Supreme Court dismisses appeal against final judgment due to lack of active standing and inadmissible arguments.

Απόφαση 2118 / 2025 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2118/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μαρία Κουφούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Βενιζελέα, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη, Κορνηλία Πανούτσου και Ιωάννη Αποστολόπουλο - Εισηγητη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Ιανουαρίου 2025, με την παρουσία και του γραμματέα Ι. Π., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Κ. Λ. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Τσιρώνη, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης: ετερόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "... & ΣΙΑ Ε.Ε." που εδρεύει στην Άνοιξη Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αλέξιο Πελέκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-10-2016 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης εταιρείας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 11729/2018 του ίδιου Δικαστηρίου και 4507/2021 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 17-03-2022 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την παραδεκτή, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ, επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης, προκύπτει ότι, με την από 24-10-2016 (υπ' αριθ. 67045/2016 Γ.Α.Κ. και 6039 Ε.Α.Κ.) αγωγή της, η ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη ετερόρρυθμη εταιρία (τελούσα υπό εκκαθάριση) εξέθεσε ότι με το αναφερόμενο ιδιωτικό συμφωνητικό, που καταρτίσθηκε με τον εναγόμενο και ήδη αναιρεσείοντα (υπεργοδότη), συνήψε σχετική σύμβαση (υπεργολαβίας), βάσει της οποίας ανέλαβε, ως υπεργολάβος, την εκτέλεση εργασιών και την εκπόνηση μελέτης, που ο εναγόμενος είχε αναλάβει ως ανάδοχος - εργολάβος δημοσίων έργων, δυνάμει της κύριας σύμβασης έργου που συνέδεε τον τελευταίο με τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Κυκλάδων και ότι επρόκειτο, ειδικότερα, αφενός μεν για την εκτέλεση των αναφερομένων, κατ' είδος, τιμή μονάδας και πλήθος μονάδων, τριών (3) κατηγοριών εργασιών συντήρησης οροφογραφιών και τοιχογραφιών εντός ενός οικήματος ("αρχοντικού") ευρισκόμενου στη νήσο Σύρο Κυκλάδων, αφετέρου δε για την εκπόνηση μελέτης αποκατάστασης τοιχογραφιών του εν λόγω κτιρίου.

Ότι η ίδια (ενάγουσα) εκπλήρωσε προσηκόντως τις αναληφθείσες υποχρεώσεις της από τη σύμβαση αυτή, ολοκληρώνοντας εμπροθέσμως τις εργασίες που συμπεριλήφθηκαν στο συμφωνητικό και, επιπλέον, συντάσσοντας και υποβάλλοντας προηγουμένως τη μελέτη στην αρμόδια Υπηρεσία. Ότι η αμοιβή της ενάγουσας συμφωνήθηκε να καταβληθεί τμηματικώς, βάσει της προόδου των εργασιών, το δε οριστικό και ακριβές ύψος της θα υπολογιζόταν βάσει της τελικής επιμέτρησης, που θα πραγματοποιούσαν οι συμβαλλόμενοι της κύριας σύμβασης έργου, δηλαδή ο εναγόμενος και η αρμόδια Υπηρεσία της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Κυκλάδων, ενώ ο εναγόμενος δικαιούταν να παρακρατήσει, ως "ασφάλεια" για την καλή εκτέλεση των εργασιών, το ποσό που αναλογούσε σε ποσοστό 10% επί της εκάστοτε καταβαλλόμενης αμοιβής της ενάγουσας, ως εγγύηση, το οποίο (ποσό) θα επιστρεφόταν στην ενάγουσα μετά την προσωρινή παραλαβή του έργου.

Ότι η αμοιβή της αναιρεσίβλητης (ενάγουσας) ανήλθε στο συνολικό ποσό των 252.463,02 ευρώ (συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ), και ότι, έναντι της ανωτέρω συνολικής αμοιβής, έχει εισπράξει το ποσό των 161.742,10 ευρώ (συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ) και, επομένως, της οφείλεται πλέον η διαφορά του εισπραχθέντος από το αρχικώς οφειλόμενο ποσό, δηλαδή το ποσό των 90.720,92 ευρώ.

Ότι ο αναιρεσείων (εναγόμενος) έχει καταστεί υπερήμερος ως προς την καταβολή της αμοιβής της αναιρεσίβλητης (ενάγουσας), οχλήθηκε δε προς τούτο από την ίδια, με τις αναφερόμενες εξώδικες προσκλήσεις, που του επέδωσε. Βάσει του ως άνω ιστορικού, η αναιρεσίβλητη (ενάγουσα) ζήτησε, μετά τον παραδεκτό περιορισμό του αρχικού καταψηφιστικού αιτήματος της αγωγής, με την τροπή του σε αναγνωριστικό, να αναγνωριστεί η υποχρέωση του αναιρεσείοντος (εναγομένου) να της καταβάλει το ως άνω ποσό (90.720,22 ευρώ), νομιμοτόκως.

Επί της ανωτέρω αγωγής εκδόθηκε, η υπ' αριθ. 11729/2018 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία αυτή έγινε εν μέρει δεκτή και αναγνωρίσθηκε η υποχρέωση του αναιρεσείοντος (εναγομένου) να καταβάλει στην αναιρεσίβλητη (ενάγουσα) το ποσό των 37.375,54 ευρώ, νομιμοτόκως από την 22-2-2010. Κατά της ανωτέρω αποφάσεως του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου ασκήθηκαν εφέσεις από τον αναιρεσείοντα (εναγόμενο) και την αναιρεσίβλητη (ενάγουσα), αντιστοίχως, επί των οποίων εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη υπ' αριθ. 4507/2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών με την οποία, αφού συνεκδικάσθηκαν οι εφέσεις έγιναν δεκτές τυπικά και κατ' ουσίαν, εξαφανίσθηκε η πρωτόδικη απόφαση, κρατήθηκε και δικάσθηκε η υπόθεση, έγινε εν μέρει δεκτή η ένδικη αγωγή και αναγνωρίσθηκε η υποχρέωση του αναιρεσείοντος (εναγομένου) να καταβάλει στην αναιρεσίβλητη (ενάγουσα) το ποσό των 28.867,55 ευρώ, νομιμοτόκως από την 22-2-2010.

Η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε, νομοτύπως και εμπροθέσμως, ενόψει του ότι ασκήθηκε εντός της διετούς καταχρηστικής προθεσμίας του άρθρου 564 παρ. 3 του ΚΠολΔ, εφόσον από τα προσκομιζόμενα έγγραφα δεν προκύπτει, ούτε οι διάδικοι επικαλούνται, επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, και κατά τις νόμιμες διατυπώσεις, επίσης, καταβλήθηκε το αντίστοιχο παράβολο (άρθρα 20, 495, 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 του ΚΠολΔ).

Επομένως, η αίτηση αναίρεσης αυτή είναι παραδεκτή και πρέπει να εξετασθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο του λόγου της (άρθρο 577 παρ. 1 και 3 του ΚΠολΔ).

Ι. Με τις διατάξεις, που περιλαμβάνονται στο "ΜΕΡΟΣ ΕΒΔΟΜΟ" (άρθρα 249 έως και 294) του ν. 4072/2012 "Βελτίωση επιχειρηματικού περιβάλλοντος - Νέα εταιρική μορφή κ.λπ.", η ισχύς του οποίου άρχισε από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ Α' 86/11-4-2012), πλην ορισμένων διατάξεων, που δεν ενδιαφέρουν εν προκειμένω (άρθρο 330 παρ. 2 του νόμου), ρυθμίζονται θέματα, που αφορούν στις προσωπικές εμπορικές εταιρίες (ομόρρυθμη, ετερόρρυθμη, αφανή και κοινοπραξία).

Ειδικότερα, τα θέματα που αφορούν στην ομόρρυθμη εταιρία ρυθμίζονται από τις διατάξεις των άρθρων 249 έως και 270, που περιλαμβάνονται στο "ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α'" του μέρους αυτού. Σύμφωνα με τις μεταβατικές διατάξεις του άρθρου 294 παρ. 1 και 2 του ανωτέρω νόμου, αυτός εφαρμόζεται και στις εταιρίες, οι οποίες κατά την έναρξη της ισχύος του δεν τελούν σε εκκαθάριση ή σε πτώχευση, ενώ από την έναρξη ισχύος του καταργούνται οι διατάξεις των άρθρων 18 - 28, 38, 39, 47 - 50 και 64 του Εμπορικού Νόμου.

Στο άρθρο 249 του ν. 4072/2012 "Έννοια, εφαρμοζόμενες διατάξεις" ορίζεται: "1. Ομόρρυθμη είναι η εταιρεία με νομική προσωπικότητα που επιδιώκει εμπορικό σκοπό και για τα χρέη της οποίας ευθύνονται παράλληλα όλοι οι εταίροι απεριόριστα και εις ολόκληρον. 2. Εφόσον δεν υπάρχει ειδική ρύθμιση στο παρόν κεφάλαιο, εφαρμόζονται στην ομόρρυθμη εταιρεία οι διατάξεις του αστικού κώδικα για την εταιρεία, με εξαίρεση τις διατάξεις των άρθρων 758 και 761 του Αστικού Κώδικα".

Επίσης στο άρθρο 268 του ίδιου νόμου "Στάδιο εκκαθάρισης" ορίζεται: "1. Αν σε περίπτωση λύσης της εταιρείας οι εταίροι δεν έχουν συμφωνήσει διαφορετικά, τη λύση της εταιρείας ακολουθεί η εκκαθάριση. 2. Τα ονόματα και η κατοικία των εκκαθαριστών εγγράφονται στο Γ.Ε.ΜΗ. Το ίδιο ισχύει και σε κάθε περίπτωση αντικατάστασης εκκαθαριστή. 3.

Οι εκκαθαριστές υπογράφουν υπό την εταιρική επωνυμία με την προσθήκη των λέξεων "υπό εκκαθάριση". 4. Κατά την έναρξη και την περάτωση της εκκαθάρισης οι εκκαθαριστές συντάσσουν ισολογισμό. 5. Μετά την περάτωση της εκκαθάρισης η εταιρεία διαγράφεται από το Γ.Ε.ΜΗ. Τα βιβλία και τα έγγραφα της εταιρείας παραδίδονται προς φύλαξη σε έναν από τους εταίρους ή σε τρίτο.

Σε περίπτωση διαφωνίας ο εταίρος ή ο τρίτος ορίζεται από το μονομελές πρωτοδικείο της έδρας της εταιρείας κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων". Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων των άρθρων 249 και 268 του ν. 4072/2012 συνάγεται, ότι, αν σε περίπτωση λύσεως της εταιρίας οι εταίροι δεν έχουν συμφωνήσει διαφορετικά, τη λύση της εταιρίας ακολουθεί το στάδιο της εκκαθάρισης, κατά το οποίο εφαρμόζονται, ελλείψει ειδικότερης ρύθμισης στο ν. 4072/2012, οι διατάξεις του αστικού κώδικα, για την εταιρία, δηλαδή οι διατάξεις των άρθρων 777 επ.

του ΑΚ. Η εκκαθάριση αποσκοπεί στην περάτωση των νομικών σχέσεων, που προήλθαν από τη σύσταση και τη λειτουργία της εταιρίας και ήταν εκκρεμείς, κατά τον χρόνο της λύσης της. Οι εν λόγω σχέσεις ανάγονται: α) είτε σε σχέσεις μεταξύ της εταιρίας και των τρίτων (στις οποίες περιλαμβάνονται και οι εξωεταιρικές σχέσεις μεταξύ εταιρίας και εταίρων, που σ' αυτή την περίπτωση αντιμετωπίζονται σαν τρίτοι), β) είτε σε σχέσεις από την εταιρική σύμβαση, μεταξύ των εταίρων ή μεταξύ εταίρων και εταιρίας, γ)είτε σε σχέσεις, μεταξύ των εταίρων, ως προς το καθαρό προϊόν της εκκαθάρισης, δηλαδή την ενεργητική εταιρική περιουσία, που απομένει μετά την εκπλήρωση των εταιρικών υποχρεώσεων.

Ειδικότερα, κατά το στάδιο της εκκαθάρισης γίνεται η ρευστοποίηση του ενεργητικού, η διαπίστωση και εξόφληση των χρεών, η απόδοση των εισφορών και η διανομή, μεταξύ των εταίρων, του καθαρού ενεργητικού της εταιρικής περιουσίας, που τυχόν απομένει, μετά την εξόφληση των εταιρικών χρεών και την απόδοση των εισφορών.

Το στάδιο της εκκαθάρισης ομόρρυθμης εταιρίας δεν παύει, πριν εξοφληθούν όλες οι υποχρεώσεις αυτής και, εάν μετά τη λήξη των εργασιών της εκκαθάρισης διαπιστωθεί η ύπαρξη εταιρικής απαίτησης ή εταιρικού χρέους, τότε επαναλαμβάνονται οι εργασίες εκκαθάρισης και συνεχίζεται η εκπροσώπηση της εταιρίας από τον εκκαθαριστή (ΑΠ 219/2023).

Τα ανωτέρω ισχύουν ακόμα και όταν επήλθε ήδη τυπική λήξη της εκκαθάρισης της εταιρίας, που επέρχεται με τη λογοδοσία των εκκαθαριστών και τη δημοσίευση του ισολογισμού της εκκαθάρισης, η ατελής δε δημοσιότητα, που ισχύει αναφορικά με την εκκαθάριση, δεν οδηγεί σε διαφορετικό συμπέρασμα. Ειδικότερα, κατά την έναρξη και την περάτωση της εκκαθάρισης, οι εκκαθαριστές συντάσσουν ισολογισμό.

Μετά την περάτωση της εκκαθάρισης η εταιρεία διαγράφεται από το Γενικό Εμπορικό Μητρώο (Γ.Ε.ΜΗ.), το οποίο αποτελεί Μητρώο Εμπορικής Δημοσιότητας και αντικατέστησε το Μητρώο Ανωνύμων Εταιριών (Μ.Α.Ε.), που τηρούνταν στις Νομαρχίες και τα βιβλία Εταιριών (Ε.Π.Ε. και Προσωπικών), που τηρούνταν στα Πρωτοδικεία.

Από την καταχώριση στο Γ.Ε.ΜΗ. η ομόρρυθμη εταιρία αποκτά νομική προσωπικότητα (άρθρο 251 παρ. 2 του ν. 4072/2012). Η καταχώριση της διαγραφής στο Γ.Ε.ΜΗ. έχει σχετικά συστατικό χαρακτήρα, με την έννοια ότι χωρίς αυτή δεν επέρχεται περάτωση της ομόρρυθμης εταιρίας. Αν, όμως, διαπιστωθεί, ότι η εταιρία είχε και άλλες εκκρεμότητες, όπως απαίτηση ή χρέος, δεν επέρχεται η περάτωσή της, έστω και αν είχε διαγραφεί στο Γ.Ε.ΜΗ., λόγω δε του σχετικά συστατικού χαρακτήρα της διαγραφής, δεν θίγεται η νομική προσωπικότητα της εταιρίας, εάν η εκκαθάριση δεν έχει πράγματι περατωθεί, επαναλαμβάνονται δε και πάλι οι εργασίες της εκκαθάρισης και συνεχίζεται η εκπροσώπηση της λυθείσας εταιρίας από τους εκκαθαριστές (ΑΠ 682/2023).

Από τις ανωτέρω διατάξεις, οι οποίες ισχύουν και επί ετερορρύθμων εταιριών, ενόψει του ότι κατά το άρθρο 271 παρ. 2 του ν. 4072/2012 "Εφόσον δεν υπάρχει ειδική ρύθμιση στο παρόν κεφάλαιο, στην ετερόρρυθμη εταιρεία εφαρμόζονται οι διατάξεις για την ομόρρυθμη εταιρεία" και κατά το άρθρο 281 παρ. 2 του ίδιου νόμου "Αν μετά τη λύση της ετερόρρυθμης εταιρείας ακολουθήσει εκκαθάριση, καθήκοντα εκκαθαριστή ασκεί και ο ετερόρρυθμος εταίρος, εκτός αν προβλέπεται διαφορετικά στην εταιρική σύμβαση", συνάγεται ότι κατά το ως άνω στάδιο της επαναλήψεως των εργασιών της εκκαθαρίσεως φορέας των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων της ετερόρρυθμης εταιρίας είναι το νομικό πρόσωπο αυτής, το οποίο και κινεί τις σχετικές δίκες, εκπροσωπούμενο από τον εκκαθαριστή (ΑΠ 748/2017).

Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων, 68 και 73 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι, για την αποτελούσα διαδικαστική προϋπόθεση της δίκης, νομιμοποίηση του διαδίκου, αρκεί κατ' αρχήν ο ισχυρισμός του ενάγοντος ότι αυτός και ο εναγόμενος είναι τα υποκείμενα της επίδικης ουσιαστικής έννομης σχέσης χωρίς, (κατ' αρχήν), να ασκεί επιρροή η αλήθεια ή όχι αυτού, αφού η έλλειψη συνδρομής της ανωτέρω διαδικαστικής προϋπόθεσης συνεπάγεται την απόρριψη της αγωγής ως νομικά μεν αβάσιμης, κατά το στάδιο έρευνας της νομικής βασιμότητας της αγωγής, ως ουσιαστικά δε αβάσιμης στην περίπτωση μη απόδειξης (κατά το στάδιο έρευνας της ουσιαστικής βασιμότητας) των επικληθέντων προς θεμελίωσή της (νομιμοποίησης) πραγματικών περιστατικών (ΟλΑΠ 25/2008, ΑΠ 630/2019).

Ακόμη, ποια πρόσωπα είναι φορείς συγκεκριμένων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων ορίζεται από το ουσιαστικό δίκαιο που επιτρέπει την άσκηση της αγωγής. Ως εκ τούτου, η νομιμοποίηση του διαδίκου, όπως και το έννομο συμφέρον, αποτελούν ουσιαστικές προϋποθέσεις για την παροχή δικαστικής προστασίας και η εσφαλμένη κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή ή μη των προϋποθέσεων αυτών ελέγχεται αναιρετικά με το λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ.

Μάλιστα, αν η έλλειψη νομιμοποίησης, συνδέεται με τις παραδοχές της απόφασης επί της ουσίας, στηρίζεται ο λόγος αυτός στο άρθρο 559 αριθμούς 1 και 19 του ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 18/2005, ΑΠ 260/2020, ΑΠ 59/2019, ΑΠ 90/2017, ΑΠ 233/2016).

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμός 1 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με εσφαλμένη εφαρμογή. Για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός πρέπει να καθορίζονται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου, που παραβιάσθηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή της (ΟλΑΠ 7/2006, ΟλΑΠ 20/2005, ΟλΑΠ 4/2005).

Στην προκείμενη περίπτωση, το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, με την προσβαλλομένη απόφασή του, δέχθηκε, κατά το ενδιαφέρον το σχετικό αναιρετικό έλεγχο μέρος, τα ακόλουθα: "...Με τον πρώτο λόγο της από ...-2020 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 2175/1679/4-3-2020 έφεσης του εναγομένου Κ. Λ., ο οποίος αναλύεται εκτενέστερα στις από 9-2-2021 προτάσεις του, ο ίδιος ισχυρίζεται ότι η ενάγουσα εταιρεία έχει λυθεί, δεν έχει Α.Φ.Μ.

ούτε και εμφαίνεται στο Γ.Ε.ΜΗ., άρα είναι ανύπαρκτη και για το λόγο αυτό δεν μπορεί να είναι υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, επομένως δε νομιμοποιούνταν, ως ενάγουσα, στην άσκηση της προαναφερθείσας αγωγής και δε νομιμοποιείται και ως εκκαλούσα στην άσκηση της προαναφερθείσας έφεσής της. Ο λόγος αυτός της έφεσης είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, καθόσον, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην ανωτέρω μείζονα σκέψη, η λύση του νομικού προσώπου της ετερόρρυθμης εταιρείας δε θίγει την ικανότητά της να είναι υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, ούτε καν επιφέρει βίαιη διακοπή της δίκης, διότι και μετά τη λύση της η νομική προσωπικότητα της εταιρείας λογίζεται υφιστάμενη, εφόσον τούτο απαιτείται για τις ανάγκες και προς το σκοπό της εκκαθάρισης, ακόμη, δε, και μετά τη λήξη των εργασιών της εκκαθάρισης, αν διαπιστωθεί ότι υπάρχει κάποια εκκρεμότητα, όπως απαίτηση ή χρέος της εταιρείας (όπως φέρεται εν προκειμένω σε σχέση με την ενάγουσα-εκκαλούσα εταιρεία), επαναλαμβάνονται και πάλι οι εργασίες της εκκαθάρισης και συνεχίζεται η εκπροσώπηση της λυθείσας εταιρείας από τους εκκαθαριστές, χωρίς, μάλιστα, να απαιτείται απόφαση των εταίρων της ούτε και διατυπώσεις δημοσιότητας".

Έτσι, που έκρινε το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τις προαναφερθείσες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 249, 259, 271 παρ. 2 και 281 παρ. 2 του ν. 4072/2012, σε συνδυασμό με τα άρθρα 777 επ. του ΑΚ , οι οποίες ήταν εφαρμοστέες και ούτε παραβίασε τις ως άνω διατάξεις. Ειδικότερα, παρά το γεγονός της περατώσεως των εργασιών της εκκαθαρίσεως της αναιρεσίβλητης ετερόρρυθμης εταιρίας και τη διαγραφή αυτής από το Γ.Ε.ΜΗ., καθώς και της ελλείψεως Αριθμού Φορολογικού Μητρώου (Α.Φ.Μ.) αυτής, το στάδιο της εκκαθαρίσεως της δεν παύει και οι εργασίες αυτής επαναλαμβάνονται, καθόσον υφίσταται εκκρεμής προς δικαστική διάγνωση απαίτηση της υπεργολάβου αναιρεσίβλητης (ενάγουσας) ετερόρρυθμης εταιρίας (υπό εκκαθάριση) κατά του υπεργοδότη αναιρεσείοντος (εναγομένου) από την εκπλήρωση της αναφερομένης στην αγωγή συμβάσεως έργου (υπεργολαβίας), κατά τις ως άνω παραδοχές του Εφετείου, το δε νομικό πρόσωπο της αναιρεσίβλητης, τελούσας υπό εκκαθάριση ετερορρύθμου εταιρίας, λογίζεται υφιστάμενο και εκπροσωπούμενο από τον εκκαθαριστή αυτής (Π.

Γ.), με συνέπεια να νομιμοποιείται ενεργητικώς σε άσκηση της ένδικης αγωγής και να παρίσταται προσηκόντως ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τη συζήτηση αυτής. Επομένως, ο μοναδικός λόγος της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, με τον οποίο η αναιρεσείουσα, προβάλλει αιτιάσεις περί εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής των ανωτέρω διατάξεων, και ειδικότερα ελλείψεως ενεργητικής νομιμοποιήσεως της αναιρεσίβλητης (ενάγουσας) ετερόρρυθμης εταιρίας σχετικά με την αγωγική απαίτηση, λόγω του ότι, κατά τους ισχυρισμούς του, το στάδιο της εκκαθάρισής της ολοκληρώθηκε και η αναιρεσίβλητη ετερόρρυθμη εταιρία διεγράφη από Γενικό Εμπορικό Μητρώο (Γ.Ε.ΜΗ.), στερούμενη Α.Φ.Μ., είναι αβάσιμες.

Τέλος, οι λοιπές αιτιάσεις για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου, που είναι διάσπαρτες στον ανωτέρω λόγο της αίτησης αναίρεσης, πλήττουν, με επίφαση την παράβαση του άρθρου 559 αρ. 1 του ΚΠολΔ, την αναιρετικώς ανέλεγκτη (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ) επί της ουσίας κρίση του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου, καθόσον αναφέρονται στην από το Εφετείο εκτίμηση των αποδείξεων ως προς την επανάληψη των εργασιών εκκαθάρισης της αναιρεσίβλητης ετερόρρυθμης εταιρίας, κατά συνέπεια προβάλλονται απαραδέκτως.

Κατ' ακολουθίαν των προεκτεθέντων, εφόσον δεν υπάρχει άλλος αναιρετικός λόγος προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από τον αναιρεσείοντα παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 αρ. 3 ΚΠολΔ). Τέλος, πρέπει να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης (που κατέθεσε προτάσεις), κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτής (άρθρα 106, 176, 183, 189 αρ. 1, 191 αρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17-3-2022 αίτηση αναίρεσης του Κ. Λ., κατά της υπ' αριθ. 4507/2021 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην καταβολή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 28 Απριλίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και ταύτης αποχωρήσασας ο αρχαιότερος της σύνθεσης Αρεοπαγίτης

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 19 Δεκεμβρίου 2025.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ