Supreme Court dismisses late appeal as inadmissible due to failure to prove force majeure or mental incapacity.

Απόφαση 2127 / 2017 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 2127/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Γεώργα, Δημήτριο Τζιούβα, Μαρία Γκανιάτσου και Ερωτόκριτο Ερωτοκρίτου - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αριστέας Θεοδόση (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 18 Οκτωβρίου 2017, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου Β. Π. του Γ., κατοίκου ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση των υπ' αριθμ. 27495/2015 του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών και 34556/2013 του Μονομελούς Πλημ/κείου Αθηνών, αποφάσεων.

Το Τριμελές Πλημ/κείο Αθηνών και το Μονομελές Πλημ/κείο Αθηνών, με τις ως άνω αποφάσεις τους διέταξαν όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτές, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση των αποφάσεων αυτών, για τους λόγους που αναφέρονται στις υπ'αριθμ. 46/31-5-2017 και 50/14-6-2017 αιτήσεις του, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 982/2017.

Έπειτα η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αριστέα Θεοδόση εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημήτριου Παπαγεωργίου με αριθμό 164/3-8-2017, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ.Ι ΚΠΔ, τις υπ' αριθμ. 46/31-5-2017 και 50/14-6-2017 δηλώσεις αιτήσεως αναιρέσεως του Β.

Π. του Γ., κατοίκου ..., κατά της υπ' αριθμ. 27495/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών (ως δευτεροβαθμίου) και κατά της πρωτοβάθμιας υπ' αριθμ. 34556/2013 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και εκθέτω τα ακόλουθα: Κατά το άρθρο 476 παρ.Ι ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπροθέσμως, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανισθούν, μετά από προηγούμενη ειδοποίηση του αναιρεσείοντος ή του αντικλήτου του από τον γραμματέα της Εισαγγελίας, 24 ώρες πριν από την εισαγωγή της υποθέσεως, για να προσέλθει στο Συμβούλιο και να εκθέσει τις απόψεις του, απορρίπτει ως απαράδεκτο το ένδικο μέσο και καταδικάζει τον αναιρεσείοντα (εφόσον πρόκειται περί αναιρέσεως) στα δικαστικά έξοδα.

Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462 και 473 παρ.1,2 ΚΠΔ προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως κατ' αποφάσεως είναι δεκαήμερη, αρχόμενη από τη δημοσίευση της αποφάσεως παρόντος του δικαιούμενου, άλλως από τη νόμιμη επίδοση σ' αυτόν, εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημερών και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της απόφασης, χωρίς να αρχίζει πάντως η προθεσμία, σε κάθε περίπτωση, πριν από την καταχώρισή της στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων, της παρ. 3 του άρθρου 473 ΚΠΔ.

Η τυχόν εκπρόθεσμη άσκηση του ενδίκου μέσου τότε μόνο συγχωρείται, όταν στην κατά το άρθρο 474 ΚΠΔ συντασσόμενη έκθεση ασκήσεώς του γίνεται επίκληση των περιστατικών τα οποία συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα, που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικτικών μέσων που επιβεβαιώνουν τα περιστατικά αυτά, διαφορετικά η αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται ως απαράδεκτη (ΑΠ 614/2015).

Τέλος, ως ανώτερη βία νοείται κάθε γεγονός απρόβλεπτο και εξαιρετικό, το οποίο, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν μπορούσε να αποτραπεί με μέτρα εξαιρετικής επιμέλειας και σύνεσης, ανυπέρβλητο δε κώλυμα θεωρείται το γεγονός εκείνο που δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα του διαδίκου που ασκεί το ένδικο μέσο και δεν μπορούσε να υπερνικηθεί με κανένα τρόπο (Ολ.

ΑΠ 5/1995, 4/1995). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα επιτρεπτώς επισκοπούμενα έγγραφα της δικογραφίας, ο αναιρεσείων κατηγορούμενος Β. Π. καταδικάστηκε με την υπ' αριθμ. 34556/2013 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε φυλάκιση τεσσάρων ετών και χρηματική ποινή 15.000 ευρώ για το αδίκημα της έκδοσης ακάλυπτων επιταγών κατ' εξακολούθηση.

Στη συνέχεια, με την υπ' αριθμ. 27495/2015 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε την 12-6-2015, καταχωρίστηκε στο ειδικό βιβλίο την 27-8-2015 και επιδόθηκε στον αναιρεσείοντα την 29-4-2016, απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η ασκηθείσα έφεσή του κατά της πρωτοβάθμιας καταδικαστικής απόφασης. Με τις υπό κρίση αιτήσεις αναιρέσεως ο Β.

Π. στρέφεται κατά αμφοτέρων των αποφάσεων (αντί να προσβάλει την κατ' έφεση εκδοθείσα) και ασκεί το ένδικο τούτο μέσο εκπροθέσμως, δηλαδή μετά τη νόμιμη προθεσμία των δέκα (10) ημερών από την έκδοση της υπ' αριθμ. 27495/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Στην υπ' αριθμ. 50/14-6-2017 (χρονικά δεύτερη) αίτηση αναιρέσεως, για να δικαιολογήσει την εκπρόθεσμη άσκηση ο αναιρεσείων επικαλείται αορίστως "προβλήματα ψυχικής υγείας" και άγνοια λόγω επιδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως ως άγνωστης διαμονής.

Τούτο, όμως, είναι αβάσιμο διότι η υπ' αριθμ. 27495/2015 αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου επιδόθηκε νόμιμα στη γνωστή διεύθυνση "...", που ο ίδιος δηλώνει ότι είχε (όπως προκύπτει από το παραδεκτώς επισκοπούμενο από 29-4-2016 αποδεικτικό επιδόσεως αστυνομικού υπαλλήλου του Α.Τ. Αλίμου). Συνακόλουθα, οι κρινόμενες (αμφότερες) αιτήσεις αναιρέσεως πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτες (εκπροθέσμως ασκηθείσες) και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ.

I και 583 παρ. I ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΡΟΤΕΙΝΩ:

Να απορριφθούν ως απαράδεκτες οι υπ' αριθμ. 46/31-5- 2017 και 50/14-6-2017 αιτήσεις του Β. Π. του Γ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 27495/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών (και της πρωτοβάθμιας υπ' αριθμ. 34556/2013 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών) και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα από 250 ευρώ.

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος Παπαγεωργίου".

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ.1 Κ.Π.Δ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να διατηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος.

Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462 και 473 παρ, 1,2 ΚΠΔ, προκύπτει ότι η προθεσμία άσκησης του ενδίκου μέσου της αναίρεσης κατ' απόφασης είναι δεκαήμερη, αρχόμενη από τη δημοσίευση της απόφασης παρόντος του δικαιούμενου, άλλως από τη νόμιμη επίδοση σ' αυτόν, εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημερών και αρχίζει σε κάθε, περίπτωση από την επίδοση της απόφασης, χωρίς να αρχίζει πάντως η προθεσμία, σε κάθε περίπτωση, πριν από την καταχώρισή της στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων, της παρ. 3 του άρθρου 473 ΚΠΔ.

Η τυχόν εκπρόθεσμη άσκηση του ενδίκου μέσου της αναίρεσης, τότε μόνο συγχωρείται, όταν στην κατά το άρθρο 474 ΚΠΔ συντασσόμενη έκθεση άσκησής του γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα, που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικτικών μέσων που επιβεβαιώνουν τα περιστατικά αυτά, διαφορετικά η αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτη.

Τέλος, ως ανώτερη βία νοείται κάθε γεγονός απρόβλεπτο και εξαιρετικό, το οποίο, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν μπορούσε να αποτραπεί με μέτρα εξαιρετικής επιμέλειας και σύνεσης, ανυπέρβλητο δε κώλυμα θεωρείται το γεγονός εκείνο που δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα του διαδίκου που ασκεί το ένδικο μέσο και δεν μπορούσε να υπερνικηθεί με κανένα τρόπο (Ολ.

ΑΠ 5/1995, 4/1995).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα επιτρεπτώς επισκοπούμενα έγγραφα της δικογραφίας, ο αναιρεσείων κατηγορούμενος Β. Π. καταδικάστηκε με τη με αριθμ. 34556/2013 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε φυλάκιση τεσσάρων ετών και χρηματική ποινή 15.000 ευρώ για το αδίκημα της έκδοσης ακάλυπτων επιταγών κατ' εξακολούθηση. Στη συνέχεια, με τη με αριθμ. 27495/2015 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, η οποία δημοσιεύθηκε στις 12-6-2015, καταχωρίστηκε στο ειδικό βιβλίο στις 27-8-2015 και επιδόθηκε, όπως προκύπτει από το από 29-4-2016 αποδεικτικό επίδοσης του αστυφύλακα του Α.Τ Αλίμου Α. Β., στον αναιρεσείοντα στις 29-4- 2016, στην οδό ... στον .., που δήλωσε ως κατοικία στην έφεσή του κατά της 34556/2013 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η ασκηθείσα έφεσή του κατά της πρωτοβάθμιας ως άνω καταδικαστικής απόφασης. Με την υπό κρίση με αριθμ. 46/31-5-2017 πρώτη αίτηση αναίρεσης, ο αναιρεσείων στρέφεται κατά αμφοτέρων των αποφάσεων (αντί να προσβάλει την κατ' έφεση εκδοθείσα) και ασκεί το ένδικο τούτο μέσο εκπρόθεσμα, δηλαδή μετά τη νόμιμη προθεσμία των δέκα (10) ημερών από την επίδοση (29-4-2016) της με αριθμ. 27495/2015 ερήμην αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Ση μειώνεται, ότι στην εν λόγω αίτηση ουδεμία επίκληση περιστατικού γίνεται, που να συνιστά ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση της. Στη συνεκδικαζόμενη (λόγω συναφείας) με αριθμ. 50/14-6-2017 (χρονικά δεύτερη) αίτηση αναίρεσή του κατά της ανωτέρω δευτεροβάθμιας απόφασης, για να δικαιολογήσει την εκπρόθεσμη άσκηση ο αναιρεσείων επικαλείται "προβλήματα ψυχικής υγείας" και άγνοια λόγω επίδοσης της προσβαλλόμενης απόφασης ως άγνωστης διαμονής.

Οι ισχυρισμοί όμως αυτοί πρέπει να απορριφθούν ο μεν πρώτος ως αόριστος, αφού ο αναιρεσείων δεν αναφέρει ούτε περιγράφει σε τί συνίστανται τα προβλήματα ψυχικής υγείας του, ο δε δεύτερος ως αβάσιμος, διότι, όπως προαναφέρθηκε η με αριθμ. 27495/2015 προσβαλλόμενη απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, επιδόθηκε νόμιμα στη γνωστή διεύθυνση ..., , που ο ίδιος δήλωσε ότι είχε.

Συνακόλουθα, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, κατ' άρθρο 476 παρ. 1 εδ. β' και γ' Κ.Π.Δ. νομότυπα και εμπρόθεσμα η αντίκλητος δικηγόρος του αναιρεσείοντα Παναγιώτα ΠΡΩΤΟΝΟΤΑΡΙΟΥ, προκειμένου να προσέλθει και να εκθέσει τις απόψεις του στο παρόν Δικαστήριο (Συμβούλιο), οι κρινόμενες (αμφότερες) εκπρόθεσμες αιτήσεις αναίρεσης πρέπει να απορριφθούν, ως απαράδεκτες, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 εδ.

α' και 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει τις με αριθμ. 46/31-5-2017 και 50/14-6-2017 αιτήσεις του Β. Π. του Γ., κατοίκου ..., οδός ..., για αναίρεση της με αριθμ. 27495/2015 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και της πρωτοβάθμιας με αριθμ. 34556/2013 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Δεκεμβρίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 29 Δεκεμβρίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ