212/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 212 / 2013 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 212/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή, Γεώργιο Σακκά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 23 Νοεμβρίου 2012, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας : Ανωνύμου Ασφαλιστικής Εταιρείας με την επωνυμία "ALLIANZ ΕΛΛΑΣ Α.Α.Ε." που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Κων/νο Τσιτίδη, βάσει δηλώσεως κατ'άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1.Της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΙΣ Α.Ε." και το διακριτικό τίτλο "ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ ΜΙΝΕΤΤΑ" που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευθύμιο Καραΐσκο και κατέθεσε προτάσεις. 2. Μ. χήρας Ν. Ψ. του γένος Κ. Σ., κατοίκου ..., 3. Α. Ψ. του Ν., κατοίκου ..., ατομικώς και ως συνασκούντος την γονική μέριμνα του ανήλικου τέκνου του Ν. Ψ. του Α., 4. Τ. Ψ. του Ν. συζ. Γ. Α. κατοίκου ..., 5. Ε. Κ. του Γ. συζ. Α. Ψ., κατοίκου ..., ατομικώς και ως συνασκούντος την γονική μέριμνα του ανήλικου τέκνου της Ν. Ψ. και 6. Γ. Α. του Σ., κατοίκου ..., οι οποίοι ανωτέρω δεν παραστάθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11-2-2008 αγωγή των 2ου, 3ου, 4ου, 5ου και 6ου ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καλαμάτας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:177/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 21/2011 του Εφετείου Καλαμάταη. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 17-2-2012 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γεώργιος Σακκάς, ανέγνωσε την από 14-11-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της 1ης αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Η αίτηση αναιρέσεως κατά το μέρος που στρέφεται κατά της πρώτης αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΙΣ ΑΕ", πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη διότι αυτή δεν υπήρξε αντίδικος της αναιρεσείουσας ούτε πρωτοδίκως, ούτε στο δεύτερο βαθμό, ούτε υπάρχει μεταξύ τους σχέση αναγκαστικής ομοδικίας.

2. Όπως προκύπτει από τις εκθέσεις επιδόσεως 990Δ, 991Δ, 988Δ', 948Δ'και 989Δ'/17-5-2012 του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Αναστασίου Στεφάνου, ακριβές αντίγραφο της από 17-2-2012 αιτήσεως αναιρέσεως με την από 4-4-2012 πράξη του Προέδρου Δ' Τμήματος, ο οποίος είχε ορίσει ως δικάσιμο την 23-11-2012 και με κλήση για τη δικάσιμο αυτή επιδόθηκε νόμιμα στους δεύτερο έως έκτο αναιρεσιβλήτους. Επομένως αυτοί, που δεν εμφανίστηκαν όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε νόμιμα στη σειρά της, πρέπει να δικαστούν ερήμην και να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία τους (άρθρο 576 παρ.2 του ΚΠολΔ).

3. Από τις διατάξεις των άρθρων 10 του Ν. ΓΠΝ /1911, 297, 300, 330 και 914 ΑΚ προκύπτει ότι απαραίτητη προϋπόθεση της ευθύνης προς αποζημίωση σε περίπτωση σύγκρουσης αυτοκινήτων είναι υπαιτιότητα του οδηγού του αυτοκινήτου που προκάλεσε τη ζημία καθώς και η ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της πράξεως ή παραλείψεως του οδηγού και της σύγκρουσης από την οποία προκλήθηκαν οι ζημιές.

Η ύπαρξη της υπαιτιότητας δεν αποκλείεται κατ' αρχήν από το γεγονός ότι στο αποτέλεσμα της σύγκρουσης των αυτοκινήτων συνετέλεσε, και συνυπαιτιότητα του ζημιωθέντος, εφόσον δεν διακόπτεται ο αιτιώδης σύνδεσμος. Η ύπαρξη συνυπαιτιότητας και ο βαθμός του συντρέχοντος πταίσματος του ζημιωθέντος δεν αναιρούνται από μόνο το γεγονός, ότι ο οδηγός του ζημιογόνου αυτοκινήτου παραβίασε τις διατάξεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.

Επίσης μόνη η παραβίαση των διατάξεων τούτων δεν θεμελιώνει αυτή καθ' αυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης παράβασης και τον επελθόντος αποτελέσματος.

Περαιτέρω κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 19 Κ Πολ Δ λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσης της αποφάσεως ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα περιστατικά τα αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ως προς τη συνδρομή των όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως που εφαρμόσθηκε ή για τη μη συνδρομή τους που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες στο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Αντίθετα δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης, όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανέλεγκτα, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ εκτός αν δεν είναι σαφές το πόρισμα και για το λόγο αυτό γίνεται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφασή του, το Εφετείο δέχτηκε ανέλεγκτα τα ακόλουθα περιστατικά σχετικά με τη συνυπαιτιότητα των εμπλακέντων οδηγών στο ακόλουθο τροχαίο ατύχημα: "Στις 31-3-2007 και περί ώρα 10:50 η ενάγουσα της από 29-8-2007 αγωγής Σ. Μ. οδηγώντας το υπ' αριθμ. ...

ΙΧΕ αυτοκίνητο ιδιοκτησίας της, που ήταν ασφαλισμένο για τις έναντι τρίτων ζημίες στη δεύτερη εναγομένη της από 11-2-2008 αγωγής ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "ΑLLΙΑΝΖ ΑΕΓΑ", εκινείτο επί της εθνικής οδού Καλαμάτας-Τρίπολης και δη στο 62° χιλιόμετρο αυτής με κατεύθυνση προς Τρίπολη. Στον ίδιο τόπο και χρόνο ομορρόπως προς το άνω αυτοκίνητο και όπισθεν αυτού εκινείτο το υπ' αριθμ. ...

ΙΧΕ αυτοκίνητο που οδηγούσε ο ιδιοκτήτης του Ν. Ψ., το οποίο ήταν ασφαλισμένο για τις έναντι τρίτων ζημίες στην εναγομένη της από 29-8-2007 αγωγής ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΣΦ. ΜΙΝΕΤΤΑ ΑΕ". Στο παραπάνω σημείο η ως άνω εθνική οδός είναι διπλής κατευθύνσεως με συνολικό πλάτος οδοστρώματος 8,40 μέτρων, διαθέτει από ένα ρεύμα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση και έρεισμα πλάτους 3,40 μέτρων κατά μήκος του ρεύματος πορείας προς Τρίπολη, είναι δε σε μεγάλο μήκος ευθεία, ενώ η ορατότητα δεν περιορίζεται.

Στο ύψος του 62ου χιλιομέτρου της Εθνικής οδού, όπου αυτή συμβάλλεται από αριστερά, σε σχέση με την πορεία των κινούμενων στο ρεύμα πορείας προς Τρίπολη αυτοκινήτων, με επαρχιακή οδό οδηγούσα προς Μελιγαλά, η ανωτέρω οδηγός του υπ' αριθμ. ... ΙΧΕ αυτοκινήτου Σ. Μ., επιθυμώντας να εισέλθει στην τελευταία οδό, ακινητοποίησε τούτο πλησίον του άξονα της Εθνικής οδού και στο ρεύμα πορείας της (προς Τρίπολη), αναμένοντας να διέλθουν τα οχήματα που εκινούντο στο αντίθετο ρεύμα πορείας της Εθνικής οδού (προς Καλαμάτα).

Τη στιγμή εκείνη το όπισθεν κινούμενο αυτοκίνητο, που οδηγούσε ο Ν. Ψ. κατά τα ως άνω, προσέκρουσε με σφοδρότητα με το εμπρόσθιο τμήμα του (από τη μέση και δεξιά) επί του οπίσθιου τμήματος (από τη μέση και αριστερά) του εν στάσει ευρισκομένου αυτοκινήτου (... ΙΧΕ) μετακινώντας το προς τα αριστερά και διαγωνίως σε απόσταση 40 μέτρων, όπου και ακινητοποιήθηκε όταν το εμπρόσθιο αριστερό μέρος του προσέκρουσε σε μανδρότοιχο που εκτείνεται κατά μήκος του αντιθέτου ρεύματος πορείας (προς Καλαμάτα).

Το ένδικο ατύχημα οφείλεται στη συντρέχουσα αμέλεια αμφοτέρων των οδηγών, οι οποίοι δεν κατέβαλαν την προσοχή και επιμέλεια που θα κατέβαλε ο κάθε μέσος και συνετός άνθρωπος κάτω από ανάλογες περιστάσεις με βάση τους νομικούς κανόνες και εκείνους της κοινής πείρας και της λογικής. Ειδικότερα η αμέλεια της οδηγού του υπ' αριθμ. ...

ΙΧΕ αυτοκινήτου συνίσταται στο ότι αυτή ακινητοποίησε χωρίς έγκαιρη προειδοποίηση το όχημα της και δη δεν ενεργοποίησε τον αριστερό δείκτη αλλαγής πορείας του από ικανή απόσταση και χωρίς να ελέγξει προηγουμένως εάν μπορούσε να πράξει τούτο χωρίς κίνδυνο ή παρακώλυση των λοιπών χρηστών της οδού, οι οποίοι εκινούντο πίσω της και δη του Ν.

Ψ., που οδηγούσε το αυτοκίνητό του σε κοντινή απόσταση και με αυξημένη ταχύτητα.

Συνεπώς η ως άνω ενέργεια της έθεσε εμπόδιο επί της οδού και δημιούργησε όρους κινδύνου για τους λοιπούς χρήστες αυτής. Εξάλλου, η αμέλεια του Ν. Ψ. συνίσταται στο ότι δεν είχε διαρκώς τεταμένη την προσοχή του στην οδήγηση, δεν είχε ρυθμίσει και μειώσει την αυξημένη ταχύτητα του των 100 ΧΜΩ, λαμβάνοντας συνεχώς υπόψη του τις επικρατούσες καιρικές συνθήκες (βροχόπτωση) και δεν τηρούσε αρκετή απόσταση από το προπορευόμενο και ακολούθως σταματημένο όχημα για την αποφυγή της προσκρούσεως σαυτό.

Έτσι καθυστέρησε να αντιληφθεί το προπορευόμενο όχημα να πραγματοποιεί στάση επί του οδοστρώματος και επιχείρησε να το αποφύγει ανεπιτυχώς την τελευταία στιγμή με ελιγμό προς τα αριστερά του. Εάν ασκούσε τον έλεγχο και την εποπτεία του οχήματος του, τηρούσε την απόσταση ασφαλείας και έβαινε με ταχύτητα όχι ανώτερη των 70 ΧΜΩ θα μπορούσε να αποφύγει την πρόσκρουση, ενεργώντας, είτε τροχοπέδηση, είτε αποφευκτικό προς τα δεξιά του ελιγμό, που ήταν δυνατός στον ελεύθερο χώρο του οδοστρώματος πλάτους 2,48 μέτρων (4,20 μετρ., το πλάτος του ρεύματος πορείας προς Τρίπολη μείον 1,72 μέτρα το πλάτος του αυτοκινήτου της Σ.

Μ. και 1,67 μετρ. το πλάτος του δικού του οχήματος). Η ως άνω ταχύτητα του αυτοκινήτου του συνάγεται κυρίως από το ότι αυτό, όπως και οι ενάγοντες συγγενείς του συνομολογούν, κατεστράφη ολοσχερώς καθώς και από το ότι το εν στάση ευρισκόμενο αυτοκίνητο εξαιτίας της σύγκρουσης εκτινάχθηκε σε απόσταση 40 μέτρων και ακινητοποιήθηκε όταν προσέκρουσε σε μανδρότοιχο κατά τα προαναφερθέντα.

Η υπαιτιότητα των ανωτέρω επιμερίζεται σε ποσοστό 40% για την ενάγουσα Σ. Μ. και σε ποσοστό 60% για τον Ν. Ψ.". Με τις παραδοχές αυτές το Εφετείο δεν παραβίασε τις ανωτέρω διατάξεις, ούτε τις διατάξεις των άρθρων 12 παρ.1, 16 παρ.1, 17 παρ.6 και 19 παρ.1 του ν.2094/1992, διέλαβε δε στην προσβαλλόμενη απόφασή του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες στα ουσιώδη ζητήματα που ασκούν επιρροή στην έκβασή της, διότι καλύπτουν πλήρως το πραγματικό των διατάξεων που εφάρμοσε.

Επομένως, οι αντίθετος πρώτος και δεύτερος λόγος της αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ.1 και 19 ΚΠολΔ πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι.

4. Από τις διατάξεις των άρθρων 928 εδ. β, 1389, 1390 ΑΚ, προκύπτει ότι σε περίπτωση θανάτωσης συζύγου, ο δικαιούχος επιζών σύζυγος, στην αγωγή αποζημίωσης, για την αποκατάσταση της ζημίας του, από τη στέρηση του δικαιώματος του διατροφής, πρέπει να ισχυρισθεί και να αποδείξει α) την ύπαρξη γάμου μεταξύ δικαιούχου και υπόχρεου διατροφής, β) την θανάτωση του υπόχρεου από παράνομη και υπαίτια πράξη του εναγόμενου, γ) τον πιθανό χρόνο ζωής του υπόχρεου, σε διατροφή συζύγου και δ) το ποσό της καταβλητέας από αυτόν διατροφής, ανάλογα με τις συνθήκες της οικογενειακής ζωής. Η αποτίμηση της συνεισφοράς που θα παρείχε ο καθένας από τους συζύγους για την αντιμετώπιση των αναγκών της οικογένειας δεν είναι στοιχείο της αγωγής αλλά μπορεί να θεμελιώσει καταλυτικό της αξίωσης ισχυρισμό του εναγόμενου. Περαιτέρω, ειδική προϋπόθεση του παραδεκτού των λόγων αναίρεσης προβλέπει το άρθρο 562 ΚΠολΔ. Απαράδεκτος είναι ο λόγος, αν είναι αόριστος, αν δηλαδή δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο όσα περιστατικά απαιτούνται για να είναι ο λόγος παραδεκτός, μεταξύ των οποίων και ότι ο ισχυρισμός που θεμελιώνει το λόγο προτάθηκε στο δικαστήριο της ουσίας (ΑΠ 1276/2005).

Στην προκειμένη περίπτωση, ο τρίτος λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ.19 ΚΠολΔ, κατά τον οποίο, σχετικά με το ζήτημα της αξίωσης για διατροφή της συζύγου του θανόντος Μ. χήρας Ν. Ψ., δεν εκτίθενται στην προσβαλλομένη απόφαση εάν αυτή είχε εισοδήματα, από ποίες πηγές, αν διέθετε κινητή και ακίνητη περιουσία και ποιες ήταν οι προσωπικές υπηρεσίες της στο συζυγικό οίκο, είναι αόριστος και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι δεν αναφέρεται σ'αυτόν ότι πρόβαλε στο δικαστήριο της ουσίας τον ισχυρισμό για αποτίμηση της συνεισφοράς της για την αντιμετώπιση των αναγκών της οικογένειας.

5. Επειδή από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 297, 298, 330 και 914 Α. Κ. προκύπτει ότι ουσιαστική προϋπόθεση της υποχρέωσης για αποζημίωση είναι η ύπαρξη αντικειμενικού αιτιώδη συνδέσμου μεταξύ του ζημιογόνου γεγονότος και της ζημίας την οποία επέφερε και συντρέχει, όταν η παράνομη και κατά κανόνα υπαίτια πράξη η παράλειψη του αδικοπραγήσαντα από μόνη της ήταν ικανή και μπορούσε, αντικειμενικά λαμβανόμενη, κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, να επιφέρει το επιζήμιο αποτέλεσμα. Πότε συμβαίνει αυτό κρίνεται κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, τα οποία το δικαστήριο της ουσίας κατά το άρθρο 336 παρ.4 Κ.Πολ.Δ. αυτεπαγγέλτως και χωρίς απόδειξη λαμβάνει υπόψη για την εξειδίκευση της αόριστης νομικής αυτής έννοιας κατά την ερμηνεία των σχετικών για τις αδικοπραξίες διατάξεων και τα οποία, όπως προκύπτει από το άρθρο 339 του Κ.Πολ.Δ., δεν είναι αποδεικτικό μέσο. Γι' αυτό η πιο πάνω κρίση του δικαστηρίου της ουσίας για το αν η συγκεκριμένη πράξη ή παράλειψη αδικοπραγήσαντα ήταν ικανή να επιφέρει το προσδιοριζόμενο επιζήμιο αποτέλεσμα υπόκειται μεν στον έλεγχο του Αρείου Πάγου για τον λόγο που προβλέπεται από το άρθρο 559 αριθ.1 εδάφιο δεύτερο του Κ.Πολ.Δ., ήτοι για παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας τα οποία αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή πραγματικών γεγονότων σε αυτούς.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του δέχτηκε ανελέγκτως τα εξής περιστατικά, σχετικά με το ζήτημα της αιτιώδους συνάφειας μεταξύ του τραυματισμού του θύματος Ν. Ψ. κατά το ατύχημα και του επελθόντος θανάτου του: "Ο Ν. Ψ. που έφερε μόνιμο βηματοδότη, εξαιτίας του τροχαίου ατυχήματος μεταφέρθηκε αρχικώς στο Γενικό Νοσοκομείο Καλαμάτας, όπου νοσηλεύθηκε από 31-3-2007 έως 1-4-2007 με διαπιστωθείσα διάγνωση "θλάση θώρακα". Μετά την έξοδο του από το άνω νοσοκομείο μεταφέρθηκε αυθημερόν λόγω έντονης δυσφορίας στο νοσοκομείο Αθηνών "ΠΑΜΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ", όπου διαγνώσθηκαν "βαρείες κακώσεις θώρακα" και εν συνεχεία διεκομίσθη "σε κατάσταση καρδιογενούς shock" στο νοσοκομείο Αθηνών "Ερυθρός Σταυρός", όπου αμέσως οδηγήθηκε στο χειρουργείο για την αντιμετώπιση καρδιακού επιπωματισμού συνεπεία τραυματικής ρήξεως του μυοκαρδίου, υπεβλήθη σε πρόσθια θωρακοτομή και συρραφή του μυοκαρδίου, έλεγχο της περιτοναϊκής κοιλότητας και ερευνητική λαπαροτομία, πλην όμως κατέληξε την 21:10 ώρα της ίδιας ημέρας (1-4-2007).

Συνεπώς, υπάρχει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ του θανάτου αυτού και του εν λόγω ατυχήματος, η οποία και δεν διεκόπη από την εσφαλμένη διάγνωση, "θλάση θώρακα" των ιατρών του Νοσοκομείου Καλαμάτας. Η διακομιδή του σε άλλο νοσοκομείο (Αθηνών) και υποβολή του σε χειρουργική επέμβαση έγινε, όπως ήδη εκτέθηκε, την ίδια ημέρα (1-4-2007) και δεν αποδείχθηκε από πουθενά ότι ο θάνατός του δεν θα επήρχετο εάν παρέμενε στο Νοσοκομείο Καλαμάτας". Με την κρίση του αυτή το Εφετείο δεν παραβίασε τις ανωτέρω διατάξεις, διέλαβε δε στην απόφασή του σαφείς και επαρκείς αιτιολογίες σχετικά με το ανωτέρω ζήτημα της αιτιώδους συνάφειας, που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο της εφαρμογής των ως άνω κανόνων ουσιαστικού δικαίου. Άρα ο τέταρτος λόγος του αναιρετηρίου από το άρθρο 559 αριθ.1 και 19 ΚΠολΔ, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της παρούσης πρώτης αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε και προτάσεις (αρθρ. 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17-2-2012 αίτηση για αναίρεση της 21/2011 αποφάσεως του Εφετείου Καλαμάτας. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της πρώτης αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΙΣ Α.Ε.", τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Δεκεμβρίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 7 Φεβρουαρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ