Legislator Case Law & Legislation
2121/2017 AI generated

2121/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 2121/2017
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3/5/2007 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Καρδίτσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 76/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 8/2016 του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 15/6/2016 αίτησή τους.

Legislator headnote

AI generated

2121/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε την συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ` αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως. Αν η κλήση επεδόθη νομοτύπως προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 2121 / 2017 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2121/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Πέππα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεράσιμου Φουρλάνου), Γεώργιο Λέκκα, Αθανάσιο Καγκάνη, Ιωάννη Μπαλιτσάρη και Αγγελική Τζαβάρα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 20 Μαρτίου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Α. Π. του Σ., 2) Π. Δ. συζύγου Α. Π., ως συνασκούντων τη γονική μέριμνα επί του ανηλίκου υιού τους Σ. Π. του Α., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παύλο Ντόκα με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις. Του αναιρεσιβλήτου: Ά. Μ. Ψ., κατοίκου Καρδίτσας, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3/5/2007 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Καρδίτσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 76/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 8/2016 του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 15/6/2016 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε την συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ` αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως. Αν η κλήση επεδόθη νομοτύπως προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στην προκειμένη περίπτωση από την προσκομιζόμενη 9.955/21-10-2016 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Λάρισας Π. Γ. Λ., προκύπτει, ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως, στο τέλος της οποίας είναι συνημμένη η πράξη, με την οποία ορίστηκε δικάσιμος για συζήτησή της, η αναφερομένη στην αρχή της παρούσας, καθώς και κλήση για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή, επιδόθηκε, στις 21-10-2016, νομίμως και εμπροθέσμως, στον αναιρεσίβλητο (δι' εγχειρίσεως, λόγω απουσίας του, στην ευρεθείσα στην οικία αυτού σύζυγό του Μ.

Ψ.). Ο αναιρεσίβλητος, όμως, όπως προκύπτει από τα πρακτικά συνεδριάσεως του δικαστηρίου τούτου, δεν εμφανίσθηκε στο ακροατήριο κατά την προαναφερομένη δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε κατά τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, ούτε πληρεξούσιος δικηγόρος του κατέθεσε έγγραφη δήλωση (κατ` άρθρο 242 παρ. 2 και 573 ΚΠολΔ) μη παραστάσεως στο ακροατήριο.

Επομένως, παρά την απουσία του, πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση σαν να ήταν και αυτός παρών (άρθρα 568 παρ. 4 εδ. α` και 576 παρ. 2 εδ. α` και γ` ΚΠολΔ).- Κατά τη διάταξη του άρθρου 553 παρ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, μόνο κατά των αποφάσεων, οι οποίες είναι τελεσίδικες, δηλαδή δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεσης.

Οι προθεσμίες ανακοπής ερημοδικίας και αναίρεσης, είναι διαδοχικές, δηλαδή η προθεσμία της αναίρεσης κινείται μόλις εκπνεύσει η προθεσμία της ανακοπής. Άρα, οι ερήμην οριστικές αποφάσεις του Εφετείου καθίστανται τελεσίδικες, και έκτοτε είναι δυνατόν να ασκηθεί κατ' αυτών αναίρεση, μόνον εφ' όσον έπαυσαν να υπόκεινται σε ανακοπή ερημοδικίας, είτε διότι παρήλθε η δεκαπενθήμερη προθεσμία από την επίδοση τους, είτε διότι ο διάδικος που ερημοδικάστηκε παραιτήθηκε από το ασκηθέν ένδικο μέσο της ανακοπής ή του δικαιώματος προς άσκησή του (ΟλΑΠ 11/1998).

Η παραίτηση από το δικαίωμα άσκησης ανακοπής μπορεί να γίνει και με το δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης (ΟλΑΠ 5/2001, ΟλΑΠ 9/1996). Στην υπό κρίση περίπτωση, οι ήδη, αναιρεσείοντες, δικάστηκαν ερήμην στο δεύτερο βαθμό, και η προσβαλλόμενη απόφαση απέρριψε την έφεσή τους και όρισε σχετικό παράβολο για την τυχόν άσκηση, από μέρους τους, αιτιολογημένης ανακοπής ερημοδικίας.

Ήδη οι αναιρεσείοντες άσκησαν απ' ευθείας την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, όπου, εκτός των άλλων αναφέρουν: "Δηλώνουμε ρητά ότι παραιτούμαστε του δικαιώματος ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας κατά της 8/2016 απόφασης, ερήμην, του Εφετείου Λαρίσης και προκρίνουμε την άσκηση της παρούσης αίτησής μας". Άρα, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα, παραδεκτά, κατά τούτο, ασκήθηκε η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης κατά της παραπάνω τελεσίδικης πλέον προσβαλλομένης αποφάσεως (άρθ. 553 παρ. 1 και 577 παρ. 1 ΚΠολΔ), επίσης δε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ.1 ΚΠολΔ) και συνεπώς πρέπει να ερευνηθεί ως προς τους λόγους της (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 11 του ΚΠολΔ, κατά την οποία αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που ο νόμος δεν επιτρέπει ή παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, συνάγεται, ότι για να στοιχειοθετηθεί ο λόγος αυτός αναιρέσεως, πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να έχει εισέλθει στην έρευνα της ουσίας της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή άλλης επιτευκτικής διαδικαστικής πράξεως (ΟλΑΠ 3/1997, ΑΠ 139/2014).

Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως οι αναιρεσείοντες, με την ιδιότητα των ασκούντων την γονική μέριμνα του ανηλίκου τέκνου τους, υπό την οποία παρίστανται, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αρ. 11(β), αποδίδουν στο Εφετείο την αιτίαση, ότι, χωρίς επίκληση και προσαγωγή της από τον δικονομικώς επιτρεπτώς παριστάμενο ενώπιόν του εφεσίβλητο και ήδη αναιρεσίβλητο, έλαβε υπόψη του την 8.828/3-2-2014 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Καρδίτσας Π.

Λ., και από αυτήν συνήγαγε την παραδοχή του ότι την συζήτηση της εφέσεώς τους την επέσπευδαν οι κατά την εφετειακή δίκη ερημοδικούντες εκκαλούντες και ήδη αναιρεσείοντες. Ο λόγος αυτός όπως προβάλλεται είναι απαράδεκτος διότι, όπως προαναφέρεται, δεν ανάγεται στην έρευνα της ουσίας της υποθέσεως.- Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. "Πράγματα", κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως, νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί που συνθέτουν την ιστορική βάση και, άρα, στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως καθώς και οι κύριοι και πρόσθετοι λόγοι εφέσεως, που αφορούν σε αυτοτελείς πραγματικούς ισχυρισμούς.

Αντίθετα, δεν αποτελούν "πράγματα" η αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής-ενστάσεως ή αντενστάσεως, ή οι νομικοί ισχυρισμοί, ή τα πραγματικά επιχειρήματα, ήτοι οι πραγματικοί ισχυρισμοί προς ενδυνάμωση ή αποδυνάμωση των απόψεων κάποιου διαδίκου.

Εν προκειμένω, με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αρ.8(α) ΚΠολΔ, οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στο Εφετείο την αιτίαση ότι, χωρίς να έχει προταθεί από οποιονδήποτε διάδικο, δέχθηκε, ότι αυτοί (αναιρεσείοντες) επέσπευδαν τη συζήτηση της από 23-10-2013 εφέσεώς τους κατά την ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου δικάσιμο της 20-11-2015, κατά την οποία δικάσθηκαν ερήμην και απορρίφθηκε η ανωτέρω έφεσή τους λόγω μη καταθέσεως των προτάσεών τους είκοσι ημέρες πριν από την συζήτηση και ένεκα αυτού μη κανονικής συμμετοχής τους στη συζήτηση της υποθέσεως κατά την ως άνω εφετειακή δίκη. Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, διότι η προβαλλόμενη αιτίαση δεν αποτελεί "πράγμα" κατά την έννοια του νόμου, αλλά αναφέρεται σε αυτεπάγγελτη ενέργεια του δικαστηρίου (άρθρα 524 παρ. 1, 3 και 272 παρ. 1, 2 ΚΠολΔ), λαμβανομένου μάλιστα υπόψη του ότι όπως προκύπτει από την επισκόπηση της αναιρεσιβαλλομένης η υπόθεση συζητήθηκε στο Εφετείο στη δικάσιμο της 20ης Νοεμβρίου 2015, μετ' αναβολή από τη δικάσιμο της 12ης Δεκεμβρίου 2014 (βλ. άρθρ. 226 παρ. 4 ΚΠολΔ).

Τέλος, αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης πρέπει η αίτηση να απορριφθεί και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου, που κατέβαλαν οι αναιρεσείοντες, στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ.4 ΚΠολΔ, όπως η παρ. 4 προσετέθη με το άρθρο 12 παρ.2 του ν. 4055/2012).-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29 Ιουλίου 2016 αίτηση των Α. Π. του Σ. και Π. Δ. συζ. Α. Π., ως ασκούντων την γονική μέριμνα του ανηλίκου τέκνου τους Σ. Π. του Α., για αναίρεση της 8/2016 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας.-

Διατάσσει την εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.- ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα την 1η Νοεμβρίου 2017.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και νυν Πρόεδρος του Αρείου Πάγου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 27 Δεκεμβρίου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ