2121/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2121 / 2018 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 2121/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Γαλάνη - Λεοναρδοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αρτεμισία Παναγιώτου, Γεώργιο Αναστασάκο, Μαρία Γεωργίου - Εισηγήτρια και Ευφροσύνη Καλογεράτου - Ευαγγέλου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Μαΐου 2018, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Κωνσταντινόπουλου, (κωλυομένης της Εισαγγελέως) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Κ. Κ. του Δ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Σαλώμη Δερμάτη, για αναίρεση της υπ' αριθ. 1352, 1392, 1546, 1595/2017 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πειραιά. Mε πολιτικώς ενάγοντα τον Ν. Β. του Μ., κάτοικο ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Ιωαννίδη.

Το Τριμελές Εφετείο Πειραιά με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ' αριθμ. πρωτ. 2891/14.3.2018 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 521/2018.

Αφού άκουσε Του πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη υπ' αριθμ. πρωτ. 2891/14.3.2018 αίτηση του Κ. Κ. του Δ. κατοίκου ... που υποβλήθηκε με δήλωση προς την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1352, 1392, 1546, 1595/2017 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Πειραιώς, καταχωρήθηκε στο κατά το άρθρο 473 παρ. 3 εδ. α του Κ.Ποιν.Δ. βιβλίο στις 22 Φεβρουαρίου 2018 έχει ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα κατά το άρθρο 473 παρ. 1, 2 και 3 Κ.ΠοινΔ. Πρέπει επομένως να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς την βασιμότητα των λόγων της.

Κατά το άρθρο 314 παρ. 1 εδ. α Π.Κ. όποιος από αμέλεια προκαλεί σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας άλλου τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 302 παρ. 1 του Π Κ, Όποιος επιφέρει από αμέλεια τον θάνατο άλλου τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών ετών". Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 28 ΠΚ "από αμέλεια πράττει όποιος από έλλειψη της προσοχής, την οποία όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, είτε δεν προέβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα που προκάλεσε η πράξη του, είτε το προέβλεψε ως δυνατό, πίστεψε όμως ότι δεν θα επερχόταν".

Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων προκύπτει, ότι για την θεμελίωση των αξιόποινων πράξεων της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, και της σωματικής βλάβης από αμέλεια, απαιτείται αντικειμενικά μεν πρόκληση θανάτωσης άλλου και σωματική βλάβη ετέρου αντίστοιχα, υποκειμενικά δε, α) μη καταβολή από το δράστη της επιβαλλομένης κατ' αντικειμενική κρίση, προσοχής, την οποία κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος οφείλει υπό τις ίδιες περιστάσεις να καταβάλει, βάσει των νομικών κανόνων, των συνηθειών που επικρατούν στις συναλλαγές και της κοινής πείρας και λογικής και με βάση τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων και β) δυνατότητα αυτού, βάσει των προσωπικών περιστάσεων, γνώσεων και ικανοτήτων του, να προβλέψει και αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο, από έλλειψη της προαναφερόμενης προσοχής, είτε δεν προέβλεψε (άνευ συνειδήσεως αμέλεια), είτε το προέβλεψε ως δυνατό, πίστευε όμως ότι δεν θα επερχόταν (συνειδητή αμέλεια) και γ) αν υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της πράξης ή παράλειψης του δράστη και του επελθόντος αποτελέσματος.

Η παράλειψη ως έννοια, ενυπάρχει σε κάθε είδος αμέλειας, αφού το ένα σκέλος της ευθύνης συνίσταται, στην μη καταβολή της προσοχής, δηλαδή σε παράλειψη.

Όταν όμως η αμέλεια δε συνίσταται σε ορισμένη παράλειψη αλλά σε σύνολο συμπεριφοράς που προηγήθηκε του αποτελέσματος, τότε για τη θεμελίωση της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, ως εγκλήματος που τελείται με παράλειψη, απαιτείται η συνδρομή και των όρων του άρθρου 15 του Π.Κ., κατά το οποίο, όπου ο νόμος για την ύπαρξη αξιόποινης πράξης απαιτεί να έχει επέλθει ορισμένο αποτέλεσμα, η μη αποτροπή του, τιμωρείται όπως η πρόκλησή του με ενέργεια, αν ο υπαίτιος της παράλειψης είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να παρεμποδίζει την επέλευση του αποτελέσματος. Από την τελευταία αυτή διάταξη συνάγεται ότι αναγκαία προϋπόθεση της εφαρμογής της είναι η ύπαρξη ιδιαίτερης (δηλαδή ειδικής και όχι γενικής) υποχρέωσης του υπαιτίου προς ενέργεια, που τείνει στην παρεμπόδιση του αποτελέσματος, για την επέλευση του οποίου ο νόμος απειλεί ορισμένη ποινή. Η υποχρέωση αυτή μπορεί να πηγάζει από ρητή διάταξη νόμου ή από σύμπλεγμα νομικών καθηκόντων που συνδέονται με ορισμένη έννομη σχέση του υπόχρεου ή από σύμβαση ή από ορισμένη συμπεριφορά του υπαιτίου από την οποία δημιουργήθηκε ο κίνδυνος επέλευσης του εγκληματικού αποτελέσματος. Σε αυτήν την περίπτωση πρέπει στην αιτιολογία να αναφέρεται και η συνδρομή αυτής της υποχρέωσης και να προσδιορίζεται ο επιτακτικός κανόνας δικαίου από τον οποίο πηγάζει (ΑΠ 525/2013, ΑΠ 515/2013).

Ωσταύτως, κατά το άρθρο 290 παρ. 1 του Π Κ.- "Όποιος με πρόθεση ..διαταράσσει την ασφάλεια .της συγκοινωνίας στους δρόμους .ή στις πλατείες τιμωρείται: α) με φυλάκιση, αν από την πράξη μπορεί να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο, β) με κάθειρξη, αν επήλθε θάνατος" και κατά την παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου "Αν η πράξη τελέστηκε από αμέλεια, επιβάλλεται φυλάκιση".. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος, το οποίο έχει μορφή συγκεκριμένης διακινδύνευση η οποία αφορά την οδική συγκοινωνία, απαιτείται διατάραξη της ασφάλειας της συγκοινωνίας, που γίνεται καθ' οιονδήποτε τρόπο, κυρίως με ανθρώπινη υλική εμφανή ενέργεια σε κάθε μορφής, οδό, από την οποία προκύπτει κίνδυνος σε ανθρώπους. Ειδικότερα, η ανωτέρω διατάραξη εκλαμβάνεται υπό ευρεία έννοια και συμπεριλαμβάνεται σε. αυτή όποια, αντίθετη- ενέργεια, αναφερόμενη στην επέλευση ανώμαλης κατάστασης, από την οποία με ασφάλεια βεβαιώνεται ο κίνδυνος στον άνθρωπο. Η διατάραξη της ασφάλειας των συγκοινωνιών πρέπει να συνέχεται με κίνδυνο, δηλαδή με επικείμενη επέλευση βλάβης, χωρίς να είναι αναγκαία, αρκεί η κρίση περί διακινδύνευσης του ανθρώπου.

Ακόμη, είναι δυνατόν η υπό έλεγχο πράξη να υπάγεται σε υποχρεωτική ρυθμιστική κυκλοφοριακή κίνηση ή και αντιθέτως να μην υπάρχει νομοθετική αναγκαία πρόβλεψη, αρκεί ότι κατά πάσα περίπτωση να κρίνεται ότι η πράξη στη συγκεκριμένη περίπτωση, θεωρείται ως πρόσφορη και ικανή, ως εκ της. εντάσεως, ποιότητος και μορφής να προκαλέσει κίνδυνο ανθρώπου. Το έγκλημα αυτό συντελείται, με μόνη τη δημιουργία της δυνατότητος επέλευσης του κινδύνου χωρίς να απαιτείται και η πραγματική επέλευσή του.

Περαιτέρω, στο άρθρο 11 του ν.2696/1999 περί Κώδικος Οδικής Κυκλοφορίας ορίζεται ότι "1. Απαγορεύεται κάθε διαφήμιση που πραγματοποιείται με οποιονδήποτε τρόπο και μέσο, στα εκτός κατοικημένης περιοχής τμήματα των χαρακτηρισμένων εθνικών και επαρχιακών οδών ή αυτοκινητοδρόμων και σε ζώνη μέχρι εκατόν πενήντα (150) μέτρων και από τις δύο πλευρές του άξονα των οδών αυτών και είναι ορατή από τους χρήστες των οδών.

Η παραπάνω ζώνη απαγόρευσης περιορίζεται στα σαράντα (40) μέτρα και από τις δύο πλευρές του άξονα των ανωτέρω τμημάτων εθνικών και επαρχιακών οδών "ή αυτοκινητοδρόμων", που διέρχονται μέσα από κατοικημένη περιοχή, αν το επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας στα τμήματα αυτά, είναι ανώτερο των 70Km/h. Σε κλάδους ανισόπεδων κόμβων αυτοκινητοδρόμων και στις περιοχές των σταθμών διοδίων ισχύει η απόσταση των 150 μέτρων από τις δύο πλευρές του άξονα της κατεύθυνσης, ανεξαρτήτως ορίου ταχύτητας. 2.

Απαγορεύεται γενικά η τοποθέτηση επιγραφών ή διαφημίσεων ή η εγκατάσταση οποιασδήποτε πινακίδας, αφίσας, διαγράμμισης ή συσκευής, σε θέση ή κατά τρόπο που μπορεί να έχει οποιεσδήποτε αρνητικές επιπτώσεις στους χρήστες της οδού ή να επηρεάσει με οποιονδήποτε τρόπο την κυκλοφορία, ιδίως απαγορεύεται η τοποθέτηση ή εγκατάσταση των ανωτέρω σε τέτοιες θέσεις, ώστε να παρεμποδίζεται η θέα των πινακίδων κατακόρυφης σήμανσης ή φωτεινών σηματοδοτών ή να δημιουργείται σύγχυση με πινακίδες σήμανσης ή με κυκλοφοριακή διαγράμμιση ή με άλλη συσκευή ρύθμισης της κυκλοφορίας ή να τις καταστήσει λιγότερο ορατές ή αποτελεσματικές ή να προκαλέσει θάμβωση στους χρήστες της οδού και γενικά να αποσπάσουν την προσοχή τους κατά τρόπο που μπορεί να έχει δυσμενή επίδραση στην οδική ασφάλεια γενικά. 3.

Σε οδούς, στις οποίες είναι εγκατεστημένοι φωτεινοί σηματοδότες ρύθμισης της κυκλοφορίας, απαγορεύεται η τοποθέτηση έγχρωμων, φωτεινών διαφημίσεων ή πινακίδων ή αναγραφών με χρώματα που χρησιμοποιούνται στη φωτεινή σηματοδότηση, σε απόσταση εκατέρωθεν και ύψος μικρότερο των είκοσι (20). μέτρων: από κάθε φανό σηματοδότησης. 4.

Με παράλληλη τήρηση των διατάξεων των προηγούμενων παραγράφων, επιτρέπεται να τοποθετούνται η να λειτουργούν επιγραφές, που αναφέρονται στην επωνυμία ή σε άλλο διακριτικό σημείο ή τίτλο επιχείρησης που λειτουργεί παρά την οδό. Οι διαφημιστικές ως άνω πινακίδες και επιγραφές, όπου επιτρέπεται, πρέπει να τοποθετούνται, παράλληλα προς τον άξονα της οδού, εκτός από τις διαφημίσεις και τις επιγραφές των εγκεκριμένων πλαισίων και των πρατηρίων καυσίμων που λειτουργούν παρά την οδό, οι οποίες μπορούν να τοποθετούνται και κάθετα προς τον άξονα αυτής. 5.

Η τοποθέτηση διαφημιστικών πλαισίων στα στέγαστρα στάσεων αναμονής των αστικών και υπεραστικών συγκοινωνιών που βρίσκονται σε οδούς ταχείας κυκλοφορίας, στα εκτός κατοικημένης περιοχής τμήματα των εθνικών, επαρχιακών και δημοτικών οδών, καθώς και στα, εντός κατοικημένης περιοχής, τμήματα των εθνικών, επαρχιακών και δημοτικών οδών που το επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας για τα επιβατηγό οχήματα είναι ανώτερο των 70 χλμ/ώρα, επιτρέπεται μόνο στην παράλληλη, προς τον άξονα της οδού, πλευρά (πλάτη) αυτών, με την προϋπόθεση ότι η πλευρά αυτή ή τμήμα της προβλέπεται να είναι κλειστό.

Η διαφήμιση επιτρέπεται και στις δύο όψεις των πλαισίων αυτών, εφόσον δεν είναι κάθετες προς τον άξονα οποιασδήποτε άλλης οδού. Στις λοιπές περιπτώσεις επιτρέπεται η τοποθέτηση πλαισίων στην αντίθετη, προς την κατεύθυνση της κυκλοφορίας, πλευρά των στεγάστρων, καθώς και στην, παράλληλη προς τον άξονα της οδού, πλευρά (πλάτη) αυτών, με την προϋπόθεση ότι οι πλευρές αυτές ή τμήμα αυτών προβλέπεται να είναι κλειστά......6..., 7... 8.

Διαφημίσεις, επιγραφές, πινακίδες, διαγραμμίσεις ή συσκευές που τοποθετούνται κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου αυτού, αφαιρούνται ή εξαλείφονται ή, εφόσον είναι φωτεινές, τίθενται εκτός λειτουργίας, κατά τη διαδικασία που προβλέπεται από τις διατάξεις της παρ. 3 του άρθρου 18 του ν. 2130/1993. ...". Εξάλλου, στο άρθρο 1 του ν. 2946/2001 ορίζεται ότι "1.

Στην έννοια της υπαίθριας διαφήμισης κατά το νόμο αυτόν, περιλαμβάνεται η υπαίθρια και δημόσια προβολή με κάθε τρόπο και μέσο, μηνυμάτων κάθε μορφής, για την προώθηση εμπορικών και επαγγελματικών σκοπών ή άλλων συναφών δραστηριοτήτων. 2. Υπαίθριες διαφημίσεις κατά την παραπάνω έννοια συνιστούν ιδίως:

α. Οι έντυπες, οι χειρόγραφες, οι φωτεινές ή φωτιζόμενες και οι ηλεκτρονικές ή άλλες διαφημίσεις σε: αα)Κοινόχρηστους, δημοτικούς ή κοινοτικούς χώρους και ββ) Σε ιδιωτικά κτίρια ή οικόπεδα, β ..." και στο άρθρο 4, του ίδιου νόμου ορίζεται ότι "1. Η υπαίθρια διαφήμιση γίνεται υποχρεωτικά σε μόνιμα Και σταθερά ή προσωρινά και κινητά πλαίσια που κατασκευάζονται με βάση τις προδιαγραφές οι οποίες ορίζονται στις κανονιστικές πράξεις που εκδίδονται κατ' εξουσιοδότηση της παρ. 8 του προηγούμενου άρθρου.

Τα πλαίσια τοποθετούνται με δαπάνες και φροντίδα είτε εκείνου που έχει το δικαίωμα παραχώρησης της χρήσεως του χώρου είτε των διαφημιστικών εταιρειών είτε των διαφημιζόμενων. 2. Σε κάθε υπαίθρια διαφήμιση πρέπει να αναγράφεται, σε εμφανές σημείο, το ονοματεπώνυμο ή η επωνυμία και η διεύθυνση του διαφημιστή ή του διαφημιζομένου και ο αριθμός της άδειας που χορηγήθηκε κατά το επόμενο άρθρο.

Υπαίθριες διαφημίσεις στις οποίες δεν αναγράφονται τα ανωτέρω αφαιρούνται αμέσως με ευθύνη του Δημάρχου ή του Προέδρου της Κοινότητας ή, προκειμένου για χώρους της παρ. 4 του προηγούμενου άρθρου, του Γενικού Γραμματέα Περιφερείας ...", τέλος, στο άρθρο 5 του ίδιου νόμου ορίζεται ότι "1 Για την υπαίθρια διαφήμιση, απαιτείται προηγούμενη άδεια η οποία χορηγείται με απόφαση του Δημάρχου ή του Προέδρου της Κοινότητας, ύστερα από αίτηση που συνοδεύεται από τα απαραίτητα στοιχεία για τον προσδιορισμό του τέλους και προηγούμενη καταβολή του τέλους διαφήμισης που προβλέπεται στο άρθρο 15 του β.δ. 24.9/20.10. 1958 "Περί Κωδικοποιήσεως εις Ενιαίον Κείμενον Νόμου των ισχυουσών διατάξεων περί των προσόδων των Δήμων και Κοινοτήτων" (ΦΕΚ 171.Α), όπως τροποποιήθηκε και ισχύει άδεια η οποία, χορηγείται με απόφαση του Δημάρχου ή Προέδρου της.

Κοινότητας απαιτείται, επίσης για την τοποθέτηση πλαισίων από τον διαφημιστή ή τον. διαφημιζόμενο. Για την έκδοση της προηγείται έλεγχος των αρμόδιων οργάνων του Δήμου ή της Κοινότητας, τα οποία εξετάζουν αν τα πλαίσια τηρούν τις προδιαγραφές, οι οποίες ορίζονται στις κανονιστικές πράξεις που εκδίδονται κατ' εξουσιοδότηση της παρ. 8 του άρθρου 3.

Εξάλλου στην περίπτωση που φορέας της ως άνω ιδιαίτερης νομικής υποχρέωσης είναι ανώνυμη εταιρεία τότε κατ' αρχήν το φυσικό πρόσωπο που βαρύνεται με την εκπλήρωσή της είναι ο νόμιμος εκπρόσωπος της κατά τα οριζόμενα στο νόμο.

Συγκεκριμένα, με τις διατάξεις των άρθρων 2, 18 παρ. 1 και 2, 22 παρ. 1 και 3, 34 παρ. 1 στοιχ. β του ν. 2190/1920 περί ανωνύμων εταιρειών όπως η παρ. 2 του άρθρου 18 αντικαταστάθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 25 Ν. 3604/2007 και η παρ. 3 του αρ. 22 όπως αντικ. αρχικά με το άρθρο 29 παρ. 3 Ν. 3604/2007 και στη συνέχεια με το άρθρο τρίτο παρ. 5 ν. 4156/2013 μεταξύ άλλων ρυθμίζονται τα θέματα της οργανικής εκπροσώπησης του νομικού προσώπου της ανώνυμης εταιρείας.

Έτσι στο άρθρο 18 που φέρει τον τίτλο "εκπροσώπηση εταιρείας" ορίζεται "1. Η ανώνυμος εταιρεία εκπροσωπείται επί δικαστηρίου και εξωδίκως υπό του Διοικητικού αυτής Συμβουλίου, ενεργούντος συλλογικώς. 2. Ο αριθμός των μελών του διοικητικού συμβουλίου ορίζεται από το καταστατικό ή από τη γενική συνέλευση, εντός των ορίων που προβλέπονται στο καταστατικό. Το διοικητικό συμβούλιο αποτελείται τουλάχιστον από τρία μέλη ..." Στο άρθρο 34 με τίτλο που προστέθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 41 Ν. 3604/2007 "Αποκλειστική αρμοδιότητα της γενικής συνέλευσης" παρ. 1 στοιχ. β αυτού ορίζεται "1. Η γενική συνέλευση είναι μόνη αρμοδία ν' αποφασίσει περί : α)..... β) εκλογής μελών του Διοικητικού Συμβουλίου και ελεγκτών".

Στο άρθρο δε 22 με τίτλο που προστέθηκε με την παρ. 1 άρθρου 29 Ν. 3604/2007 "αρμοδιότητες του διοικητικού συμβουλίου" ορίζεται "1. Το Διοικητικό Συμβούλιον είναι αρμόδιον να αποφασίσει πάσαν πράξιν αφορώσαν εις την διοίκησιν της εταιρείας, εις την διαχείρησιν της περιουσίας αυτής και εις την εν γένει επιδίωξιν του σκοπού της εταιρείας .............2. ................ 3. Επιτρέπεται το καταστατικό να ορίζει θέματα για τα οποία το διοικητικό συμβούλιο μπορεί να αναθέτει τις εξουσίες του διαχείρισης και εκπροσώπησης σε ένα ή περισσότερα πρόσωπα μέλη του ή μη........κατά την ίδρυση της εταιρείας ο διορισμός προέδρου, αντιπροέδρου, διευθύνοντος ή εντεταλμένου συμβούλου ή προσώπων με άλλη ιδιότητα και αρμοδιότητες για το πρώτο διοικητικό συμβούλιο μπορεί να γίνει και με το καταστατικό. Το διοικητικό συμβούλιο μπορεί οποτεδήποτε να προβεί σε διαφορετική κατανομή των ανωτέρω ιδιοτήτων μεταξύ των μελών του".

Από τις διατάξεις αυτές, που είναι αντίστοιχες με εκείνες των άρθρων 65, 67, 68 και 70 του Α.Κ. συνάγεται ότι το Διοικητικό Συμβούλιο αποτελεί το όργανο που διοικεί και εκπροσωπεί την ανώνυμη εταιρεία και διαχειρίζεται όλες τις υποθέσεις της (εκτός από τις υπαγόμενες κατά το καταστατικό στην αρμοδιότητα της γενικής συνέλευσης) μη όντας απέναντι στην εταιρεία πρόσωπο διαφορετικό απ' αυτή, αλλά όργανο της. Στην περίπτωση εφαρμογής της παρ. 3 του άρθρου 22 το μέλος του συμβουλίου ή ο τρίτος στον οποίο μεταβιβάσθηκε η εξουσία του Δ.Σ. είναι υποκατάστατο αυτού, ενεργεί ως όργανο εκπροσώπησης του νομικού προσώπου της εταιρείας και εκφράζει πρωτογενώς τη βούληση της αντλώντας την εξουσία του από το νόμο και το καταστατικό. Στην ίδια περίπτωση, όταν δηλαδή η γενική εξουσία διοίκησης και εκπροσώπησης της εταιρείας ανατίθεται σε μέλος του Δ.Σ. αυτό αποκαλείται διευθύνων ή εντεταλμένος σύμβουλος, όταν δε ανατίθεται σε τρίτο πρόσωπο αυτό αποκαλείται Γενικός Διευθυντής.

Ακόμη στην περίπτωση που έχει λάβει χώρα κατανομή αρμοδιοτήτων και πεδίων ευθύνης μεταξύ περισσοτέρων νομίμων εκπροσώπων, τότε η εν λόγω ιδιαίτερη νομική υποχρέωση λήψης των αναγκαίων μέτρων πρόληψης ή καταστολής κινδύνου βαρύνει μόνον εκείνον το νόμιμο εκπρόσωπο στον τομέα ευθύνης του οποίου μπορεί να προκύψει ή εμφανίζεται ο κίνδυνος που χρήζει αποτροπής με την ενδεδειγμένη κατά περίπτωση παρέμβασή του.

Τέλος, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη κατά το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. δ του ΚΠΔ λόγο αναίρεσης, όταν σ' αυτή περιέχονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την διαδικασία στο ακροατήριο, σχετικά με τα υποκειμενικά και τα αντικειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά, στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας, είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο, και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικά κοιτά το είδος τους, χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε από το καθένα από αυτά. Όσον αφορά στον δόλο, που απαιτείται κατά το άρθρο 26 παρ. 1 του ΠΚ για τη θεμελίωση της υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος και συνίσταται κατά το άρθρο 27 παρ. 1 του ΠΚ στη θέληση παραγωγής των περιστατικών που κατά το νόμο απαρτίζουν την έννοια της αξιόποινης πράξης, δεν είναι αναγκαία παράθεση ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, διότι αυτός ενυπάρχει στην θέληση παράγωγής των περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και προκύπτει από τις ειδικότερες συνθήκες τέλεσης του, διαλαμβάνεται δε περί αυτού (δόλου) αιτιολογία στην κύρια αιτιολογία για την ενοχή και προκύπτει από τα περιστατικά που αναφέρονται σ' αυτή (ΑΠ OA. 1/2005, ΑΠ 1061/2013, 66/2016, 662/2015).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ' αρ. 1352, 1392, 1546, 1595/2017 απόφαση, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Πειραιώς, που την εξέδωσε σε δεύτερο βαθμό, δέχθηκε ανελέγκτως στο σκεπτικό του, μετά από εκτίμηση των αναφερομένων κατ' είδος αποδεικτικών μέσων (ανωμοτί κατάθεση πολιτικώς ενάγοντος, ένορκες καταθέσεις μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης, πρακτικά πρωτοβάθμιας δίκης, αναγνωσθέντα έγγραφα και απολογία του κατηγορουμένου), ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: "Στις 27-3-2010, περί ώρα 01.10, το υπό στοιχεία κυκλοφορίας ...

αυτοκίνητο, οδηγούμενο από τον Μ. Β., στο οποίο επέβαινε (στη θέση του συνοδηγού) η Ε. Σ., εκινείτο επί της ..., ευρισκόμενο στην πρώτη από αριστερά λωρίδα κυκλοφορίας του σχετικού οδοστρώματος, και με ταχύτητα 100 χιλιομέτρων ανά ώρα περίπου. Όταν το ανωτέρω αυτοκίνητο προσέγγισε στο σημείο της ανωτέρω λεωφόρου, που βρίσκεται ο οικοδομικός αριθμός 42, όπου το όριο ταχύτητας ορίζεται σε 80 χιλιόμετρα ανά ώρα (με πινακίδα Ρ-32) και υπάρχει αριστερή καμπή (στροφή), αυτό εξετράπη της πορείας του, λόγω έλλειψης της προσοχής του προαναφερθέντος οδηγού του.

Ειδικότερα, το ανωτέρω όχημα, αφού σύρθηκε στο οδόστρωμα και έλαβε θέση κάθετα σ' αυτό, παρεξέκλινε της πορείας του προς τα δεξιά και, ακολούθως, προσέκρουσε στα διαχωριστικά κιγκλιδώματα του οδοστρώματος και στη συνέχεια, με την πλάγια αριστερή επιφάνειά του επέπεσε με ορμή επί μεταλλικού στηρίγματος (στήλου) διαφημιστικής πινακίδας, η οποία είχε τοποθετηθεί εκεί, και τέλος, μετατοπίσθηκε εντός παρακείμενης δημοτικής έκτασης, όπου ακινητοποιήθηκε, αφού διένυσε συνολική απόσταση 52 μέτρων, ενώ οι προαναφερθέντες επιβαίνοντες σ' αυτό, δηλαδή ο οδηγός και η συνοδηγός, εκσφενδονίστηκαν από τα παράθυρα του αυτοκινήτου εκτός αυτού και τραυματίσθηκαν.

Κατόπιν, οι προαναφερθέντες διεκομίσθησαν στο "..." Νοσοκομείο, όπου ο Μ. Β.ς απεβίωσε, συνεπεία βαρέων κακώσεων κεφαλής, θώρακος, κοιλίας και κάτω άκρου, και η Ε. Σ. υπέστη κάταγμα ηβοισχιακών κλάδων αριστερά, θλαστικό προσώπου, εκδορές δεξιού άνω άκρου, κάκωση ΑΜΣΣ, πνευμονικές θλάσεις αριστερά και νοσηλεύθηκε στο ανωτέρω νοσοκομείο έως την 3-4-2010.

Ο θάνατος του προαναφερθέντος οδηγού και ο τραυματισμός της συνεπιβάτιδος του ανωτέρω αυτοκινήτου οφείλεται και στην τοποθέτηση και τη διατήρηση στο σημείο αυτό της ανωτέρω πινακίδας, η οποία χρησιμοποιείτο για τη διαφήμιση, τρίτων (όπως αναφέρεται ακολούθως). Ειδικότερα, η εν λόγω διαφημιστική πινακίδα ήταν τοποθετημένη σε σημείο εκτός Του καθορισμένου προς τούτο χώρου, δίχως να έχει ληφθεί η σχετική άδεια από τον οικείο Δήμο, κάθετα και όχι παράλληλα στον άξονα του οδοστρώματος, σε απόσταση μόλις 1,5 μέτρων από το οδόστρωμα της ανωτέρω λεωφόρου, πέραν του διαχωριστικού κιγκλιδώματος αυτού, δηλαδή η ύπαρξη της στο ανωτέρω σημείο είχε δυσμενή επίδραση στην οδική ασφάλεια, ιδίως σε περίπτωση τροχαίου ατυχήματος, ενόψει του ότι η τελευταία δεν αφορά αποκλειστικώς το οδόστρωμα, αλλά και τον πέριξ αυτού χώρο.

Επίσης, η πινακίδα αυτή αποτελείτο από ένα μεταλλικό στήριγμα (στήλο), το οποίο ήταν τοποθετημένο επί υπερυψωμένης βάσης από σκυρόδεμα και το οποίο κατέληγε σε μεταλλικό πλαίσιο διαστάσεων 1 επί 2 μέτρων περίπου,, με τις σχετικές διαφημιστικές ενδείξεις (τύπου "ρακέτα"). Έτσι, η όλη εγκατάσταση της πινακίδας αυτής απετέλεσε τεχνητό, ανυπέρβλητο και δυσανάλογα υψηλό (σε σχέση με τα κιγκλιδώματα) εμπόδιο στην πορεία του εκτραπέντος οχήματος, το οποίο συνετέλεσε στην έντονη πρόσκρουση του σε αυτό και στην πρόκληση εκτεταμένων βλαβών στο αυτοκίνητο και αντίστοιχων σωματικών κακώσεων των επιβαινόντων σ' αυτό.

Μάλιστα, από την έντονη πρόσκρουση του ανωτέρω αυτοκινήτου στην εν λόγω διαφημιστική πινακίδα, κάμφθηκε προς το εσωτερικό η θύρα του οδηγού αυτού (οχήματος), στο εμπρόσθιο μέρος και καθ' όλο το ύψος αυτής (αντιστοίχως με το σημείο πρόσκρουσης με την πινακίδα). Ακόμη, η συμβολή της ανωτέρω πινακίδας στην πρόκληση του θανάσιμου τραυματισμού του προαναφερθέντος οδηγού του προκύπτει και από το γεγονός ότι η προαναφερθείσα συνεπιβάτης υπέστη μόνον τις ως άνω σωματικές βλάβες, γιατί το τμήμα του αυτοκινήτου αυτού στο οποίο η τελευταία ευρίσκετο (θέση του συνοδηγού) δεν ήλθε σε επαφή με την ανωτέρω πινακίδα.

Επιπλέον, στην ανωτέρω παρακείμενη του οδοστρώματος έκταση (πέραν των κιγκλιδωμάτων), όπου εξετράπη το αυτοκίνητο αυτό, εκτός της εν λόγω πινακίδας δεν υπήρχε κάποιο άλλο εμπόδιο στο οποίο θα μπορούσε να είχε προσκρούσει αυτό, έτσι, σε περίπτωση που δεν υπήρχε η πινακίδα αυτή, η έκταση των βλαβών του αυτοκινήτου και συνακόλουθα των σωματικών κακώσεων των επιβατών του θα ήταν περιορισμένη, άλλως αυτές θα είχαν αποφευχθεί.

Σημειωτέον ότι δεν αποδείχθηκε ότι η εν λόγω διαφημιστική πινακίδα ήταν φωτεινή, ούτε ότι αυτή απέσπασε την προσοχή του προαναφερθέντος οδηγού, ενόψει του ότι, όπως προαναφέρθηκε, ο θανών απώλεσε τον έλεγχο της πορείας του αυτοκινήτου αυτού, λόγω έλλειψης της προσήκουσας σύνεσης και προσοχής, αφού αυτός εκινείτο, οδηγώντας το αυτοκίνητο αυτό, με ιδιαιτέρως μεγάλη ταχύτητα (100 χλμ/ώρα), την οποία δεν είχε ρυθμίσει αναλόγως με τις επικρατούσες συνθήκες (ύπαρξη καμπής στο οδόστρωμα, νύκτα).

Επίσης, η ανωτέρω κρίση περί του ότι η ως άνω εκτροπή του εν λόγω αυτοκινήτου δεν οφείλεται στη διαφημιστική πινακίδα αυτή, ενισχύεται από το ότι η τελευταία ήταν τοποθετημένη στο σημείο αυτό για χρονικό διάστημα τουλάχιστον έξι (6) μηνών, πριν συμβεί το εν λόγω ατύχημα, χωρίς να έχει υπάρξει περιστατικό ατυχήματος, με εκτροπή της πορείας κάποιου από τα πολυάριθμα οχήματα που είχαν διέλθει από το σημείο αυτό, κατά το αντίστοιχο χρονικό διάστημα.

Ακόμη, δεν μπορεί να συναχθεί ότι η ανωτέρω πινακίδα ήταν ηλεκτροδοτούμενη (φωτεινή), από το ότι στη βάση της υπήρχαν καλώδια, αφού δεν διαπιστώθηκε ότι τα καλώδια αυτά είχαν συνδεθεί με κάποια παρακείμενη παροχή ηλεκτρικού ρεύματος. Τέλος, δεν προέκυψε από κάποιο στοιχείο ότι το ανωτέρω σημείο, στο οποίο είχε τοποθετηθεί η εν λόγω διαφημιστική πινακίδα, ευρίσκεται σε απόσταση μικρότερη των 20 μέτρων από οποιονδήποτε φανό σηματοδότησης.

Περαιτέρω, όσον αφορά την προαναφερθείσα διαφημιστική πινακίδα, αποδείχθηκε ότι, κατά το Σεπτέμβριο του έτους 2009, μεταξύ της εταιρίας με την επωνυμία "....", η οποία εκμεταλλευόταν το κέντρο διασκέδασης με την επωνυμία "...", το οποίο βρίσκεται επί της ... (πλησίον του σημείου του εν λόγω ατυχήματος), και της διαφημιστικής εταιρίας με την επωνυμία "..." και το διακριτικό τίτλο "....", καταρτίσθηκε σύμβαση (η οποία δεν διαπιστώθηκε εάν καταρτίσθηκε εγγράφως ή προφορικώς), βάσει της οποίας η τελευταία ανέλαβε να διαφημίσει το ανωτέρω κέντρο διασκέδασης μεταξύ άλλων και μέσω εγχρώμων διαφημιστικών πινακίδων (τύπου ρακέτας).

Έτσι, σχετική διαφημιστική επιγραφή, με τα στοιχεία του ανωτέρω κέντρου διασκέδασης, "τοποθετήθηκε και σε διαφημιστικό πλαίσιο (ρακέτα) στο ανωτέρω σημείο του οικοδομικού ..., δεξιά σε σχέση με την κατεύθυνση των οχημάτων της ανωτέρω λεωφόρου ..., δηλαδή στη διαφημιστική πινακίδα επί της οποίας, κατά τα προεκτεθέντα, προσέκρουσε το ανωτέρω αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Μ.

Β.ς. Επίσης, αποδείχθηκε ότι η εν λόγω διαφημιστική πινακίδα, η οποία αφορούσε το προαναφερθέν κέντρο διασκέδασης ("..."), είχε τοποθετηθεί στο ανωτέρω σημείο με επιμέλεια της προαναφερθείσας εταιρίας με την επωνυμία "...." η οποία, όπως προεκτέθηκε, είχε αναλάβει τη σχετική διαφήμιση, ενόψει του ότι, κατά το ως άνω κρίσιμο χρονικό διάστημα (δηλαδή κατ' αυτό που διενεργήθηκε η εν λόγω διαφήμιση και μέχρι του ενδίκου ατυχήματος), μόνον στην εταιρία αυτή η ανωτέρω επιχείρηση - κέντρο διασκέδασης είχε αναθέσει τη διαφήμισή της (βλ.

την κατάθεση του μάρτυρα υπεράσπισης Ν. Δ. ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου). Σημειωτέον ότι δεν προέκυψε από κάποιο στοιχείο ότι στη σχετική σύμβαση διαφήμισης καθορίσθηκε επακριβώς το είδος αυτής, και συγκεκριμένα εάν αφορούσε μόνον 24φυλλες αφίσες (όπως ισχυρίζεται ο κατηγορούμενος), και όχι τύπου "ρακέτας", όπως η προαναφερθείσα.

Μάλιστα, ο μάρτυρας υπεράσπισης Σ. Σ. κατά τη δίκη ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου είχε αναφέρει, στην αντίστοιχη κατάθεση του, ότι αυτός μεσολάβησε νια την κατάρτιση της σχετικής συμβάσεως και ότι η διαφήμιση αυτή αφορούσε και διαφημιστικές πινακίδες τύπου "ρακέτα", όπως η ένδικη. Περαιτέρω, όπως αποδεικνύεται από το υπ' αριθ. 2926/22-4-2009 ΦΕΚ (Τεύχος Α.Ε.

και Ε.Π.Ε.), δυνάμει των από 20-3-2008 και από 21-3-2008 σχετικών αποφάσεων της Γενικής Συνέλευσης και του Διοικητικού Συμβουλίου (Δ.Σ.), αντιστοίχως, της προαναφερθείσας διαφημιστικής εταιρίας με την επωνυμία "...." (που καταχωρήθηκαν στο Μ. Α. Ε. στις 4-4-2008), ο δεύτερος κατηγορούμενος Κ. Κ., ως μέλος του Δ.Σ. εκπροσωπούσε και δέσμευε αυτήν, με την από κοινού υπογραφή του με τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο (C.

T. K.) ή/και το γενικό διευθυντή (C. A. B.), μεταξύ άλλων και σε ότι αφορά στη διαπραγμάτευση και στη σύναψη των συμβάσεων παροχής υπηρεσιών μεταξύ της εταιρίας αυτής και των πελατών της στην Ελλάδα, αλλά και στην εκτέλεση οιασδήποτε άλλης ενέργειας στα πλαίσια της συνήθους λειτουργίας της, προκειμένου αυτή να αντιμετωπίζει τις υποχρεώσεις της σύμφωνα με τις σχετικές συμβάσεις της εταιρίας με τους πελάτες της.

Επίσης, όπως προκύπτει από το υπ' αριθ. 1681/5-3-2010 ΦΕΚ (Τεύχος Α.Ε. και Ε.Π.Ε.), δυνάμει των από 28-1-2010 σχετικών αποφάσεων της Γενικής Συνέλευσης και του Διοικητικού Συμβουλίου της προαναφερθείσας διαφημιστικής εταιρίας (που καταχωρήθηκαν στο Μ. Α. Ε. την 1-3-2010), ο κατηγορούμενος Κ. Κ., ως μέλος του Δ.Σ. εκπροσωπούσε και δέσμευε τη διαφημιστική εταιρία αυτή, γενικώς (δηλαδή σε όλους τους τομείς της δραστηριότητάς της), ενεργώντας και μεμονωμένως, δηλαδή χωρίς τη σύμπραξη των λοιπών μελών του Δ.Σ. (προέδρου C.

T. K. και του μέλους M. M. L.). Ακόμη, αποδείχθηκε ότι, κατά το ως άνω κρίσιμο χρονικό διάστημα (δηλαδή από τότε που διενεργήθηκε η εν λόγω διαφήμιση μέχρι που συνέβη το ένδικο ατύχημα) ο κατηγορούμενος Κ. Κ. ασχολείτο, ενεργώς, με τις υποθέσεις της προαναφερθείσας διαφημιστικής εταιρίας, ιδίως σε ότι αφορά τα οικονομικά ζητήματα, γνωρίζοντας όλους τους διαφημιζόμενους πελάτες αυτής και τις τοποθεσίες όπου διενεργούντο οι σχετικές διαφημίσεις, καθώς και την αντίστοιχη νομιμότητα αυτών.

Σημειωτέον ότι υπήρχαν και διαφημίσεις, οι οποίες είχαν διενεργηθεί από την εταιρεία αυτή, σε διάφορες πινακίδες, χωρίς να τηρηθούν οι σχετικές διατάξεις του νόμου, δηλαδή χωρίς να υφίσταται αντίστοιχη άδεια, στις οποίες δεν ετίθετο κάποιο διακριτικό στοιχείο της εταιρίας αυτής (βλ. την κατάθεση του μάρτυρα Γ.

Π.). Μάλιστα, τέτοια περίπτωση διενέργειας διαφήμισης αποτελεί και η εν λόγω διαφημιστική πινακίδα, την ύπαρξη της οποίας γνώριζε ο προαναφερθείς κατηγορούμενος (Κ. Κ.), λόγω της ως άνω ιδιότητας του ως εκπροσώπου της προαναφερθείσας διαφημιστικής εταιρίας και της συνακόλουθης απασχόλησης του με τις υποθέσεις αυτής.

Ειδικότερα, ο κατηγορούμενος Κ. Κ. απολογούμενος ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου ανέφερε ότι, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του στις εργασίες της εταιρίας αυτής, ελάμβανε ενημέρωση από το τμήμα των πωλήσεων της εταιρίας για τα στοιχεία των πελατών της, τις θέσεις και τις διαστάσεις των σχετικών διαφημιστικών πινακίδων, προβαίνοντας στην αντίστοιχη τιμολόγηση παροχής των σχετικών υπηρεσιών, καθώς και ότι αυτός έδινε την εντολή για την εκταμίευση του ποσού που αφορούσε την καταβολή των σχετικών τελών.

Επίσης, πρέπει να σημειωθεί ότι, ανεξαρτήτως της ως άνω έλλειψης νομιμότητας της εν λόγω διαφημιστικής πινακίδας, η τελευταία είχε τοποθετηθεί, με επιμέλεια της εταιρίας αυτής, κατά τρόπο που δημιουργούσε επικίνδυνη κατάσταση για τους οδηγούς των διερχομένων οχημάτων της ανωτέρω λεωφόρου. Ειδικότερα, όπως προεκτέθηκε, η διαφημιστική πινακίδα αυτή τοποθετήθηκε όχι κάθετα αλλά παράλληλα στο οδόστρωμα και σε απόσταση μόλις 1,5 μέτρων από αυτό και στο ως άνω σημείο που υπάρχει καμπή (στροφή) αυτού.

Ως εκ τούτου, κρίνεται ότι από αμέλεια του κατηγορουμένου Κ. Κ. και συγκεκριμένα από έλλειψη της προσοχής, που όφειλε και μπορούσε από τις σχετικές περιστάσεις και να καταβάλει, δεδομένου ότι εκ της ως άνω ιδιότητάς του γνώριζε ότι η εν λόγω διαφημιστική πινακίδα είχε τοποθετηθεί παρά το νόμο και κατά τρόπο που δημιουργούσε την ως άνω επικίνδυνη κατάσταση, όμως, αυτός δεν προέβη σε κάποια ενέργεια για την παύση της χρησιμοποίησής της, αλλά, αντιθέτως, συνέβαλε στη διατήρησή της και τη χρήση αυτής για την εξυπηρέτηση των ως άνω εμπορικών σκοπών της προαναφερθείσας εταιρίας, αν και είχε την ιδιαίτερη υποχρέωση να άρει τη σχετική επικίνδυνη κατάσταση, δεδομένου ότι από την προηγούμενη συμπεριφορά αυτού και των λοιπών εκπροσώπων της προαναφερθείσας διαφημιστικής εταιρίας δημιουργήθηκε η κατάσταση αυτή, η οποία κατά τα προεκτεθέντα οδήγησε στο αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο .αυτός δεν προέβλεψε, δηλαδή στον ανωτέρω θανάσιμο τραυματισμό του Μ.

Β. και τον τραυματισμό της Ε. Σ.. Σημειωτέον ότι η ανωτέρω ευθύνη του προαναφερθέντος κατηγορουμένου δεν αναιρείται από το ότι στην εταιρία αυτή υπήρχε κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ των περισσοτέρων εκπροσώπων της και του προσωπικού της, κατά την οποία η διενέργεια της σχετικής διαφήμισης τυχόν δεν εντασσόταν στις δικές του αρμοδιότητες, ενόψει του ότι οι λοιποί εκπρόσωποι της εταιρίας αυτής είχαν επιδείξει πλήρη αδράνεια για τη λήψη μέτρων σχετικών με την άρση της ως άνω επικίνδυνης κατάστασης, και, σύμφωνα με τις προεκτεθείσες σκέψεις, στην περίπτωση αυτή αναβιώνει αυτομάτως ή προσωρινώς η (ενόψει της εσωτερικής κατανομής) απενεργοποιηθείσα αρμοδιότητα και όλων των άλλων προσώπων που μπορούν να εκπροσωπούν το νομικό πρόσωπο και να λαμβάνουν αποφάσεις για λογαριασμό του, δηλαδή αυτή που αφορά τον κατηγορούμενο.

Επομένως, απορριπτομένων των περί του αντιθέτου ισχυρισμών του δευτέρου κατηγορουμένου (Κ. Κ.), αυτός πρέπει να κηρυχθεί ένοχος των αξιόποινων πράξεων της ανθρωποκτονίας από αμέλεια και της σωματικής βλάβης από αμέλεια που τελέσθηκαν εις βάρος του Μ. Β. της Ε. Σ., αντιστοίχως. Επίσης, ο δεύτερος κατηγορούμενος πρέπει να κηρυχθεί ένοχος και της αποδιδόμενης σε αυτόν πράξης της διατάραξης της ασφάλειας των συγκοινωνιών από αμέλεια, δεδομένου ότι, κατά τα ως άνω, αποδείχθηκε ότι με την ύπαρξη της ανωτέρω διαφημιστικής πινακίδας, από αμέλειά του διατάραξε την ασφάλεια της συγκοινωνίας στην ανωτέρω οδό, με αποτέλεσμα να προκύπτει κοινός κίνδυνος για άνθρωπο, δηλαδή να προκληθεί το ανωτέρω τροχαίο ατύχημα και να επέλθει ο θάνατος και ο τραυματισμός των προαναφερθέντων παθόντων, αντιστοίχως, όπως ειδικότερα εκτίθεται στο διατακτικό.

Εξάλλου, πρέπει να αναγνωρισθεί στον προαναφερθέντα κατηγορούμενο το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ. 2 εδ. α' του ΠΚ, ενόψει του ότι είχε αναγνωρισθεί αυτό και με την εκκαλούμενη απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου (άρθρο 470 του ΚΠοινΔ)".

Ακολούθως το Εφετείο κήρυξε τον αναιρεσείοντα ένοχο με το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ. 2α ΠΚ του ότι:

"Με περισσότερες πράξεις τέλεσε περισσότερα εγκλήματα και συγκεκριμένα: Α) ..., στις 27-03-2010, από αμέλειά του, δηλαδή από. έλλειψη της προσοχής που όφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, προξένησε το θάνατο άλλου και τον τραυματισμό άλλου, χωρίς να προβλέψει το αξιόποινο αποτέλεσμα που παρήχθη από τις παρακάτω πράξεις του και συγκεκριμένα, στον ανωτέρω τόπο και χρόνο, με την ιδιότητα του νομίμου εκπροσώπου της διαφημιστικής εταιρίας με την επωνυμία "..." και το διακριτικό τίτλο "...." και πιο συγκεκριμένα με την ιδιότητα του μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου και Οικονομικού Διευθυντή της εταιρίας αυτής, με ευρείες καταστατικές αρμοδιότητες για τη διαπραγμάτευση, σύναψη και υπογραφή συμβάσεων παροχής υπηρεσιών μεταξύ της εταιρίας και των πελατών της, αλλά και για κάθε ενέργεια προς εκτέλεση των συμβάσεων αυτών και ήδη κατά τον επίδικο χρόνο με αρμοδιότητα να δεσμεύει ατομικά την εταιρία με μόνη την υπογραφή του, αυθαίρετα τοποθέτησε, διατήρησε (παραλείποντας να άρει την παράνομη κατάσταση που προκάλεσε, ως όφειλε εκ της προηγούμενης επικίνδυνης ενέργειας της τοποθέτησης) και χρησιμοποιούσε, στο σημείο του οικοδομικού ..., εκτός καθορισμένων από το Δήμο πρόσφορων χώρων, υπαίθρια έγχρωμη διαφημιστική πινακίδα του κέντρου διασκέδασης με την επωνυμία "...", με μεταλλικό πλαίσιο διαστάσεων 1 Χ 2 μ.

περίπου, κάθετα (και όχι παράλληλα) προς τον άξονα του οδοστρώματος, σε απόσταση μόλις 1,5 μ. από το οδόστρωμα και κατά τρόπο που μπορεί να έχει δυσμενή επίδραση στην οδική ασφάλεια, με αποτέλεσμα, όταν, το υπ' αρ. κυκλοφορίας ... αυτοκίνητο, μάρκας "...", το οποίο κινούνταν επί της λεωφόρου ... με κατεύθυνση ..., με οδηγό τον Β...

Μ. του Ν. και συνοδηγό τη Σ... Ε. του Δ.υ, εξετράπη της πορείας του, αυτή να αποτελέσει τεχνητό, ανυπέρβλητο και δυσανάλογα υψηλό (σε αντίθεση με τα κιγκλιδώματα) εμπόδιο στην πορεία του εκτραπέντος οχήματος, προκαλώντας σφοδρή σύγκρουση του οχήματος σε αυτό, από την οποία σύγκρουση κάμφθηκε μάλιστα προς τα μέσα η πόρτα του οδηγού του οχήματος, στο έμπροσθεν μέρος και καθ1 όλο το ύψος αυτής (αντίστοιχα με το σημείο πρόσκρουσης με την πινακίδα), με συνέπεια α) το θανάσιμο τραυματισμό του ανωτέρω οδηγού, ο οποίος υπέστη βαρείες κακώσεις κεφαλής, θώρακος, κοιλίας και κάτω άκρου, από τις οποίες ως μόνη ενεργό αιτία επήλθε ο θάνατος του και β) τον τραυματισμό της ανωτέρω συνοδηγού, η οποία, υπέστη απώλεια μνήμης, θλαστικά προσώπου, εκδορές δεξιού άνω άκρου, άλγος αυχένος και αριστερού κάτω άκρου, κάταγμα αριστερού άνω ηβικού κλάδου, κάταγμα αριστερού ηβοϊσχιακού, κάκωση αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης και πνευμονικές θλάσεις αριστερού πνεύμονα.

Β) ..., στις 27-03-2010, από αμέλειά του, δηλαδή από έλλειψη της προσοχής που όφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, διατάραξε την ασφάλεια της συγκοινωνίας στους δρόμους με αποτέλεσμα να προκύπτει κίνδυνος για άνθρωπο και να επέλθει θάνατος και ειδικότερα, στον ανωτέρω τόπο και χρόνο, τοποθέτησε και χρησιμοποιούσε αυθαίρετα εκτός καθορισμένων πλαισίων, έγχρωμη διαφημιστική πινακίδα του κέντρου διασκέδασης με την επωνυμία "...", με μεταλλικό πλαίσιο διαστάσεων 1 Χ 2 μ. περίπου, κάθετα (και όχι παράλληλα) προς τον άξονα του οδοστρώματος, σε απόσταση μόλις 1,5 μ. από το οδόστρωμα και κατά τρόπο που μπορεί να έχει δυσμενή επίδραση στην οδική ασφάλεια, με αποτέλεσμα να προκληθεί πράγματι τροχαίο ατύχημα από το οποίο επήλθε ο θάνατος του Β... Μ. του Ν. και ο τραυματισμός της Σ... Ε. του Δ.υ, κατά τα ως άνω υπό στοιχείο Α' του αναλυτικώς εκτιθέμενα.

ΔΕΧΕΤΑΙ ότι ο κατηγορούμενος μέχρι το χρόνο που έγινε το έγκλημα έζησε έντιμη, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή (άρθρο 84 αρ. 2 εδ. α' του ΠΚ).

Στη συνέχεια το εν λόγω Δικαστήριο επέβαλε στον κατηγορούμενο συνολική ποινή φυλάκισης 14 μηνών την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε επί τρία έτη.

Με αυτά που δέχθηκε, το Δικαστήριο της ουσίας δεν διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτούμενη από τις ανωτέρω διατάξεις του Συντάγματος και του Κ.Π.Δ. Ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού δεν εκθέτει σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδέχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των άνω εγκλημάτων της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, της σωματικής βλάβης από αμέλεια και της διατάραξης της ασφάλειας συγκοινωνιών από αμέλεια για τα οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 15, 26 παρ. 1 εδ.

β, 28, 94 παρ. 1, 290 παρ. 2-1, 302 παρ. 1, 314 παρ. 1 εδ. α, 315 παρ. 1 ΠΚ, σε συνδ. με τα άρθρα 11 του ν. 2696/1999 και 1, 2, 3, 4, 5 του ν. 2946/2001. Ειδικότερα, η προσβαλλόμενη απόφαση διέλαβε ασαφή, αντιφατική και ενδοιαστική αιτιολογία ως προς την συνδρομή της αμέλειας του αναιρεσείοντος για όλες (τρεις) προαναφερθείσες αξιόποινες πράξεις για τις οποίες κρίθηκε ένοχος και συγκεκριμένα ως προς την ιδιότητα που αυτός έφερε κατά τον επίδικο χρόνο στην ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "...", η οποία κατά την σχετική παραδοχή της (προσβαλλόμενης) κατόπιν σχετικής σύμβασης με την διαφημιζόμενη στην επίμαχη διαφημιστική πινακίδα επιχείρηση είχε προβεί στην τοποθέτηση αυτής (διαφημιστικής πινακίδας), στην οποία (ιδιότητα στην ανώνυμη εταιρεία) ερείζεται η νομική υποχρέωσή του (αναιρεσείοντος) να άρει την παράνομη κατάσταση που προκάλεσε ως όφειλε από την προηγηθείσα επικίνδυνη ενέργεια της πινακίδος που τοποθέτησε παράνομα.

Συγκεκριμένα, κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης σχετικά με το εν λόγω κρίσιμο για την κατάσταση της υποκειμενικής υπόστασης των προαναφερθέντων εγκλημάτων για τα οποία ο κατηγορούμενος κηρύχθηκε ένοχος όπως αποδεικνύεται από το υπ' αρ. 2926/22.4.2009 ΦΕΚ.....ο κατηγορούμενος Κ. Κ., ως μέλος του Δ.Σ. εκπροσωπούσε και δέσμευσε αυτήν, με την από κοινού υπογραφή του με τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο (C.

T. K.) ή/και το γενικό διευθυντή (C. A. B.), μεταξύ άλλων και σε ότι αφορά στη διαπραγμάτευση και στη σύναψη των συμβάσεων παροχής υπηρεσιών μεταξύ της εταιρείας αυτής και των πελατών της στην Ελλάδα.....Επίσης, όπως προκύπτει από το υπ' αριθμ. 1681/5.3.2010 ΦΕΚ (Τεύχος Α.Ε. και Ε.Π.Ε.).....ο κατηγορούμενος......ως μέλος του Δ.Σ.

εκπροσωπούσε και δέσμευσε τη διαφημιστική εταιρεία αυτή, γενικώς (δηλαδή σε όλους τους τομείς της δραστηριότητας της), ενεργώντας και μεμονωμένως, δηλαδή χωρίς τη σύμπραξη των λοιπών μελών του Δ.Σ. (προέδρου ... και του μέλους ...). Ακόμη, αποδείχθηκε ότι, από τότε που διενεργήθηκε η εν λόγω διαφήμιση μέχρι που συνέβη το ένδικο ατύχημα ο κατηγορούμενος....ασχολείτο, ενεργός με τις υποθέσεις της προαναφερθείσας διαφημιστικής εταιρείας, ιδίως σε ότι αφορά τα οικονομικά ζητήματα γνωρίζοντας όλους τους διαφημιζόμενους πελάτες αυτής και τις τοποθεσίες όπου διενεργούντο οι σχετικές διαφημίσεις, καθώς και την αντίστοιχη νομιμότητα αυτών.....Σημειωτέον, ότι η ανωτέρω ευθύνη του προαναφερθέντος κατηγορουμένου δεν αναιρείται από το ότι στην εταιρεία αυτή υπήρχε κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ των περισσοτέρων εκπροσώπων της και του προσωπικού της, κατά την οποία η διενέργεια της σχετικής διαφήμισης τυχόν δεν εντασσόταν στις δικές του αρμοδιότητες, ενόψει του ότι οι λοιποί εκπρόσωποι της εταιρείας αυτής είχαν επιδείξει πλήρη αδράνεια για τη λήψη μέτρων σχετικών με την άρση της ως άνω επικίνδυνης κατάστασης, αναβιώνει αυτομάτως ή προσωρινώς η (ενόψει της εσωτερικής κατανομής), απενεργοποιηθείσα αρμοδιότητα και όλων των άλλων προσώπων που μπορούν να εκπροσωπούν το νομικό πρόσωπο και να λαμβάνουν αποφάσεις για λογαριασμό του, δηλαδή αυτή που αφορά τον κατηγορούμενο", στο δε διατακτικό αποδίδεται στον κατηγορούμενο η ιδιότητα του νομίμου εκπροσώπου της διαφημιστικής εταιρείας με την επωνυμία "..." και πιο συγκεκριμένα με την ιδιότητα του μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου και Οικονομικού Διευθυντή της εταιρείας αυτής.

Δηλαδή, στην προσβαλλόμενη απόφαση δεν εκτίθεται με σαφήνεια ποιος σύμφωνα με τις προαναφερθείσες στην προεκτεθείσα νομική σκέψη διατάξεις που διέπουν την εκπροσώπηση της ανώνυμης εταιρείας ήταν στην προκείμενη περίπτωση, ο νόμιμος εκπρόσωπος της ανώνυμης εταιρείας που είχε τοποθετήσει την επίμαχη πινακίδα, ήτοι αν υπήρχε εντεταλμένος ή διευθύνων σύμβουλος οπότε μόνον αυτόν αφορά η κατάσταση ή μη τις υποκειμενικής υπόστασης των εν λόγω εγκλημάτων.

Επί πλέον, οι σχετικές με την θεμελίωση της ευθύνης του κατηγορούμενου παραδοχές είναι αντιφατικές και ενδοιαστικές αφού το μεν δέχεται (Δικαστήριο της ουσίας) ότι αυτό (κατηγορούμενος), ως μέλος του Δ.Σ. της εν λόγω εταιρείας ασχολείτο με τα οικονομικά ζητήματα "Οικονομικός Διευθυντής", στο διατακτικό "ιδίως, σε ότι αφορά τα οικονομικά ζητήματα", στο σκεπτικό του αποδίδει ότι γνώριζε πως η επίμαχη διαφημιστική πινακίδα είχε τοποθετηθεί σε θέση που απαγορεύετο από το νόμο που συνιστά γεγονός, πως οπωσδήποτε ουδεμία σχέση έχει με τα οικονομικά ζητήματα, για τα οποία κατά τις παραδοχές ήταν αρμόδιος ωσαύτως και πολύ σημαντικό οι αιτιολογίες είναι κατά τα προεκτεθέντα αντιφατικές και ενδοιαστικές αφού, ενώ δέχεται το Δικαστήριο της ουσίας ότι στην εν λόγω εταιρεία υπήρχε κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ των περισσοτέρων εκπροσώπων της δηλαδή ότι πράγματι ο κατηγορούμενος ήταν αρμόδιος για τα "οικονομικά" ζητήματα της εταιρείας κι εντεύθεν ουδεμία ευθύνη, είχε για την παράνομη τοποθέτηση της πινακίδος στη συνέχεια δέχεται ότι αφού οι λοιποί εκπρόσωποι της εταιρείας αυτής, είχαν επιδείξει αδράνεια για τη λήψη μέτρων σχετικών με την άρση της επικίνδυνης κατάστασης, χωρίς ουδόλως να αιτιολογεί πόθεν προκύπτει η αδράνεια και πότε αυτή λαμβάνει χώρα, αναβίωσε η αρμοδιότητα του (κατηγορούμενου) να λάβει απόφαση σχετικά με την πινακίδα.

Δηλαδή, με την παραδοχή αυτή το Δικαστήριο σε αντίθεση με όσα δέχθηκε με τις προεκτεθείσες παραδοχές του (δέχεται) ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε αρμοδιότητα για την θέση τοποθέτησης της πινακίδας ως εντεύθεν, ουδέν γνώριζε γι' αυτή αλλά αναβίωσε η υποχρέωση του να επιληφθεί και να άρει την παράνομα τοποθετηθείσα πινακίδα μετά την αδράνεια των πραγματικά υπεύθυνων γι' αυτήν χωρίς να αναφέρει αν έλαβε γνώση της αδράνειας και της ύπαρξης της πινακίδας που είχε τοποθετηθεί παράνομα.

Επίσης, στην ίδια ως άνω προσβαλλόμενη απόφαση το εκδόν αυτή Δικαστήριο διέλαβε ασαφή αντιφατική και ανεπαρκή αιτιολογία, αφού παρέλειψε να παραθέσει με σαφήνεια και πληρότητα τα περιστατικά εκείνα που τεκμηριώνουν τον αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ του θανάτου του οδηγού και του τραυματισμού της συνοδηγού του ΙΧΕ αυτοκινήτου και της αμελούς συμπεριφοράς του αναιρεσείοντος, συνιστάμενης στην τοποθέτηση της διαφημιστικής πινακίδας σε θέση που απαγορεύετο από το νόμο, ενόψει των εκτεθεισών στο σκεπτικό της περιστάσεων υπό τις οποίες συνέβη το τροχαίο δυστύχημα, ιδία των παραδοχών της προσβαλλόμενης ότι το ΙΧΕ αυτοκίνητο κινείτο με ταχύτητα 100 χλμ./ώρα, ενώ η ανώτερη επιτρεπόμενη ήταν 80 χιλ. ανά ώρα, ότι σε σημείο που η λεωφόρος όπου κινείτο υπάρχει αριστερή στροφή αυτό εξετράπη της πορείας του, σύρθηκε στο οδόστρωμα και έλαβε θέση κάθετα σ' αυτό παρεξέκλινε της πορείας του προς τα δεξιά και ακολούθως προσέκρουσε στα διαχωριστικά κιγκλιδώματα, στη συνέχεια με την πλάγια αριστερή επιφάνειά του επέπεσε στο στύλο της διαφημιστικής πινακίδας και αφού διένυσε απόσταση 52 μέτρων ακινητοποιήθηκε ενώ ο θανών οδηγός και η τραυματισθείσα συνοδηγός εκσφεδονίστηκαν από τα παράθυρα του αυτοκινήτου εκτός αυτού.

Συγκεκριμένα η αιτιολογία είναι ανεπαρκής και ασαφής διότι δεν εκτίθεται ο αριθμός των μέτρων που σύρθηκε το ΙΧΕ αυτοκίνητο επί του οδοστρώματος και μάλιστα κάθετα χωρίς να διευκρινίζεται η έννοια της λέξης αυτής στην προκειμένη περίπτωση, όταν τούτο βρίσκετο πλέον εκτός ελέγχου από τον οδηγό του, τόσα μέτρα διήνυσε στη συνέχεια όταν εξετράπη της πορείας του προς τα δεξιά και μέχρι να προσκρούσει στα διαχωριστικά κιγκλιδώματα με πιο τμήμα του αυτοκινήτου επέπεσε σ' αυτά καθώς και σε ποια απόσταση από το ΙΧΕ αυτοκίνητο εκσφεδονίσθηκαν και βρέθηκαν ο οδηγός και ο συνοδηγός.

Δηλαδή με τις προαναφερθείσες παραδοχές και λόγω των ως άνω ελλείψεων δεν καθίσταται βέβαιο ότι η πρόσκρουση του αυτοκινήτου και στην πινακίδα συνετέλεσε στον θάνατο του οδηγού και τον τραυματισμό της συνοδηγού μη αρκούσης της παραδοχής ότι από την ένταση της πρόσκρουσης του αυτοκινήτου στην εν λόγω διαφημιστική πινακίδα "κάμφθηκε προς το εσωτερικό η θύρα του οδηγού στο εμπρόσθιο μέρος και καθόλο το ύψος αυτής", καθόσον μάλιστα δεν αναφέρει και το πλάτος της κάμψης ώστε να προκύπτει ότι έφθασε μέχρι τη θέση του οδηγού η δε παραδοχή "η συμβολή της ανωτέρω πινακίδας στην πρόκληση του θανάσιμου τραυματισμού του....οδηγού του προκύπτει και από το γεγονός ότι η προαναφερθείσα συνεπιβάτης υπέστη μόνον.....σωματικές βλάβες, γιατί το τμήμα του αυτοκινήτου αυτού στο οποίο η τελευταία ευρίσκετο (θέση του συνοδηγού), δεν ήλθε σε επαφή με την ανωτέρω πινακίδα, καθιστά αντιφατική την αιτιολογία καθόσον αφορά τον αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ του τραυματισμού της συνοδηγού και της πρόσκρουσης του ΙΧΕ αυτοκινήτου στην πινακίδα.

Επομένως, ο σχετικός μοναδικός από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του Κ.Π.Δ. λόγος της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ως προς αμφότερα τα σκέλη του είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός.

Περαιτέρω, κατά τα άρθρα 111, 112 και 113 του Π.Κ. το αξιόποινο των εγκλημάτων εξαλείφεται με παραγραφή, η οποία, προκειμένου γα πλημμελήματα, είναι πενταετής και αρχίζει από τότε που τελέσθηκε η πράξη. Η προθεσμία της παραγραφής αναστέλλεται για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί η κύρια διαδικασία και έως ότου γίνει αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση, όχι όμως πέραν των τριών ετών για τα πλημμελήματα. Από τις διατάξεις αυτές σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 310 παρ. 1 εδ. β' 370 εδ. β' και 511 ΚΠΔ προκύπτει ότι η παραγραφή, ως θεσμός δημόσιας τάξεως, εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της δίκης, ακόμη και από τον Άρειο Πάγο, ο οποίος, διαπιστώνοντας τη συμπλήρωση αυτής, υποχρεούται να αναιρέσει την προσβαλλόμενη καταδικαστική απόφαση και να παύσει οριστικά την ποινική δίωξη, εφόσον η αίτηση αναιρέσεως είναι τυπικά παραδεκτή και περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον παραδεκτός και βάσιμος λόγος από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 ΚΠΔ (Ολ. ΑΠ 7/2005).

Στην προκειμένη περίπτωση και οι τρείς πράξεις ήτοι ανθρωποκτονία από αμέλεια, σωματική βλάβη από αμέλεια και διατάραξη της ασφάλειας συγκοινωνιών, για τις οποίες καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, τιμωρούνται σε βαθμό πλημμελήματος, από τη φερόμενη δε τέλεση τους και συγκεκριμένα στις 27 Μαρτίου 2010 και οι τρεις μέχρι τη διάσκεψη επί της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως (30 Μαΐου 2018), αλλά και το χρόνο συζήτησης (22.5.2018), παρήλθε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της οκταετίας και εξαλείφθηκε με παραγραφή το αξιόποινο των πράξεων αυτών. Επομένως, αφού η ένδικη αίτηση περιέχει έναν τουλάχιστον παραδεκτό λόγο αναιρέσεως, ο οποίος, κατά τα ανωτέρω, κρίθηκε και βάσιμος, πρέπει να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη κατά του κατηγορουμένου για τις ανωτέρω πράξεις λόγω παραγραφής, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό. Μετά από αυτά πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το τμήμα τις και τις διατάξεις της που αφορούν τον κατηγορούμενο Κ. Κ., να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη λόγω παραγραφής για τις προαναφερθείσες πράξεις, που φέρονται ότι τελέσθηκαν στις 27 Μαρτίου 2010.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ την υπ' αρ. 1352, 1392, 1546, 1595/2017 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Πειραιώς κατά το τμήμα της και τις διατάξεις της που αφορούν τον κατηγορούμενο Κ. Κ. Δ. κατοίκου .... Παύει οριστικά την ποινική δίωξη κατά του ως άνω Κ. Κ. του Δ. του ότι:

"Με περισσότερες πράξεις τέλεσε περισσότερα εγκλήματα και συγκεκριμένα:

Α) ..., στις 27.03.2010, από αμέλειά του, δηλαδή από έλλειψη της προσοχής που όφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, προξένησε το θάνατο άλλου και τον τραυματισμό άλλου, χωρίς να προβλέψει το αξιόποινο αποτέλεσμα που παρήχθη από τις παρακάτω πράξεις του και συγκεκριμένα, στον ανωτέρω τόπο και χρόνο, με την ιδιότητα του νομίμου εκπροσώπου της διαφημιστικής εταιρείας με την επωνυμία "..." και το διακριτικό τίτλο "...." και πιο συγκεκριμένα με την ιδιότητα που μέλους του διοικητικού συμβουλίου και Οικονομικού Διευθυντή της εταιρίας με ευρείες καταστατικές αρμοδιότητες για τη διαπραγμάτευση, σύναψη και υπογραφή συμβάσεων παροχής υπηρεσιών μεταξύ της εταιρίας και των πελατών της, αλλά και για κάθε ενέργεια προς εκτέλεση των συμβάσεων αυτών και ήδη κατά τον επίδικο χρόνο με αρμοδιότητα να δεσμεύει ατομικά την εταιρία με μόνη την υπογραφή του, αυθαίρετα τοποθέτησε, διατήρησε (παραλείποντας να άρει την παράνομη κατάσταση που προκάλεσε, ως όφειλε εκ της προηγούμενης επικίνδυνης ενέργειας της τοποθέτησης) και χρησιμοποιούσε, στο ύψος του ..., εκτός καθορισμένων από το Δήμο πρόσφορων χώρων, υπαίθρια έγχρωμη φωτεινή διαφημιστική πινακίδα του κέντρου διασκέδασης "..." με μεταλλικό πλαίσιο διαστάσεων l Χ 2 μ.

περίπου, κάθετα (και όχι παράλληλα) προς τον άξονα του οδοστρώματος, σε απόσταση κατά πολύ μικρότερη των 20 μ. από κάθε φανό σηματοδότησης, σε απόσταση μόλις ι,5μ. από το οδόστρωμα και σε θέση που να αποσπά την προσοχή των χρηστών της οδού κατά τρόπο που μπορεί να έχει δυσμενή επίδραση στην οδική ασφάλεια, με αποτέλεσμα αφενός μεν να αποσπάσει την προσοχή του οδηγού του υπ' αρ.

κυκλοφορίας ΥΝΝ - .... αυτοκινήτου, μάρκας MINI COOPER, το οποίο κινούνταν επί της λεωφόρου ... με κατεύθυνση ..., με οδηγό τον Β... Μ. του Ν. και συνοδηγό τη Σ... Ε. του Δ.υ και έτσι να εκτραπεί της πορείας του, αφετέρου δε να αποτελέσει τεχνητό, ανυπέρβλητο και δυσανάλογα υψηλό (σε αντίθεση με τα κιγκλιδώματα) εμπόδιο στην πορεία του εκτραπέντος οχήματος, προκαλώντας σφοδρή σύγκρουση του οχήματος σε αυτό, από την οποία σύγκρουση κάμφθηκε μάλιστα προς τα' μέσα η πόρτα του οδηγού του οχήματος, στο έμπροσθεν μέρος και καθ' όλο το ύφος αυτής (αντίστοιχα με το σημείο πρόσκρουσης με την πινακίδα), με αποτέλεσμα α) το θανάσιμο τραυματισμό του ανωτέρω οδηγού, ο οποίος υπέστη βαρείες κακώσεις κεφαλής, θώρακος, κοιλίας και κάτω άκρου, από τις οποίες ως μόνη ενεργό αιτία επήλθε ο θάνατος του και β) τον τραυματισμό της ανωτέρω συνοδηγού, η οποία , υπέστη απώλεια μνήμης, θλαστικά προσώπου, εκδορές δεξιού άνω άκρου, άλγος αυχένος και αριστερού κάτω άκρου, κάταγμα αριστερού, άνω ηβικού κλάδου, κάταγμα αριστερού ηβοϊσχιακού, κάκωση αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης και πνευμονικές θλάσεις αριστερού πνεύμονα.

Β) ..., στις 27.03.2010, από αμέλειά του, δηλαδή από έλλειψη της προσοχής που όφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, διατάραξε την ασφάλεια της συγκοινωνίας στους δρόμους με αποτέλεσμα να προκύπτει κίνδυνος για άνθρωπο και να επέλθει θάνατος και ειδικότερα, στον ανωτέρω τόπο και χρόνο, τοποθέτησε και χρησιμοποιούσε αυθαίρετα εκτός καθορισμένων πλαισίων, έγχρωμη φωτεινή διαφημιστική πινακίδα του κέντρου διασκέδασης "..." με μεταλλικό πλαίσιο διαστάσεων 1 Χ 2 μ. περίπου, κάθετα (και όχι παράλληλα) προς τον άξονα του οδοστρώματος, σε απόσταση κατά πολύ μικρότερη των 20 μ. από κάθε φανό σηματοδότησης και σε θέση που να αποσπά την προσοχή των χρηστών της οδού κατά τρόπο που μπορεί να έχει δυσμενή επίδραση στην οδική ασφάλεια, με αποτέλεσμα να προκληθεί πράγματι τροχαίο ατύχημα από το οποίο επήλθε ο θάνατος του Β... Μ. του Ν. και ο τραυματισμός της Σ... Ε. του Δ., κατά τα υπό στοιχ. Α' του παρόντος αναλυτικώς εκτιθέμενα".

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Μαΐου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 10 Δεκεμβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ