Supreme Court allows appeal against eviction order due to disputed land ownership and survey errors.

Απόφαση 2117 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2117/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Μαϊου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που εδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια Βασιλική Παπαθεοδώρου Πάρεδρο Ν.Σ.Κ. με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Της αναιρεσιβλήτου: Ψ, κατοίκου ..., για την οποία εμφανίστηκε δικηγόρος (o οποίος δεν άφησε τα στοιχεία του) και ζήτησε την αναβολή της υπόθεσης διότι όπως δήλωσε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της αναιρεσίβλητης που χειρίζεται την υπόθεση δεν μπορεί να παρευρεθεί στο δικαστήριο και αυτός δεν έχει ενημερωθεί επί της υποθέσεως. Το Δικαστήριο διασκέφτηκε και δια του Προέδρου του απέρριψε το αίτημα αναβολής και προχώρησε στη συζήτηση της υποθέσεως κατά την οποία η αναιρεσίβλητη ΔΕΝ παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-1-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσπρωτίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 276/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 315/2005 του Εφετείου Κέρκυρας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 20-6-2006 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Σίδερης ανέγνωσε την από 11-5-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I). Για το παραδεκτό της ασκήσεως της από 20.6.2009 αίτησης αναίρεσης του Ελληνικού Δημοσίου έχει προσκομισθεί αντίγραφο της 1569/2006 γνωμοδότησης του αρμοδίου (Ε) τμήματος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (άρθρο 12 παρ. 1,2 του ν. 2298/1995, όπως αντικαταστάθηκε αρχικά μεν με το άρθρο 28 του ν. 2579/1998 και στη συνέχεια με το άρθρο 42 του ν. 2721/1999) .

ΙΙ). Κατά την έννοια του άρθρου 576 Κ.Πολ.Δ, εάν κατά την συζήτηση της αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως αν ο απολειπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, ή, αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολειπόμενου διαδίκου, οπότε εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για τη συζήτηση επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα ο Άρειος Πάγος προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την ... έκθεση επιδόσεως της δικ. επιμελητρίας του Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας ..., ακριβές αντίγραφο της από 20.6.2006 αιτήσεως, μετά της πράξεως ορισμού δικασίμου για την εκδίκαση της αναιρέσεως και κλήσεως προς παράσταση στη σημερινή δικάσιμο της 20.5.2009, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια του αναιρεσείοντος, στην αναιρεσίβλητη προς παράσταση στην ως άνω δικάσιμο, πλην όμως η τελευταία, δεν εμφανίσθηκε κατά τη συζήτηση της κρινόμενης αίτησης. Επομένως, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της αναιρεσίβλητης.

ΙΙΙ). Κατά μεν τους ν. 1, 23 πανδ. (47.1), εισηγ. 47.(2.1), που εφαρμόζονται, κατά το άρθρο 51 του ΕισΝΑΚ στις περιπτώσεις κατά τις οποίες τα δικαιοπαραγωγικά του δικαιώματος γεγονότα έλαβαν χώρα πριν την εισαγωγή του Αστικού Κώδικα, η εγκατάλειψη νομής κινητού ή ακινήτου πράγματος, η οποία έγινε απλώς με τον σκοπό παραιτήσεως από της επ' αυτού κυριότητας και χωρίς περαιτέρω πρόθεση μεταβιβάσεώς του προς συγκεκριμένο πρόσωπο, είχε ως αποτέλεσμα, ατύπως συντελουμένη, την απώλεια της κυριότητας επί του πράγματος, το οποίο καθίστατο αδέσποτο, υπό την προϋπόθεση ότι ο παραιτούμενος ήταν κύριος του εγκαλειπομένου πράγματος, κατά δε το άρθρο 2 παρ.1 α.ν. 1539/1938 "περί προστασίας των δημοσίων κτημάτων" το οποίο διατηρήθηκε σε ισχύ με την Εισαγ.

Ν. ΑΚ 53, επί των αδεσπότων νομέας θεωρείται το Δημόσιον, έστω και αν ουδεμίαν ενήργησεν επ' αυτών πράξη νομής. Το Δημόσιο, σύμφωνα με τις ανωτέρω διατάξεις, αποκτά πρωτότυπα κυριότητα και συγχρόνως με την κυριότητα αποκτά αυτοδίκαια και τη νομή του ακινήτου, ανεξάρτητα αν έλαβε τη φυσική εξουσία αυτού ή αν ενήργησε πάνω σ' αυτό πράξεις διακατοχής.

Έτσι επί των αδεσπότων κτημάτων ο κάτοχος αυτών δεν μπορεί να αποκτήσει νομή, ολικά ή κατά ένα μέρος, αφού αυτή παρεμποδίζεται από την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 2 του α.ν 1539/1938 κατά την οποία τα κτήματα του δημοσίου είναι ανεπίδεκτα νομής τρίτου. Εξάλλου κατά το άρθρο 1045 ΑΚ, για την απόκτηση της κυριότητας πράγματος, κινητού ή ακινήτου, με έκτακτη χρησικτησία απαιτείται νομή, δηλαδή φυσική εξουσίαση του πράγματος με διάνοια κυρίου, συνεχώς και αδιαλείπτως επί εικοσαετία.

Τέλος, κατά το άρθρο 559 αριθ.19 του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, έλλειψη νόμιμης βάσης, λόγω ανεπαρκών ή αντιφατικών αιτιολογιών, υπάρχει, όταν από το αιτιολογικό της απόφασης, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν προκύπτουν κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, σύμφωνα με το νόμο, είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ότι συντρέχουν οι όροι της διάταξης που εφαρμόσθηκε ή ότι δεν συντρέχουν οι όροι της εφαρμογής της.

Ιδρύεται, δηλαδή, ο λόγος αυτός αναίρεσης, όταν από τις παραδοχές της απόφασης δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν εφαρμόσθηκε ορθώς ή όχι ορισμένη ουσιαστική διάταξη νόμου. Αναφέρεται σε πλημμέλειες αναγόμενες στη διατύπωση του αποδεικτικού πορίσματος και δεν ιδρύεται όταν υπάρχουν ελλείψεις που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση αυτών και στην αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, αρκεί τούτο να εκτίθεται πλήρως, σαφώς και χωρίς αντιφάσεις (Ολ.

ΑΠ 24/1992). Στην προκειμένη περίπτωση από την προσβαλλομένη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε ανελέγκτως, ως προς την επικουρική βάση της αγωγής, τα ακόλουθα κρίσιμα περιστατικά: "Η εναγομένη, δυνάμει του ... αγοραπωλητηρίου συμβολαίου της συμβολαιογράφου Φιλιατών Ελένης Πουλοπούλου, που μεταγράφηκε νόμιμα, όπως αυτό διορθώθηκε με την ...

πράξη διόρθωσης της ίδιας συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκε νόμιμα, αγόρασε από την ΑΑ, δια των πληρεξουσίων της ... και ..., ένα αγρό ξηρικό, κείμενο στη θέση "..." της κτηματικής περιφερείας της Κοινότητας ... του νομού ... . Ο αγρός αυτός, συνολικής εκτάσεως 5.930 τ.μ., συνορεύει γύρωθεν βορειοδυτικά με αγροτικό δρόμο, βορειοανατολικά με ιδιοκτησία ΒΒ, νοτιοανατολικά με αποστραγγιστικό αύλακα και νοτιοδυτικά με τον ποταμό ... .

Το ανωτέρω ακίνητο περιήλθε στην δικαιοπάροχο της ενάγουσας με αριθμό τεμαχίου ..., δυνάμει του ... τίτλου κυριότητας της Νομαρχίας ..., που μεταγράφηκε νόμιμα. Η άνω δικαιοπάροχος της εναγομένης ΑΑ, ελληνικής υπηκοότητας, Αλβανικής καταγωγής και Μωαμεθανή το θρήσκευμα, εγκατέλειψε την Ελλάδα το έτος 1944 και μετέβη αρχικά στην Αλβανία, αφού ακολούθησε μαζί με άλλους ομοεθνείς της τα γερμανικά στρατεύματα, ακολούθως δε μετανάστευσε στην Αυστραλία όπου και διέμεινε στην πόλη ...

μέχρι του θανάτου της στις 11.6.1987. Με την υπ' αριθμ. ... απόφαση της Επιτροπής Απαλλοτριώσεων του Νομού ..., οι εγκαταλελειμένες από τους ανωτέρω Αλβανούς Μουσουλμάνους ιδιοκτησίες, κατελήφθησαν από το Ελληνικό Δημόσιο και απετέλεσαν το αγρόκτημα ..., το οποίο στη συνέχεια με την ... απόφαση της ίδιας επιτροπής διανεμήθηκε σε διάφορους κληρούχους.

Ακολούθως το έτος 1968 έγινε αναδασμός στην ίδια περιοχή για συνένωση των μικρών ιδιοκτησιών. Από τις αεροφωτογραφίες του έτους 1945 σε συνδυασμό με το προσκομιζόμενο από Σεπτεμβρίου 1997 τοπογραφικό διάγραμμα που συνέταξαν ο ..., Πολ. εργ. υποδομής ΤΕ και ..., τεχνικός δομικών έργων, σαφώς προκύπτει ότι το νοτιοδυτικό όριο του υπ' αριθμ. ...

επίδικου ακίνητου έφθανε μέχρι τον ποταμό ... ή την ζώνη πλημμυρίδας του. Επίσης από τα προσκομιζόμενα α) υπ' αριθμ. ... έγγραφο της Νομαρχίας ... , β) υπ' αριθμ. ... Βεβαίωση του Προέδρου του ΤΟΕΒ, γ) υπ' αριθμ ... Βεβαίωση του Προέδρου του ΤΟΕΒ, 6) ... απαντητικό έγγραφο της Διεύθυνσης Αγροτικής Ανάπτυξης της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Νομού ..., ε) υπ' αριθμ. ...

έγγραφο της Διεύθυνσης Αγροτικής Ανάπτυξης της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Νομού ... (Γραφείο Τοπογραφικής) και στ) από 18-11-1993 Υπόμνημα του τοπογράφου ... με το εις αυτό επισυναπτόμενο τοπογραφικό διάγραμμα, σαφώς προκύπτει ότι το επίδικο τμήμα του ακινήτου αποτελούσε ενιαίο σύνολο με την υπόλοιπη ιδιοκτησία της δικαιοπαρόχου της εναγομένης, ότι μεταξύ αυτού και της κοίτης του ποταμού ...

δεν υπήρχε εγκεκριμένος αγροτικός ή κοινοτικός δρόμος και ότι δεν αποτέλεσε ποτέ αντικείμενο διανομής ή αναδασμού και συνεπώς βρισκόταν εκτός της οριογραμμής του αγροκτήματος ... . Έτσι, ενώ κατά τον αναδασμό του έτους 1968 του αγροκτήματος ... το τμήμα αυτό (επίδικο), όπως και ολόκληρο το ακίνητο της δικαιοπαρόχου της εναγομένης έμεινε εκτός του αναδασμού, το νοτιοδυτικό όριο του, από λάθος του συνεργείου αναδασμού, αποτυπώθηκε και καθορίστηκε στο διάγραμμα αναδασμού σε απόσταση από την όχθη του ποταμού ...

και όχι μέχρι αυτήν, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται αυτό αποκομμένο από τον υπόλοιπο αγρό και έτσι αποτυπώθηκε και στο ... αγοραπωλητήριο συμβόλαιο. Αποτέλεσμα του λάθους αυτού ήταν να υπολαμβάνει το ενάγον ελληνικό δημόσιο ότι το τμήμα αυτό, εμβαδού 2.544,54 τμ, του ... ακινήτου, κείται εντός της οριογραμμής του αγροκτήματος ...

το οποίο είχε καταλάβει, κατά τα ανωτέρω, και να αξιώνει δικαίωμα κυριότητος απ' αυτού, ενώ μεταξύ του ποταμού ... και των παρακείμενων ιδιοκτησιών δεν υπάρχουν άλλα δημόσια κτήματα ... . Η δικαιοπάροχος της εναγομένης ΑΑ, μετά την κατά τον ανωτέρω τρόπο αναχώρησή της από την Ελλάδα, ανέθεσε στον ..., κάτοικο ..., την διαχείριση της κτηματικής της περιουσίας στην ...

στα πλαίσια της οποίας αυτός εκμίσθωσε το έτος 1970 άλλως το 1975 τον ανωτέρω αγρό, στον ΒΒ, σύζυγο της εναγομένης, ο οποίος τον εκμεταλλεύτηκε άνω της δεκαετίας για καλλιέργεια και για βοσκή. Ακόμη, η άνω δικαιοπάροχος της εναγομένης αλληλογραφούσε με την ΔΟΥ ..., για το θέμα των τίτλων κυριότητας της στον Δήμο ...

και τελικά, εφόσον δεν είχε εκδοθεί πρωτόκολλο κατάληψης, απέδειξε στην επιτροπή κατάληψης τα όρια των ιδιοκτησιών της, μεταξύ των οποίων είναι και ο ανωτέρω αγρός και στη συνέχεια εκδόθηκε στο όνομάτης ο υπ' αριθ. ... τίτλος κυριότητας της Νομαρχίας ..., που μεταγράφηκε νόμιμα. Από όλα τα ανωτέρω αποδεικνύεται ότι η δικαιοπάροχος της εναγομένης ουδέποτε εγκατέλειψε την νομή του επιδίκου ακινήτου με την πρόθεση παραιτήσεως από την κυριότητα της επ' αυτό, το οποίο στη συνέχεια μεταβίβασε λόγω πωλήσεως στην εναγομένη.

Επομένως το ακίνητο αυτό δεν κατέστη αδέσποτο κατά την έννοια του άρθρου 972 του Α.Κ. και ως εκ τούτου το ενάγον Ελληνικό Δημόσιο δεν απέκτησε πρωτότυπα τη κυριότητά του κατά εις την μείζονα σκέψη εκτιθέμενα ...". Με τις σκέψεις αυτές το Εφετείο δέχθηκε την έφεση και εξαφάνισε την εκκαλουμένη με την οποία είχε γίνει δεκτή η διεκδικητική αγωγή του ενάγοντος, την οποία και απέρριψε, κατ' αποδοχή της ενστάσεως ιδίας κυριότητας της αναιρεσιβλήτου.

Ενόψει κυρίως των άνω παραδοχών του το Εφετείο παραβίασε εκ πλαγίου τις ουσιαστικού δικαίου εφαρμοστέες ως άνω διατάξεις, στέρησε την προσβαλλόμενη απόφασή του νόμιμης βάσης σε σχέση με τα άνω ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και υπέπεσε εκ τούτου στην από το άρθρο 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ πλημμέλεια και γι' αυτό πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος ο μοναδικός λόγος της αναιρέσεως, όπως αυτός συμπληρώθηκε κατά το άρθρο 562 παρ. 4 του Κ.Πολ.Δ.

από τον Εισηγητή Δικαστή. Και τούτο γιατί το Εφετείο έκρινε ότι το ενάγον δεν απέκτησε την κυριότητα του επιδίκου, κατά τον διαλαμβανόμενο στην αγωγή τρόπο, άλλως με έκτακτη χρησικτησία (άρθρο 1045 Α.Κ.), που, κατά την προσβαλλομένη απόφαση, αποτελεί τον επικαλούμενο τρόπο κτήσεως της κυριότητας του αναιρεσιβλήτου - ενάγοντος επί του διεκδικουμένου ακινήτου, μολονότι δέχθηκε ότι το αναιρεσείον κατέλαβε το επίδικο κατά το έτος 1954, μετά την έκδοση της ...

απόφαση της Επιτροπής Απαλλοτριώσεων του Νομού ..., η οποία εκδόθηκε για το λόγο ότι το έτος 1944 η αλβανικής καταγωγής δικαιοπάροχος της αναιρεσίβλητης εγκατέλειψε λάθρα την Ελλάδα για να ακολουθήσει τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, υπολαμβάνοντας ότι αυτό (επίδικο) κείται εντός της οριογραμμής του αγροκτήματος ..., ως εγκαταλειφθείσα περιουσία, για να το νεμηθεί, μέχρι το 1970 ή άλλως μέχρι του έτους 1975, ήτοι επί είκοσι και πλέον έτη, αφού, κατά τις παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως, η ως άνω ΑΑ, η οποία διέμενε, κατά το εν λόγω χρονικό διάστημα νομής του επιδίκου από το αναιρεσείον, στην ..., ανέθεσε την διαχείρηση της κτηματικής της περιουσίας στην ...

στον ... στα πλαίσια της οποίας αυτός εκμίσθωσε, κατά τις πιο πάνω παραδοχές της προσβαλλομένης, το επίδικο το έτος 1970, άλλως το 1975, στον ΒΒ (σύζυγο της αναιρεσίβλητης), ο οποίος το εκμεταλλεύτηκε άνω της δεκαετίας, έχοντας έτσι ασαφείς αιτιολογίες ως προς το αν το Δημόσιο νεμήθηκε το επίδικο μέχρι το 1970, οπότε δεν συμπληρώθηκε από το 1954 που το κατέλαβε, ο χρόνος της έκτακτης χρησικτησίας, ή μέχρι 1975 οπότε συμπληρώνεται ο χρόνος αυτός.

Επί πλέον ουδόλως διαλαμβάνεται στην προσβαλλομένη απόφαση, σχετικά με την αποδοχή της εντάσεως ιδίας κυριότητας της αναιρεσίβλητης, ότι η διεκδικούμενη από το αναιρεσείον εδαφική έκταση των 2.544,54 τ.μ., η οποία κατά τις αιτιάσεις του αναιρεσείοντος εγκαταλείφθηκε το έτος 1944 με σκοπό παραιτήσεως από της επ' αυτής κυριότητας από την δικαιοπάροχο της αναιρεσίβλητης για να ακολουθήσει λάθρα τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής και στη συνέχεια καταλείφθηκε απ' αυτό το έτος 1954, κατεχόμενο από το Ελληνικό Δημόσιο, μέχρι του έτους 1988, αποτελεί τμήμα του περιελθόντος στη δικαιοπάροχο της αναιρεσιβλήτου, δυνάμει του ...

τίτλου κυριότητας της Νομαρχίας ..., ακινήτου, συνολικής εκτάσεως 5.930 τ.μ., οπότε και μόνο θα ήταν δυνατόν να μεταβιβασθεί παραγώγως σ' αυτήν με το προαναφερόμενο συμβόλαιο αγοράς η επίδικη έκταση, αλλά αντιθέτως σ' αυτήν (απόφαση) αναφέρεται ότι συνεπεία σφάλματος του συνεργείου αναδασμού, το οποίο σημειωτέον δεν προσδιορίζεται, το επίδικο τμήμα αποτυπώθηκε και καθορίστηκε στο διάγραμμα συνενώσεως των μικρών ιδιοκτησιών, που απαλλοτριώθηκαν με την ...

απόφαση της Επιτροπής Απαλλοτριώσεων του Νομού ..., σε απόσταση από την όχθη του ποταμού ... και όχι μέχρι αυτήν, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται αυτό αποκομμένο από τον υπόλοιπο αγρό και έτσι αποτυπώθηκε και στο ... αγοραπωλητήριο συμβόλαιο.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την προσβαλλόμενη ως άνω 315/2005 απόφαση του Εφετείου Κερκύρας.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο πιο πάνω Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από κείνους που είχαν δικάσει προηγουμένως. Kαι

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Ιουνίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Νοεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ