2117/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2117 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) ΑΡΙΘΜΟΣ 2117/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση και Αιμιλία Λίτινα - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 10 Οκτωβρίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - πολιτικώς ενάγοντος..., που δεν παραστάθηκε στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως του υπ΄ αριθμ. 1501/2005 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών. Με συγκατηγορούμενους τους: 1. ..., 2. ..., 3. ..., 4. ... και 5..... Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών, με το ως άνω βούλευμά του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτό, και ο αναιρεσείων - πολιτικώς ενάγων ζητεί τώρα την αναίρεση του βουλεύματος τούτου, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 7 Μαρτίου 2006 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 608/2006.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Μαρκής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Θάνου με αριθμό 231/19.5.06, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

Εισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου Σας την υπ'αριθ. 33/7-3-2006 αίτηση αναιρέσεως του ..., την οποία άσκησε με την ιδιότητα του πολιτικώς ενάγοντος κατά του υπ'αριθ. 1.501/2005 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με το οποίο απορρίφθηκε ως αβάσιμη κατ'ουσίαν η υπ'αριθ. 85/2-3-2005 έφεσή του κατά του υπ'αριθ. 395/2005 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, με το οποίο αποφάνθηκε το αντίστοιχο Συμβούλιο ότι δεν πρέπει να γίνει κατηγορία κατά των κατηγορουμένων: 1) ..., 2) ..., 3) ..., 4) ... και 5)..., για κακουργηματική απάτη κατά συναυτουργία και κατ'εξακολούθηση, από την οποία προξενήθηκε σε ξένη περιουσία ζημία ιδιαίτερα μεγάλη, επιπροσθέτως δε κατά του τετάρτου τούτων και για κακουργηματική απάτη ενώπιον δικαστηρίου, από την οποία προξενήθηκε σε ξένη περιουσία ζημία ιδιαίτερα μεγάλη, πράξεις που φέρονται ότι τελέστηκαν από αυτούς στην Αθήνα κατά το χρονικό διάστημα από 26-7-1999 έως 13-9-2001 (η πρώτη) και στις 9-1-2001 (η δεύτερη), και εκθέτω τα ακόλουθα:

Κατά το άρθρο 463 εδ. α΄ του ΚΠΔ, ένδικο μέσο μπορεί να ασκήσει μόνο εκείνος που ο νόμος του δίνει ρητά αυτό το δικαίωμα. Εξάλλου, από το άρθρο 482 § 1 του ΚΠΔ, όπως αυτό αντικαταστάθηκε αρχικά με το άρθρο 34 § 12 του ν. 2172/ 1993 και στη συνέχεια με το άρθρο 41 § 1 του ν. 3160/2003, σε συνδυασμό προς τα άρθρα 54 § 3 και 61 του ν. 3160/2003, προκύπτει ότι, από τις 30-6-2003, δηλαδή από την ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος του τελευταίου αυτού νόμου, ο πολιτικώς ενάγων δεν έχει δικαίωμα να ασκήσει αναίρεση κατά βουλευμάτων και, επομένως, η μετά την παραπάνω ημερομηνία άσκηση από αυτόν (πολιτικώς ενάγοντα) αναιρέσεως εναντίον βουλεύματος είναι απαράδεκτη και απορριπτέα για το λόγο αυτό από το Συμβούλιο του Αρείου Πάγου, σύμφωνα με το άρθρο 476 § 1 του ΚΠΔ.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας που επιτρεπτώς επισκοπούνται για τον έλεγχο του παραδεκτού της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών, με το εκδοθέν από αυτό υπ'αριθ. 395/2005 βούλευμα, αποφάνθηκε ότι δεν πρέπει να γίνει κατηγορία κατά των κατηγορουμένων: 1) ..., 2) ..., 3) ..., 4) ..., και 5)..., για κακουργηματική απάτη κατά συναυτουργία και κατ'εξακολούθηση, από την οποία προξενήθηκε σε ξένη περιουσία ζημία ιδιαίτερα μεγάλη, επιπροσθέτως δε κατά του τετάρτου τούτων και για κακουργηματική απάτη ενώπιον δικαστηρίου, από την οποία προξενήθηκε σε ξένη περιουσία ζημία ιδιαίτερα μεγάλη, πράξεις που φέρονται ότι τελέστηκαν από αυτούς στην ...

κατά το χρονικό διάστημα από 26-7-1999 έως 13-9-2001 (η πρώτη) και στις 9-1-2001 (η δεύτερη), εις βάρος του φερόμενου ως πολιτικώς ενάγοντος ... Κατά του απαλλακτικού αυτού βουλεύματος άσκησε ο τελευταίος με την ιδιότητα του πολιτικώς ενάγοντος την υπ'αριθ. 85/2005 έφεσή του, η οποία απορρίφθηκε ως αβάσιμη κατ'ουσίαν με το υπ'αριθ. 1.501/2005 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών.

Το βούλευμα αυτό επιδόθηκε στον φερόμενο ως πολιτικώς ενάγοντα ... με θυροκόλληση στις 23-2-2006, δηλαδή εμπρόθεσμα καθόσον οι τρεις (3) αμέσως προηγούμενες ημέρες ήταν Καθαρή Δευτέρα, Κυριακή και Σάββατο, χωρίς να είναι απαραίτητη η επίδοσή του και στον αντίκλητο αυτού, εκείνος δε άσκησε κατά του ιδίου βουλεύματος στις 7-3-2006, με δήλωσή του ενώπιον της αρμόδιας Γραμματέως του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Αθηνών, την υπ'αριθ. 33/2006 αίτηση αναιρέσεως, αν και δεν είχε κατά τον κρίσιμο χρόνο (στις 7-3-2006) τέτοιο δικαίωμα.

Πρέπει, επομένως, να κηρυχθεί η παραπάνω αίτηση απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 § 1 και 583 § 1 του ΚΠΔ).

Για τους λόγους αυτούς Προτείνω: Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ'αριθ. 33/7-3-2006 αίτηση του φερόμενου ως πολιτικώς ενάγοντος ... για αναίρεση του υπ'αριθ. 1.501/2005 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών και να καταδικασθεί ο ως άνω αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια δέκα (210) ευρώ.

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Θάνος

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 482 παρ. 1 στοιχ. β' του Κ.Π.Δ., όπως ίσχυε προ της αντικαταστάσεώς της με το άρθρο 41 παρ. 1 του Ν. 3160/2003, που ισχύει (κατά το άρθρο 61 αυτού) από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως την 30η Ιουνίου 2003, ο πολιτικώς ενάγων έχει δικαίωμα αναιρέσεως κατά βουλεύματος, μεταξύ άλλων περιπτώσεων και όταν αυτό αποφαίνεται ότι δεν πρέπει να γίνει κατηγορία εναντίον του κατηγορουμένου.

Η διάταξη αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 41 παρ. 1 του Ν. 3160/2003 και έκτοτε ο πολιτικώς ενάγων δεν έχει δικαίωμα αναιρέσεως κατά οιουδήποτε βουλεύματος. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 463 του ΚΠΔ, ένδικο μέσο μπορεί να ασκήσει μόνον εκείνος που ο νόμος του δίνει ρητά αυτό το δικαίωμα και στον πολιτικώς ενάγοντα δεν δίδεται το δικαίωμα αναιρέσεως κατά βουλεύματος μετά την 30η Ιουνίου 2003.

Τέλος, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 του ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, μεταξύ άλλων περιπτώσεων, και από πρόσωπο που δεν έχει το δικαίωμα ή εναντίον αποφάσεως ή βουλεύματος, για τα οποία δεν προβλέπεται, το αρμόδιο να κρίνει επ' αυτού Συμβούλιο ή Δικαστήριο (σε Συμβούλιο), μετά από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους τυχόν εμφανισθέντες διαδίκους, καλουμένους προς τούτο, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του προσβληθέντος βουλεύματος ή αποφάσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση, από τα έγγραφα της δικογραφίας, επιτρεπτά επισκοπούμενα για τον έλεγχο του παραδεκτού της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, προκύπτει ότι με το υπ' αριθ. 1501/2005 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, επικυρώθηκε το υπ' αριθμ. 395/2005 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, με το οποίο το εν λόγω Συμβούλιο είχε αποφανθεί να μη γίνει κατηγορία κατά των κατηγορούμενων 1) ..., 2) ..., 3) ..., 4) ...

και 5) ..., για κακουργηματική απάτη κατά συναυτουργία και κατ' εξακολούθηση, κ.λ.π. πράξεις που φέρονται ότι τελέσθηκαν σε βάρος του πολιτικώς ενάγοντος, ... Συνεπώς η υπό κρίση αναίρεση που ασκήθηκε από τον τελευταίο την 7-3-2006 με δήλωσή του ενώπιον του αρμόδιου Γραμματέα του Τμήματος βουλευμάτων του Εφετείου Αθηνών, και για την οποία συντάχθηκε η υπ' αριθμ. 31/2006 έκθεση αυτού, είναι απαράδεκτη ως ασκηθείσα από μη έχοντα το προς τούτο δικαίωμα, αφού ασκήθηκε μετά την κατά την 30-6-2003, χρονολογία έναρξης ισχύος την Ν. 3160/2003.

Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπ' αριθμ. 33, από 7-3-2006, αίτηση του ... για αναίρεση του υπ' αριθμ. 1501/2005 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 16 Οκτωβρίου 2006. Και,

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 14 Δεκεμβρίου 2006.-

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ