Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds regarding evidence evaluation and contradictory reasoning.

Απόφαση 2130 / 2009 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2130/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Ρήγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Γεωργίου Καλαμίδα, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως), Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, Βασίλειο Φούκα, και Γεώργιο Χρυσικό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16ης Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θεόδωρο Μαντά, με δήλωση κατ' αρθρο 242 παρ. 2 ΚπολΔ.

Της αναιρεσιβλήτου:Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΑΛΦΑ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" και τον διακριτικό τίτλο "ΑΛΦΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ" , ως καθολικής διαδόχου, της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΜΠΟΡΙΚΗ Α.Α.Ε" λόγω συγχωνεύσεως με απορρόφηση της δεύτερης από την πρώτη, η οποία εδρεύει επί της Λεωφ. Κηφισίας στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Μακρόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8 Μαΐου 1998 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 259/2001 μη οριστική , 3463/2004 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 115/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 17 Ιανουαρίου 2007 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης - Σπυρίδων Τέντες, ανέγνωσε την από 6 Φεβρουαρίου 2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη της αντιδίκου στην δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ., ιδρύεται λόγος αναιρέσεως και αν το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως πράγματα νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί οι οποίοι τείνουν στη θεμελίωση ή κατάλυση ασκηθέντος ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, είτε ως επιθετικού, είτε ως αμυντικού, μεταξύ δε αυτών περιλαμβάνονται και οι λόγοι εφέσεως.

Όμως ο λόγος εφέσεως αποτελεί "πράγμα" μόνον όταν έχει αυτοτέλεια και η παραδοχή του έχει ως συνέπεια την κατά το άρθρο 535 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., εξαφάνιση της εκκαλούμενης αποφάσεως όχι δε και όταν δεν έχει αυτοτέλεια, όπως συμβαίνει όταν με αυτόν απλώς αμφισβητείται η βαρύτητα ενός αποδεικτικού μέσου. Επομένως ο πρώτος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθ. 8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., πλημμέλεια της μη λήψεως υπόψη πραγμάτων, γιατί δεν έλαβε υπόψη και δεν απάντησε στον δεύτερο λόγο της εφέσεως της αναιρεσείουσας , κατά της πρωτόδικης αποφάσεως, με τον οποίο η τελευταία ισχυριζόταν ότι ο μάρτυρας της αναιρεσίβλητης δεν ήταν αξιόπιστος, διότι δεν ετύγχανε αμερόληπτος, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ., αναιρετέα είναι η απόφαση για έλλειψη νόμιμης βάσεως και όταν διαλαμβάνει αντιφατικές αιτιολογίες. Αντίφαση στις αιτιολογίες υπάρχει, όταν δεν προκύπτει από την απόφαση ποιά πραγματικά περιστατικά δέχθηκε αυτή, ώστε να μπορεί να ελεχθεί περαιτέρω, αν σωστά εφάρμοσε το νόμο.

Αντιφατικότητα αναφερόμενη στην εκτίμηση και αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων δεν δημιουργεί τον αναιρετικό αυτόν λόγο. Στην προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο εκ του άρθρου 559 αριθ. 19 λόγο της αναιρέσεως αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας η νομική πλημμέλεια ότι η απόφασή του στερείται νόμιμης βάσεως, διότι περιέχει αντιφατικές αιτιολογίες.

Η προβαλλόμενη όμως πλημμέλεια αναφέρεται σε αντίφαση μεταξύ αφενός πραγματικής παραδοχής του δικαστηρίου, που χρησιμεύει προς στήριξη τεκμηρίων (έμμεσης αποδείξεως), και αφετέρου του περιεχομένου μαρτυρικής καταθέσεως, ήτοι σε αντιφατικότητα αναγόμενη σε αξιολόγηση αποδεικτικών μέσων. Επομένως, ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17/1/2007 αίτηση της ... για αναίρεση της 115/2006 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Απριλίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Νοεμβρίου 2009

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ