212/2021 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 212 / 2021 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 212/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, Μαρία Τζανακάκη, Αικατερίνη Βλάχου και Άννα Αγγελάτου - Βασιλείου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Οκτωβρίου 2020, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Μ. Γ. του Χ., κατοίκου …, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Κεφαλιακό.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης αεροπορικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕGYPTAIR HOLDING COMPANY", που εδρεύει στο Κάϊρο Αιγύπτου, διατηρεί υποκατάστημα στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σπυρίδωνα Τρίπλη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11-10-2016 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2226/2017 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4523/2019 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 27-9-2019 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Άννα Αγγελάτου - Βασιλείου, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 27-9-2019 (αρ. κατ.8873/848/2019) αίτηση αναίρεσης κατά της υπ' αρ. 4523/2019 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών (μισθωτικών) διαφορών έχει ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 553, 556, 558, 564 παρ. 3, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ) και είναι παραδεκτή (άρθρ. 577 παρ. 1 ΚΠολΔ). Επομένως, πρέπει να ερευνηθεί ως προς τη νομική και ουσιαστική βασιμότητα των κατ' ιδίαν λόγων αυτής (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Από τα προσκομιζόμενα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης, τα οποία παραδεκτά επισκοπεί ο Άρειος Πάγος, κατά τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, προκύπτουν τα ακόλουθα ως προς τη διαδικαστική πορεία της ένδικης υπόθεσης και του παραδεκτού και βασίμου των ερευνώμενων αναιρετικών λόγων από τους αριθμούς 1, 8 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, Με την από 11-10-2016 αγωγή, την οποία άσκησε η ενάγουσα (ήδη αναιρεσίβλητη) ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατά του εναγομένου (ήδη αναιρεσείοντος), ισχυρίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι τυγχάνει κυρία των σε αυτή περιγραφομένων οριζοντίων ιδιοκτησιών που βρίσκονται σε πολυόροφη οικοδομή κειμένη επί της Λεωφόρου ....

Οτι ο εναγόμενος τυγχάνει κύριος των στη ίδια αγωγή περιγραφομένων οριζοντίων ιδιοκτησιών που βρίσκονται στην αυτή πολυόροφη οικοδομή. Ότι την κυριότητα των παραπάνω οριζοντίων ιδιοκτησιών απέκτησαν οι διάδικοι νόμιμα όπως ειδικότερα στην αγωγή αναφέρεται. Ότι η παραπάνω πολυόροφη οικοδομή έχει υπαχθεί στο σύστημα της κατ' ορόφους ιδιοκτησίας των άρθρων 1002, 1117 Α.Κ.

και του ν. 3741/1929 δυνάμει της με αρ. …/1994 πράξης σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και κανονισμού πολυκατοικίας που συντάχτηκε ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών Λουκίας Σακελλαρίου που μεταγράφηκε νόμιμα. Ότι ο εναγόμενος δυνάμει της από 22-12-2009 σύμβασης μίσθωσης που συνήψε εν αγνοία της με την εταιρεία κινητής τηλεφωνίας Vodafone εγκατέστησε άλλως συνεργάστηκε και επέτρεψε στην παραπάνω εταιρεία να εγκαταστήσει μία κεραία κινητής τηλεφωνίας αποτελουμένη από κεραιοδιάταξη, ιστό μικροκυματικής ζεύξης, καλώδια τροφοδοσίας και άλλα μηχανήματα ψευδαεραγωγό που τοποθετήθηκε για την συγκάλυψη της κεραιοδιάταξης, ψευδοκεραία δορυφορικής τηλεόρασης που συγκαλύπτει τον ιστό μικροκυματικής ζεύξης και άλλα εξαρτήματα, τα οποία αποτελούν το σύνολο του συστήματος της κεραίας και χρησιμοποιούνται όλα για να καταστεί δυνατή η λειτουργία της.

Ότι η βάση της κεραίας τοποθετήθηκε σε τμήμα του εξώστη του 4ου ορόφου της οριζόντιας ιδιοκτησίας του εναγομένου, στο οποίο αυτός παρανόμως ανήγειρε τοίχο για να καλύψει την κεραία, ενώ το υπόλοιπο τμήμα της κεραιοδιάταξης εγκαταστάθηκε ως ακολούθως α) το τμήμα της κεραιοδιάταξης από τα σημείο που διήλθε την πλάκα της ταράτσας πάνω από τον εξώστη του 4ου ορόφου υψώθηκε σε ύψος άνω των τριών μέτρων πάνω από το δάπεδο της κοινόχρηστης ταράτσας β) ο ιστός της μικροκυματικής ζεύξης τοποθετήθηκε στην κοινόχρηστη ταράτσα σε άλλο σημείο ήτοι στο δυτικό άκρο αυτής και γ) ένας ψευδαεραγωγός συγκάλυψης της κεραιοδιάταξης εγκαταστάθηκε στο δάπεδο της κοινόχρηστης ταράτσας - δώματος αποκλειστικά για την συγκάλυψη της κεραίας.

Ότι ο εναγόμενος με την εγκατάσταση της κεραιοδιάταξης κατέλαβε τμήμα της κοινόχρηστης και κοινόκτητης ταράτσας της πολυόροφης οικοδομής χωρίς την συναίνεση ή έγκριση των συνιδιοκτητών της οικοδομής. Ότι η συμβατική διάρκεια της μίσθωσης συμφωνήθηκε για οκτώ έτη, δηλαδή για το χρονικό διάστημα από 22-12-2009 μέχρι 21-12-2017, ενώ το ετήσιο μίσθωμα ορίστηκε στο ποσό των 17.000 ευρώ πλέον τέλους χαρτοσήμου, αναπροσαρμοζόμενο κατ' έτος όπως στην αγωγή εκτίθεται.

Ότι η ωφέλεια που αποκόμισε ο εναγόμενος από την επίδικη μίσθωση ανέρχεται για το παραπάνω χρονικό διάστημα στο ποσό των 135.407 ευρώ και για το διάστημα από 22-12-20016 μέχρι 22-12-2017 στο ποσό των 21.744,67 ευρώ. Ότι εναγόμενος απέκρυψε επιμελώς από την ίδια την εγκατάσταση της κεραιοδιάταξης στο δώμα και απέκλεισε την δυνατότητα πρόσβασης αυτής σε αυτό κλειδώνοντας την θύρα που οδηγεί στο κλιμακοστάσιο.

Με βάση τα παραπάνω και κατόπιν παραδεκτού περιορισμού του αιτήματος της αγωγής ζήτησε να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να της καταβάλει ως αποζημίωση λόγω της ωφέλειας που αποκόμισε από την αποκλειστική χρήση του περιγραφομένου κοινόχρηστου χώρου (δώματος) α) το ποσό των 59.172,86 ευρώ που αντιστοιχεί σε ποσοστό 437/1000 της αναγκαίας συγκυριότητας της επί του κοινοχρήστου δώματος χ 135.407 ευρώ και αφορά το χρονικό διάστημα 22-12-2009 μέχρι 22-12-2016 και β) το ποσό των 9.502,42 ευρώ (437/1000χ 21.744,67 ευρώ ) που αντιστοιχεί στο ίδιο ποσοστό και αφορά το χρονικό διάστημα από 22-12-2016 μέχρι 22-12-2017 με τον νόμιμο τόκο κατά τις διατάξεις περί κοινωνίας άλλως και επικουρικά κατά τις διατάξεις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού.

Ακόμη ζήτησε να υποχρεωθεί αυτός να της καταβάλει το ποσό των 50.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη αυτή συνεπεία της πιο πάνω αδικοπρακτικής συμπεριφοράς του εναγομένου. Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο αφού απέρριψε την αγωγή κατά την επικουρική βάση της ως μη νόμιμη, έκρινε αυτή ως ορισμένη και νόμιμη κατά την κυρία βάση της στηριζόμενη στις διατάξεις των αρθ. 1096, 1097, 1098, 1099, 1113, 785, 787, 961, 962, 963, 297, 298, 299, 914, 932 Α.Κ.

και αφού απέρριψε μεταξύ άλλων όσον αφορά το υπό στοιχείο β κονδύλιο το αίτημα περί υποχρέωσης του εναγομένου να καταβάλει το ποσό της ωφέλειας που αποκόμισε για το μετά την συζήτηση της αγωγής (18-9-2017) χρονικό διάστημα και μέχρι την 22-12-2017, την δέχτηκε κατά τα λοιπά μερικά ως κατ' ουσία βάσιμη υποχρεώνοντας τον εναγόμενο να καταβάλει στην ενάγουσα το συνολικό ποσό των 57.116,62 ευρώ και 6.784,91 ευρώ αντίστοιχα για τα χρονικά διαστήματα από 22-12-2009 μέχρι 22-12-2016 και από 22-12-2016 μέχρι 18-9-2017 που αντιστοιχεί στην αποδοτέα ωφέλεια για την αποκλειστική χρήση από αυτόν του κοινόχρηστου δώματος τα πιο πάνω χρονικά διαστήματα.

Κατά της απόφασης αυτής ο εναγόμενος άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών την από 5-2-2018 με αρ. κατάθεσης 10963/682/2018 έφεση ως και τους από 17-10-2018 με αρ. κατάθεσης 9074 /700/2018 πρόσθετους λόγους. Το Μονομελές Εφετείο Αθηνών με την προσβαλλόμενη απόφαση του δέχτηκε στην ουσία της την έφεση και εξαφάνισε την προσβληθείσα απόφαση μόνο ως προς το κεφάλαιο αυτής που έκανε μερικά δεκτό το αίτημα επιδίκασης χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, το οποίο το δευτεροβάθμιο δικαστήριο απέρριψε επικυρώνοντας κατά τα λοιπά την πρωτόδικη απόφαση.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ.1 εδάφ. α' του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται "αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών...". Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή.

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται με βάση τα πραγματικά περιστατικά που ανέλεγκτα το δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν και την υπαγωγή τους στο νόμο και ιδρύεται αυτός ο λόγος αναίρεσης αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση.

Με το λόγο αυτόν δεν επιτρέπεται να πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, υπό την επίκληση ότι αυτή παραβίασε κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που δεν ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο κατά το άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ (ΑΠ 209/2019, ΑΠ 472/2017). Ο λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας, παρά το νόμο, έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Ως "πράγματα", κατά την έννοια της διάταξης αυτής, νοούνται οι νόμιμοι, παραδεκτοί, ορισμένοι και λυσιτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων, που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο και, συνακόλουθα, στηρίζουν το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ένστασης, αντένστασης ή λόγου έφεσης, όχι, όμως, και οι μη νόμιμοι, απαράδεκτοι, αόριστοι και αλυσιτελείς ισχυρισμοί, οι οποίοι δεν ασκούν επίδραση στην έκβαση της δίκης και στους οποίους το δικαστήριο δεν υποχρεούται να απαντήσει, ούτε οι αιτιολογημένες αρνήσεις και οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων, έστω και αν προτείνονται ως λόγοι έφεσης (ΑΠ Ολομ. 14/2004, ΑΠ 87/2013, ΑΠ 94/2008).

Επίσης, δεν αποτελούν "πράγματα" και τα επικαλούμενα από τους διαδίκους αποδεικτικά μέσα και, πολύ περισσότερο, η αξιολόγηση από το δικαστήριο του περιεχομένου των εγγράφων και των λοιπών αποδεικτικών μέσων .(ΑΠ 989/2018, ΑΠ 388/2018, ΑΠ 358/2017). Ο λόγος αυτός δεν ιδρύεται, αν το δικαστήριο που δίκασε έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιονδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (ΑΠ 250/2014, ΑΠ 1418/2013), γεγονός που συμβαίνει και όταν η απόφαση περιέχει παραδοχές αντίθετες με τον ισχυρισμό (ΑΠ Ολομ. 11/1996, ΑΠ 1150/2011, ΑΠ 421 - 425/2009).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ.19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από τη διάταξη αυτή, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ.3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο παρών λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας) ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία).

Δεν έχει, όμως, εφαρμογή η διάταξη αυτή, όταν οι ελλείψεις ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων, και ιδίως στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που εξάγεται απ' αυτές, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανέλεγκτα κατά το άρθρο 561 παρ.1 του ΚΠολΔ, εκτός αν δεν είναι σαφές και πλήρες το πόρισμα και για το λόγο αυτόν γίνεται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος.

Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή γιατί δεν αποδείχθηκε. Τα επιχειρήματα του δικαστηρίου που σχετίζονται με την εκτίμηση των αποδείξεων δεν συνιστούν παραδοχές, με βάση τις οποίες διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και, συνεπώς, δεν αποτελούν "αιτιολογία" της απόφασης, ώστε, στο πλαίσιο της υπόψη διάταξης του άρθρου 559 αριθμ.19 του ΚΠολΔ, αυτή να επιδέχεται μομφή για αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια, ενώ δεν δημιουργείται ο ίδιος λόγος αναίρεσης ούτε εξαιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικά τα επιχειρήματα των διαδίκων που δεν συνιστούν αυτοτελείς ισχυρισμούς, οπότε ο σχετικός λόγος αναίρεσης είναι απαράδεκτος.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναίρεσης ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ. και συγκεκριμένα ισχυρίζεται ότι προέβη σε εσφαλμένη εφαρμογή των διατάξεων περί συγκυριότητας ( άρθρο 1113 Α.Κ.), περί κοινωνίας δικαιώματος (άρθρα 785, 786, 787, 792 παρ. 2 Α.Κ.) και περί ωφελημάτων (αρθ. 961, 962 Α.Κ.) με την παραδοχή, ότι το σύνολο των εισπραχθέντων μισθωμάτων αποτελεί ωφέλεια που προέρχεται από την χρήση αποκλειστικά από αυτόν του κοινόχρηστου δώματος και με συνέπεια την επιδίκαση στην αναιρεσίβλητη των στην απόφαση υπολογισθέντων ωφελήματων, τα οποία κατά την προσβαλλόμενη αντιστοιχούν στην μερίδα της επί του κοινού, ενώ μέρος αυτών (ωφελημάτων) προέρχεται από την μίσθωση χώρων αποκλειστικής του κυριότητας και μάλιστα τμήματος του εξώστη του κειμένου στο Δ όροφο της οικοδομής διαμερίσματος του, ως και τμήματος του διαμερίσματος του αυτού, επί των οποίων η αναιρεσίβλητη δεν έχει κανένα δικαίωμα, παραβιάζοντας με αυτόν τον τρόπο το απόλυτο δικαίωμα της κυριότητας του, όπως αυτό κατοχυρώνεται στο αρθ. 17 του Συντάγματος, στο αρθ. 1 πρώτου πρόσθετου πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και στο αρθ 17 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απορρίπτοντας ως αβάσιμο τον με τον 4ο λόγο έφεσης του προταθέντα ισχυρισμό του περί υπολογισμού χωριστά των επιδίκων ωφελημάτων που προήλθαν από τους μισθωμένους χώρους της ιδιοκτησίας του και αυτών που προήλθαν από την χρήση του κοινού, ως και την επί την επί τη βάση του υπολογισμού αυτού ωφέλεια που δικαιούτο η αναιρεσίβλητη.

Με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ. και συγκεκριμένα ισχυρίζεται ότι χωρίς αιτιολογία άλλως με αντιφατικές και ανεπαρκείς αιτιολογίες απέρριψε τον προβληθέντα και ήδη πιο πάνω αναφερθέντα με τον τέταρτο λόγο έφεσης ισχυρισμό του, ότι το όφελος που έπρεπε να επιδικαστεί στην αναιρεσίβλητη ανέρχεται σε αυτό που αντιστοιχεί στην μερίδα της και προέρχεται από την χρήση από αυτόν, κατά τις παραδοχές της προσβαλλομένης, του κοινόχρηστου χώρου, ότι δηλαδή τούτο ανέρχεται στο ποσό των 18.743,43 ευρώ, που αντιστοιχεί στην αξία της μερίδας της αναιρεσίβλητης επί της ωφέλειας που αυτός αποκόμισε από την χρήση, κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, του τμήματος κοινόκτητου και κοινόχρηστου χώρου της ταράτσας για την εγκατάσταση της κεραίας και όχι στο ποσό των 63.901,53 ευρώ που επιδικάστηκε, διότι μέρος του συνολικού αυτού ποσού ύψους κατά τους υπολογισμούς του 45.158,10 ευρώ αποτελεί το μίσθωμα προερχόμενο από την μίσθωση των προαναφερθέντων χώρων της αποκλειστικής του κυριότητας το οποίο δεν δικαιούται η αναιρεσίβλητη.

Με τον τρίτο λόγο της αίτησης αναίρεσης ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ 8 του ΚΠολΔ διότι κατά τους ισχυρισμούς του δεν έλαβε υπόψη της τον προταθέντα με τον 4ο λόγο έφεση ισχυρισμό του, ο οποίος ήδη πιο πάνω αναφέρθηκε και τον οποίο ισχυρισμό, αν ελάμβανε υπόψη της, θα έπρεπε να αφαιρέσει από το επιδικασθέν ποσό αυτό που αντιστοιχούσε στα μισθώματα που αφορούσαν την ιδιοκτησία του (45.158,10 ευρώ).

Από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης αναφορικά με τους ερευνώμενους ως άνω αναιρετικούς λόγους το Εφετείο δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του τα ακόλουθα:

Όπως συνομολογείτε από τους διαδίκους, αυτοί είναι ιδιοκτήτες των πιο κάτω αναφερομένων αυτοτελών οριζοντίων ιδιοκτησιών της κείμενης στην Αθήνα, επί της Λεωφόρου ..., (τετραώροφης) οικοδομής, η οποία διέπεται από στις διατάξεις του Ν. 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 του ΑΚ καθώς και από τους επιμέρους όρους της νόμιμα μεταγραμμένης υπ' αριθμ.

…/1994 πράξης σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και κανονισμού της συμβολαιογράφου Αθηνών Λουκίας Σακελλαρίου. Ειδικότερα, η ενάγουσα, κατέστη κυρία ι)δυνάμει του υπ' αρ. …/…-1-1997 συμβολαίου της συμβολαιογράφου Αθηνών Άννας Παντάλου που μεταγράφηκε νόμιμα, α) του υπό στοιχ. 1-1 ισογείου καταστήματος, επιφάνειας 132,083 τ.μ, στο οποίο αναλογεί ποσοστό (συνιδιοκτησίας) εξ αδιαιρέτου στο οικόπεδο 249/000, β) της υπό στοιχ.

Α-1 αυτοτελούς οριζόντιας ιδιοκτησίας του πρώτου ορόφου, που αποτελείται από μια ενιαία αίθουσα γραφείων με δυο WC, επιφάνειας 186,66 τ.μ, και με ποσοστό συνιδιοκτησίας 186/000 εξ αδιαιρέτου γ) της έχουσας επιφάνεια 25 τμ. υπό στοιχ. Ρ-4 θέσης στάθμευσης του υπογείου και με ποσοστό συνιδιοκτησίας στο οικόπεδο 1/000 εξ αδιαιρέτου και ιι) δυνάμει του νόμιμα μεταγραμμένου υπ' αρ.

…/…-9-1999 συμβολαίου της ιδίας συμβολαιογράφου, της υπ' αρ. 1 αποθήκης του υπογείου, επιφάνειας 33,58 τ.μ και με ποσοστό συνιδιοκτησίας 1/000 εξ αδιαιρέτου επί του οικοπέδου. Δηλαδή στις προμνησθείσες αυτοτελείς οριζόντιες ιδιοκτησίες της ενάγουσας αναλογεί εξ αδιαιρέτου συνολικό ποσοστό 437/000 εξ αδιαιρέτου επί του όλου οικοπέδου.

Ο εναγόμενος-εφεσίβλητος, Μ. Γ., δυνάμει του νόμιμα μεταγραμμένου υπ' αρ. …./…-3-2008 συμβολαίου της συμβολαιογράφου Αθηνών Ανθής Κρέτση, απέκτησε την κυριότητα: α) του επιφανείας 179,52 τ.μ. υπό στοιχ. Α' διαμερίσματος του πρώτου ορόφου, β) των υπό στοιχ. Ρ-1, Ρ-2 και Ρ-3 θέσεων στάθμευσης του υπογείου, επιφάνειας 25 τμ.

η καθεμία καθώς και γ) δυνάμει του υπ' αρ. …./2008 συμβολαίου της συμβολαιογράφου Αθηνών Ελένης Λιχούδη, που μεταγράφηκε νόμιμα, (απέκτησε την κυριότητα) της επιφάνειας 155,22 τ.μ. με στοιχ. Δ-1 οριζόντιας ιδιοκτησίας (διαμερίσματος) του τετάρτου ορόφου της αυτής ως άνω οικοδομής. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι, ο εναγόμενος, δυνάμει του από 22-12-2009 ιδιωτικού συμφωνητικού, που κατάρτισε με την ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία: "VODAFONE - ΠΑΝΑΦΟΝ Ανώνυμη Ελληνική Εταιρεία Τηλεπικοινωνιών" και το διακριτικό τίτλο: "VODAFON - PANAFON", εκμίσθωσε στην τελευταία:

α) τμήμα του μπαλκονιού (εξώστη) του ως άνω διαμερίσματος του στον τέταρτο όροφο της επίμαχης πολυόροφης οικοδομής, επιφάνειας 2,24 τ.μ. περίπου για την εγκατάσταση κεραιών και β) τμήμα του εσωτερικού του Ιδίου ορόφου της εν λόγω οικοδομής, επιφάνειας 7,40 τ.μ., για την εγκατάσταση μηχανημάτων, για χρονικό διάστημα οκτώ ετών από 22-12-2009 μέχρι 21-12-2017, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν τα τμήματα αυτά από την εκμισθώτρια εταιρεία για την εγκατάσταση τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού και εξοπλισμού πληροφορικής για την προσφορά τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών διαμέσου τηλεπικοινωνιακών δικτύων, καθώς και για κατασκευές, μεταλλικές ή άλλες, στήριξης και προστασίας του ανωτέρω εξοπλισμού αλλά και ηλεκτρομηχανολογικές διατάξεις απαραίτητες για την ασφαλή λειτουργία του, αντί συμφωνηθέντος μισθώματος, ανερχομένου στο ποσό των 17.000 ευρώ ετησίως, πλέον τέλους χαρτοσήμου και αναπροσαρμοζόμενου κάθε επόμενο μισθωτικό έτος με βάση το δείκτη τιμών καταναλωτή όπως αυτός θα καθοριστεί από την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία για τους δώδεκα προηγούμενους μισθωτικούς μήνες, πλέον μια (1) μονάδα και όχι κάτω από ποσοστό 3% επ' αυτού (βλ.

προσκομιζόμενο σχετικό συμφωνητικό). Επίσης συμφωνήθηκε ότι το ετήσιο μίσθωμα θα καταβάλλεται εντός του πρώτου 15νθημέρου του πρώτου μήνα εκάστου μισθωτικού έτους και η μισθώτρια θα έχει στην κατοχή της όλα τα απαραίτητα κλειδιά για πρόσβαση στους μισθωθέντες χώρους. Στα πλαίσια εκτέλεση της μισθωτικής αυτής σύμβασης, η μισθώτρια εταιρεία VODAFONE, προέβη αμέσως μεν στην εγκατάσταση και τοποθέτηση της μεν βάσης της (κεντρικής) κεραίας (κεραιοδιάταξης) σε τμήμα του εξώστη του άνω (Δ-1) διαμερίσματος του τετάρτου ορόφου, ιδιοκτησίας του εναγομένου, προσθέτοντας εν συνεχεία, με την συναίνεση του τελευταίου και κατά παράβαση των σχετικών πολεοδομικών διατάξεων, αυθαίρετο τοιχίο για την κάλυψη της εν λόγω βάσης, όμως τμήμα της κεραιοδιάταξης αυτής, εκτεινόμενης καθ' ύψος, διήλθε της επέκτασης της πλάκας του δώματος/ταράτσας, επάνω από τον προρρηθέντα εξώστη (του 4 ου ορόφου) και ακολούθως υψώθηκε σε ύψος 2,50 μέτρων επάνω από το δάπεδο του κοινόκτητου και κοινόχρηστου δώματος, β) ο ιστός μικροκυματικής ζεύξης τοποθετήθηκε επί του αυτού δώματος/ταράτσας, σε άλλο σημείο μακριά από τον εν λόγω εξώστη και δη στη δυτική άκρη του δώματος πλησίον της εισόδου του κοινόχρηστου κλιμακοστασίου και γ) τοποθετήθηκε ένας ψευδοαεραγωγός συγκάλυψης της κεραιοδιάταξης στο δάπεδο του δώματος αποκλειστικά για τη συγκάλυψη της κεραίας, ύψους 6,98 μ., όπως προκύπτουν σαφώς και αδιαμφισβήτητα από τα υποβληθέντα από την ίδια τη μισθώτρια εταιρία (VODAFONE), στην ΕΕΑΕ, από 25-1-2010 σχέδια κάτοψης και όψης του πολιτικού μηχανικού Α.

Σ., που προσκομίζει μετ' επικλήσεως η ενάγουσα-εφεσίβλητη, αλλά (αποδεικνύονται) ευθέως και από τις προσκομιζόμενες, πάλι από την τελευταία (ενάγουσα), σχετικές φωτογραφίες, στις οποίες εμφαίνετε σαφώς η υπάρχουσα ως άνω κατάσταση στο δώμα και στον εξώστη του 40υ ορόφου της οικοδομής, ενισχυόμενες και από εκείνες τις φωτογραφίες που προσκομίζει ο ίδιος ο εναγόμενος.

Οι προμνησθείσες αυτές κατασκευές (προσθήκες) διαπιστώθηκαν βέβαια και από τους αρμοδίους υπαλλήλους του Τμήματος Ελέγχου Κατασκευών της Δ/νσης Πολεοδομίας του Δήμου Αθηναίων, μετά από διενεργηθείσα υπ' αυτών αυτοψία, στις 12-9-2011, στην επίμαχη οικοδομή, οι οποίοι αναφέρουν χαρακτηριστικά στις συνταχθείσες από τους ίδιους, με την ίδια ημερομηνία, τρεις εκθέσεις τους αυτοψίας, τα ακόλουθα:

α) η προσθήκη στον εξώστη του τετάρτου ορόφου, διαστάσεων 1,70μ. Χ 1,30μ. για την τοποθέτηση κεραίας κινητής τηλεφωνίας, ύψους 2,50 μ., στο δώμα, β) η αλλαγή χρήσης του ημιυπαίθριου χώρου του ιδίου ορόφου,διαστάσεων 2,60 Χ 3,25μ. καθώς και γ) η προέκταση της πλάκας του δώματος, διαστάσεων 1,29μ. Χ 4,75μ., έγιναν χωρίς την άδεια της αρμόδιας πολεοδομικής αρχής και για το λόγο αυτό οι κατασκευές αυτές είναι αυθαίρετες, ως γενόμενες κατά παράβαση των διατάξεων του ν. 1337/1983, του άρθρου 22§1 και 3 του ΓΟΚ/1985, όπως τροποποιήθηκε με το Ν. 2831/2000 και του άρθρου 31 του ν.3431/2006, οπότε και επιβλήθηκαν τα ανάλογα πρόστιμα (βλ.

προσκομιζόμενες μετ' επικλήσεως από 12-9-2011 τρεις εκθέσεις αυτοψίας των ως άνω αρμοδίων υπαλλήλων και τα επ' αυτών περιλαμβανόμενα σχετικά σκαριφήματα). Ο εναγόμενος-εκκαλών με σχετικούς λόγους έφεσης, επαναφέρει τους πρωτοδίκως προβληθέντες ισχυρισμούς του ότι, η κεραία αυτή τοποθετήθηκε σε χώρους της οικοδομής αποκλειστικής του κυριότητας και συγκεκριμένα η μεν βάση της (κεραιοδιάταξης) εδράζεται στον ιδιοκτησίας του εξώστη του 4ου ορόφου, επιπλέον ότι έχει νομιμοποιήσει την κατασκευασθείσα επ' αυτού προσθήκη (περιμετρικό τοιχίο) κατά τις διατάξεις του ισχύοντος τότε Ν. 3 843/2010, ο δε ιστός της κεραίας εκτεινόμενος καθ' ύψος δεν διέρχεται από τμήμα της κοινόχρηστης και κοινόκτητης ταράτσας της κοινής οικοδομής, αλλά από μη κατασκευασθέν από τον ίδιο τμήμα αυθαίρετου σκεπάστρου, το οποίο δεν περιλαμβάνεται στα σχέδια κάτοψης του δώματος και κάτοψης του Δ' ορόφου που είναι συνημμένα στην προαναφερόμενη (…./1992) συστατική πράξη της οικοδομής και συνεπώς δεν αποτελεί κοινόχρηστο μέρος.

Οι ισχυρισμοί του αυτοί ελέγχονται απορριπτέοι ως παντελώς αβάσιμοι καθόσον δεν αποδεικνύονται από οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο... Αποδείχθηκε ακόμη ότι ο εναγόμενος, κατά το διάστημα από 22-12-2009 έως 21-12-2016, από την αποκλειστική χρήση του ως άνω κοινόχρηστου και κοινόκτητου δώματος, τμήματα του οποίου εκμίσθωσε, κατά τα προαναφερθέντα, για την εγκατάσταση και τοποθέτηση της επίμαχης κεραίας κινητής τηλεφωνίας, αποκόμισε ωφέλεια συνιστάμενη στα πιο κάτω ετήσια συμφωνημένα μισθώματα που εισέπραξε, χωρίς να υπολογίζεται, σύμφωνα με την ανωτέρω νομική σκέψη, το τέλος χαρτοσήμου:

α) το ποσό των 17.000 ευρώ για το χρονικό διάστημα από 22-12-2009 έως την 21-12-2010, β) το ποσό των (17.000 Χ 2.4%+1%=3,4%) 17.578 ευρώ για το χρονικό διάστημα από 22-12- 2010 έως την 21-12-2011, γ) το ποσό των (17.578 Χ 3%, καθόσον η αύξηση του δείκτη τιμών καταναλωτή υπολείπονταν του 3%) 18.105,34 ευρώ για το χρονικό διάστημα από 22-12-2011 έως 22-12-2012, δ) το ποσό των (18.105,34 Χ 3%, καθόσον η αύξηση του ΔΤΚ υπολείπονταν του 3%) 18.648,5 ευρώ για το χρονικό διάστημα από 22-12-2012 έως 22-12-2013, ε) το ποσό των (18.648,5 Χ 3%, καθόσον η αύξηση του ΔΤΚ υπολείπονταν του 3%) 19.207,95 ευρώ για το χρονικό διάστημα από 22-12-2013 έως 22-12-2014, στ) το ποσό των (19.207,95 Χ 3%, καθόσον η αύξηση του ΔΤΚ υπολείπονταν του 3%) 19.784,18 ευρώ για το χρονικό διάστημα από 22-12-2014 έως 22-12-2015, και ζ) το ποσό των (19.784,18 Χ 3%, καθόσον η αύξηση του ΔΤΚ υπολείπονταν του 3%) .377,7 ευρώ για το χρονικό διάστημα από 22-12-2015 έως 21-12-2016.

Δηλαδή, ο εναγόμενος εισέπραξε το συνολικό ποσό των (17.000 + 17.578 + 18.105,34 + 18.648,5 + 19.207,95 + 19.784,18 + 20.377,7) 130.701,67 ευρώ. Επιπρόσθετα, ενόψει του ότι δεν έχει διακόψει ο εναγόμενος τη λειτουργία της εν λόγω κεραίας, η οποία παραμένει τοποθετημένη στο δώμα (βλ. πρωτόδικη κατάθεση του μάρτυρα αποδείξεως), εισέπραξε ως μίσθωμα για το διάστημα από 22-12-2016 έως 18-9-2017 (ημερομηνία συζήτησης της ένδικης αγωγής) και το ποσό 15.526,13 ευρώ (ήτοι 20.377,7 Χ 3%, καθόσον η αύξηση του ΔΤΚ υπολείπονταν του 3% =20.989,03 Χ 270/365).

Συνεπώς, το ωφέλημα που αποκόμισε ο εναγόμενος από τη χρησιμοποίηση του μεριδίου(ποσοστό συγκυριότητας 437/1000) της ενάγουσας-κοινωνού επί του κοινού ακινήτου (ήτοι του κοινόχρηστου και κοινόκτητου δώματος/ταράτσας), ανέρχεται Α) στο ποσό των (130.701,67 ευρώ Χ 437/1000) 57.116,62 ευρώ για το χρονικό διάστημα από 22-12-2009 έως 21-12-2016, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής και 2) το ποσό των (15.526,13 ευρώ Χ 437/1000) 6.784,91 ευρώ για το διάστημα από 22-12-2016 έως 18-9-2017 , με το νόμιμο τόκο από την αντίστοιχη 15η ημέρα του μισθωτικού έτους, ήτοι από την επομένη της 6-1-2017 και, συνακόλουθα, τα ποσά αυτά οφείλει να αποδώσει στην ενάγουσα, που αντιστοιχούν στην αποδοτέα ωφέλεια κατά τα ανωτέρω διαστήματα.

Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που με την εκκαλουμένη απόφασή του κατάληξε στην ίδια κρίση και επιδίκασε τα αυτά χρηματικά ποσά στην ενάγουσα, δεν έσφαλε, απορριπτομένου ως ουσιαστικά αβάσιμου του σχετικού λόγου της έφεσης με τον οποίο ο εκκαλών για πρώτη φορά με το εφετήριο προβαίνει σε όλως εσφαλμένο υπολογισμό της αποδοτέας ωφέλειας.

Από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, όπως πιο πάνω εκτίθεται σαφώς προκύπτει ότι το Εφετείο, με το να οδηγηθεί στην προαναφερθείσα κρίση του, δεν παραβίασε εκ πλαγίου τις ανωτέρω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, καθόσον διέλαβε στην απόφασή του επαρκείς, σαφείς, χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά αιτιολογίες ως προς το ουσιώδες ζήτημα της ωφέλειας που αποκόμισε ο αναιρεσείων από την αποκλειστική χρήση του κοινού με την εγκατάσταση της κεραιοδιάταξης με τον τρόπο που αναφέρθηκε και του ύψους των ωφελημάτων που δικαιούται η αναιρεσίβλητη για το παραπάνω χρονικό διάστημα, οι αιτιολογίες δε αυτές επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο της ορθότητας των διατάξεων που εφαρμόστηκαν και συνεπώς η προσβαλλομένη απόφαση δεν στερείται νόμιμης βάσεως, ενώ δεν ήταν αναγκαία η παράθεση και άλλων για να αιτιολογηθεί χωρίς αμφιβολία το παραπάνω ζήτημα.

Επομένως το δικαστήριο με το να δεχθεί τα προαναφερθέντα ορθά κατέληξε στο πόρισμα του, απορρίπτοντας τον περί διαφορετικού υπολογισμού των ωφελημάτων ισχυρισμό του αναιρεσείοντος.

Συνεπώς ο δεύτερος λόγος αναίρεσης από τον αρ. 19 αρθ 559 Κ.Πολ.Δ πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος ενώ ο τρίτος λόγος αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος. Άλλωστε με την κρίση του αυτή το Εφετείο δεν παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις που εφαρμόστηκαν, αφού η χρήση τμήματος της κοινόχρηστης ταράτσας ήταν αναγκαία για την εγκατάσταση της κεραίας με τον τρόπο που αναφέρθηκε, ώστε να επιτευχθεί ο σκοπός της μίσθωσης ,η οποία δεν θα επιχειρείτο χωρίς το παραπάνω μέρος της (δυνατότητα χρήσης της ταράτσας για την εγκατάσταση της κεραίας). Επομένως πρόκειται για μια ενιαία σύμβαση μίσθωσης την οποία συνήψαν τα μέρη, όπως ορθά δέχτηκε το Εφετείο, στα πλαίσια της οποίας και λόγω της χρήσης του κοινού, όπως παραπάνω ο αναιρεσείων αποκόμισε την ωφέλεια που προαναφέρθηκε. Μετά από αυτά πρέπει, απορριπτομένου και του πρώτου λόγου αναίρεσης, να απορριφθεί αυτή στο σύνολο της και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο. Τέλος, ο αναιρεσείων που νικήθηκε στη δίκη πρέπει να καταδικαστεί στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά της (άρθρα 176, 183, 189 παρ.1, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει την από 27-9-2019 (με αύξοντα ειδικό αριθμό κατάθεσης 8873/848/27-9-2019) αίτηση για αναίρεση της 4523/2019 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Απορρίπτει την παραπάνω αίτηση αναίρεσης

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 18 Δεκεμβρίου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 22 Φεβρουαρίου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ