Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to prove force majeure within the appeal period.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a conviction for fraud, ruling it inadmissible due to untimely filing. The appellant filed the appeal on April 24, 2006, after the judgment was officially recorded on April 5, 2006, exceeding the statutory ten-day limit. The court rejected the claim of force majeure because the appellant failed to provide any evidence or justification for the delay in the appeal statement.
Legislator headnote
AI generatedArticles 473, 474, 476 of the Code of Criminal Procedure; An appeal filed after the statutory period is inadmissible unless force majeure is proven, which requires specific declaration and evidence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 2132 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)
Αριθμός 2132/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ΄ Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κυριτσάκη, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση, Γρηγόριο Μάμαλη, Αιμιλία Λίτινα - Εισηγήτρια και Θεοδώρα Γκοϊνη, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Στυλιανού Γκρόζου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 5 Δεκεμβρίου 2006 προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου X , που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ΄ αριθμ. 62/2006 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου. Το Πενταμελές Εφετείο Ναυπλίου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 24.4.2006 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 866/2006.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Στυλιανός Γκρόζος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα, με αριθμό 391/21.9.2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
Φέρομεν ενώπιον του Δικαστηρίου υμών την από 24 Απριλίου 2006 αίτησιν αναιρέσεως του X , κατά της υπ' αριθμ. 62/2006 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου, δια της οποίας κατεδικάσθη δι' απάτην κατ' εξακολούθησιν και κατ' επάγγελμα και επεβλήθη εις αυτόν κάθειρξις πέντε ετών και εκθέτομεν τα εξής:
Εκ των διατάξεων των άρθρων 507 παρ.1 και 473 παρ.1 και 3 Κ.Π.Δ. προκύπτει, ότι η προθεσμία ασκήσεως αναιρέσεως, κατ' αποφάσεως εκδοθείσης παρόντος του κατηγορουμένου, είναι δεκαήμερος και αρχίζει από την επομένην της καταχωρίσεως αυτής καθαρογραφημένης εις το ειδικόν βιβλίον που τηρείται εις την γραμματείαν του ποινικού δικαστηρίου (Α.Π. 1318/2005 ΕλλΔ/νη 46 σελ. 1562 κ.ά.). Περαιτέρω εκ της διατάξεως του άρθρου 474 παρ. 2 Κ.Π.Δ. προκύπτει, ότι εκείνος που ασκεί το ένδικον μέσον οφείλει να αναφέρη εις την έκθεσιν ασκήσεως αυτού, τον λόγον που δικαιολογεί την εκπρόθεσμον άσκησίν του, δηλαδή τα περιστατικά της ανωτέρας βίας ή του ανυπερβλήτου κωλύματος, από τα οποία παρημποδίσθη εις την εμπρόθεσμον άσκησίν του, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία αποδεικνύουν την βασιμότητά των, άλλως το ένδικον μέσον απορρίπτεται ως απαράδεκτον (Α.Π. 619/2005 ΠοινΔικ2005 σελ. 1047 κ.ά.).
Εις την προκειμένην περίπτωσιν η προσβληθείσα απόφασις, που εξεδόθη με παρόντα τον κατηγορούμενον, κατεχωρίσθη εις το ειδικόν βιβλίον την 5ην Απριλίου 2006. Η δε κατ' αυτής αναίρεσις ησκήθη την 24ην Απριλίου 2006, ήτοι μετά την πάροδον της τασσομένης δεκαημέρου προθεσμίας ασκήσεώς της. Εις την σχετικήν έκθεσιν ουδείς λόγος ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος αναφέρεται, που να δικαιολογή την εκπρόθεσμον άσκησίν της. Κατ' ακολουθίαν η υπό κρίσιν αίτησις αναιρέσεως είναι εκπρόθεσμος και συνεπώς απαράδεκτος.
Επειδή ενόψει πάντων αυτών πρέπει, κατά τα άρθρα 476 παρ.1 και 583 παρ.1 Κ.Π.Δ., να κηρυχθή απαράδεκτος η προαναφερθείσα αίτησις αναιρέσεως και να καταδικασθή ο αναιρεσείων εις τα δικαστικά έξοδα εκ 210 ευρώ.
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ Προτείνομεν : I) Να κηρυχθή απαράδεκτος η από 24 Απριλίου 2006 αίτησις αναιρέσεως του X και ήδη κρατουμένου εις την Δικαστικήν Φυλακήν Ναυπλίου, κατά της υπ'αριθμ. 62/2006 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου.
ΙΙ) Να καταδικασθή ο αναιρεσείων εις τα δικαστικά έξοδα εκ 210 ευρώ. Αθήνα, 3 Ιουλίου 2006 Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου Ανδρέας Ζύγουρας
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των παρ. 1 και 3 του άρθρου 473 ΚΠοινΔ, στο οποίο ρητώς παραπέμπει το άρθρο 507 του ίδιου Κώδικα, η 10ήμερη προθεσμία αναιρέσεως αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση καταχωρίζεται καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο, που τηρείται στη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου. Εξάλλου, σύμφωνα με την γενική αρχή του δικαίου, κατά την οποία κανένα δεν μπορεί να υποχρεωθεί στα αδύνατα είναι επιτρεπτή η εκπρόθεσμη άσκηση του ένδικου μέσου, συνεπώς και της αναίρεσης, όταν συντρέχει λόγος ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, αλλά στην εξαιρετική αυτή περίπτωση, όπως προκύπτει από τα άρθρα 473 παρ. 2 και 474 παρ. 2 ΚΠοινΔ, εκείνος, ο οποίος ασκεί το ένδικο μέσο, οφείλει να επικαλεσθεί στη δήλωσή του τον λόγο, που δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή του, δηλαδή, τα περιστατικά της ανώτερης βίας ή του ανυπέρβλητου κωλύματος, από τα οποία παρεμποδίσθηκε στην εμπρόθεσμη άσκηση τούτου, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα, που αποδεικνύουν την βασιμότητά τους, γιατί διαφορετικά το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο.
Στην κρινόμενη περίπτωση, η προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 62/2006 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου δημοσιεύθηκε με απόντα τον αναιρεσείοντα, καταχωρίσθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο του Εφετείου Ναυπλίου στις 5.6.2006, όπως αποδεικνύεται από την από 4.5.2006 βεβαίωση του αρμοδίου γραμματέα. Ο αναιρεσείων άσκησε την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης με δήλωσή του ενώπιον του Γραμματέα του ως άνω Δικαστηρίου στις 4.4.2006, ήτοι μετά την εκπνοή της δεκαήμερης προθεσμίας, μέσα στην οποία όφειλε κατά τα ανωτέρω να την ασκήσει, δεν επικαλείται δε σ' αυτή ότι εμποδίσθηκε ν' ασκήσει αυτή εμπρόθεσμα από ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα.
Πρέπει, συνεπώς, ν' απορριφθεί η αίτηση ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 475 παρ. 1 και 583 παρ. 1 του ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 24.4.2006 αίτηση του κατηγορουμένου Χ , για αναίρεση της 62/2006 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 12 Δεκεμβρίου 2006. Και,
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 14 Δεκεμβρίου 2006.-
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ