211/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 211 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 211/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ..., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Βενιζέλο.

Των αναιρεσίβλητων: 1. ..., κατοίκου ..., 2. ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, 3. ..., κατοίκου ..., 4. ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, 5. ..., κατοίκου ..., 6. ..., κατοίκου ..., 7. ..., κατοίκου ... και 8. ..., κατοίκου ...

Στο σημείο αυτό ο πληρεξούσιος δικηγόρος των ανωτέρω, Αθανάσιος Νιάνιος, δήλωσε: 1) ότι ο 2ος αναιρεσίβλητος (...) απεβίωσε την 19-12-2006 και κληρονομήθηκε από τους: α) ... , β) ..., γ) ... και δ) ..., οι οποίοι συνεχίζουν την βιαίως διακοπείσα δίκη και εκπροσωπούνται απ' αυτόν, επίσης 2) ότι ο 4ος αναιρεσίβλητος (...) απεβίωσε την 12-8-2007 και κληρονομήθηκε από τους: α) ..., β) ..., γ) ... και δ) ..., οι οποίοι συνεχίζουν την βιαίως διακοπείσα δίκη και εκπροσωπούνται απ' αυτόν.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-6-1996 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκίδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 457/1997 προδικαστική, 405/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 67/2004 του Εφετείου Αθηνών (Μεταβατική έδρα Χαλκίδας). Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 30-8-2004 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 21-12-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔ, για την πληρότητα του λόγου αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου(άρθρο 559 αριθ. 1α ΚΠολΔ), πρέπει να καθορίζονται, πλην των άλλων, οι διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου που φέρονται ότι παραβιάστηκαν, η έννοια που αποδίδει σ` αυτές ο αναιρεσείων, το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, καθώς επίσης, εφόσον το δικαστήριο εξέτασε την ουσία της υπόθεσης, την ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού, ήτοι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο, υπό τα οποία συντελέσθηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η νομική πλημμέλεια, δοθέντος ότι η αοριστία του λόγου της αναίρεσης δε μπορεί να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση, διότι το Εφετείο κατ' εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 1813, 1831, 1895, 1899, 1900 ΑΚ, απέρριψε την έφεση της αναιρεσείουσας και επικύρωσε την εκκαλούμενη απόφαση με την οποία έγινε δεκτή, ως ουσιαστικώς βάσιμη, η αγωγή των αναιρεσιβλήτων περί αναγνώρισης του κληρονομικού τους δικαιώματος επί της κληρονομίας του αποβιώσαντος πατέρα τους ...

Ο λόγος αυτός, είναι αόριστος και πρέπει να απορριφθεί, καθόσον, από τα ανωτέρω εκτιθέμενα και αναγκαία για το ορισμένο του λόγου αναίρεσης από τον αριθμ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ στοιχεία, δεν καθορίζεται σ' αυτόν το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα της παραβίασης των ως άνω ουσιαστικών διατάξεων, ούτε αναφέρονται τα πραγματικά γεγονότα που το δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέσθηκε η προβαλλόμενη νομική πλημμέλεια.

Επειδή, κατά το άρθρο 562 παρ. 2 ΚΠολΔ, είναι απαράδεκτος λόγος αναίρεσης που στηρίζεται σε ισχυρισμό ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας, εκτός αν πρόκειται α) για παράβαση που δεν μπορεί να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας, β) για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση και γ) για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη.

Η διάταξη αυτή, η οποία αποτελεί εκδήλωση της θεμελιώδους αρχής, ότι ο Άρειος Πάγος ελέγχει τη νομιμότητα της απόφασης του δικαστηρίου της ουσίας με βάση την πραγματική και νομική κατάσταση που όφειλε να λάβει υπόψη του ο ουσιαστικός δικαστής, καθιερώνει ειδική προϋπόθεση του παραδεκτού των λόγων αναίρεσης, η συνδρομή της οποίας πρέπει να προκύπτει από το αναιρετήριο.

Πρέπει δηλαδή ν' αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι ο ισχυρισμός που στηρίζει το λόγο αναίρεσης, είχε προταθεί στο δικαστήριο το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, και μάλιστα ότι είχε προταθεί νομίμως.

Συνεπώς ο ισχυρισμός πρέπει να παρατίθεται στο αναιρετήριο, όπως προτάθηκε στο δικαστήριο της ουσίας, να αναφέρεται δε και ο χρόνος και τρόπος πρότασής του, ή επαναφοράς του στο ανωτέρω δικαστήριο, ώστε να μπορεί να κριθεί, με βάση το αναιρετήριο, αν ήταν παραδεκτός και νόμιμος. Συνακόλουθα, οι δεύτερος, τρίτος και τέταρτος λόγοι αναίρεσης, από τους αριθ. 8, 9, 10, 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, κατά τους οποίους το Εφετείο, α) δεν έλαβε υπόψη, δεν εξέτασε και δε δέχθηκε ένσταση δεδικασμένου που προέκυπτε από την 277/1995 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας, η οποία εκδόθηκε επί προγενέστερης όμοιας αγωγής των εναγόντων-ήδη αναιρεσιβλήτων, και την οποία η αναιρεσείουσα προέβαλε με τις ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας νομίμως κατατεθείσες προτάσεις της, και β) δε λήφθηκε υπόψη, ούτε τάχθηκαν αποδείξεις επί ισχυρισμού της αναιρεσείουσας, τον οποίο η αναιρεσείουσα επίσης προέβαλε με τις ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας νομίμως κατατεθείσες προτάσεις της, περί του ότι πολλοί από τους ενάγοντες είχαν λάβει σημαντικά περιουσιακά στοιχεία από τον αποβιώσαντα πατέρα τους ...

για επαγγελματική τους αποκατάσταση και τη δημιουργία ίδιου οίκου, πρέπει να απορριφθούν προεχόντως ως αόριστοι, αφού η αναιρεσείουσα δεν προβάλλει ότι τους ισχυρισμούς αυτούς, που δεν εμπίπτουν σε κάποια από τις εξαιρέσεις του άρθρου 562 παρ. 2 ΚΠολΔ, και στους οποίους στηρίζονται οι ως άνω λόγοι αναίρεσης, πρότεινε στο Εφετείο, ούτε αναφέρει τον χρόνο και τον τρόπο πρότασής τους ώστε να μπορεί να κριθεί αν ήταν παραδεκτοί και νόμιμοι

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30-8-2004 αίτησης της ... για αναίρεση της 67/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800)ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Φεβρουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Φεβρουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ