211/2011 · 211/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 211 / 2011 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 211/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Αντιπρόεδρο, Χαράλαμπο Δημάδη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη και Χαράλαμπο Αθανασίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 1η Δεκεμβρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ε. συζ. Σ. Τ., το γένος Α. Λ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Γκούβα, ο οποίος ανακάλεσε την από 25-11-2010 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ και παραστάθηκε αυτοπροσώπως.

Των αναιρεσίβλητων: 1. Π. θυγ. Ν. Τ., 2. Κ. Δ. Κ. και 3. Κ. χας Δ. Κ., το γένος Λ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Μεγαλιό.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-5-2002 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Λαμίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 43/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 202/2007 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λαμίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 10-2-2008 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Αθανασίου ανέγνωσε την από 18-11-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 553 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση και περατώνουν όλη τη δίκη ή μόνο τη δίκη για την αγωγή ή για την ανταγωγή. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι, σε περίπτωση που η υπόθεση διήλθε και τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, σε αναίρεση υπόκειται μόνο η απόφαση του Εφετείου, αφού, αν μεν η έφεση γίνει δεκτή, η πρωτόδικη απόφαση εξαφανίζεται, ενώ αν η έφεση απορριφθεί, η πρωτόδικη απόφαση επικυρώνεται και ενσωματώνεται στην εφετειακή (Ολ.ΑΠ 40/1996). Η κρινόμενη, επομένως, αίτηση αναίρεσης, καθόσον απευθύνεται κατά της 43/2003 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Λαμίας, η κατά της οποίας έφεση, μετά από εξέταση της ουσίας, απορρίφθηκε με την προσβαλλόμενη 202/2007 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λαμίας, είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη. Ο προβλεπόμενος στο άρθρο 560 αρ. 1 ΚΠολΔ, για τις αποφάσεις των ειρηνοδικείων και τις κατ' έφεση αποφάσεις των πρωτοδικείων, λόγος αναιρέσεως ιδρύεται, αν το ουσιαστικό δικαστήριο παρεβίασε κανόνες του ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, ενώ η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας στοιχειοθετεί τον προκείμενο λόγο, μόνο αν αυτά αφορούν στην ερμηνεία ή στην εφαρμογή κανόνων του ουσιαστικού δικαίου ή στην υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ' αυτούς. Εξάλλου, η εκ μέρους του δικαστηρίου της ουσίας εκτίμηση πραγματικών γεγονότων και ιδίως του περιεχομένου (αποδεικτικών) εγγράφων, ως συνιστώσα οντολογική κρίση, εκφεύγει του αναιρετικού ελέγχου, εκτός αν κατά την εκτίμηση αυτή παραβιάσθηκαν κανόνες ουσιαστικού δικαίου, συμπεριλαμβανομένων και των ερμηνευτικών (άρθρο 561 § 1 ΚΠολΔ).

Εν προκειμένω, με τον εκ του άρθρου 560 αρ. 1 ΚΠολΔ απορρέοντα πρώτο, πρώτο μέρος, λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, όπως το περιεχόμενό του εκτιμάται από το Δικαστήριο τούτο, η αναιρεσείουσα (εναγομένη) αποδίδει στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Λαμίας, που δίκασε επί εφέσεώς της κατά της 43/2003 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Λαμίας, την αιτίαση, ότι, με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 361, 369, 1012, 1121 και 1122 ΑΚ, επεδίκασε στους αναιρεσιβλήτους (ενάγοντες) εμπράγματο δικαίωμα δουλείας διόδου επί της αναφερόμενης στην προσβαλλόμενη απόφασή του εδαφικής λωρίδας, καθό μέρος προσδιόρισε το μήκος της νότιας πλευράς αυτής (λωρίδας) σε 11,70 μέτρα, αντί του σωστού μήκους των 9,50 μέτρων. Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, διότι, υπό το πρόσχημα της συνδρομής των προϋποθέσεων θεμελιώσεώς του, πλήττει την αναιρετικώς ανέλεγκτη εκτίμηση πραγματικών γεγονότων από το Πρωτοδικείο, δηλαδή την πραγματική διαπίστωσή του για τη συγκεκριμένη διάσταση και ειδικότερα, το μήκος της νότιας πλευρά της επίδικης εδαφικής λωρίδας.

Ο προβλεπόμενος στο άρθρο 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, ιδρύεται, όπως ήδη ειπώθηκε, και αν το ουσιαστικό δικαστήριο παραβιάζει τους ερμηνευτικούς κανόνες των δικαιοπραξιών. Ειδικότερα, το δικαστήριο παραβιάζει τους κανόνες αυτούς, που εισάγουν οι διατάξεις των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, όταν, μολονότι διαπιστώνει, έστω και έμμεσα, την ύπαρξη κενού ή αμφιβολίας στις δηλώσεις βούλησης των δικαιοπρακτούντων, συνακόλουθα δε, την ανάγκη συμπλήρωσης ή ερμηνείας αυτών, παραλείπει να προσφύγει για τη συμπλήρωση ή ερμηνεία τους στις διατάξεις των άρθρων 173 και 200 ΑΚ ή προσφεύγει στην εφαρμογή των διατάξεων αυτών και στη συμπλήρωση ή ερμηνεία της δικαιοπραξίας, μολονότι δέχεται, επίσης, ανέλεγκτα, ότι η δικαιοπραξία είναι πλήρης και σαφής και δεν έχει ανάγκη συμπλήρωσης ή ερμηνείας, αφού ληφθούν υπόψη και τα συναλλακτικά ήθη, ως στοιχεία προσδιοριστικά της καλής πίστης. Οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών παραβιάζονται ευθέως και όταν το ερμηνευτικό πόρισμα, στο οποίο, μετά από ερμηνεία της δικαιοπραξίας, κατέληξε το δικαστήριο, δεν είναι σύμφωνο προς την καλή πίστη, αφού ληφθούν υπόψη και τα συναλλακτικά ήθη. Για τη διαμόρφωση σχετικής κρίσης το δικαστήριο της ουσίας λαμβάνει υπόψη, με διαφορετική κατά περίπτωση βαρύτητα, τα συμφέροντα των μερών και κυρίως εκείνου από αυτά, το οποίο αποβλέπει να προστατεύσει ο ερμηνευόμενος όρος, το δικαιοπρακτικό σκοπό, τις συνήθειες και τις λοιπές τοπικές, χρονικές και άλλες συνθήκες, υπό τις οποίες έγιναν οι δηλώσεις βούλησης των συμβαλλομένων, τη φύση της σύμβασης, τις διαπραγματεύσεις που είχαν προηγηθεί, την προηγούμενη συμπεριφορά των μερών και πως η σχετική δήλωση του ενός μέρους αναμενόταν να εκληφθεί από το άλλο μέρος. Έτσι, κάθε δήλωση βούλησης θα πρέπει να ληφθεί με την έννοια που απαιτεί, στη συγκεκριμένη περίπτωση, η συναλλακτική ευθύτητα και κατά τους κανόνες της οποίας θα μπορούσε να γίνει αντιληπτή η δήλωση βούλησης και από τον τρίτο. Το δικαστήριο της ουσίας, όταν ερμηνεύει, κατά τις αρχές της καλής πίστης, λαμβάνοντας υπόψη του και τα συναλλακτικά ήθη, τη δήλωση βούλησης, δεν είναι ανάγκη να αναλύσει και εξειδικεύσει τις αρχές αυτές ή τα συναλλακτικά ήθη και δεν δεσμεύεται στην κρίση του από τους ισχυρισμούς των διαδίκων. Εξάλλου, το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει τη δικανική του κρίση, δεν είναι υποχρεωμένο να αρκεστεί στο περιεχόμενο της σύμβασης, αλλά μπορεί να αντλήσει και στοιχεία εκτός της σύμβασης που θα προταθούν από τους διαδίκους. Στην προκειμένη περίπτωση, το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, δέχθηκε τα ακόλουθα: "Δυνάμει της υπ' αριθ. …/22-3-1990 πράξης διανομής κοινού πράγματος και σύστασης οριζοντίου ιδιοκτησίας του συμβολαιογράφου Λαμίας Γεωργίου Φραγκάκη, που μεταγράφηκε νόμιμα, οι εφεσίβλητοι είναι συγκύριοι, συννομείς και συγκάτοχοι, κατά ποσοστό 359/000 χιλιοστά η πρώτη και 282/000 χιλιοστά κάθε ένας από τους δεύτερο και τρίτη, ενός οικοπέδου εκτάσεως 91,30 τ.μ. με την επ' αυτού υπάρχουσα διώροφη οικοδομή, το οποίο βρίσκεται εντός της πόλεως της …, επί της οδού …, όπως απεικονίζεται στο από 16-3-1990 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Γ. Μ. με τα στοιχεία Α Β Γ Δ Α και συνορεύει ανατολικά επί πλευράς μήκους 6,55 μ. με δημοτική οδό (πάροδο …), δυτικά επί πλευράς μήκους 6,80μ με ιδιοκτησία πρώην Ε. χήρας Α. Τ. και ήδη εκκαλούσας, βόρεια με κοινή είσοδο προσπέλασης (δίοδο) πλάτους 1,50 μ. και μήκους 14,55 μ. και μετά από αυτήν με ιδιοκτησία Ε. συζ. Α. Ν. και νότια επί πλευράς μήκους 12,70 μ. με ιδιοκτησία πρώην Σ. Κ. και ήδη Χ. Κ.. Επίσης με τις υπ' αριθ. …/1-4-1991, …/1-4-1991, …/1-4-1991 πράξεις δωρεάς εν ζωή επικαρπίας και γονικής παροχής του συμβολαιογράφου Λαμίας Γεωργίου Φραγκάκη, που έχουν μεταγραφεί νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου Λαμίας στον τόμο … και αύξοντα αριθμό 428, 430, 431 και 432 και με την υπ' αριθ. …/11-4-1995 πράξη γονικής παροχής του ιδίου ως άνω συμβολαιογράφου που έχει μεταγραφεί νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου Λαμίας στον τόμο … και αύξοντα αριθμό 30, η εκκαλούσα απέκτησε, από τον σύζυγό της, την επικαρπία των διαμερισμάτων που βρίσκονται επί οικοδομής κειμένης επί οικοπέδου, εκτάσεως 179,30 τ.μ. το οποίο βρίσκεται, στην πόλη της …, επί της δημοτικής οδού (παρόδου …) που φέρει τον αριθμό 22, όπως απεικονίζεται στο από Νοεμβρίου 1980 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Δ. Τ. με τα στοιχεία Α-Β-Γ-Δ-Ε-Ζ-Α και συνορεύει ανατολικά επί πλευράς μήκους 6,60 μ. με ιδιοκτησία πρώην Χ. Λ. και ήδη των εφεσίβλητων και επί πλευράς μήκους 9,40 με ιδιοκτησία Ε. συζ. Α. Ν. (ειδικότερα επί πλευράς μήκους 1,50 μ. με κοινή δίοδο προσπελάσεως και επί πλευράς μήκους 7,90 μ. με ιδιοκτησία Ε. συζ. Α. Ν.), δυτικά επί πλευράς μήκους 15,50 μ. με ιδιοκτησία Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου, βόρεια επί πλευράς μήκους 14,00 μ. με ιδιοκτησία Δ. Λ. και νότια επί πλευράς μήκους 8,10 μ. με ιδιοκτησία Χ. Κ. (πρώην Σ. Κ.) και επί πλευράς μήκους 5,00μ. με ιδιοκτησία των εφεσίβλητων. Μεταξύ των ιδιοκτησιών των εφεσίβλητων και της Ε. συζ. Α. Ν., υπάρχει έκταση πλάτους 1,5 μ. και μήκους 9,5 μ. όσο είναι δηλαδή το μήκος της νότιας πλευράς της ιδιοκτησίας της Ε. συζ. Α. Ν., η οποία συνορεύει ανατολικά επί πλευράς μήκους 1,50 μ. με την πάροδο …, δυτικά επί πλευράς μήκους 1,5 μ. με ιδιοκτησία της εκκαλούσας, νότια επί πλευράς μήκους 11,70 μ. με ιδιοκτησία των εφεσίβλητων και βόρεια επί πλευράς μήκους 9,50 μ. με ιδιοκτησία Ε. συζ. Α. Ν., την οποία χρησιμοποιούν οι διάδικοι και πριν από αυτούς οι δικαιοπάροχοί τους ως δίοδο επικοινωνίας των ακινήτων τους με τη δημοτική οδό (πάροδο …). Οι διαστάσεις της ανωτέρω εδαφικής λωρίδας προκύπτουν και από το από Σεπτεμβρίου 1977 τοπογραφικό διάγραμμα του μηχανικού Α. Σ. που είναι προσαρτημένο στο υπ' αριθ. …/25-44978 συμβόλαιο πώλησης ακινήτου του συμβολαιογράφου Λαμίας Χρήστου Σκαργιώτη, που έχει μεταγραφεί νόμιμα, με το οποίο περιήλθε στο σύζυγο της εκκαλούσας η ως άνω ιδιοκτησία καθώς και από το από Νοεμβρίου 1980 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Δ. Τ., που είναι προσαρτημένο στην υπ' αριθ. …/10-3-1982 πράξη σύστασης οριζοντίου ιδιοκτησίας της συμβολαιογράφου Λαμίας Αργυρούλας - Σοφίας Στεργιοπούλου, με την οποία ο σύζυγος της εκκαλούσας συνέστησε οριζόντια ιδιοκτησία επί της ανωτέρω περιγραφόμενης ιδιοκτησίας του, στα οποία εμφαίνεται η νότια πλευρά αυτής να έχει μήκος 11,70 μ. Την εδαφική αυτή λωρίδα είχε αφήσει ο απώτερος κοινός δικαιοπάροχος των διαδίκων Χ. Λ., προς εξυπηρέτηση όλων των συνορευόμενων με αυτήν (δίοδο) ιδιοκτησιών, Όπως ειδικότερα αναφέρεται στο υπ' αριθ. …/6-9-1957 συμβόλαιο πώλησης ακινήτου του συμβολαιογράφου Λαμίας Νικολάου Διαμαντή, που μεταγράφηκε νόμιμα, με το οποίο μεταβίβασε στην Ε. συζ. Α. Ν. την βορείως της οικίας του ευρισκόμενη ιδιοκτησία, συνέστησε υπέρ της αγοράστριας και των ειδικών και καθολικών διαδόχων της πραγματική δουλεία διόδου. Επίσης με το υπ' αριθ. …/23-9-1957 συμβόλαιο πώλησης οικίας του ιδίου ως άνω συμβολαιογράφου, ο Χ. Λ., μεταβίβασε κατά πλήρη κυριότητα στους αγοραστές Γ. και Π. Τ. (απώτερους δικαιοπαρόχους της εκκαλούσας) την οικία του που βρίσκεται δυτικά της εδαφικής λωρίδας καθώς και την ίδια την εδαφική λωρίδα και συνέστησε υπέρ του εαυτού του και των ειδικών και καθολικών διαδόχων του πραγματική δουλεία διόδου επ' αυτής. Επίσης με το υπ' αριθ. …/15-1-1965 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Λαμίας Δημητρίου Ρόζη που μεταγράφηκε νόμιμα, ο Χ. Λ.ς μεταβίβασε στους δικαιοπαρόχους των εφεσίβλητων την νοτίως της επιδίκου εδαφικής λωρίδας ιδιοκτησία του και ταυτόχρονα μεταβίβασε στους ίδιους αγοραστές το δικαίωμά του της οιονεί νομής δουλείας διόδου επί της αναφερόμενης εδαφικής λωρίδας. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, η επίδικη εδαφική λωρίδα, η οποία βρίσκεται, μεταξύ των ιδιοκτησιών των εφεσίβλητων και της Ε. συζ. Α. Ν. και επί της οποίας έχει υπάρχει δουλεία διόδου υπέρ του ακίνητου των εφεσίβλητων, έχει τις διαστάσεις που αναφέρονται ανωτέρω". Με τον πρώτο, μέρος δεύτερο, λόγος της αναίρεσης και υπό την επίκληση πλημμέλειας από το άρθρο 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ, η αναιρεσείουσα προβάλλει κατά της προσβαλλόμενης αποφάσεως την αιτίαση, ότι το εκδόσαν αυτήν Πολυμελές Πρωτοδικείο Λαμίας, παραλείψαν "να αποφανθεί επί της αληθούς βουλήσεως του δικαιοπαρόχου των αντιδίκων χωρίς προσήλωση στον εσφαλμένο πάντως προσδιορισμό του μήκους της νότιας πλευράς της επιδίκου διόδου", παραβίασε τους ερμηνευτικούς κανόνες των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, με το να μην προσφύγει σ' αυτούς. Όμως, όπως προκύπτει από τις παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως, το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, δεν διαπίστωσε, έστω και έμμεσα, κενό ή αμφίβολο σημείο, ως προς το σαφές περιεχόμενο της δήλωσης βούλησης των δικαιοπαρόχων των εναγόντων-αναιρεσιβλήτων, σε σχέση με το μήκος της νότιας πλευράς της επιδίκους διόδου, ώστε να απαιτείται να προσφύγει στους ερμηνευτικούς κανόνες των άρθρων 173 και 200 του ΑΚ για τη συμπλήρωσή τους. Επομένως, ο κρινόμενος λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος. Ως διδάγματα της κοινής πείρας θεωρούνται γενικές αρχές που συνάγονται επαγωγικώς από την καθημερινή παρατήρηση της εμπειρικής πραγματικότητας, τη συμμετοχή στις συναλλαγές και τις γενικές τεχνικές ή επιστημονικές γνώσεις, οι οποίες έχουν γίνει κοινό κτήμα και χρησιμοποιούνται από το δικαστήριο για την εξειδίκευση των αόριστων νομικών εννοιών και για την έμμεση απόδειξη κρίσιμων γεγονότων ή την εκτίμηση της αποδεικτικής αξίας των αποδεικτικών μέσων που προσκομίστηκαν. Η παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας ιδρύει, κατά τη σαφή έννοια του άρθρου 560 αριθ. 1 εδαφ. β' ΚΠολΔ, λόγο αναίρεσης μόνο αν αυτά χρησιμοποιήθηκαν εσφαλμένως από το δικαστήριο κατά την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή σ' αυτούς των πραγματικών περιστατικών που αποδείχθηκαν και όχι προς έμμεση απόδειξη ή προς εκτίμηση της αποδεικτικής αξίας των αποδεικτικών μέσων που προσκομίστηκαν, να εκτίθεται δε περαιτέρω στο σχετικό λόγο η έννοια που αποδόθηκε στον κανόνα δικαίου, που χαρακτηρίζεται εσφαλμένη και η κατά τη γνώμη του αναιρεσείοντος ορθή, που προκύπτει από τα επικαλούμενα διδάγματα της κοινής πείρας, τα οποία παρέλειψε να χρησιμοποιήσει (Ολ.ΑΠ 8, 10 και 11/2005, Ολ.ΑΠ 2/2008). Με τον ίδιο ως άνω (πρώτο) λόγο αναιρέσεως, τρίτο μέρος, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, η από τον αριθ. 1 εδάφ. β' του άρθρου 560 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Πολυμελές Πρωτοδικείο, με το να δεχθεί, ότι τα μήκη των πλευρών της επίδικης διόδου είναι διαφορετικά, παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας, "σύμφωνα με τα οποία δεν νοείται δημιουργία ... διόδων ... με διαφορετικά τα μήκη των πλευρών τους". Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απαράδεκτος, αφού τα αναφερόμενα σ' αυτόν, ως δίδαγμα κοινής πείρας, πραγματικά περιστατικά, παρεκτός του ότι δεν συγκροτούν την έννοια τέτοιων διδαγμάτων, δεν αφορούν την ερμηνεία ή την εφαρμογή κανόνων ουσιαστικού δικαίου ή την υπαγωγή πραγματικών γεγονότων σ' αυτούς, αλλά αναφέρονται στην ουσία της υπόθεσης. Όλες οι λοιπές αιτιάσεις, που αναφέρονται στον πρώτο λόγο αναίρεσης, αναφέρονται, αποκλειστικά και μόνο στην εκτίμηση των αποδείξεων από το δικαστήριο της ουσίας, η οποία, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

Συνεπώς, ο λόγος αυτός της αναίρεσης, κατά το αντίστοιχο μέρος του, είναι απαράδεκτος.

Με το δεύτερο λόγο της αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της έλλειψης νόμιμης βάσης και ειδικότερα ότι αυτή (προσβαλλομένη απόφαση) "στερείται παντελώς αιτιολογιών, άλλως έχει ανεπαρκείς αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης". Ο εξεταζόμενος αυτός αναιρετικός λόγος με τον οποίο αποδίδεται, κατ' ορθή εκτίμηση του περιεχομένου του, πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, εφόσον η εν λόγω πλημμέλεια δεν εμπίπτει στους περιοριστικά αναφερόμενους λόγους της αναίρεσης κατά των αποφάσεων των πρωτοδικείων, που εκδίδονται κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, οι οποίοι προβλέπονται από τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10 Φεβρουαρίου 2008 αίτηση της Ε. συζ. Σ. Τ., για αναίρεση της 202/2007 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λαμίας, που δίκασε ως Εφετείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία καθορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στη Αθήνα στις 11 Ιανουαρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια στο ακροατήριο του συνεδρίαση στις 9 Φεβρουαρίου 2011.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ