πάνω λεωφόρου, χωρίς να διακόψει την πορεία του προ της ρυθμιστικής πινακίδας Ρ-2 (STOP), εισήλθε κατόπιν στη μεσαία λωρίδα και ακολούθως επιχείρησε να εισέλθει στην αριστερή λωρίδα για να κατευθυνθεί προς Πειραιά, χωρίς να χρησιμοποιήσει τον αριστερό δείκτη κατεύθυνσης (φλας).

Κατά τον ίδιο χρόνο ο Κ. Α., οδηγώντας τη με αριθμό κυκλοφορίας …. μοτοσικλέτα που ήταν ασφαλισμένη στην ίδια ασφαλιστική εταιρεία, κινείτο στο ίδιο ρεύμα κατεύθυνσης επί της διαχωριστικής γραμμής που χωρίζει την αριστερή και την μεσαία λωρίδα κυκλοφορίας της λεωφόρου Ποσειδώνος, όπισθεν του μοτοποδηλάτου, με ταχύτητα που υπερέβαινε τα 90 χιλ/ώρα.

Τη χρονική στιγμή που ο οδηγός του μοτοποδηλάτου πραγματοποιούσε τον πιο πάνω ελιγμό για να εισέλθει στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας, παρεμβλήθηκε στην πορεία του Κ. Α. με αποτέλεσμα να συγκρουσθεί η εμπρόσθια πλευρά του οχήματος του Κ. Α. με την οπίσθια πλευρά της μοτοσικλέτας του Α. Π.. Αμφότεροι οι οδηγοί από την επαφή των δικύκλων απώλεσαν την ισορροπία τους και βρέθηκαν τραυματισμένοι στο οδόστρωμα.

Με βάση τα πιο πάνω περιστατικά, η ένδικη σύγκρουση οφείλεται σε συγκλίνουσα αμέλεια, κατά ποσοστό 50% για τον καθένα από τους πιο πάνω οδηγούς, οφειλόμενη σε απροσεξία και έλλειψη επιμέλειας περί την οδήγηση, την οποία θα κατέβαλε κάθε μέσος συνετός οδηγός κάτω από τις ίδιες συνθήκες. Ειδικότερα, ο μεν οδηγός του δικύκλου μοτοποδηλάτου επιχείρησε ελιγμό προς τα αριστερά, χωρίς προηγουμένως να καταστήσει έγκαιρα γνωστή την πρόθεσή του αυτή, χρησιμοποιώντας για τον σκοπό αυτόν τους δείκτες κατεύθυνσης (φλας) και χωρίς να βεβαιωθεί ότι μπορεί να πράξει τούτο χωρίς κίνδυνο των λοιπών χρηστών της οδού, οι οποίοι κινούνται πίσω του λαμβάνοντας υπόψη την θέση, την κατεύθυνση και την ταχύτητά τους (άρθρα 12 παρ.1, 21 παρ.1,2 και 3 ΚΟΚ), ο δε οδηγός της μοτοσικλέτας κινούμενος με ταχύτητα 90 χιλ/ώρα που υπερέβαινε το ανώτατο όριο ταχύτητας, το οποίο είχε οριστεί σε 60 χιλ/ωρα, δεν είχε τον πλήρη έλεγχο του οχήματός του ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς και δεν κινείτο ως όφειλε στο κέντρο της λωρίδας κυκλοφορίας αλλά επί της διαχωριστικής γραμμής που χωρίζει την αριστερή και την μεσαία λωρίδα, με αποτέλεσμα να μη μπορέσει να ακινητοποιήσει το όχημά του ή να πραγματοποιήσει αποφευκτικό ελιγμό, παρότι μπορούσε να τον πραγματοποιήσει χωρίς κίνδυνο, αφού η κυκλοφορία ήταν αραιή και δεν τον εμπόδιζαν άλλα οχήματα (άρθρα 16 παρ.3, 19 παρ.1,2 και 20 παρ.1 ΚΟΚ).

Αντίθετα, η παράβαση της ρυθμιστικής πινακίδας Ρ-2 (STOP) από τον οδηγό του μοτοποδηλάτου, κατά την είσοδό του στη δεξιά λωρίδα της λεωφόρου Ποσειδώνος από την οδό Ζεφύρου, δεν συνδέεται αιτιωδώς με το ένδικο ατύχημα, αφού το πιο πάνω όχημα είχε ήδη κινηθεί περίπου 80 μέτρα μέσα στη λεωφόρο, κινούμενο πρώτα στη δεξιά και ακολούθως στη μεσαία λωρίδα αυτής και μάλιστα άλλο όχημα (δίκυκλη μοτοσικλέτα) το είχε προσπεράσει προηγουμένως, χωρίς κίνδυνο, από τη δεξιά λωρίδα.

Τα πιο πάνω περιστατικά προκύπτουν από τα προσκομιζόμενα και επικαλούμενα από τους διαδίκους έγγραφα έκθεση αυτοψίας, σχεδιάγραμμα και κυρίως το βιντεοληπτικό υλικό και την εκτύπωση απ'αυτό φωτογραφιών που απεστάλησαν στο Τμήμα Τροχαίας Καλλιθέας δυνάμει του …/…/…-…/…-8-2012 εγγράφου του 8ου Τμήματος Μεθοδικοτήτων και Φωτογραφικού της διεύθυνσης εγκληματολογικών ερευνων του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας), χωρίς να αναιρούνται από τις καταθέσεις των εξετασθέντων μαρτύρων, οι οποίοι δεν ήταν παρόντες στο ατύχημα." Έτσι που έκρινε το Εφετείο, παραβίασε εκ πλαγίου τις ανωτέρω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις με ανεπαρκείς αιτιολογίες που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθή ή μη εφαρμογή των κανόνων αυτών, ήτοι προς τη σωστή ή μη εξειδίκευση των αόριστων νομικών εννοιών της υπαιτιότητας και του αιτιώδους συνδέσμου, και ειδικότερα, ως προς το ουσιώδες ζήτημα της συγκλίνουσας υπαιτιότητας του αναιρεσείοντος οδηγού στην πρόκληση του ατυχήματος.

Διότι, δεν προσδιορίζεται: α) η απόσταση στην οποία βρισκόταν η υπ` αρ. κυκλοφορίας … δίκυκλη μοτοσικλέτα του αναιρεσείοντος από την υπ'αριθμ. … μοτοσικλέτα (μοτοποδήλατο), που οδηγούσε ο πρώτος αναιρεσίβλητος, όταν ο τελευταίος εισήλθε στη Λ. Ποσειδώνος, β) η απόσταση των ως άνω δύο οχημάτων, όταν ο πρώτος αναιρεσίβλητος άρχισε να κινείται από τη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας προς την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας της ως άνω λεωφόρου, διαγωνίως σε σχέση με την πορεία της μοτοσικλέτας του αναιρεσείοντος, με αποτέλεσμα την παρεμβολή της στην πορεία του τελευταίου και την σύγκρουση των οχημάτων, σύμφωνα με τις παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, γ) η ταχύτητα του μοτοποδηλάτου του πρώτου αναιρεσίβλητου, όταν αυτός είχε εισέλθει στη Λ.

Ποσειδώνος και ειδικότερα κατά το χρόνο της διαγώνιας κινήσεως του, αφού η προσβαλλόμενη απόφαση αφενός δέχεται ταχύτητα 40 περίπου χιλιομέτρων την ώρα "όταν αυτός εκινείτο "επί της οδού Ζεφύρου στην περιοχή του Π.Φαλήρου, η οποία καταλήγει στο τέλος της παράλληλα με τη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας της Λ. Ποσειδώνος....150 περίπου μέτρα πριν το {ψαλιδι}...", αφετέρου δέχεται ότι ο πρώτος αναιρεσείων είχε "ήδη κινηθεί 80 περίπου μέτρα μέσα στη λεωφόρο" (23ος στίχος πίσω σελ. 6ου φύλλου και 1ος στίχος 8ης σελίδας), χωρίς όμως να προσδιορίζει την ταχύτητά του, δ) το πλάτος του όλου οδοστρώματος της Λ.

Ποσειδώνος στο σημείο της συγκρούσεως και καθεμιά ς από τις λωρίδες κυκλοφορίας, της υπάρξεως ή μη στο άκρο της αριστερής λωρίδας πεζοδρομίου, ε) ο χρόνος πριν από το σημείο σύγκρουσης (κατά προσέγγιση), που θα επέτρεπε στον αναιρεσείοντα να αντιληφθεί έγκαιρα τον πρώτο αναιρεσιβαλλόμενο, ενόψει της παραδοχής ότι ο τελευταίος επιχείρησε ελιγμό προς τα αριστερά χωρίς να καταστήσει έγκαιρα γνωστή την πρόθεσή του αυτή, χρησιμοποιώντας δείκτες κατεύθυνσης (φλας) και στ) η κατεύθυνση στο οδόστρωμα, του αποφευκτικού ελιγμού, που όπως δέχεται η προσβαλλόμενη απόφαση μπορούσε να κάνει ο αναιρεσείων "χωρίς κίνδυνο, αφού η κυκλοφορία ήταν αραιή και δεν τον εμπόδιζαν άλλα οχήματα".

Επομένως, παραλείπονται ασκούντα ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης ζητήματα, για να μπορεί να κριθεί, αν η ταχύτητα που είχε αναπτύξει η μοτοσικλέτα του αναιρεσείοντος τελούσε σε αιτιώδη σύνδεσμο με το επελθόν ατύχημα, ήτοι αν υπήρχε δυνατότητα να ενεργήσει επιτυχώς τροχοπέδηση ή άλλο αποφευκτικό ελιγμό του οχήματος του και να αποτρέψει τη σύγκρουση, εάν οδηγούσε με χαμηλότερη ταχύτητα ή η σύγκρουση ήταν αναπότρεπτη, ακόμη και αν αυτός οδηγούσε με την ενδεικνυόμενη για τις περιστάσεις ταχύτητα.

Επομένως, ο πρώτος λόγος της αίτησης αναίρεσης με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του ΚπολΔ, πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος. Κατόπιν αυτού παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων αναιρέσεως, αφού η αναιρετική εμβέλεια του γενομένου δεκτού κατά τα άνω λόγου καλύπτει και αυτούς. Κατ` ακολουθία των ανωτέρω πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση, που χρειάζεται διευκρίνιση, για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, διότι είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλον δικαστή εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητοι στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, που κατέθεσε και προτάσεις (αρθρ. 176 και 183 ΚπολΔ) κατά το νόμιμο αίτημα αυτού όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό. Τέλος πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου στον αναιρεσείοντα (άρθρο 495 παρ. 4 εδ. ε'ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ` αριθμ. 3983/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο συντιθέμενο από άλλον δικαστή, εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως.

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στην δικαστική δαπάνη του αγαιρεσείοντος, την οποία ορίζει σε τρείς χιλιάδες (3.000) ευρώ.

Και

Διατάσσει να επιστραφεί στον αναιρεσείοντα το παράβολο που κατέθεσε με αριθμό …/ 2019.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Ιανουαρίου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 22 Φεβρουαρίου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ