Supreme Court dismisses late appeal due to lack of force majeure and failure to notify client of lawyer's illness.

Απόφαση 2138 / 2018 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 2138/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Γεώργα, Δημήτριο Τζιούβα, Ιωάννη Μαγγίνα και Χρυσουλα Φλώρου - Κοντοδήμου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Παρασκευαΐδη, (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Αικατερίνης Αναγνωστοπούλου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 21 Νοεμβρίου 2018, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Ι. Ρ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παρέστη στο Συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. ΗΤ2486/2018 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγουσα την εταιρεία με την επωνυμία "... Ο.Ε.", νομίμως περιελθούσα στην εταιρεία "...", νομίμως εκπροσωπούμενη, η οποία δεν παρέστη στο Συμβούλιο.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 27 Ιουλίου 2018 αίτησή του, η οποία ασκήθηκε με δήλωση, που επιδόθηκε στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 27 Ιουλίου 2018 και έλαβε αριθμό πρωτοκόλλου 8237/27.7.2018 και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1056/2018.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Παρασκευαΐδης, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χαράλαμπου Βουρλιώτη, με αριθμ. πρωτ. 245/17.10.2018, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

"Εισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου Σας, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 513 παρ. 1 εδ. α' ΚΠΔ, την από 27-7-2018 αίτηση αναιρέσεως του Ι. Ρ. του Α., κατοίκου ..., η οποία ασκήθηκε με σχετική δήλωση που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την 27-5-2018 από τον νομίμως προς τούτο εξουσιοδοτηθέντα και παραστάντα κατά τη συζήτηση της υπόθεσης Δημήτριο Μαρκούτη-Μπαντή, δικηγόρο Αθηνών, κατά της υπ' αριθμ.

ΗΤ2486/2018 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, και εκθέτω τα εξής: Όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 462, 473 παρ. 1, 3 και 507 παρ. 1 εδ. α' ΚΠΔ, όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση ένδικων μέσων είναι δέκα ημέρες από τη δημοσίευση της αποφάσεως. Αν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της αποφάσεως, η πιο πάνω προθεσμία είναι επίσης δεκαήμερη, εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημερών και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της αποφάσεως.

Ειδικότερα, όμως, η προθεσμία για την άσκηση του ένδικου μέσου της αίτησης αναιρέσεως κατά των αποφάσεων για τις οποίες επιτρέπεται η άσκησή της, αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραμμένη στο, κατά το άρθρο 473 παρ. 3 ΚΠΔ, ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου, εκτός αν ο δικαιούμενος ήταν απών κατά τη δημοσίευση της και είναι γνωστής διαμονής στην ημεδαπή, οπότε η κατά τα άνω δεκαήμερη προθεσμία αρχίζει από την επίδοση της σχετικής αποφάσεως.

Κατά τη διάταξη δε του άρθρου 474 παρ. 1 εδ. α' ΚΠΔ, με την επιφύλαξη της διάταξης της παρ. 2 του άρθρου 473, το ένδικο μέσο ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση (ή το βούλευμα) ή στο γραμματέα του ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της προξενικής αρχής που βρίσκεται στο εξωτερικό και στην περιφέρεια των οποίων κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος.

Αν αυτός κρατείται στη φυλακή, η δήλωση μπορεί να γίνει και σ' εκείνον που τη διευθύνει. Για τη δήλωση συντάσσεται έκθεση που υπογράφεται από εκείνον που την υποβάλλει ή τον αντιπρόσωπο του (άρθρο 465 παρ. 1) και από εκείνον που τη δέχεται. Σύμφωνα δε με τη διάταξη του άρθρου 473 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα, κατ' εξαίρεση των προηγούμενων προβλέψεων του νόμου, η αναίρεση κατά της καταδικαστικής αποφάσεως μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που καταδικάστηκε και με δήλωση στην οποία διατυπώνονται οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το συγκεκριμένο ένδικο μέσο και επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών, η οποία αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραμμένη στο τηρούμενο στη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου ειδικό βιβλίο.

Εξάλλου, όπως ορίζεται στο άρθρο 168 ΚΠΔ "1. Οι προθεσμίες που ορίζονται στον κώδικα υπολογίζονται σύμφωνα με το καθιερωμένο ημερολόγιο. Όταν η προθεσμία ορίζεται σε ημέρες, δεν υπολογίζεται η ημέρα με την οποία συμπίπτει το χρονικό σημείο ή το γεγονός από το οποίο αρχίζει να τρέχει η προθεσμία. Αν η τελευταία ημέρα της προθεσμίας είναι εξαιρετέα, η προθεσμία παρεκτείνεται έως και την επόμενη μη εξαιρετέα ημέρα...2.

Η τελευταία ημέρα της προθεσμίας για την υποβολή δηλώσεων, την κατάθεση εγγράφων ή την άσκηση ένδικων μέσων θεωρείται ότι λήγει τη στιγμή που λήγει η τελευταία εργάσιμη ώρα του αρμόδιου δικαστικού γραφείου". Περαιτέρω, κατά το άρθρο 476 ΚΠΔ, "1. Όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα.. .το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο...".

Ωσαύτως, εκπρόθεσμη άσκηση ένδικου μέσου συγχωρείται μόνο αν συντρέχει περίπτωση ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος που εμπόδισε την νόμιμη ενάσκηση του προειρημένου δικαιώματος, σύμφωνα με τη γενική αρχή ότι κανένας δεν υποχρεώνεται στα αδύνατα (impossibilium nulla obligatio est). Ως ανώτερη βία νοείται κάθε γεγονός απρόβλεπτο και εξαιρετικό, το οποίο, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν μπορούσε να αποτραπεί με μέτρα εξαιρετικής επιμέλειας και συνέσεως, ανυπέρβλητο δε κώλυμα θεωρείται το γεγονός εκείνο που δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα του διαδίκου που ασκεί το ένδικο μέσο και δεν ήταν δυνατόν να υπερνικηθεί από αυτόν με κανένα τρόπο [ΟλΑΠ 763/1987_ΟλΑΠ 15/1987 0ΑΑΠ 5/1995_ΟλΑΠ 4/1995].

Στην περίπτωση, όμως, αυτή, στη συντασσόμενη, κατά το άρθρο 474 παρ. 2 ΚΠΔ, σχετική έκθεση πρέπει να γίνεται επίκληση τόσο των διακωλυτικών της εμπρόθεσμης άσκησης του ένδικου μέσου περιστατικών, που συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα, όσο και των αποδεικτικών προς τούτο αποδεικτικών μέσων [ΑΠ 512/2017_ΑΠ 328/2017_ΑΠ 223/2012_ΑΠ 1801/2011].

Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, με την υπ' αριθμ. ΗΤ2486/2018 απόφασή του, καταδίκασε τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα, ο οποίος, κατά τη συζήτηση και τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, θεωρήθηκε παρών, καθόσον εκπροσωπήθηκε από συνήγορο, κατά τις διατάξεις των άρθρων 340 παρ. 2 και 501 παρ. 1 εδ.

α' ΚΠΔ, σε ποινή φυλάκισης είκοσι (20) μηνών και χρηματική ποινή επτά χιλιάδων (7.000,00) ευρώ, για την αξιόποινη πράξη της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής κατ' εξακολούθηση. Κατά της αποφάσεως αυτής, η οποία καθαρογράφηκε και καταχωρήθηκε στο Ειδικό Βιβλίο στις 4-7-2018, ο αναιρεσείων άσκησε την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, με επίδοση της σχετικής δήλωσης στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, στις 27-7-2018, ήτοι μετά την πάροδο εικοσαημέρου από την ως άνω καταχώριση της προσβαλλόμενης αποφάσεως.

Στη σχετική δε δήλωση, εκτός από τη διατύπωση των αφορώντων στην περίπτωση αναιρετικών λόγων, για τη δικαιολόγηση του εκπροθέσμου της άσκησης της περί ης ο λόγος αίτησης αναιρέσεως, διαλαμβάνεται ότι η εκπρόθεσμη άσκηση αυτής οφείλεται στο γεγονός ότι στις 24-7-2018 ο δικηγόρος και συνήγορος υπεράσπισης του αναιρεσείοντος Δημήτριος Μαρκούτης-Μπαντής, στον οποίο ο αναιρεσείων είχε χορηγήσει την από 6-7-2018 εξουσιοδότηση για την άσκηση αναιρέσεως κατά της εν λόγω αποφάσεως, ασθένησε αιφνιδίως, αντιμετωπίζοντας επεισόδιο σοβαρών ιλίγγων και λιποθυμίας με απώλεια συνειδήσεως, όπως σημειώνεται στην από 24-7-2018 ιατρική γνωμάτευση του διευθυντή της παθολογικής ογκολογίας του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου "..." Ν.

Π., με αποτέλεσμα ο ανωτέρω δικηγόρος να παραμείνει κλινήρης έως την 26-7-2018 και να μη μπορέσει να προέλθει εμπροθέσμως στην άσκηση αναιρέσεως. Ο ισχυρισμός, όμως, αυτός του αναιρεσείοντος και η προσκομιζόμενη, ως άνω, σχετική ιατρική γνωμάτευση, δεν αποδεικνύουν ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχε στο πρόσωπο του τελευταίου ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα, κατά τις προεκτεθείσες έννοιες, καθόσον η αναφερόμενη ασθένεια του συνηγόρου ανάγεται στο από 24 (καταληκτική για την άσκηση αναιρέσεως ημέρα) έως 26 Ιουλίου 2018 χρονικό διάστημα, το οποίο, όμως, ενόψει του ότι η προσβαλλόμενη απόφαση καταχωρίστηκε στο Ειδικό Βιβλίο στις 4-7- 2018, δεν καταλαμβάνει και το από 5 έως 23 Ιουλίου του ίδιου έτους χρονικό διάστημα, το οποίο εμπίπτει στην προβλεπόμενη, από το άρθρο 473 παρ. 2 ΚΠΔ, εικοσαήμερη προθεσμία, για την άσκηση αναιρέσεως με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, εντός του οποίου μπορούσε αυτός να ασκήσει την αίτηση αναιρέσεως για λογαριασμό του αναιρεσείοντος, ενώ δεν εκτίθεται στην ίδια αίτηση, αν ο ανωτέρω εξουσιοδοτηθείς δικηγόρος δεν ήταν σε θέση, εξαιτίας της ασθένειάς του, να ειδοποιήσει εγκαίρως τον αναιρεσείοντα για την αδυναμία του να ασκήσει αναίρεση, ώστε αυτός να διορίσει για το σκοπό αυτό άλλο δικηγόρο [ΑΠ 1397/1998_ΑΠ 492/2005].

Κατά συνέπεια όσων προεκτέθηκαν, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, εφόσον ασκήθηκε εκπρόθεσμα και δεν καταφάσκονται οι επικαλούμενοι στη σχετική προς τούτο δήλωση δικαιολογητικοί της εκπρόθεσμης άσκησής της λόγοι, είναι απαράδεκτη και ως τέτοια πρέπει να απορριφθεί και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της προκείμενης διαδικασίας (άρθρα 476 παρ. 1-583 παρ. 1 ΚΠΔ).

Για τους λόγους αυτούς Προτείνω: Να απορριφθεί η από 27-7-2018 αίτηση αναιρέσεως του Ι. Ρ. του Α., κατοίκου ..., η οποία ασκήθηκε με σχετική δήλωση που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την 27-5-2018, κατά της υπ' αριθμ. ΗΤ2486/2018 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της προκείμενης διαδικασίας".

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Χαράλαμπος Βουρλιώτης

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος δικηγόρος του αναιρεσείοντος στις 15.11.2018.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462, 473 παρ. 1 έως 3, 474 παρ. 1 και 507 παρ. 1 ΚΠοινΔ, προκύπτει ότι, εφόσον με ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζεται διαφορετικά, η προθεσμία άσκησης του ένδικου μέσου της αναίρεσης κατά καταδικαστικής απόφασης, από τον καταδικασθέντα, αν έχει γνωστή διαμονή στην ημεδαπή και είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, είναι δέκα ημερών από τη δημοσίευση αυτής, στην περίπτωση που ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση ή σ' εκείνον που διευθύνει τη φυλακή, αν ο αναιρεσείων κρατείται και είκοσι ημερών, όταν ασκείται με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, χωρίς να αρχίζει η εν λόγω προθεσμία, σε κάθε περίπτωση, πριν από την καταχώρηση της καθαρογραμμένης τελεσίδικης απόφασης στο, κατά το άρθρο 473 παρ. 3 ΚΠοινΔ, ειδικό βιβλίο.

Περαιτέρω, όπως ορίζεται στο άρθρο 340 παρ. 2 ΚΠοινΔ "2. Σε πταίσματα, πλημμελήματα και κακουργήματα επιτρέπεται να εκπροσωπείται ο κατηγορούμενος από συνήγορο, τον οποίο διορίζει με έγγραφη δήλωσή του. Η δήλωση γίνεται κατά τις διατυπώσεις του τρίτου εδαφίου της παρ. 2 του άρθρου 42 ΚΠοινΔ και πρέπει, με ποινή απαραδέκτου, να αναφέρει την ακριβή διεύθυνση κατοικίας ή διαμονής του κατηγορουμένου.

Στην περίπτωση αυτή ο κατηγορούμενος θεωρείται παρών και ο συνήγορος του ενεργεί όλες τις διαδικαστικές πράξεις γι' αυτόν...". Σύμφωνα δε με τους ορισμούς των διατάξεων του άρθρου 476 ΚΠΔ, "1. Όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος, για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα....το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο.

Ο εισαγγελέας οφείλει να ειδοποιήσει το διάδικο που άσκησε το ένδικο μέσο ή τον αντίκλητό του για να προσέλθει στο συμβούλιο και εκθέσει τις απόψεις του είκοσι τέσσερις τουλάχιστον ώρες πριν από την εισαγωγή της υπόθεσης στο δικαστήριο (συμβούλιο). Την ειδοποίηση ενεργεί ο γραμματέας της εισαγγελίας, με οποιοδήποτε μέσο (και προφορικώς και τηλεφωνικώς), στην αναγραφόμενη στο ένδικο μέσο διεύθυνση και σημειώνει τούτο στο φάκελο της δικογραφίας".

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 513 παρ. 1 εδ. α' του ΚΠοινΔ, "αν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου κατά το άρθρο 476 το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη ...". Η εκπρόθεσμη άσκηση ένδικου μέσου συγχωρείται, μόνο, αν συντρέχει περίπτωση ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος που εμπόδισε τη νόμιμη ενάσκηση του σχετικού δικαιώματος, σύμφωνα με τη γενική αρχή ότι κανένας δεν υποχρεώνεται στα αδύνατα (impossibilium nulla obligation est).

Στην περίπτωση, όμως, αυτή, στη συντασσόμενη, κατά το άρθρο 474 παρ. 2 ΚΠοινΔ, σχετική έκθεση, πρέπει να γίνεται επίκληση, τόσο των διακωλυτικών της εμπρόθεσμης άσκησης του ένδικου μέσου περιστατικών, που συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα, όσο και των αποδεικτικών αυτών μέσων. Αν δεν περιληφθούν στην έκθεση τέτοια περιστατικά, ή αυτά δεν αποδεικνύονται από τα επικληθέντα αποδεικτικά μέσα, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως εκπρόθεσμο και, συνεπώς, απαράδεκτο (άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ).

Τέλος, ως ανώτερη βία νοείται κάθε γεγονός απρόβλεπτο και εξαιρετικό, το οποίο, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν μπορούσε να αποτραπεί με μέτρα εξαιρετικής επιμέλειας και σύνεσης, ανυπέρβλητο δε κώλυμα θεωρείται το γεγονός εκείνο, το οποίο δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα του διαδίκου που ασκεί το ένδικο μέσο και δεν μπορούσε να υπερνικηθεί από αυτόν με κανένα τρόπο.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλόμενης απόφασης, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, με την υπ' αριθμό ΗΤ2486/2018 απόφασή του, καταδίκασε τον αναιρεσείοντα Ι. Ρ. του Α., κάτοικο ..., σε ποινή φυλάκισης είκοσι (20) μηνών, η οποία ανεστάλη επί τριετία και σε χρηματική ποινή 7.000 ευρώ, για την αξιόποινη πράξη της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής, κατ' εξακολούθηση, με την παρουσία του δικηγόρου Αθηνών Δημητρίου Μαρκούτη - Μπαντή, ο οποίος εκπροσώπησε, κατά το άρθρο 340 παρ. 2 ΚΠοινΔ, τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα, δυνάμει της από 6-6-2018 εξουσιοδότησης αυτού, με θεωρημένο το γνήσιο της υπογραφής του.

Κατά της απόφασης αυτής, η οποία καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ. 3 ΚΠοινΔ την 4-7-2018, όπως προκύπτει από την υπηρεσιακή βεβαίωση της γραμματέως του Πρωτοδικείου Αθηνών στην πρώτη σελίδα της προσβαλλόμενης απόφασης, ο άνω κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων άσκησε την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, με δήλωση που επιδόθηκε στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την 27-7-2018, δηλαδή μετά την πάροδο της οριζόμενης στο άρθρο 473 παρ. 2 ΚΠοινΔ εικοσαήμερης προθεσμίας.

Προκειμένου δε ο αναιρεσείων να δικαιολογήσει το εκπρόθεσμο, διαλαμβάνει στην αίτηση αναίρεσης τα ακόλουθα: "επειδή η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ασκείται εκπροθέσμως......αιτούμαι όπως συγχωρεθεί το εκπρόθεσμο λόγω ανωτέρας βίας, η οποία συνέτρεξε στο πρόσωπο του συνηγόρου υπερασπίσεώς μου. Πιο συγκεκριμένα ο συνήγορος υπερασπίσεώς μου Δημήτριος Μαρκούτης-Μπαντής, προς τον οποίο είχα χορηγήσει την από 6-7-2018 εξουσιοδότηση προκειμένου να υποβάλει αίτηση αναιρέσεως, ασθένησε αιφνιδίως στις 24-7-2018, και συγκεκριμένα αντιμετώπισε επεισόδιο σοβαρών ιλίγγων και λιποθυμίας με απώλεια συνειδήσεως, ενώ πάσχει και από σακχαρώδη διαβήτη, με αποτέλεσμα να παραμείνει ασθενής και κλινήρης έως την 26-7-2018".

Όμως και αληθή υποτιθέμενα τα ως άνω επικαλούμενα περιστατικά, δεν συνιστούν λόγο ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, κατά τις προεκτεθείσες έννοιες, αφού, αφενός μεν δεν υπήρχαν καθ' όλο το χρονικό διάστημα των είκοσι (20) ημερών, που προβλέπεται από το άρθρο 473 παρ. 2 ΚΠοινΔ για την άσκηση αναίρεσης με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, εντός του οποίου ο συνήγορος του αναιρεσείοντος είχε τη δυνατότητα να ασκήσει για λογαριασμό του τελευταίου την αίτηση αναίρεσης, αφετέρου δε δεν εκτίθεται στην ίδια αίτηση, αν ο ανωτέρω εξουσιοδοτηθείς δικηγόρος δεν ήταν σε θέση, εξαιτίας της ασθένειάς του, να ειδοποιήσει εγκαίρως τον αναιρεσείοντα για την αδυναμία του να ασκήσει αναίρεση, ώστε αυτός να διορίσει προς τούτο άλλο δικηγόρο.

Συνεπώς, μετά και την εμπρόθεσμη ειδοποίηση του αντικλήτου του αναιρεσείοντος, για να εμφανισθεί στο Συμβούλιο αυτό και να εκθέσει τις απόψεις του, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠοινΔ, όπως προκύπτει από την σχετική επισημείωση της αρμόδιας γραμματέως στο φάκελο της δικογραφίας, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 27-7-2018 αίτηση αναίρεσης του Ι. Ρ. του Α., κατοίκου ..., κατά της υπ' αριθμ. ΗΤ2486/2018 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Νοεμβρίου 2018. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 11 Δεκεμβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ