2139/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2139 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 2139/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κιτρίδη-Εισηγητή, Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Κωνσταντίνο Κούκλη και Βασίλειο Κουρκάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 1η Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αιτούντος ....., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Βαλάση, για ανάκληση της 697/2002 αποφάσεως του Αρείου Πάγου.

Ο 'Αρειος Πάγος με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αιτών ζητεί την ανάκληση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 16 Μαρτίου 2006 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 667/2006.

Αφού άκουσε τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αιτούντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά τα άρθρα 370 και 514 του ΚΠΔ, τα ποινικά δικαστήρια δεν μπορούν να επανεξετάσουν την οριστική τους απόφαση, όπως είναι και αυτή με την οποία απορρίπτεται ένδικο μέσο, ενώ κατά της αποφάσεως του Αρείου Πάγου, με την οποία απορρίπτεται αίτηση αναιρέσεως δεν επιτρέπεται ένδικο μέσο, ούτε δεύτερη αίτηση αναιρέσεως κατά της ίδιας αποφάσεως, αλλά στην περίπτωση κατά την οποία ο 'Αρειος Πάγος παρέλειψε από παραδοχή να ερευνήσει προταθέντα παραδεκτώς αναιρετικό λόγο, μπορεί ενόψει της αυτοτέλειας κάθε λόγου αναιρέσεως, που σωρευτικώς διατυπώνεται με τους λοιπούς λόγους στο ίδιο δικόγραφο αναιρέσεως, να επανέλθει και να τον εξετάσει, χωρίς αυτό να αντιτίθεται στις παραπάνω διατάξεις, διότι επί μη εξετασθέντος αναιρετικού λόγου δεν υπάρχει απόφαση. Στην προκειμένη περίπτωση με την κρινόμενη αίτηση επιδιώκεται η ακύρωση και ανάκληση της υπ'αριθμ. 697/2002 αποφάσεως του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία απορρίφθηκε ως αβάσιμη η από 4-7-2000 αίτηση του και τώρα αιτούντος, για αναίρεση της υπ'αριθμ. 127/2000 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιώς, για το λόγο ότι το Δικαστήριο τούτο, κατά τη συζήτηση της παραπάνω αιτήσεως αναιρέσεως, δεν εφάρμοσε αυτεπαγγέλτως τον μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης άνω εφετειακής αποφάσεως ισχύοντα Εθνικό Τελωνειακό Κώδικα (ν.2960/2001), ο οποίος περιέχει ευμενέστερες για τον κατηγορούμενο διατάξεις από το ν.1165/1918 "Περί Τελωνειακού Κώδικος". Η αίτηση αυτή πρέπει κατ΄άναλογη εφαρμογή του άρθρου 476 παρ.1 του ΚΠΔ να απορριφθεί ως απαράδεκτη, αφού, μετά την απόρριψη ως αβάσιμης της από 4-7-2000 αναιρέσεως του αιτούντος, το Δικαστήριο τούτο έχει απεκδοθεί της εξουσίας του και δεν έχει πλέον δικαιοδοσία για την εκ νέου έρευνα της υποθέσεως, δεδομένου ότι δεν συντρέχει περίπτωση παραλείψεως από παραδρομή της εξετάσεως παραδεκτώς προταθέντος λόγου αναιρέσεως, οπότε θα ήταν δυνατή η εξέτασή του, κατά τα προεκτεθέντα. Μετά ταύτα πρέπει ο αιτών να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ.1 και 583 παρ.1 ΚΠΔ).

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 16-3-2006 αίτηση του ....., για ακύρωση και ανάκληση της υπ'αριθμ. 697/2002 αποφάσεως του Δικαστηρίου τούτου. Και

Καταδικάζει τον αιτούνται στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Δεκεμβρίου 2006.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ