2123/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2123 / 2007 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 2123/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αναστάσιο - Φιλητά Περίδη, Αντιπρόεδρο, Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή, Ειρήνη Αθανασίου, Αλέξανδρο Νικάκη και Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Δάμη. Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αθανάσιο Γιαννόπουλο, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11-2-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2265/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 5590/2003 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 18-5-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βαρβάρα Κριτσωτάκη, διάβασε την από 19-9-2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τον όρο 8 της από 30-11-1999 Ειδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, μεταξύ της Ολυμπιακής Αεροπορίας και της Ενώσεως Ιπταμένων Μηχανικών, η οποία έχει υπογραφεί από τα συμβαλλόμενα μέρη: "οι ιπτάμενοι μηχανικοί που έχουν συμπληρώσει ή θα συμπληρώσουν το 53ο έτος της ηλικίας τους και άνω, μέχρι το έτος 2007 και εφόσον το επιθυμούν, δύνανται να αποχωρήσουν οριστικά από την εταιρία, οπότε θα λαμβάνουν πέραν της προβλεπόμενης νόμιμης αποζημίωσης βάσει των ετών υπηρεσίας τους από τον ν. 2112/1920 όπως αυτή καθορίζεται από τις ισχύουσες Σ.Σ,Ε. και πρακτικά συμφωνίας Ο.Α.-Ε.Ι.Μ. και εφάπαξ αποζημίωση για την πρόωρη αποχώρηση τους ως ακολούθως:

ηλικία 53 ετών 47%, ηλικία 54 ετών 53%, ηλικία 55 ετών 60%, ηλικία 56 ετών 71%, ηλικία 57 ετών 83,5%, ηλικία 58 ετών 94,5%, ηλικία 59 ετών 100%. Τα ανωτέρω ποσά των προσθέτων εφάπαξ αποζημιώσεων θα υπολογίζονται επί του συνόλου των τακτικών μηνιαίων αποδοχών εξαιρουμένων των επιδομάτων θέσης και κίνησης (14 μισθοί ετήσια), που θα λαμβάνουν οι οικειοθελώς αποχωρούντες μέχρι τη συμπλήρωση του υπολειπόμενου για τον καθένα χρόνου υπηρεσίας της υποχρεωτικής αποχώρησης τους λόγω ορίου ηλικίας (60ο έτος), όπως το όριο ηλικίας και η ηλικία υπολογίζονται μέχρι σήμερα, βάσει των Σ.Σ.Ε.

και Πρακτικών Συμφωνίας Ο.Α. - Ε.Ι.Μ. Ο χρόνος αποχώρησης και ο αριθμός των αποχωρούντων μεταξύ εκείνων που το επιθυμούν, θα καθορίζονται από την εταιρία σύμφωνα με τις ανάγκες της πτητικής εκμετάλλευσης και την ηλικία των αποχωρούντων (προηγούνται οι μεγαλύτεροι σε ηλικία). Οι αιτήσεις των οικειοθελώς επιθυμούντων να αποχωρήσουν από την Ο.Α.

θα υποβάλλονται μέχρι 15 Δεκεμβρίου του προηγούμενου έτους της αποχωρήσεως τους. Οι αιτήσεις όσων έχουν συμπληρώσει το 53ο έτος και άνω θα υποβάλλονται ως εξής: 53 έως 57 ετών, εντός διετίας μετά την υπογραφή της άνω Ε.Σ.Σ.Ε., 58 ετών εντός ενός έτους μετά την υπογραφή αυτής και 59 ετών, μέχρι 15 Δεκεμβρίου 1999. Συμφωνείται ότι η Ολυμπιακή Αεροπορία θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε οι αιτήσεις αποχώρησης να ικανοποιούνται το συντομότερο δυνατό".

Από τη γραμματική διατύπωση του πιο πάνω όρου της εν λόγω Ε.Σ.Σ.Ε. προκύπτει με σαφήνεια, ότι το ποσοστό της εφάπαξ πρόσθετης αποζημίωσης των Ιπταμένων μηχανικών, που είχαν ήδη συμπληρώσει τα πιο πάνω όρια ηλικίας,, υπολογίζεται με βάση την ηλικία που είχαν οι εθελουσίως αποχωρούντες, κατά το χρόνο υπογραφής συμβάσεως, εναπόκειται δε σ' αυτούς να επιλέξουν το χρονικό σημείο της αποχωρήσεως τους εντός του οριζομένου περιοριστικά από την εν λόγω σύμβαση χρονικού διαστήματος.

Ειδικότερα, οι αιτήσεις όσων είχαν συμπληρώσει το 53ο έως το 57ο έτος έπρεπε να υποβληθούν μέχρι 15 Δεκεμβρίου του προηγούμενου έτους της αποχωρήσεως τους και εντός διετίας μετά την υπογραφή της συμβάσεως και θα ελάμβαναν επιπλέον της προβλεπόμενης αποζημιώσεως βάσει των ετών υπηρεσίας τους από το ν. 2112/1920, και ποσοστό 60% επί του συνόλου των τακτικών αποδοχών τους (εξαιρουμένων των επιδομάτων θέσης και κίνησης) που θα ελάμβαναν μέχρι τη συμπλήρωση του 60ου έτους της ηλικίας τους.

Αντίθετο συμπέρασμα, ως προς το χρόνο υπολογισμού της εφάπαξ αποζημιώσεως, δεν μπορεί να συναχθεί από το γεγονός ότι στη ρύθμιση αυτή συμπεριλαμβάνονται και εργαζόμενοι που θα συμπλήρωναν το 53ο έτος της ηλικίας τους μέχρι το έτος 2007, αφού ως προς αυτούς προβλέπεται ειδική ρύθμιση και εφόσον το επιθυμούν μετά τη συμπλήρωση της πιο πάνω ηλικίας μπορούν να υποβάλουν αίτηση αποχωρήσεως και να λάβουν ως πρόσθετη εφάπαξ αποζημίωση το προβλεπόμενο από τη σύμβαση ποσοστό για τους έχοντας συμπληρώσει το 53ο έτος της ηλικίας τους (47%) και δεν δημιουργείται δυσμενής διάκριση εις βάρος κάποιας κατηγορίας των εργαζομένων από τη ρύθμιση αυτή.

Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση του δέχτηκε, ότι το επιπλέον ποσό της εφάπαξ αποζημιώσεως πέραν της νομίμου που θα καταβάλλονταν στους οικειοθελώς αποχωρούντες ιπταμένους μηχανικούς, θα υπολογιζόταν ανάλογα με το έτος της ηλικίας που είχε συμπληρώσει κάθε ιπτάμενος μηχανικός που θα επιθυμούσε να αποχωρήσει από την υπηρεσία του στην εταιρία (αναιρεσείουσα), κατά το χρόνο υπογραφής της ως άνω ΣΣΕ, με εξαίρεση εκείνους που θα συμπλήρωναν μετά την υπογραφή αυτής και μέχρι το έτος 2007 το 53ο έτος της ηλικίας.

Στη συνέχεια με βάση την ορθή αυτή ερμηνεία, της παραπάνω συμβάσεως δέχτηκε ότι, ο ενάγων ο οποίος ήταν ιπτάμενος μηχανικός και είχε γεννηθεί στις 9-4-1944, είχε συμπληρώσει κατά την υπογραφή της εν λόγω από 30-11-1999 συλλογικής συμβάσεως εργασίας το 55ο έτος της ηλικίας του. Εφόσον δε έγινε δεκτή από την εναγομένη η εμπροθέσμως υποβληθείσα από ........

αίτηση του για πρόωρη αποχώρηση του (από την εναγομένη) και λύθηκε με την υπ' αριθμ. ...... πράξη του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου και Διευθύνοντος Συμβούλου της από ...... η σύμβαση εργασίας του, έπρεπε να λάβει ως πρόσθετη εφάπαξ αποζημίωση κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 8 της ίδιας συλλογικής συμβάσεως εργασίας το ποσό που αντιστοιχούσε στο ανάλογο με την ηλικία του λόγω συμπληρώσεως του 55ου έτους αυτής, πάλι κατά το χρόνο υπογραφής αυτής της Σ.Σ.Ε.

ήτοι, ποσοστό 60% επί των 47 μηνιαίων μισθών από δραχμές 1.188,833 ανά μήνα (χωρίς το επίδομα θέσεως - κινήσεως) που θα ελάμβανε αν εξακολουθούσε να εργάζεται από 1-9-2001 έως 31-12-2004, οπότε θα εθεωρείτο ότι συμπλήρωσε το 60ο έτος της ηλικίας του, δηλαδή το ποσό των 33.525.090 (1.188.833 Χ 47 μήνες Χ 60%), που είναι εκείνο που καταβλήθηκε από την εναγομένη".

Μετά ταύτα, το Εφετείο, κατά παραδοχή των λόγων εφέσεως, εξαφάνισε την εκκαλούμενη απόφαση και απέρριψε την αγωγή του αναιρεσείοντος, με την οποία ζητούσε να υπολογιστεί η πρόσθετη αποζημίωση με βάση την ηλικία του ενάγοντος, κατά το χρόνο αποχώρησης του από την υπηρεσία. Με την κρίση του αυτή το Εφετείο δεν παραβίασε τον αναφερόμενο στην αρχή κανόνα ουσιαστικού δικαίου, δεδομένου ότι, από τις προαναφερόμενες διατάξεις προκύπτει με σαφήνεια η βούληση των συμβληθέντων μερών, χωρίς να υφίσταται κενό ή αμφιβολία για την πλήρωση του οποίου να απαιτείται ερμηνεία, ως προς το χρόνο υπολογισμού της πρόσθετης εφάπαξ αποζημιώσεως που είναι εκείνος της υπογραφής της συμβάσεως, ούτε περιέλαβε αντιφατικές αιτιολογίες επί ζητήματος που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της έκβαση της δίκης, ώστε να στερείται η απόφαση νόμιμης βάσης και πρέπει να απορριφθούν και οι δύο λόγοι αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ. 1 και 19 του Κ.Πολ.Δ., με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα, ως αβάσιμοι.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18-5-2006 αίτηση του Χ1, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 5590/2003 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων διακοσίων (1200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Νοεμβρίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 5 Δεκεμβρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ