2120/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2120 / 2018 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 2120/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Γαλάνη-Λεοναρδοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αρτεμισία Παναγιώτου, Δημήτριο Τζιούβα (σύμφωνα με την υπ' αριθμ. 125/2018 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Γεώργιο Αναστασάκο-Εισηγητή και Μαρία Γεωργίου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 15 Μαΐου 2018, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Αγγελή (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντα - κατηγορουμένου Α. Κ. του Γ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Βλάχο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθ.34/2018 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Βόλου και με πολιτικώς ενάγοντα τον Χ. Β. του Ε., κάτοικο ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αικατερίνη Βούλγαρη.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Βόλου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ' αριθμ. πρωτ. 2948/15-3-2018 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 439/2018.

Αφού άκουσε Την εμφανισθείσα, ως άγγελο, δικηγόρο συνεργάτιδα της πληρεξουσίας δικηγόρου του αναιρεσείοντος, τους πληρεξουσίους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί το αίτημα της αναβολής και να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Κατά το άρθρο 362 του ΠΚ, όποιος με οποιονδήποτε τρόπο ενώπιον τρίτου ισχυρίζεται ή διαδίδει για κάποιον άλλον γεγονός που μπορεί να βλάψει την τιμή ή την υπόληψη του τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών ή με χρηματική ποινή. Κατά δε το άρθρο 363 του ιδίου κώδικα, αν στην περίπτωση του άρθρου 362 το γεγονός είναι ψευδές και ο υπαίτιος γνώριζε ότι αυτό είναι ψευδές, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών.

Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της συκοφαντικής δυσφημήσεως απαιτούνται : α) ισχυρισμός ή διάδοση για κάποιον άλλον που να έγιναν ενώπιον τρίτου, β) το αντικείμενο του ισχυρισμού να είναι γεγονός, το οποίο να δύναται να βλάψει την τιμή ή την υπόληψη άλλου προσώπου και γ) το γεγονός αυτό να είναι ψευδές και ο δράστης να είχε γνώση της αναληθείας αυτού.

Από τις ίδιες διατάξεις συνάγεται, ακόμη, ότι αν ο δράστης δεν γνώριζε το ψευδές του γεγονότος που ισχυρίσθηκε ή είχε γι' αυτό αμφιβολίες δεν στοιχειοθετείται το έγκλημα της συκοφαντικής δυσφημήσεως παραμένει όμως η απλή δυσφήμηση. Ως γεγονός, κατά την έννοια των άνω διατάξεων, θεωρείται κάθε συγκεκριμένο περιστατικό του εξωτερικού κόσμου, το οποίο ανάγεται στο παρελθόν ή το παρόν, υποπίπτει στις αισθήσεις και είναι δεκτικό απόδειξης, καθώς και κάθε συγκεκριμένη σχέση ή συμπεριφορά, αναφερόμενη στο παρελθόν ή το παρόν, που υποπίπτει στις αισθήσεις και αντίκειται στην ηθική και την ευπρέπεια.

Για την υποκειμενική υπόσταση απαιτείται άμεσος δόλος, που συνίσταται στην ηθελημένη ενέργεια του ισχυρισμού ή διαδόσεως ενώπιον τρίτου του ψευδούς γεγονότος, εν γνώσει του δράστη ότι αυτό είναι ψευδές και δύναται να βλάψει την τιμή και την υπόληψη του άλλου. Δεν αρκεί δηλαδή ο απλός ή ο ενδεχόμενος δόλος αλλά απαιτείται άμεσος δόλος.

Εξάλλου η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ.Δ' ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ' αυτήν, με σαφήνεια πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα προκύψαντα από τη διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας, είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού της αποφάσεως με το διατακτικό της, που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Ως προς τα αποδεικτικά μέσα αρκεί να αναφέρονται γενικά, κατά το είδος τους, χωρίς να απαιτείται παράθεση τους και μνεία του τι προκύπτει από το καθένα, ούτε είναι απαραίτητη ή αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση μεταξύ τους αρκεί να προσδιορίζεται η αποδεικτική βαρύτητα καθενός από αυτά.

Η ύπαρξη του δόλου δεν είναι αναγκαίο, κατ' αρχήν, να αιτιολογείται ιδιαιτέρως στην καταδικαστική απόφαση, γιατί ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος ή τι προκύπτει από τις ειδικότερες συνθήκες τελέσεως του, διαλαμβάνεται δε περί του δόλου αιτιολογία στην κύρια αιτιολογία για την ενοχή.

Όταν όμως αξιώνονται από το νόμο πρόσθετα στοιχεία για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, όπως κατά τα ανωτέρω επί του εγκλήματος της συκοφαντικής δυσφημήσεως, ή "εν γνώσει" ορισμένου περιστατικού τέλεση της πράξεως, δηλαδή άμεσος δόλος από μέρος του υπαιτίου, η αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στη γνώση αυτή, με παράθεση των περιστατικών τα οποία δικαιολογούν την γνώση από τον κατηγορούμενο του ψευδούς των γεγονότων που ισχυρίσθηκε ή διέδωσε.

Περαιτέρω, εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει όταν ο δικαστής δεν έκανε σωστή υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών που δέχθηκε ότι προέκυψαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφάρμοσε, περίπτωση δε τέτοιας εφαρμογής, που ιδρύει τον από τον άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε' ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως υπάρχει και όταν η παραβίαση γίνεται εκ πλαγίου.

Η παραβίαση αυτή υπάρχει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό αιτιολογικού και διατακτικού και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος για το οποίο πρόκειται, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να μην είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής εφαρμογής της ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση.

Στην προκείμενη περίπτωση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Βόλου, που δίκασε κατ' έφεση, με την προσβαλλόμενη 34/2018 απόφασή του, κήρυξε τον αναιρεσείοντα ένοχο για την πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης κατ'εξακολούθηση και τον καταδίκασε σε ποινή φυλάκισης 3 ετών, την οποία μετέτρεψε σε χρηματική. Όπως προκύπτει από το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης απόφασης, το δικαστήριο δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι από τα αποδεικτικά μέσα που αναφέρει κατ'είδος, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα περιστατικά "Ο κατηγορούμενος στο ...., στους κάτωθι χρόνους, με περισσότερες από μία αυτοτελείς μερικότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος και με ενότητα δόλου, ως ιδιοκτήτης και διαχειριστής της διαδικτυακής διεύθυνσης "......@gmail.com", ανέβασε και καταχώρησε στην ως άνω ιστοσελίδα και διαδικτυακή διεύθυνση σειρά δυσφημιστικών, ικανών να βλάψουν την τιμή και την υπόληψή του, κειμένων για τον εγκαλούντα - ήδη πολιτικώς ενάγοντα, Χ.

Β. του Ε., δικηγόρο ...., υποψήφιο τότε για τη θέση του Δημάρχου ....., εν γνώσει της αναλήθειας αυτών, ήτοι ηθελημένα ανέβασε και καταχώρησε στην ως άνω ιστοσελίδα και διαδικτυακή διεύθυνση: α) στις 22-09-2010, το ακόλουθο κείμενο, στο οποίο ισχυρίσθηκε για τον εγκαλούντα τα εξής: "Χ. Β. ΑΠΑΝΤΗΣΕ πως γίνεται ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΤΟ 2003 ΚΑΙ ΤΟ 2004 ΝΑ ΣΕ ΟΡΙΖΕΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟ ΔΙΚΗΓΟΡΟ !!", "ΑΠΟΨΕ ΤΟ ΒΡΑΔΥ η πόλη του ...

ΔΕΝ θα κοιμηθεί και πάλι Χ. Β., ΣΗΜΕΡΑ, ΟΠΩΣ ΣΟΥ ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΑΜΕ ΘΑ ΦΕΡΟΥΜΕ ΣΤΟ ΦΩΣ ΝΕΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ. ΘΑ ΑΦΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΑΫΠΝΟΥΣ ΤΟΥΣ ....... ΧΑΛΑΛΙ ΣΟΥ ??? ΥΠΟΨΗΦΙΕ ΔΗΜΑΡΧΕ ... ΚΟΝΤΑ 24 ΩΡΕΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕΣ ΣΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΜΑΣ. ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΑΥΤΟ, ΝΑ ΕΚΛΑΒΟΥΜΕ ΚΑΠΩΣ ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ ΣΟΥ? ΝΑ ΡΩΤΗΣΟΥΜΕ ΜΗΠΩΣ ΤΗ Ρ.?", "Μια απίστευτη ιστορία στον ...

ΜΕΡΟΣ 1° ΜΙΑ ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΥΠΟΘΕΣΗ, ΜΕ ΜΙΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟ 2003 ΓΥΝΑΙΚΑ, ΠΟΥ ΤΟ 2004 ΟΡΙΖΕΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟ ΔΙΚΗΓΟΡΟ ΤΟΝ ΝΥΝ ΓΑΛΑΖΙΟ ΥΠΟΨΗΦΙΟ ΔΗΜΑΡΧΟ ... Χ. Β. ΚΑΙ ΣΧΗΜΑΤΙΖΕΤΑΙ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ", " Σύμφωνα με τις μέχρι πριν λίγες ημέρες πληροφορίες μας, αν και η Ι.-Μ. Κ. εξαφανίστηκε το 2003 (24-6-2003 ημερομηνία δήλωσης της εξαφάνισης), ένα χρόνο αργότερα, το 2004 δηλαδή, εμφανίστηκε κάποιος δικηγόρος ως πληρεξούσιός της.

Αυτός ο δικηγόρος τυχαίνει να ονομάζεται Χ. Β. και να ασχολείται με τα κοινά και σε αυτές τις εκλογές να είναι ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ... υποστηριζόμενος από τη ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Σύμφωνα με πληροφορίες που συλλέξαμε αργότερα, γι' αυτή την υπόθεση έχει σχηματισθεί ήδη ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ, χωρίς ακόμα να έχουμε ανακαλύψει με ποια αφορμή και ως κατηγορούμενος εμφανίζεται ο Χ.

Β. ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ... υποστηριζόμενος από τη ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.-" και β) στις 23-09-2010 καταχώρησε στην παραπάνω διαδικτυακή διεύθυνση το ακόλουθο κείμενο, στο οποίο ισχυρίσθηκε για τον εγκαλούντα τα ακόλουθα: "ΚΑΛΗ ΝΥΧΤΑ .....ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ Χ. Β. ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΞΕ, ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΕΙΣ ΣΚΕΠΑΣΜΕΝΟΣ, ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΚΟΙΜΗΘΕΙΣ ΞΕΣΚΕΠΑΣΤΟΣ ΘΑ ΔΕΙΣ ΑΓΡΙΑ ΟΝΕΙΡΑ, ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΗΜΕΝΗ ΤΗΝ ΓΡΙΟΥΛΑ, ΠΟΥ ΑΚΟΜΑ ΤΗΝ ΨΑΧΝΕΙ Η ΝΙΚΟΛΟΥΛΗ".

Με τα κείμενα αυτά, ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε και διέδωσε σε απροσδιόριστο αριθμό επισκεπτών της ανωτέρω ιστοσελίδας και διαδικτυακής διεύθυνσης, ψευδή στοιχεία για τον πολιτικώς ενάγοντα, δυνάμενα να βλάψουν την τιμή και την υπόληψή του, να μειώσουν το κύρος του και να τον παρουσιάσουν ως αναξιόπιστο πρόσωπο που αναμειγνύεται σε παράνομες πράξεις, ενώ γνώριζε ότι πρόκειται για ένα αξιοσέβαστο πρόσωπο, που χαίρει εκτίμησης και αναγνώρισης τόσο από τους συμπατριώτες του στην πόλη του ..., όσο και από όσους τον γνωρίζουν στον ευρύτερο χώρο της ...

όπου από πολλά έτη ασκεί επιτυχημένα το λειτούργημα του δικηγόρου. Οι συγκεκριμένες συκοφαντικές αναφορές, δε, δεν έγιναν σε μία τυχαία χρονική συγκυρία, αλλά κατά την προεκλογική περίοδο των επερχόμενων αυτοδιοικητικών (δημοτικών και περιφερειακών) εκλογών του 2010, που θα διεξάγονταν την 07-11-2010, παρέχοντας στους τρίτους - πολίτες που έλαβαν γνώση αυτών, ερείσματα προς στήριξη αρνητικών κρίσεων ως προς την τιμή, την υπόληψη και την τότε υποψηφιότητα του πολιτικώς ενάγοντος.

Από το περιεχόμενο και το ύφος της διατύπωσης των προαναφερόμενων αρνητικών κειμένων για τον πολιτικώς ενάγοντα, προκύπτει ότι βούληση του κατηγορουμένου δεν ήταν να ενημερώσει και να μεταδώσει στο κοινό, που έχει ελεύθερη πρόσβαση στην ένδικη ιστοσελίδα και διαδικτυακή διεύθυνση, πληροφορίες που προηγουμένως είχε ενδιαφερθεί να διασταυρώσει, όπως όφειλε, αλλά εκμεταλλευόμενος την ανωνυμία του ψηφιακού τύπου, δημοσίευσε σειρά συκοφαντικών αναφορών και κρίσεων σε βάρος του πολιτικώς ενάγοντος, αδιαφορώντας για βασικές έννοιες της δημοσιογραφίας, όπως είναι η ποιότητα στην πληροφορία, η διασταύρωση των στοιχείων και ο έλεγχος των πηγών.

Συγκεκριμένα, η αναφορά "το 2004 εμφανίστηκε κάποιος δικηγόρος ως πληρεξούσιός της, αυτός ο δικηγόρος ονομάζεται Χ. Β." είναι αναληθής διότι ο πολιτικώς ενάγων ουδέποτε εμφανίστηκε ή ενήργησε ως πληρεξούσιος δικηγόρος της Ι. - Μ. - Ε. Κ., κατοίκου ... ... ... παρά την ύπαρξη του υπ' αριθμ. ...7/09-09-2004 ειδικού πληρεξουσίου ενώπιον του συμβ/φου Κ.

Δ., που περιήλθε στα χέρια του από έτερους εντολείς του, τους Δ. Γ. και Κ. Α. Σ. Η εν λόγω υπόθεση σχετίζεται με την εξαφάνιση της παραπάνω ηλικιωμένης γυναίκας, γεν. το 1932, το καλοκαίρι του 2003 από την κατοικία της [βλ. τη με αρ. πρωτ. 3005/2/50-β/19-08-2003 υποβλητική αναφορά του Α.Τ ...) και την εμφάνιση, εν συνεχεία, τρίτων προσώπων π.χ των Δ.

Γ., Ό. Α., Ε. Π. και Κ. Α. Σ., οι οποίοι, χρησιμοποιώντας πλαστά πληρεξούσια ή άλλα έγγραφα, επιχείρησαν να εκμεταλλευτούν οικονομικά τη σημαντική ακίνητη περιουσία που αυτή διέθετε, οδηγούμενη (η υπόθεση) τελικώς σε παραπομπή πλείστων προσώπων σε ποινική δίκη για κακουργηματικές πράξεις που φέρεται ότι τέλεσαν κατά τα έτη 2003 - 2008, όπως της ηθικής αυτουργίας σε πλαστογραφία με χρήση πλαστών εγγράφων σκοπούμενου οφέλους άνω 3των 120.000, απάτης σκοπούμενου οφέλους άνω των 120.000, απάτης σκοπούμενου οφέλους άνω των 120.000 σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου και υπεξαίρεσης ιδιαίτερα μεγάλης αξίας από εντολοδόχο συνολικού οφέλους άνω των 120.000 (βλ το υπ' αριθμ. 56/06-04-2015 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Λάρισας, μετά της από 08-07-2015 υπηρεσιακής βεβαίωσης του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Λάρισας περί μη άσκησης ένδικων μέσων).

Και διερευνήθηκε μεν η τυχόν συμμετοχή του πολιτικώς ενάγοντα, στην παραπάνω υπόθεση σε βάρος της Ι. - Μ. - Ε. Κ., πλην, όμως, γι' αυτόν αποφάνθηκε αμετακλήτως το παραπάνω βούλευμα να μην γίνει κατηγορία διότι ουδόλως προέκυψαν σε βάρος του ενδείξεις ενοχής για την πράξη της ηθικής αυτουργίας σε πλαστογραφία με χρήση πλαστών εγγράφων σκοπούμενου οφέλους άνω των 120.000.

Το ότι βρέθηκε, δε, αναμεμιγμένος στην εν λόγω ποινική υπόθεση ο πελάτης του σε προηγούμενη υπόθεση, Δ. Γ. του Ι., ο οποίος, μεταξύ άλλων, παραπέμφθηκε να δικαστεί για τις προαναφερόμενες κακουργηματικές πράξεις, δεν συνεπάγεται την ύποπτη εμπλοκή και του πολιτικώς ενάγοντος (που ενήργησε με την ιδιότητα του δικηγόρου), όπως παρουσίασε ο κατηγορούμενος επιδιώκοντας να βλάψει την τιμή, την υπόληψη και την (τότε.) υποψηφιότητά του.

Επίσης, η αναφορά "Χ. Β. απάντησε πως γίνεται μία γυναίκα να εξαφανίζεται το 2003 και το 2004 να σε ορίζει πληρεξούσιο δικηγόρο" είναι αναληθής, καθόσον ο κατηγορούμενος γνώριζε, όπως προκύπτει από έγγραφα της παραπάνω ποινικής δικογραφίας (που δεν μπόρεσε να εξηγήσει πώς είχε στην κατοχή του και ανήρτησε αυτούσια στην ένδικη ιστοσελίδα και διεύθυνση) ότι το εμφανιζόμενο με αριθμό ...7/09-09-2004 ειδικό πληρεξούσιο της Ι. - Μ.

Ε. Κ. προς τον πολιτικώς ενάγοντα είναι αμφισβητούμενης γνησιότητας ως ένα από τα έγγραφα που φέρονται ότι πλαστογραφήθηκαν από τους παραπάνω κατηγορουμένους (που παραπέμπονται με το υπ' αριθμ. 56/06-04-2015 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Λάρισας), με συνέπεια το περιεχόμενό του και οι περιλαμβανόμενες σ' αυτό δηλώσεις της παρέχουσας την πληρεξουσιότητα, να είναι βασίμως πιθανό ότι είναι ψευδείς.

Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε στο ακροατήριο ότι είναι ιδιοκτήτης και διαχειριστής της ανωτέρω ιστοσελίδας και διαδικτυακής διεύθυνσης, πλην όμως, βάσει της με αρ. πρωτ. 7519/3/968-ζ'/17-01-2011 υποβλητικής αναφοράς του Τμήματος Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Διεύθυνσης Ασφαλείας Θεσσαλονίκης διαπιστώθηκε, μετά από νομότυπη προανακριτική έρευνα των παραπάνω, εξειδικευμένων στο ηλεκτρονικό έγκλημα αστυνομικών, η οποία διεξήχθη τον Δεκέμβριο του 2010 δυνάμει της 07-12-2010 παραγγελίας του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης, ότι κάτοχος και διαχειριστής της ανωτέρω ιστοσελίδας και διαδικτυακής διεύθυνσης είναι αναμφισβήτητα ο κατηγορούμενος, καταρρίπτοντας τους σημερινούς ισχυρισμούς του περί δήθεν απαγορευμένης άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών του και των προσωπικών του δεδομένων.

Άλλωστε, ο ίδιος ο κατηγορούμενος ομολόγησε τότε, τον Ιανουάριο του 2011 οπότε είχε μηνυθεί πάλι για διάδοση συκοφαντικών και υβριστικών δημοσιευμάτων μέσω της εν λόγω ιστοσελίδας και διαδικτυακής διεύθυνσης σε βάρος του δημάρχου .....Ν. Π., ότι είναι διαχειριστής του ιστολογίου αυτού, προφανώς επειδή δεν μπορούσε να δικαιολογήσει διαφορετικά τα ίχνη πρόσβασης του λογαριασμού ηλεκτρονικής αλληλογραφίας "...@gmail.com", που βρέθηκαν αποθηκευμένα στον ηλεκτρονική υπολογιστή που χρησιμοποιούσε στο χώρο εργασίας του, ερχόμενος σε πλήρη αντίφαση με όσα σήμερα υποστηρίζει.

Επίσης, στην πόλη του .... είναι πασίδηλα γνωστό σε όλους, που παρακολουθούν τα τοπικά μέσα ενημέρωσης και κοινωνικής δικτύωσης, ότι ο κατηγορούμενος, γιος γνωστού τοπικού δημοσιογράφου, είναι ο κάτοχος και διαχειριστής της ανωτέρω ιστοσελίδας και διαδικτυακής διεύθυνσης. Μετά ταύτα, εφόσον συντρέχουν όλα τα απαιτούμενα για τη θεμελίωση του αδικήματος της συκοφαντικής δυσφήμησης στοιχεία, ήτοι ότι οι αναφερόμενοι στο κατηγορητήριο δημόσιοι ισχυρισμοί και διαδόσεις του κατηγορουμένου για τον πολιτικώς ενάγοντα είναι αντικειμενικώς ψευδείς και δυνάμενοι να βλάψουν την τιμή και την υπόληψή του, δεν τίθεται ζήτημα μεταβολής της κατηγορίας σε απλή δυσφήμηση ή εξύβριση, απορριπτομένου ως ουσιαστικά αβασίμου του σχετικού αυτοτελούς ισχυρισμού του κατηγορουμένου".

Με βάση τις παραδοχές αυτές, το δικαστήριο κήρυξε, στη συνέχεια, ένοχο τον κατηγορούμενο του ότι: "Στο ...., στους κάτωθι χρόνους με περισσότερες από μία πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος με οποιονδήποτε τρόπο ενώπιον τρίτου ισχυρίσθηκε και διέδωσε για κάποιον άλλον εν γνώσει του γεγονός ψευδές που μπορεί να βλάψει την τιμή και την υπόληψή του.

Συγκεκριμένα την 22-09-2010 ως ιδιοκτήτης και διαχειριστής της διαδικτυακής διεύθυνσης ...@gmail.com ανέβασε και καταχώρησε στην ιστοσελίδα αυτή και στην ως άνω διαδικτυακή διεύθυνση σειρά δυσφημιστικών για τον εγκαλούντα, Χ. Β., κειμένων. Ειδικότερα κατά τον ως άνω χρόνο καταχώρησε στην ως άνω διαδικτυακή διεύθυνση το ακόλουθο κείμενο στο οποίο ισχυρίσθηκε για τον εγκαλούντα τα εξής: "Χ.

Β. ΑΠΑΝΤΗΣΕ πως γίνεται ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΤΟ 2003 ΚΑΙ ΤΟ 2004 ΝΑ ΣΕ ΟΡΙΖΕΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟ ΔΙΚΗΓΟΡΟ !!", " ΑΠΟΨΕ ΤΟ ΒΡΑΔΥ η πόλη του ... ΔΕΝ θα κοιμηθεί και πάλι Χ. Β., ΣΗΜΕΡΑ, ΟΠΩΣ ΣΟΥ ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΑΜΕ ΘΑ ΦΕΡΟΥΜΕ ΣΤΟ ΦΩΣ ΝΕΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ. ΘΑ ΑΦΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΑΫΠΝΟΥΣ ΤΟΥΣ ....ΧΑΛΑΛΙ ΣΟΥ ??? ΥΠΟΨΗΦΙΕ ΔΗΜΑΡΧΕ ... ΚΟΝΤΑ 24 ΩΡΕΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕΣ ΣΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΜΑΣ.

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΑΥΤΟ, ΝΑ ΕΚΛΑΒΟΥΜΕ ΚΑΠΩΣ ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ ΣΟΥ? ΝΑ ΡΩΤΗΣΟΥΜΕ ΜΗΠΩΣ ΤΗ Ρ.?", "Μια απίστευτη ιστορία στον ... ΜΕΡΟΣ 1° ΜΙΑ ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΥΠΟΘΕΣΗ, ΜΕ ΜΙΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟ 2003 ΓΥΝΑΙΚΑ, ΠΟΥ ΤΟ 2004 ΟΡΙΖΕΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟ ΔΙΚΗΓΟΡΟ ΤΟΝ ΝΥΝ ΓΑΛΑΖΙΟ ΥΠΟΨΗΦΙΟ ΔΗΜΑΡΧΟ ... Χ. Β. ΚΑΙ ΣΧΗΜΑΤΙΖΕΤΑΙ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ", " Σύμφωνα με τις μέχρι πριν λίγες ημέρες πληροφορίες μας, αν και η Ι.-Μ.

Κ. εξαφανίστηκε το2003 (24-6-2003 ημερομηνία δήλωσης της εξαφάνισης), ένα χρόνο αργότερα, το 2004 δηλαδή, εμφανίστηκε κάποιος δικηγόρος ως πληρεξούσιός της. Αυτός ο δικηγόρος τυχαίνει να ονομάζεται Χ. Β. και να ασχολείται με τα κοινά και σε αυτές τις εκλογές να είναι ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ... υποστηριζόμενος από τη ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Σύμφωνα με πληροφορίες που συλλέξαμε αργότερα, γι' αυτή την υπόθεση έχει σχηματισθεί ήδη ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ, χωρίς ακόμα να έχουμε ανακαλύψει με ποια αφορμή και ως κατηγορούμενος εμφανίζεται ο Χ. Β. ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ... υποστηριζόμενος από τη ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.-". Ακολούθως στο Βόλο στις 23-09-2010 καταχώρησε στην παραπάνω διαδικτυακή διεύθυνση το ακόλουθο κείμενο στο οποίο ισχυρίσθηκε για τον εγκαλούντα τα ακόλουθα: "ΚΑΛΗ ΝΥΧΤΑ ΑΛΜΥΡΕ ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ Χ.

Β. ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΞΕ, ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΕΙΣ ΣΚΕΠΑΣΜΕΝΟΣ, ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΚΟΙΜΗΘΕΙΣ ΞΕΣΚΕΠΑΣΤΟΣ ΘΑ ΔΕΙΣ ΑΓΡΙΑ ΟΝΕΙΡΑ, ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΗΜΕΝΗ ΤΗΝ ΓΡΙΟΥΛΑ, ΠΟΥ ΑΚΟΜΑ ΤΗΝ ΨΑΧΝΕΙ Η ΝΙΚΟΛΟΥΛΗ".- Με τα κείμενα αυτά που ανέβασε και καταχώρησε στην ιστοσελίδα ...@gmail.com ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε και διέδωσε σε απροσδιόριστο αριθμό επισκεπτών της ιστοσελίδας και της διαδικτυακής διεύθυνσης γεγονότα, τα οποία ήταν ψευδή και ο κατηγορούμενος γνώριζε την αναλήθεια τους καθόσον γνώριζε ότι ο εγκαλών, Χ.

Β., είναι πρόσωπο αξιοσέβαστο και χαίρει εκτιμήσεως τόσο από τους συμπατριώτες του στην πόλη του ..., όσο και από όσους τον γνωρίζουν στον ευρύτερο νομό ... όπου από πολλά έτη ασκεί το λειτούργημα του Δικηγόρου σεβόμενος απόλυτα τόσο τους πολίτες που του εμπιστεύονται τις υποθέσεις τους, όσο και τους νόμους, δυνάμενα ωστόσο να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη του εγκαλούντα, να μειώσουν το κύρος του και να τον παρουσιάσουν ως αναξιόπιστο πρόσωπο που αναμειγνύεται σε παράνομες πράξεις, ενόψει μάλιστα και της ιδιότητας του ως υποψηφίου Δημάρχου ...

κατά τις επερχόμενες δημοτικές εκλογές, αφού παρείχαν στους τρίτους που έλαβαν γνώση αυτών, ερείσματα προς στήριξη αρνητικών κρίσεων ως προς την τιμή και την υπόληψή του". Με αυτά που δέχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, διέλαβε την επιβαλλόμενη από το Σύνταγμα και τον ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του δικαζομένου εγκλήματος, για το οποίο καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ.1, 27 παρ. 1, 362-363 ΠΚ, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, χωρίς να παραβιάσει ευθέως ή εκ πλαγίου, με ελλειπή ή αντιφατική αιτιολογία.

Δηλαδή, με βάση τις παραδοχές, θεμελιώνεται η γνώση από τον αναιρεσείοντα της αναλήθειας των γεγονότων που αυτός ισχυρίσθηκε για τον εγκαλούντα, δηλαδή, της εμπλοκής του στην αναφερόμενη στο σκεπτικό ποινικής υπόθεσης (με υπονοούμενα για τον τρόπο χορήγησης προς αυτόν συμβολαιογραφικής πληρεξουσιότητας από άτομο που φέρεται να είχε εξαφανισθεί σε προγενέστερο χρονικό διάστημα), για την οποία, όμως, δεν προέκυψαν σε βάρος του τελευταίου ενδείξεις ενοχής και μάλιστα, με έκδοση σχετικού απαλλακτικού βουλεύματος γι'αυτόν.

Τα αναφερόμενα δε γεγονότα σε βάρος του εγκαλούντος (δικηγόρου) και ιδιαίτερα σε προεκλογική περίοδο για τον ίδιο (υποψήφιος δήμαρχος ... έθιγαν την τιμή και την υπόληψη του και έλαβαν γνώση γι' αυτά τρίτα πρόσωπα, δηλαδή, απροσδιόριστοι αριθμοί επισκεπτών της ανωτέρω ιστοσελίδας και διαδικτυακής διεύθυνσης, την οποία αυτός είχε και διαχειριζόταν.

Η περαιτέρω δε αιτιολογία της απόφασης, δηλαδή, ότι ο κατηγορούμενος είχε ομολογήσει και σε προγενέστερο χρόνο (2011) ότι αυτός είναι διαχειριστής της συγκεκριμένης ιστοσελίδας (με αφορμή άλλη παραβατική συμπεριφορά του ιδίου από τα άρθρα 362-363 ΠΚ και πάλι, στα πλαίσια διενεργούμενης προανάκρισης) και ότι είναι γεγονός πασίδηλο στο αναγνωστικό κοινό του ......

ότι ο αναιρεσείων είναι διαχειριστής της πιο πάνω ιστοσελίδας, αποτελούν επάλληλες επικουρικές αιτιολογίες, οι οποίες ουδεμία ακυρότητα δημιουργούν αναφορικά με τα πιο πάνω γενόμενα δεκτά περιστατικά, που αποτελούν την κύρια κρίση του δικαστηρίου, την οποία ουδόλως επηρεάζουν (ΑΠ 543/2005, 1139/2004). Επομένως, οι σχετικοί από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Α', Δ' και Ε' του ΚΠΔ λόγοι αναιρέσεως είναι αβάσιμοι.

ΙΙ. Κατά τη διάταξη της παρ.2 του άρθρου 177 Κ.Π.Δ η οποία προσετέθη με την παρ.7 του άρθρου 2 Ν. 2408/1996 "Αποδεικτικά μέσα, που έχουν αποκτηθεί με αξιόποινες πράξεις ή μέσω αυτών, δεν λαμβάνονται υπ' όψη (και όπως ίσχυε κατά τον χρόνον τελέσεως των άνω πράξεων) " για την κήρυξη της ενοχής, την επιβολή ποινής ή εκτός εάν πρόκειται για κακουργήματα που απειλούνται με ποινή ισόβιας κάθειρξης και εκδοθεί για το ζήτημα αυτό ειδική και αιτιολογημένη απόφαση του δικαστηρίου...".

Εκ της διατάξεως αυτής προκύπτει ότι κατ' εξαίρεση της αρχής της ηθικής αποδείξεως που καθιερώνει η διάταξη της παρ.1 του ιδίου άρθρου, θεσπίζεται η απαγόρευση της αξιοποιήσεως αποδεικτικού μέσου που έχει αποκτηθεί με αξιόποινες πράξεις ή μέσω αυτών και επομένως δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο για την κήρυξη της ενοχής ή την επιβολή ποινής, με εξαίρεση την ως άνω αναφερομένη περίπτωση των κακουργημάτων.

Η χρησιμοποίηση στη δίκη απαγορευμένου αποδεικτικού μέσου προσβάλλει το δικαίωμα υπερασπίσεως του κατηγορουμένου και επάγεται την απόλυτο ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο κατ' άρθρο 171 παρ.1 στοιχ.δ' Κ.Π.Δ., η οποία ιδρύει τον εκ του άρθρου 540 παρ.1 Α' ιδίου Κώδικος λόγον αναιρέσεως. Περαιτέρω δια των Ν. 2225/1994 "Για την προστασία της ελευθερίας και ανταπόκρισης και επικοινωνίας και άλλες διατάξεις" και ΠΔ 47/2005 "Διαδικασίες καθώς και τεχνικές και οργανωτικές εγγυήσεις για την άρση του απορρήτου των επικοινωνιών και για την διασφάλισή του" ερρυθμίσθησαν και προεβλέφθησαν οι περιπτώσεις κατά τις οποίες είναι επιτρεπτή η άρση του απορρήτου για διακρίβωση εγκλημάτων ως και οι προϋποθέσεις και η διαδικασία αυτής, στα πλαίσια της γενικοτέρας παρεχομένης προστασίας εις τον άνθρωπο από τα άρθρα 2 παρ.1, 5 παρ.1, 9, 9Α και 19 παρ.1 και 3 του Συντάγματος ως και του άρθρου 8 της ΕΣΔΑ.

Το συνταγματικό απόρρητο καλύπτει μόνο το περιεχόμενο των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων και όχι τα εξωτερικά στοιχεία των επικοινωνιών, όπως είναι ο αριθμός συνδέσεως καλούντος και καλουμένου συνδρομητού -χρήστου, τα ονοματεπώνυμα αυτών και ο χρόνος και ο τόπος των συνδιαλέξεων.

Συνεπώς, δεν είναι ανεπίτρεπτη η αποκάλυψη και αναφορά του αριθμού και των στοιχείων του κατόχου των τηλεφωνικών συνδέσεων που εκλήθησαν από ορισμένη τηλεφωνική σύνδεση ή του αριθμού και των στοιχείων του κατόχου των τηλεφωνικών συνδέσεων από τις οποίες ο τελευταίος εδέχθη τηλεφωνικές κλήσεις. Το ίδιο, βέβαια, ισχύει και ως προς την αποκάλυψη της διαδικτυακής διεύθυνσης κάποιου προσώπου, στην οποία μέσω ιστοτόπου (INTERNET), γίνονται διάφορες καταχωρήσεις κειμένων. Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων αιτιάται απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, διότι το δικαστήριο έλαβε υπ' όψη του για να στηρίξει την καταδικαστική του κρίση παράνομο αποδεικτικό μέσο, δηλαδή, το έγγραφο του Τμήματος Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Διεύθυνσης Ασφάλειας Θεσσαλονίκης που προσδιόριζε τη διαδικτυακή διεύθυνση του, το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια προανακριτικής διαδικασίας για άλλη υπόθεση, κατόπιν παραγγελίας του αρμόδιου εισαγγελέα, χωρίς να προηγηθεί άρση του απορρήτου με έκδοση σχετικού βουλεύματος του συμβουλίου πλημμελειοδικών. Όμως, το ανωτέρω έγγραφο αφορά τα εξωτερικά και μόνο στοιχεία της διαδικτυακής επικοινωνίας του αναιρεσείοντος με τρίτους, για τα οποία, όπως προαναφέρθηκε, δεν απαιτείται άρση του απορρήτου.

Συνεπώς, ο σχετικός λόγος της αναιρέσεως, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' του ΚΠΔ, είναι αβάσιμος.

ΙΙΙ. Κατόπιν αυτών, μη υπάρχοντος, άλλου αναιρετικού λόγου, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα, καθώς και στη δαπάνη του παραστάντος πολιτικώς ενάγοντος (άρθρα 583 παρ.1 ΚΠΔ και 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15-3-2018 αίτηση-δήλωση (αρ. πρ. 2948/2018) του Α. Κ. του Γ., για αναίρεση της απόφασης 34/2018 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Βόλου.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων που ανέρχονται στα διακόσια πενήντα (250) ευρώ, καθώς και της δαπάνης του παραστάντος πολιτικώς ενάγοντος που ανέρχεται στα πεντακόσια (500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Ιουνίου 2018.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 10 Δεκεμβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ