212/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 212 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 212/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1.Χ1 και 2. Χ2 , οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Μάρκου.

Των αναιρεσίβλητων: 1. ..... και 2. ........, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Φώτιο Λεπίδα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-2-1995 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καλαβρύτων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 113/1995 προδικαστική, 20/1999 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 74/2001 του Εφετείου Πατρών. Κατά της ανωτέρω εφετειακής απόφασης ασκήθηκε αίτηση αναίρεσης και εκδόθηκε η 1167/2003 απόφαση του Αρείου Πάγου η οποία αναίρεσε την απόφαση αυτή και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο Εφετείο Πατρών. Το Εφετείο Πατρών εξέδωσε την 73/2005 απόφαση, την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 25-2-2005 αίτησή τους και με τους από 3-1-2008 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 21-12-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων αναιρέσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από το άρθρο 569 παρ. 2 ΚΠολΔ. προκύπτει ότι, για το παραδεκτό των πρόσθετων λόγων αναίρεσης απαιτείται η κατάθεση του σχετικού δικογράφου στη γραμματεία του Αρείου Πάγου τριάντα τουλάχιστον πλήρεις ημέρες πριν από τη συζήτηση της αναίρεσης, που είχε αρχικά οριστεί. Στην προκείμενη περίπτωση, το δικόγραφο των από 3-1-2008 πρόσθετων λόγων αναίρεσης των αναιρεσειόντων κατατέθηκε στη γραμματεία του Αρείου Πάγου την ίδια ημέρα, όπως προκύπτει από την 5/2008 έκθεση κατάθεσης του αρμόδιου Γραμματέα του Δικαστηρίου τούτου, που υπάρχει στο δικόγραφο αυτό, ήτοι έξι (6) μόνον ημέρες πριν από τη συζήτηση της αναίρεσης(9-1-2008) η οποία ορίσθηκε μετά από ματαίωση της αρχικώς ορισθείσας συζήτησης αυτής(18-10-2006).

Επομένως, οι πρόσθετοι αυτοί λόγοι πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι. Επειδή, για να ιδρυθεί ο προβλεπόμενος από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 17 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, αν η ίδια απόφαση περιέχει αντιφατικές διατάξεις, πρέπει η αντίφαση των διατάξεων της προσβαλλόμενης απόφασης να εντοπίζεται στο διατακτικό της, ώστε να εμποδίζεται η παραγωγή και η ενέργεια του δεδικασμένου και, κατ' επέκταση να είναι αδύνατη η εκτέλεσή της.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγος αναίρεσης, πρώτο μέρος, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία απορρίφθηκε ως αβάσιμη η ένδικη αγωγή των αναιρεσειόντων για διαπλάτυνση της, υπέρ του ακινήτου τους και εις βάρος του ακινήτου των εναγομένων, υφιστάμενης δουλείας διόδου, η από την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 17 ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι περιέχει αντιφατικές διατάξεις, διότι δέχθηκε ότι "......η πρόσβαση των εναγομένων μέχρι το πάνω μέρος της ιδιοκτησίας τους από τον ........δρόμο δεν έχει οποιαδήποτε δυσκολία, ενώ η διαμόρφωση της πρόσβασης των εναγόντων εντός της ιδιοκτησίας τους και στο σημείο που θα αναγείρουν την οικοδομή τους, δεν είναι αντικείμενο της παρούσης διαφοράς......" και ότι ".....

αποδείχθηκε ότι η παραπάνω διαμορφωμένη οδός που καταλήγει στην ιδιοκτησία των εναγόντων δεν έχει υψομετρική διαφορά με το άνω μέρος της ιδιοκτησίας αυτής αλλά η υψομετρική διαφορά υφίσταται στην ίδια την ιδιοκτησία των εναγόντων, λόγω του επικλινούς εδάφους. Επομένως η πρόσβαση των εναγόντων μέχρι το πάνω μέρος της ιδιοκτησίας τους από τον προαναφερόμενο δρόμο δεν έχει οποιαδήποτε δυσκολία.....", ενώ οι παραδοχές αυτές δεν αποδείχθηκαν από τα προσκομισθέντα αποδεικτικά στοιχεία.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι η πλημμέλεια αυτή ανάγεται αποκλειστικώς στην αναιρετικώς ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων από το δικαστήριο της ουσίας. Ο ίδιος λόγος αναίρεσης, δεύτερο μέρος, από το άρθρο 559 αριθ. 18 ΚΠολΔ, είναι απορριπτέος, ως αόριστος, διότι εκτός από την αριθμητική επίκληση της ως άνω διάταξης δεν αναφέρει κανένα απολύτως στοιχείο που ο νόμος απαιτεί για την θεμελίωση αυτού.

Επειδή, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 559 αριθ. 8β, 106, 335, 338 και 520 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι "πράγματα", κατά την έννοια της πρώτης απ' αυτές, η μη λήψη υπόψη των οποίων από το δικαστήριο της ουσίας ιδρύει τον προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή λόγο αναίρεσης, αποτελούν οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που θεμελιώνουν ή καταλύουν τη βάση της αγωγής, ένστασης ή αντένστασης, καθώς και οι λόγοι έφεσης, όχι δε τα επιχειρήματα ή συμπεράσματα από την εκτίμηση των αποδείξεων.

Συνακόλουθα, ο δεύτερος λόγος αναίρεσης, πρώτο μέρος, με τον οποίο αποδίδεται, κατ' εκτίμηση, η από το άρθρο 559 αριθ. 8β ΚΠολΔ πλημμέλεια, διότι το Εφετείο κατέληξε σε διάφορες παραδοχές, ως προς την μη ύπαρξη υψομετρικής διαφοράς μεταξύ του ακινήτου των αναιρεσειόντων και της υπάρχουσας εκεί οδού, από τις διαπιστώσεις του πραγματογνώμονα, που αναφέρει την ύπαρξη υψομετρικής διαφοράς 10 μέτρων, και τις εκθέσεις των αναφερόμενων τεχνικών συμβούλων, στις οποίες δε γίνεται αναφορά στην υψομετρική διαφορά, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, αφενός διότι τα ανωτέρω αποτελούν επιχειρήματα από την εκτίμηση των αποδείξεων, αφετέρου διότι υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθ. 8ΚΠολΔ,πλήττεται η περί των πραγμάτων ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας αναφορικά με την ύπαρξη ή μη της ανωτέρω υψομετρικής διαφοράς.

Με την ίδια αιτιολογία είναι απορριπτέος ο τέταρτος λόγος αναίρεσης, πρώτο μέρος, από την ίδια διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8βΚΠολΔ, με τον οποίο αποδίδεται η πλημμέλεια, διότι το Εφετείο κατέληξε σε διάφορες παραδοχές,ως προς την μη ύπαρξη της ανωτέρω υψομετρικής διαφοράς, από τις διαπιστώσεις του διενεργήσαντος αυτοψία πρωτοδίκως δικάσαντος Πρωτοδίκη.

Ο δεύτερος λόγος αναίρεσης, δεύτερο μέρος, από το άρθρ. 559 αριθ. 10, 13 και 18 ΚΠολΔ και ο τέταρτος λόγος, δεύτερο μέρος, από τους αριθ. 13 και 19 της ίδιας διάταξης, είναι απορριπτέοι ως αόριστοι, διότι εκτός από την αριθμητική επίκληση των ως άνω διατάξεων δεν αναφέρουν κανένα απολύτως στοιχείο που ο νόμος απαιτεί για την θεμελίωση των αντίστοιχων αναιρετικών πλημμελειών.

Επειδή, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση όταν στο αιτιολογικό που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού δεν αναφέρονται καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόσθηκε.

Αντιθέτως η απόφαση δεν στερείται νόμιμης βάσης όταν οι ανωτέρω ελλείψεις αφορούν την εκτίμηση των αποδείξεων (άρθρ. 561 παρ. 1 ΚΠολΔ) και ειδικότερα αναφέρονται στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση του πορίσματος που εξάγεται από αυτές, αρκεί μόνο το πόρισμα να εκτίθεται με σαφήνεια. Στην υπόθεση που κρίνεται, με τον τρίτο λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από την ως άνω διάταξη του αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, πλημμέλεια, διότι ενώ δέχεται ότι διαπλάτυνση της δουλείας διόδου που έχουν οι αναιρεσείοντες στο ακίνητο των αναιρεσιβλήτων θα είναι επαχθής για τους τελευταίους, για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν, αποσιωπάται ότι κατά τον χρόνο συζήτησης της αγωγής η δίοδος είχε ήδη διαπλατυνθεί χωρίς πρόβλημα για το ακίνητο των αναιρεσιβλήτων, γεγονός που προέκυπτε και από τα αποδεικτικά μέσα που αναφέρονται και τα οποία είχαν προσκομίσει οι αναιρεσείοντες, τα οποία δεν έλαβε υπόψη η πληττόμενη απόφαση.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, διότι αναφέρεται στην αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων. .

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25-2-2005 αίτηση και τους από 3-1-2008 πρόσθετους λόγους των Χ1, κλπ, για αναίρεση της 73/2005 απόφασης του Εφετείου Πατρών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Φεβρουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Φεβρουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ