2139/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Μαϊου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Legislator headnote
AI generated2139/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Στην προκείμενη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η εκ του άρθρου 559 αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια και υποστηρίζονται κατά λέξιν τα ακόλουθα: "Η προσβαλλόμενη απόφαση παραβίασε τους κανόνες του ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αφού, ελέγχοντας τη νομική βασιμότητα της αγωγής μου αυτεπαγγέλτως...
Full text
Απόφαση 2139 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 2139/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωάννη Παπανικολάου, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου και του αρχαιοτέρου του Αρεοπαγίτη), Ρένα Ασημακοπούλου, Χαράλαμπο Ζώη, Αθανάσιο Κουτρομάνο και Ιωάννη Παπουτσή, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Μαϊου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Χ1,ως ομορρύθμου εταίρου και εκκαθαριστρίας της λυθείσας και τελούσας σε εκκαθάριση εδρευουσας στην ...... ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "...........ΟΕ" που εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Τζοβάρα.
Του αναιρεσιβλήτου: Ψ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Σιάρκο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-12-2003 αίτηση της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1393/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 9306/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά η αναιρεσείουσα με την από 9-2-2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 3 Μαίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Aπό τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 4, 566, παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται-κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο- η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί, αν και ποιο λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικούς αναφερομένους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση. Ειδικά για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως για παράβαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου από το δικαστήριο της ουσίας (αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ) πρέπει να καθορίζεται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου (ΟλΑΠ 20/2005).
Στην προκείμενη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η εκ του άρθρου 559 αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια και υποστηρίζονται κατά λέξιν τα ακόλουθα: "Η προσβαλλόμενη απόφαση παραβίασε τους κανόνες του ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αφού, ελέγχοντας τη νομική βασιμότητα της αγωγής μου αυτεπαγγέλτως...
απέρριψε την αίτησή μου, δεχθείσα εσφαλμένα ότι η αίτησή μου, με την οποία ζητώ να ανακληθεί ο αντίδικος ως συνεκκαθαριστής της εταιρείας... και να διορισθώ εγώ ως μόνη εκκαθαρίστρια αυτής δεν έχει έρεισμα στο νόμο και ειδικότερα στο εδαφ. 2 του άρθρου 778 Α.Κ., δεδομένου ότι, κατά το σκεπτικό της, το άρθρο 13 του από 1-1-90 καταστατικού της παραπάνω εταιρείας μας ορίζει ότι εκκαθαριστές της εταιρείας διορίζονται δύο πρόσωπα (εγώ και ο αντίδικος), και έτσι δεν μπορώ να αναζητώ την ανάκληση του αντιδίκου και την άσκηση της εκκαθάρισης μόνο από πλευράς μου, δηλαδή από ένα πρόσωπο.
Αν εφάρμοζε τον προσήκοντα κανόνα δικαίου και ειδικότερα τις διατάξεις των άρθρων 173, 200, 778 Α.Κ., ερμηνεύοντας τη βούληση ημών των συμβαλλομένων στο παραπάνω άρθρο 13 του από 1-1-90 καταστατικού της εταιρείας μας, χωρίς προσήλωση στις λέξεις, θα κατέληγε στο ορθό συμπέρασμα ότι η αληθινή βούληση εμού και του αντιδίκου, όταν διατυπώναμε το παραπάνω άρθρο (13) του καταστατικού μας, ήταν να είμαστε εμείς οι δύο εκκαθαριστές της εταιρείας και όχι τρίτο πρόσωπο.
Η φύση της εταιρείας μας ως οικογενειακής κατηύθυνε και τη βούληση μας να μην θελήσουμε ποτέ ακόμη και σε περίπτωση διαφωνίας μας να υπεισέλθει αντί για μένα ή για τον αντίδικο τρίτο πρόσωπο με την ιδιότητα του εκκαθαριστή στην εταιρεία μας. Από την εκφρασθείσα αυτή βούλησή της προέκυπτε ανενδύαστα ότι αν επήρχετο η οποιαδήποτε μεταξύ μας διαφωνία κατά το στάδιο της εκκαθάρισης και αναζητείτο η ανάκληση του ενός ως εκκαθαριστή θα αναλάμβανε ο άλλος ως μόνος εκκαθαριστής...
Ερμηνεύοντας συνεπώς η προσβαλλόμενη απόφαση τη βούλησή μας όπως εφαρμόσθηκε στο άρθρο 13 του καταστατικού μας με τον τρόπο που παραθέτει απομακρύνεται αυθαίρετα από την αληθινή μας βούληση, η οποία ήταν να είμαστε εμείς οι δύο εκκαθαριστές και όχι δύο (αριθμητικό) εκκαθαριστές που, όπως προεξέθεσα, είχε νόμιμη κατάληξη, σε περίπτωση ανάκλησης του ενός να ασκεί ο άλλος ολοκληρωτικά τα καθήκοντα της εκκαθάρισης...".
Με το περιεχόμενο αυτό, ο λόγος της αναίρεσης (μοναδικός) είναι απορριπτέος, αφενός μεν ως αόριστος, αφού δεν είναι σαφές το ερμηνευτικό ή υπαγωγικό σφάλμα που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, αφετέρου δε ως ερειδόμενος στην εσφαλμένη προϋπόθεση, ότι το Εφετείο κατέληξε στο δικαστικό του πόρισμα ερμηνεύοντας εσφαλμένα το καταστατικό της ένδικης εταιρίας.
Τούτο δε, διότι το ουσιαστικό δικαστήριο, στην πραγματικότητα, έκρινε την αίτηση ως μη νόμιμη και ουδόλως ερμήνευσε, κατά τα άρθρα 173 και 200 ΑΚ το ρηθέν έγγραφο (καταστατικό), αλλά εξέδωσε την απόφασή του με βάση τα ιστορούμενα στην κριθείσα αίτηση της αναιρεσείουσας, όπου αναφερόταν ότι, κατά το καταστατικό, και οι δύο διάδικοι, "δρώντες συλλογικώς", θα ήσαν εκκαθαριστές της εταιρίας τους σε περίπτωση λύσης αυτής.
Δικαστική δαπάνη σε βάρος της αναιρεσείουσας και υπέρ του αναιρεσιβλήτου δεν επιδικάζεται, διότι ο τελευταίος που παραστάθηκε με δήλωση, κατά το άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ, όπως ισχύει, δεν υπέβαλε σχετικό αίτημα με τις προτάσεις του.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 9-2-2006 αίτηση της Χ1 για αναίρεση της 9306/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Σεπτεμβρίου 2007. Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 12 Δεκεμβρίου 2007.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ