Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to lawyer's failure to submit correct court fee payment document.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal as inadmissible because the defendant's lawyer failed to submit the required court fee payment document in the correct amount. Although the lawyer submitted a document for 406 euros, the law mandates a specific 534 euro payment for appeals against Pleummeliodikasia decisions. The court ruled that this procedural defect renders the appeal inadmissible without allowing for correction after the hearing.
Legislator headnote
AI generatedArticle 61, paragraphs 1 and 4 of the Code of Lawyers; Article 20, paragraph 1 of the Constitution; Article 6 of the ECHR: The failure to submit the mandatory court fee payment document in the exact amount prescribed by law renders the appeal inadmissible as a procedural defect.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 2130 / 2018 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)
Αριθμός 2130/2018
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Γεώργα, Δημήτριο Τζιούβα, Ιωάννη Μαγγίνα και Γεώργιο Κόκκορη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημα του στις 14 Νοεμβρίου 2018, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καραγιάννη, (κωλυομένης της Εισαγγελέως) και της Γραμματέως Αικατερίνης Αναγνωστοπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Π. Π. του Γ., κατοίκου ... o οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Παντελίδη, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 810/2017 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ρόδου.
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητάει την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στην από 18 Ιουλίου 2018 και με αριθμό 4/2018 αίτηση του, που ασκήθηκε ενώπιον του Γραμματέα του Πρωτοδικείου Ρόδου και η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 1060/2018.
Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Το άρθρο 61 του Ν. 4194/2013 "Κώδικας Δικηγόρων" ορίζει στις παρ. 1 και 4, όπως αυτές αντικαταστάθηκαν με το άρθρο 7 παρ. 8 εδ. α' και γ' του Ν. 4205/2013, ότι: "1. Ο δικηγόρος για την άσκηση κάθε είδους ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων και για την παράσταση του ενώπιον των δικαστηρίων και των δικαστικών συμβουλίων .... υποχρεούται να προκαταβάλει στον οικείο Δικηγορικό Σύλλογο εισφορές, αποκλειστικά και μόνον στις περιπτώσεις που προβλέπονται στο Παράρτημα III (τέτοια περίπτωση αποτελεί, κατά το Παράρτημα τούτο, και η άσκηση αίτησης αναίρεσης κατά αποφάσεων Πλημμελειοδικείου και Εφετείου ενώπιον του Αρείου Πάγου)..... 4.
Ο δικηγόρος για την κατάθεση κάθε είδους ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων, καθώς και για την παράστασή του κατά τη συζήτηση των ανωτέρω ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων ενώπιον των δικαστηρίων και δικαστών οφείλει, στο πλαίσιο της υποχρέωσης προκαταβολής της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, να καταθέσει το σχετικό γραμμάτιο καταβολής, αλλιώς η αντίστοιχη διαδικαστική πράξη είναι απαράδεκτη".
Η προκαταβολή αυτή, για την άσκηση αίτησης αναίρεσης κατ' αποφάσεων Πλημμελειοδικείου και Εφετείου, υπολογίζεται, σύμφωνα με το παράρτημα Ι κεφάλαιο Α αρ. 1 στοιχ. 9 περ. α' του Ν. 4194/2013, επί ποσού αμοιβής 534 ευρώ, οφείλεται δε (για την ταυτότητα του νομικού λόγου) και για την άσκηση πρόσθετων λόγων αναίρεσης, εφόσον για την περίπτωση αυτή δεν προβλέπεται διαφορετικό ποσό, ενώ για την υποβολή υπομνήματος επί αίτησης αναίρεσης η εν λόγω προκαταβολή υπολογίζεται, κατά την περ.
δ', επί ποσού αμοιβής 406 ευρώ. Αν δεν τηρηθούν οι διατυπώσεις αυτές, η αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτη, κατά τα άρθρα 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 του ΚΠοινΔ, με το πρώτο από τα οποία (άρθρο 476 παρ. 1 του ΚΠοινΔ) ορίζεται ότι, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, χωρίς να τηρηθούν οι οριζόμενες για την άσκηση αυτού διατυπώσεις, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανισθούν, μετά από προηγούμενη ειδοποίηση του αναιρεσείοντος από το γραμματέα της εισαγγελίας είκοσι τέσσερις τουλάχιστον ώρες πριν από την εισαγωγή της υπόθεσης, απορρίπτει ως απαράδεκτο το ένδικο μέσο και καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα.
Περαιτέρω, με το άρθρο 31 του Ν. 4509/2017 (ΦΕΚ 201/22-12-2017 τεύχ. Α'), προστέθηκε, μετά το πρώτο εδάφιο της παρ. 4 του άρθρου 61 του Ν. 4194/2013, δεύτερο εδάφιο, το οποίο ορίζει ότι "Η υποχρέωση προκαταβολής της παράστασης κατά τη συζήτηση κάθε είδους ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων θεωρείται τυπική παράλειψη η οποία μπορεί να καλυφθεί μετά τη συζήτηση και πριν από την έκδοση της απόφασης, ύστερα από σχετική ειδοποίηση του πληρεξούσιου δικηγόρου από το δικαστήριο".
Από τη διάταξη αυτή προκύπτει με σαφήνεια, ότι αυτή αναφέρεται στην υποχρέωση προκαταβολής της παράστασης για τη συζήτηση κάθε είδους ένδικων μέσων ή βοηθημάτων, με αποτέλεσμα η μη εκπλήρωση της υποχρέωσης αυτής να μην θεωρείται ως τυπική παράλειψη που μπορεί να καλυφθεί μετά τη συζήτηση και πριν από την έκδοση της απόφασης.
Περαιτέρω, τα άρθρα 20 παρ. 1 του Συντάγματος και 6 της κυρωθείσας με το ΝΔ 53/1974 Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ) δεν αποκλείουν στον κοινό νομοθέτη να θεσπίζει δικονομικές προϋποθέσεις και γενικότερα διατυπώσεις για την πρόοδο της δίκης, αρκεί αυτές να συνάπτονται με τη λειτουργία των δικαστηρίων και την ανάγκη αποτελεσματικής απονομής της δικαιοσύνης και, περαιτέρω, να μην υπερβαίνουν τα όρια εκείνα, πέραν των οποίων επάγονται την άμεση ή έμμεση κατάλυση του προστατευόμενου από τις ανωτέρω διατάξεις ατομικού δικαιώματος παροχής έννομης δικαστικής προστασίας.
Το δικαίωμα πρόσβασης στο δικαστήριο δεν είναι απόλυτο, αλλά υπόκειται σε περιορισμούς, ιδίως όσον αφορά τις προϋποθέσεις του παραδεκτού του ένδικου μέσου, αφού απαιτείται από τη φύση του η ρύθμισή του από το κράτος, το οποίο έχει τη σχετική διακριτική ευχέρεια, αρκεί μόνο οι τιθέμενοι περιορισμοί και οι τιθέμενες προϋποθέσεις να μην περιορίζουν την πρόσβαση του διαδίκου κατά τέτοιο τρόπο ή σε τέτοιο βαθμό, ώστε το δικαίωμα της προσφυγής στο δικαστήριο να πλήττεται στον ίδιο τον πυρήνα του.
Έτσι, οι πιο πάνω αναφερόμενες διατάξεις της παρ. 4 του άρθρου 61 του Κώδικα Δικηγόρων, δεν προσκρούουν στις ανωτέρω διατάξεις του Συντάγματος και της ΕΣΔΑ, δεδομένου ότι με αυτές επιδιώκεται η εξυπηρέτηση σκοπών που συνάπτονται με την απονομή της δικαιοσύνης και δεν υπερβαίνουν το αναγκαίο μέτοο (ΟλΣτΕ 1858/2015).
Στην προκειμένη περίπτωση , με την υπ' αρ.810/2017 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ρόδου (δικάσαντος σε δεύτερο βαθμό) ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος για την αξιόποινη πράξη της απάτης και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης οκτώ(8) μηνών, ανασταλείσα επί τριετία. Κατά της απόφασης αυτής, ο Δικηγόρος Ρόδου Παντελίδης Ιωάννης του Γεωργίου, με την ιδιότητά του ως πληρεξουσίου Δικηγόρου του κατηγορουμένου Π. () Π. (επ.) Γ., με βάση την από 13.7.2018 εξουσιοδότηση του τελευταίου, άσκησε στις 18.7.2018, με δήλωση στο γραμματέα του εκδόντος την προσβαλλομενη απόφαση υπ' αρ. 810/2017 Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ρόδου, την με αριθμό 4/2018 αίτηση αναίρεσης.
Όμως , για την άσκηση της εν λόγω αίτησης αναίρεσης, ο πληρεξούσιος Δικηγόρος του αναιρεσείοντος δεν προσκόμισε το επιβαλλόμενο από τις πιο πάνω αναφερόμενες διατάξεις σχετικό γραμμάτιο καταβολής εισφορών επί ποσού (αμοιβής) 534 ευρώ, όπως προβλέπεται για την άσκηση αίτησης αναίρεσης κατ' απόφασης Πλημ/κείου, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, αλλά (προσκόμισε) το μη κανονικό (ελλιπές ως προς το ποσό) υπ' αρ.
Ρ48066/19.7.2018 γραμμάτιο, που αντιστοιχεί σε ποσό(αμοιβής) 406 ευρώ. Έτσι, όμως, δεν τηρήθηκαν οι ως άνω επιβαλλόμενες νόμιμες διατυπώσεις για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης, αφού η μη εκπλήρωση της υποχρέωσης κατάθεσης του σχετικού γραμματίου καταβολής των εισφορών για την κατάθεση αυτής (αίτησης αναίρεσης) δεν αποτελεί, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη μείζονα σκέψη, τυπική παράλειψη που μπορεί να καλυφθεί μετά τη συζήτηση και πριν από την έκδοση της απόφασης.
Με τα δεδομένα αυτά και, εφόσον οι διατάξεις της παρ.4 του άρθρου 61 του Κώδικα Δικηγόρων δεν προσκρούουν στις διατάξεις των άρθρων 20 παρ.1 του Συντάγματος και 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ), σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη μείζονα σκέψη, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη.
Κατ' ακολουθίαν τούτων, πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη, λόγω μη τήρησης της προαναφερθείσας νόμιμης διατύπωσης , η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ.1, 583 παρ. 1 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 18.7.2018 με αριθμό 4/2018 αίτηση για αναίρεση της υπ' αρ.810/2017 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ρόδου, η οποία (αίτηση) ασκήθηκε με δήλωση ενώπιον του Γραμματέα του εκδόντος την προσβαλλόμενη απόφαση Δικαστηρίου, από τον πληρεξούσιο Δικηγόρο του αναιρεσείοντος Ιωάννη Παντελίδη. . του Γεωργίου., με βάση την από 13.7.2018 εξουσιοδότηση του αναιρεσείοντος Π. () Π. (επ.) Γ., ο οποίος κατοικεί στη .... Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Νοεμβρίου 2018.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 11 Δεκεμβρίου 2018.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ