2124/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generated'Οπως προκύπτει από την έκθεση επίδοσης 9092/24-5-2013 της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών Κ. Α. αντίγραφο της από 4-4-2013 κλήσεως για την δικάσιμο της 4-10-2013 επιδόθηκε με θυροκόλληση στον αναιρεσίβλητο νόμιμα και με τις λοιπές διατυπώσεις του άρθρου 128 παρ. 4 ΚΠολΔ. Μαζί με την κλήση αυτή επιδόθηκε και η από 1-9-2011 ένδικη αίτηση αναιρέσεως (αριθ.
Legislator headnote
AI generated2124/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Α. αντίγραφο της από 4-4-2013 κλήσεως για την δικάσιμο της 4-10-2013 επιδόθηκε με θυροκόλληση στον αναιρεσίβλητο νόμιμα και με τις λοιπές διατυπώσεις του άρθρου 128 παρ. 4 ΚΠολΔ. Μαζί με την κλήση αυτή επιδόθηκε και η από 1-9-2011 ένδικη αίτηση αναιρέσεως (αριθ.
Full text
Απόφαση 2124 / 2014 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 2124/2014
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημητρούλα Υφαντή, Γεώργιο Σακκά, Παναγιώτη Χατζηπαναγιώτη και Χαράλαμπο Καλαματιανό, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Σεπτεμβρίου 2014, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Κ. Σ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Μελιγό, που δεν κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου: Σ. Σ. του Χ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-11-2007 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 870/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2828/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 1-9-2011 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Σακκάς διάβασε την από 20-9-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου λόγου αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 9 ΚΠολΔ για αναίρεση της 2828/2010 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1. 'Οπως προκύπτει από την έκθεση επίδοσης 9092/24-5-2013 της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών Κ. Α. αντίγραφο της από 4-4-2013 κλήσεως για την δικάσιμο της 4-10-2013 επιδόθηκε με θυροκόλληση στον αναιρεσίβλητο νόμιμα και με τις λοιπές διατυπώσεις του άρθρου 128 παρ. 4 ΚΠολΔ. Μαζί με την κλήση αυτή επιδόθηκε και η από 1-9-2011 ένδικη αίτηση αναιρέσεως (αριθ.
κατ. 721/2011). Επομένως αυτός, που δεν εμφανίστηκε όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε νόμιμα κατά την παρούσα μετ' αναβολή δικάσιμο, πρέπει να δικαστεί ερήμην, σαν να ήταν όμως παρών (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ). 2. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 9 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο της ουσίας άφησε αίτηση αδίκαστη. Ως "αίτηση" νοείται κάθε αίτηση που συνιστά ιδιαίτερο κεφάλαιο της δίκης και δημιουργεί εκκρεμοδικία, άρα και κάθε μία από τις σωρευόμενες στο ίδιο δικόγραφο κατά το άρθρο 218 ΚΠολΔ περισσότερες αιτήσεις.
Εξάλλου αδίκαστη μένει μία αίτηση, όταν το δικαστήριο, καίτοι υπεχρεούτο, παρέλειψε να αποφανθεί επί αυτής, δηλαδή να τη δεχθεί ή να την απορρίψει. Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση της από 2-11-2007 αγωγής και της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο ενάγων (ήδη αναιρεσείων) ζήτησε, λόγω του τραυματισμού του κατά το αναφερόμενο τροχαίο ατύχημα, α) για διαφυγόντα εισοδήματα, λόγω ανικανότητας άσκησης του επαγγέλματός του, ποσό 2.400 ευρώ, που μετά βασιμότητας θα κέρδιζε κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων ως πλανόδιος βιβλιοπώλης, κατά το χρονικό διάστημα από 24 Μαΐου 2003 έως και τον Απρίλιο 2005 και β) ποσό 50.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για περαιτέρω ηθική βλάβη του.
Όμως το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, παρέλειψε να αποφανθεί για το κεφάλαιο της χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης.
Συνεπώς είναι βάσιμος ο από το άρθρο 559 αριθ. 9 ΚΠολΔ πρώτος λόγος αναιρέσεως και πρέπει να γίνει δεκτός. 3. Ο από το άρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται όταν το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που είχε επικαλεσθεί ο αναιρεσείων ενώπιον αυτού και όχι δια παραπομπής στις ενσωματωμένες προτάσεις του ενώπιον του Πρωτοδικείου.
Η επίκληση αυτή μπορεί να γίνει είτε με τις προτάσεις της συζήτησης μετά την οποία εκδόθηκε η απόφαση, είτε με αναφορά δια των προτάσεων αυτών σε συγκεκριμένο μέρος των προσκομιζομένων προτάσεων προηγούμενης συζήτησης, όπου γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 240 ΚΠολΔ.
Δεν είναι συνεπώς νόμιμη η κατ' έφεση επίκληση εγγράφου, όταν στις προτάσεις ενώπιον του Εφετείου περιέχεται γενική μόνο αναφορά σε όλα τα έγγραφα που ο διάδικος είχε επικαλεστεί και προσαγάγει πρωτοδίκως, χωρίς παραπομπή σε συγκεκριμένα μέρη των επανυποβαλλόμενων πρωτόδικων προτάσεων, όπου περιέχεται σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου (Ολ.ΑΠ 23/2008).
Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων, για την απόδειξη του κονδυλίου της αγωγής αναφορικά με τα διαφυγόντα κέρδη, με τις προτάσεις του ενώπιον του Εφετείου επικαλέσθηκε, χωρίς εξειδίκευση, τα αποδεικτικά έγγραφα που είχε επικαλεσθεί με τις ενσωματωμένες σ' αυτές προτάσεις του ενώπιον του Πρωτοδικείου.
Άρα δεν έλαβε χώρα νόμιμη επίκληση αποδεικτικών μέσων και ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τα αναφερόμενα σ' αυτόν έγγραφα, στηρίζεται σε ανύπαρκτη προϋπόθεση και είναι αβάσιμος. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση μόνον κατά το κεφάλαιο της αγωγής που αφορά τη χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης και να παραπεμφθεί κατά τούτο η υπόθεση, που χρειάζεται διευκρίνιση, για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, διότι είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί ο αναιρεσίβλητος στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος (άρθρ. 176 και 183 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί εν μέρει την 2828/2010 απόφαση του Εφετείου Αθηνών κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό κεφάλαιο.
Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος, για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Οκτωβρίου 2014.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Νοεμβρίου 2014.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ