Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to untimely filing without valid force majeure justification.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a conviction for embezzlement and forgery as inadmissible. The appellant filed the appeal on April 24, 2006, exceeding the statutory ten-day deadline established by the Code of Criminal Procedure. The court rejected the claim of force majeure because the appellant failed to substantiate the excuse with evidence or specific justification in the declaration. Consequently, the appeal was declared inadmissible, and the appellant was ordered to pay the court costs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 473 and 476 of the Code of Criminal Procedure; An appeal filed after the statutory deadline is inadmissible unless justified by force majeure, which must be substantiated with evidence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 2131 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) ΑΡΙΘΜΟΣ 2131/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κυριτσάκη, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση, Γρηγόριο Μάμαλη, Αιμιλία Λίτινα - Εισηγήτρια και Θεοδώρα Γκοϊνη, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Στέλιου Γκρόζου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 5 Δεκεμβρίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος -κατηγορουμένου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε, περί αναιρέσεως της υπ΄ αριθμ. 64/2006 αποφάσεως του Εφετείου Ναυπλίου.
Το Εφετείο Ναυπλίου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 24 Απριλίου 2006 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 865/2006.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Στέλιος Γκρόζος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή με αριθμό 319/6.7.06, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
1-Εισάγω ενώπιόν σας, κατά το άρθρο 485 παρ.1 ΚΠΔ τη 11/24-4-06 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου ..., κατά της 64/06 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου, με την οποία καταδικάσθηκε για διακεκριμένη υπεξαίρεση στην υπηρεσία και διακεκριμένη πλαστογραφία, [άρθρα 258γ και 216 παρ. 1, 3 ΠΚ], σε συνολική ποινή κάθειρξης πέντε ετών και έξι μηνών, και εκθέτω σχετικά τα ακόλουθα.
2-Κατά το άρθρο 476 παρ. 1, (όπως αντικατ. με το άρθρο 2 παρ. 18 του Ν.2408/96), όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο.
Εξάλλου, κατά το άρθρο 473 ΚΠΔ, η προθεσμία για την άσκηση ενδίκων μέσων, όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, είναι δέκα ημέρες και αρχίζει από τη δημοσίευση της απόφασης ή, εαν αυτός δεν είναι παρών ή πρόκειται για βούλευμα, από την επίδοση τούτων στο δικαιούμενο. Εάν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστης διαμονής, η προθεσμία είναι τριάντα ημερών.
Ειδικά για την άσκηση αναιρέσεως η προθεσμία, κατά την παρ. 2 του ίδιου άρθρου ΚΠΔ, αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωρισθεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου.
3-Στην προκείμενη περίπτωση, ενώ η προσβαλλόμενη τελεσίδικη 64/06 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου, που εκδόθηκε επί παρουσία του κατηγορουμένου, καταχωρίσθηκε στο ειδικό βιβλίο των καθαρογραμμένων αποφάσεων του δικαστηρίου στις 5-4-06,όπως προκύπτει από την από 4-5-06 βεβαίωση του γραμματέα του Εφετείου Ναυπλίου], εντούτοις αυτός άσκησε την εν λόγω αίτηση αναιρέσεως κατ' αυτής στις 24-4-06, μετά δηλ. την εκπνοή της δεκαήμερης προθεσμίας, που τάσσεται από το νόμο για τη νόμιμη άσκησή της. Επομένως, η εν λόγω αίτηση αναιρέσεως είναι εκπρόθεσμη και απορριπτέα ως απαράδεκτη.
4-Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου, σε συμβούλιο, επιβάλλεται το μεν να απορρίψει ως απαράδεκτη την ανωτέρω αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου, το δε να καταδικάσει τούτον στα δικαστικά έξοδα, ανερχόμενα στο ποσό των 210 Ε, κατά τα άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 ΚΠΔ.
ΓΙΑ ΤΟΥΤΟ ΠΡΟΤΕΙΝΩ Α-Να απορριφθεί η 11/24-4-06 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου ..., κατά της 64/06 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου, και Β-Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα, ανερχόμενα στο ποσό των 210 Ε.
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου ΠάγουΦώτιος Μακρής
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των παραγράφων 1 και 3 του άρθρου 473 ΚΠοινΔ, στο οποίο ρητώς παραπέμπει το άρθρο 507 του ίδιου Κώδικα, η 10ήμερη προθεσμίας αναιρέσεως αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση, καταχωρίζεται καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο, που τηρείται στη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου με την γενική αρχή του δικαίου, κατά την οποία κανένας δεν μπορεί να υποχρεωθεί στα αδύνατα, είναι επιτρεπτή η εκπρόθεσμη άσκηση του ένδικου μέσου, συνεπώς, και της αναίρεσης, όταν συντρέχει λόγος ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, αλλά στην εξαιρετική αυτή περίπτωση, όπως προκύπτει από τα άρθρα 473 παρ. 2 και 474 παρ. 2 ΚΠοινΔ, εκείνος, ο οποίος ασκεί το ένδικο μέσο, οφείλει να επικαλεσθεί στη δήλωση του τον λόγο, που δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή του, δηλαδή, τα περιστατικά της ανώτερης βίας ή του ανυπέρβλητου κωλύματος, από τα οποία παρεμποδίστηκε στην εμπρόθεσμη άσκηση τούτου, καθώς και τ' αποδεικτικά μέσα, που αποδεικνύουν την βασιμότητά τους, γιατί διαφορετικά το ένδικο μέσο απορρίπτεται, ως απαράδεκτο.
Στην κρινόμενη περίπτωση, η προσβαλλόμενη 64/2006 απόφαση του Πολυμελούς Εφετείου Ναυπλίου δημοσιεύθηκε με παρόντα τον αναιρεσείοντα, και καταχωρίσθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο του Εφετείου Ναυπλίου στις 5/4/2006 όπως αποδεικνύεται από την από 4-5-2006 βεβαίωση του αρμοδίου γραμματέα. Ο αναιρεσείων άσκησε την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης με δήλωση του ενώπιον του Γραμματέα του ως άνω Δικαστηρίου στις 24/4/2006 ήτοι μετά την εκπνοή της δεκαήμερης προθεσμίας μέσα στην οποία όφειλε κατά τ' ανωτέρω να την ασκήσει, δεν επικαλείται δε σ' αυτή ότι εμποδίσθηκε ν' ασκήσει αυτή εμπρόθεσμα από ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα.
Πρέπει, συνεπώς, ν' απορριφθεί η αίτηση ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης άσκησης της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 475 παρ. 1 και 583 παρ. 1 του ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 24/4/2006 αίτηση του κατηγορουμένου ..., για αναίρεση της 64/2006 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 12 Δεκεμβρίου 2006. Και,
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 14 Δεκεμβρίου 2006.-
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ