213/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 213 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 213/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Ρένα Ασημακοπούλου και Χαράλαμπο Ζώη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: .... , η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσίβλητου: ..... , εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία -Λουϊζα Ανδριακοπούλου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-7-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 30123/2004 και μετ' ανακοπή 9807/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 122/2006 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά η αναιρεσείουσα με την από 10-4-2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Παπανικολάου ανέγνωσε την από 27-12-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αίτησης αναίρεσης. Η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από την επικαλούμενη και νομίμως προσκομιζόμενη έκθεση επιδόσεως με αριθμό .... της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ..... αποδεικνύεται ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με την έκθεση κατάθεσής της, τις πράξεις ορισμού του Α2 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου προς εκδίκασή της, ορισμού σχετικών δικασίμου, εγγραφής της στο πινάκιο και κλήσεως προς συζήτηση αυτής κατά την ορισθείσα δικάσιμο, που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε, νομοτύπως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια του αναριεσιβλήτου, στην αναιρεσείουσα (στα χέρια της ίδιας), η οποία, όμως, δεν εμφανίστηκε κατά τη νόμιμη εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου της δικασίμου αυτής (15-1-2007), ούτε υπέβαλε την κατά το άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. δήλωση μη παράστασης στο ακροατήριο. Επομένως, νομίμως προχώρησε η συζήτηση παρά την απουσία της αναιρεσείουσας (Κ.Πολ.Δ. 576 παρ. 2).-

ΙΙ. Κατά το άρθρο 553 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των οριστικών αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση και περατώνουν όλη τη δίκη ή μόνο τη δίκη για την αγωγή ή για την ανταγωγή. Εξ άλλου, κατά τις διατάξεις των άρθρων 501 και 502 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, όπως το πρώτο ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 9 παρ. 1 του ν. 2145/1993, ανακοπή κατά της αποφάσεως που έχει εκδοθεί ερήμην επιτρέπεται, αν εκείνος που δικάσθηκε ερήμην δεν κλητεύθηκε καθόλου ή δεν κλητεύθηκε νόμιμα ή εμπρόθεσμα ή αν συντρέχει λόγος ανώτερης βίας, δικαίωμα δε ανακοπής ερημοδικίας έχουν ο ενάγων, ο εναγόμενος, ο εκκαλών, ο εφεσίβλητος ή εκείνος που άσκησε κύρια παρέμβαση, εφόσον δικάστηκαν ερήμην, οι καθολικοί διάδοχοί τους, καθώς και οι μετά την άσκηση της αγωγής ειδικοί διάδοχοί τους. Τέλος, κατά το άρθρο 524 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ., όπως το άρθρο αυτό αντικαταστάθηκε ολόκληρο με το άρθρο 16

ΙΙΙ ν. 2915/2001, σε περίπτωση ερημοδικίας του εκκαλούντος η έφεση απορρίπτεται, τούτο δε ισχύει και στη δίκη διαζυγίου, όπως το τελευταίο συνάγεται από το άρθρο 603 Κ.Πολ.Δ. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, αυτή εκδόθηκε επί αγωγής διαζυγίόυ, ερήμην της εναγομένης - εκκαλούσας και ήδη αναιρεσείουσας κατά την πρώτη συζήτηση και απέρριψε την έφεση ως ανυποστήρικτη, όρισε δε παράβολο για την περίπτωση ασκήσεως κατ΄ αυτής από την εκκαλούσα ανακοπής ερημοδικίας. Όμως, δεν αποδεικνύεται με την προσαγωγή των σχετικών εγγράφων, ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν ήταν προσβλητή με ανακοπή ερημοδικίας κατά τον χρόνο άσκησης της κατ΄ αυτής αναίρεσης, είτε λόγω παρέλευσης της προθεσμίας της ανακοπής ερημοδικίας, είτε λόγω παραίτησης της δικαιουμένης εκκαλούσας και ήδη αναιρεσείουσας στην άσκηση του ένδικου αυτού μέσου από την άσκησή του, ρητώς ή σιωπηρώς, για της απ΄ ευθείας ασκήσεως της αναιρέσεως, από τον υπογράφοντα την αναίρεση, έχοντα, όμως, ειδική προς τούτο πληρεξουσιότητα. Έτσι, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε κατ΄ αποφάσεως που υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας και ως εκ τούτου πρέπει να απορριφθεί, αυτεπαγγέλτως, ως απαράδεκτη, σύμφωνα με το άρθρο 577 παρ. 1 και 2 Κ.Πολ.Δ..-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10-4-2006 αίτηση της .... , για αναίρεση της 122/2006 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 1 Φεβρουαρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Φεβρουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ