213/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 213 / 2014 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 213/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2'Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη, Νικόλαο Τρούσα και Ασπασία Καρέλλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Χ. Τ.-Λ. του Ι., η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου της Θεοδώρου Λύτρα και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Ε. Β., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Ρήγο και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8/6/2007 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1176/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 331/2012 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 5/4/2013 αίτησή της και τους από 24/10/2013 πρόσθετους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Μουστάκας ανέγνωσε την από 14/11/2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 5-4-2013 αίτησης, με τους πρόσθετους επ' αυτής λόγους, της Χ. Τ.-Λ., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 331/2012 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559, αριθ. 11 Κ.Πολ. Δικ, η απόφαση είναι αναιρετέα, αν (μεταξύ άλλων) το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Στην περίπτωση αυτή πρέπει να εξειδικεύονται στο αναιρετήριο τα αποδεικτικά μέσα, να προσδιορίζεται το περιεχόμενό τους και το παραδεκτό της προσαγωγής τους και να αναφέρεται ότι έγινε επίκληση και η προσκομιδή τους. Πρέπει, επίσης, να καθορίζεται ο ισχυρισμός, ο οποίος θα αποδεικνυόταν, με το εν λόγω αποδεικτικό μέσο και οι λόγοι, για τους οποίους ο ισχυρισμός αυτός ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Για τη θεμελίωση, εξάλλου, του αναιρετικού αυτού λόγου δεν εξετάζεται ποια ήταν η επίδραση του αποδεικτικού μέσου στην ουσιαστική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, αρκεί δε το δικαστήριο να πείθεται, έστω να έχει αμφιβολίες, αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη του το αποδεικτικό μέσο, που επικαλέσθηκε και προσκόμισε ο διάδικος και το οποίο, σύμφωνα με τα όσα εκθέτει στο λόγο αναιρέσεως, ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Στην προκειμένη περίπτωση, από τα παραδεκτά, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ. επισκοπούμενα διαδικαστικά έγγραφα της ένδικης υπόθεσης, προκύπτουν τα εξής: Κατά της ήδη αναιρεσείουσας καθώς και άλλων ασκήθηκε από τον αναιρεσίβλητο η από 6-6-2007 αγωγή, με την οποία ζητούσε την καταβολή σ' αυτόν του αναφερομένου στην αγωγή χρηματικού ποσού, ως χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης, που προκλήθηκε σ' αυτόν, από αδικοπραξία σε βάρος του εκ μέρους των εναγομένων.

Ειδικότερα αναφέρεται στην αγωγή ότι ο ενάγων, οικοδόμος στο επάγγελμα (καλουπατζής), τραυματίσθηκε σοβαρά, κατά την ώρα της εργασίας του, πέφτοντας από τον τρίτο όροφο ανεγειρόμενης οικοδομής, με συνέπεια να καταστεί ανάπηρος και ανίκανος προς εργασία. Ότι υπαίτια, μεταξύ των άλλων, για το εν λόγω ατύχημα, ήταν και η ήδη αναιρεσείουσα-εναγομένη, που , ως επιβλέπουσα Μηχανικός της εν λόγω οικοδομής, δεν έλαβε τα από το νόμο προβλεπόμενα προστατευτικά μέτρα, ώστε να αποφευχθεί το ατύχημα αυτό.

Από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο έγινε δεκτή κατά ένα μέρος η αγωγή και επιδικάσθηκε στον ενάγοντα, ως χρηματική ικανοποίηση το ποσό των 40.000 ευρώ. Κατά της αποφάσεως αυτής ασκήθηκε έφεση, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία το ύψος της καταβλητέας στον ενάγοντα χρηματικής ικανοποίησης αυξήθηκε στο ποσό των 150.000 ευρώ.

Η ήδη αναιρεσείουσα, προς απόδειξη των ισχυρισμών της, ότι αυτή δεν έφερε ευθύνη, για το επίδικο ατύχημα, επικαλέσθηκε (μεταξύ άλλων) και την υπ' αριθμ. 3899|2011 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία κηρύχθηκε αθώα, για την αξιόποινη πράξη της σωματικής βλάβης από αμέλεια, από υπόχρεο, για την οποία είχε κατηγορηθεί, καθόσον κρίθηκε ότι αυτή "δεν είχε ενεργό ρόλο και επιστασία στην ένδικη οικοδομή".

Ισχυρίζεται, περαιτέρω, η αναιρεσείουσα με την ένδικη αίτησή της και με τον πέμπτο λόγο αυτής, ότι το εφετείο, κατά την εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού της υπόθεσης, δεν έλαβε υπόψη του το ως άνω, ιδιαίτερα σημαντικό, αποδεικτικό στοιχείο, που ασκούσε ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, το οποίο επικαλέσθηκε αυτή (αναιρεσείουσα) προς επίρρωση του ισχυρισμού της, ότι αυτή ουδεμία ευθύνη έφερε, για την πρόκληση του ως άνω ατυχήματος και ότι, συνεπώς, έπρεπε να απορριφθεί έναντι αυτής η ένδικη αγωγή.

Από τη γενική αναφορά στην προσβαλλόμενη απόφαση, ότι το Εφετείο, για τον σχηματισμό της ως άνω κρίσεώς του, έλαβε υπόψη του "όλα τα έγγραφα, που προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν νόμιμα οι διάδικοι...", σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, δεν καθίσταται απολύτως βέβαιο, ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να αχθεί στο ως άνω αποδεικτικό πόρισμά του, έλαβε υπόψη του και την ως άνω αθωωτική απόφαση, που επικαλέσθηκε και προσκόμισε η αναιρεσείουσα, με την οποία, όπως αναφέρθηκε, έγινε δεκτό ότι αυτή δεν έφερε ευθύνη για το ως άνω οικοδομικό ατύχημα, καθόσον, κατά την ανάλυση των αποδεικτικών στοιχείων της υπόθεσης ουδέν σχετικό αναφέρεται ούτε αντικρούεται ειδικά ο, ιδιαίτερης βαρύτητας, σχετικός αρνητικός της αγωγής ισχυρισμός της αναιρεσείουσας-εναγομένης, που συνάπτεται με την απόφαση αυτή.

Μετά από αυτά, παρελκούσης της εξέτασης των λοιπών αναιρετικών λόγων, πρέπει να γίνει δεκτός ο από τον αριθ. 11γ του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ. 5ος αναιρετικός λόγος, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον αφορά την αναιρεσείουσα, να παραπεμφθεί η υπόθεση, προς περαιτέρω διερεύνηση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συντεθεί από άλλους δικαστές και να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, κατά το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 331|2012 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Αθηνών, καθόσον αφορά την αναιρεσείουσα,

Παραπέμπει την υπόθεση, προς περαιτέρω διερεύνηση, στο ίδιο δικαστήριο, που θα συντεθεί από άλλους δικαστές και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, εκ δύο χιλιάδων τριακοσίων (2.300) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 16 Ιανουαρίου2014.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 28 Ιανουαρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ