2116/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2116 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 2116/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αχιλλέα Νταφούλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου), Πλαστήρα Αναστασάκη, Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Γεώργιο Πετράκη και Ανδρέα Τσόλια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Απριλίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. ....., 2. ....., 3. ....., 4.α. ....., β. ....., ως ασκούντων τη γονική μέριμνα του ανηλίκου τέκνου τους ......, 5. ...... και 6. ......, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Ηλιόπουλο. Των αναιρεσίβλητων: 1. ....., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στυλιανό Παπανδρεόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. και 2. ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας γενικών ασφαλειών με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΑΕΓΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Φλώρα Τριανταφύλλου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6 Φεβρουαρίου 2003 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3787/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1168/2006 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 11 Μαϊου 2006 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ανδρέας Τσόλιας, ανέγνωσε την από 5 Απριλίου 2007 έκθεση της κωλυομένης να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου τούτου, Αρεοπαγίτου Ελένης Μαραμαθά, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ, από τις διατάξεις των άρθρων 10 του Νόμου ΓΠΝ/1911, 297, 298, 300, 330 και 914 Α.Κ. συνάγεται ότι αναγκαία προϋπόθεση της ευθύνης για αποζημίωση σε σύγκρουση αυτοκινήτων είναι η υπαιτιότητα του οδηγού που προκάλεσε τη ζημία, καθώς και η ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της πράξεως ή παραλείψεως του οδηγού αυτού και της συγκρούσεως από την οποία προκλήθηκαν οι ζημίες.

Τέτοιος σύνδεσμος πρόσφορος για την επέλευση του αποτελέσματος υπάρχει όταν η σχετική πράξη ή παράλειψη του ζημιώσαντος ήταν ικανή, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, να προκαλέσει τη ζημία. Μ ύπαρξη του αιτιώδους συνδέσμου σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση είναι ζήτημα καθαρά πραγματικό και κρίνεται από το δικαστήριο της ουσίας.

Όμως, η κρίση για το αν τα πραγματικά περιστατικά, που κυριαρχικά διαπίστωσε του δικαστήριο της ουσίας, επιτρέπουν το συμπέρασμα ότι ορισμένο γεγονός μπορεί αντικειμενικά να θεωρηθεί ως πρόσφορη αιτία του αποτελέσματος που επήλθε, υπόκειται στον αναιρετικό έλεγχο. Περαιτέρω, η ύπαρξη της υπαιτιότητας ή της συνυπαιτιότητας, καθώς και ο βαθμός πταίσματος των υπαίτιων οδηγούν των συγκρουσθέντων αυτοκινήτων δεν αναιρούνται από μόνο το γεγονός ότι ένας από τους οδηγούς αυτούς παραβίασε τις διατάξεις του Κ.Ο.Κ., αφού μόνη η παραβίαση το>ν διατάξεων αυτού από τους οδηγούς δεν θεμελιώνει αυτή καθαυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος.

Αποτελεί απλά στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης παραβάσεως και του αποτελέσματος που επήλθε. Εξάλλου, ο λόγος αναιρέσεως από το εδάφιο 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ για έλλειψη νόμιμης βάσεως ιδρύεται όταν από τις αιτιολογίες της αποφάσεως δεν προκύπτουν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις εκείνα τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν το πραγματικό του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ο οποίος εφαρμόστηκε (υπαγωγικός συλλογισμός), ώστε καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής της διατάξεως.

Ο λόγος άρα δεν ιδρύεται, όταν οι ελλείψεις αναφέρονται στην αιτιολόγηση απλά του αποδεικτικού πορίσματος, εφόσον αυτό διατυπώνεται με σαφήνεια. Τέλος, για το ορισμένο του λόγου αναιρέσεως από το εδάφιο 1β του άρθρου 559 ΚΠολΔ πρέπει στο αναιρετήριο να αναφέρονται: α) ποιά συγκεκριμένα διδάγματα της κοινής πείρας παραβιάστηκαν, δηλαδή οι ορισμοί εκείνοι και οι αφηρημένες υποθετικές κρίσεις που αντλούνται από την παρατήρηση της εμπειρικής πραγματικότητας με τη βοήθεια των φυσικών επιστημών και χρησιμοποιούνται από το δικαστήριο για την εξειδίκευση των αόριστων νομικών εννοιών, β) ο κανόνας δικαίου στην εξειδίκευση του οποίου δεν χρησιμοποιήθηκαν, ενώ έπρεπε ή χρησιμοποιήθηκαν εσφαλμένα και γ) σε τι συνίσταται η παράβαση.

Ο λόγος αυτός δεν ιδρύεται όταν τα διδάγματα αυτά χρησιμεύουν για συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, εκτίμηση αποδείξεων ή ερμηνεία δικαιοπραξίας. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε ανέλεγκτα, ύστερα από εκτίμηση αποδείξεων τα παρακάτω πραγματικά περιστατικά: "Στις 15.9.2001 και ώρα 17.00', ο πρώτος εναγόμενος (αναιρεσίβλητος), οδηγώντας το .....

Ι.Χ.Φ. αυτοκίνητο (ημιφορτηγό) που ανήκε στην ιδιοκτησία του και ήταν ασφαλισμένο, για τις απ' αυτό ζημίες προς τρίτους, στη δεύτερη εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία, εκινείτο επί της κοινοτικής οδού ....., στη ....., με κατεύθυνση από ..... προς ......., ....... Όταν έφτασε στο ύψος κλειστής αριστερής σε σχέση με την κατεύθυνση του στροφής, όπου η οδός αυτή έχει, αμέσως προ της στροφή, συνολικό πλάτος ασφάλτινου οδοστρώματος 6,80 μέτρων, είναι διπλής κατευθύνσεως, χωρίς διαχωριστική των προοριζόμενων για κάθε κατεύθυνση λωρίδων κυκλοφορίας διαγράμμιση, παρουσιάζει ως προς την κατεύθυνση του ανωφέρεια και αμέσως μετά τη στροφή κατωφέρεια, δημιουργώντας επί της στροφής εξόγκωμα (κούρμπα) και εμποδίζεται, για το λόγο αυτό, αλλά και λόγω της υπάρξεως κατά μήκος του άκρου του οδοστρώματος, αριστερά σε σχέση με την κατεύθυνση του, τοίχου από μπετόν, ύψους πριν από τη στροφή 1,10 μ.

και μετά τη στροφή 1,00 έως 1,10 μ., μεταξύ δε των δύο τοίχων υπάρχει, επί της στροφής, είσοδος σε παρόδια ιδιοκτησία με κολώνες ύψους 1,85 μ. η μία και 1,90 μ. η άλλη, έχοντας την πρόθεση να αλλάξει κατεύθυνση προς τα δεξιά, για να εισέλθει σε παρόδιο οικόπεδο ιδιοκτησίας ανεψιού της συζύγου του (εναγόμενου), από είσοδο, πλάτους 5,10 μ., που βρίσκεται επί της στροφής, απέναντι από την προαναφερόμενη άλλη είσοδο, "ανοίχτηκε" για να πραγματοποιήσει την δεξιά στροφή του αυτοκινήτου του στο οικόπεδο αυτό, προς τα αριστερά, ξεπερνώντας, με το μισό περίπου του πλάτους του αυτοκινήτου του, τον άξονα του οδοστρώματος και καταλαμβάνοντας έτσι μέρος του αναλογούντος για την αντίθετη κατεύθυνση μέρους αυτού. "Γη στιγμή όμως που άρχισε να στρίβει προς τα δεξιά και ενώ το πίσω μέρος του αυτοκινήτου βρισκόταν ακόμα επί του προορισμένου για την αντίθετη κατεύθυνση μέρους του οδοστρώματος της άνω οδού, προσέκρουσε σ' αυτό διαγωνίως, και συγκεκριμένα στο πίσω μέρος της αριστερής πλευράς της καρότσας, με την αριστερή άκρη του τιμονιού της, η ....

δίκυκλη μοτοσυκλέτα, την οποία οδηγούσε επί της ιδίας οδού, με αντίθετη κατεύθυνση, ο ....... Μετά την πρόσκρουση αυτή, λόγω και του τρόπου επελεύσεως της, διαγωνίως, με το αριστερό άκρο του τιμονιού της μοτοσυκλετας, εξετράπη αυτή (μοτοσικλέτα), χωρίς να ανατραπεί, προς τα εμπρός και δεξιά, σε σχέση με την κατεύθυνση της, με αποτέλεσμα να προσκρούσει εκ νέου, με το πρόσθιο και δεξιό μέρος του εμπρόσθιου τροχού της, κατά τη σχετική φορά της, επί του τσιμέντινου τοίχου, στο άκρο δεξιό, σε σχέση με την κατεύθυνση του, του οδοστρώματος, να εκτιναχθεί ο προαναφερόμενος οδηγός από τη θέση του, προς τα εμπρός και δεξιά, επί του τσιμέντινου τοίχου, με το κεφάλι και να υποστεί βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, από τις οποίες, ως μόνης ενεργού αιτίας, επήλθε στις 18.10.2001, στο νοσοκομείο ΚΑΙ, όπου νοσηλεύτηκε μέχρι τότε, ο θάνατός του.

Υπό τα παραπάνω περιστατικά, η επέλευση του ατυχήματος αυτού οφείλεται σε κοινή υπαιτιότητα των οδηγούν των συγκρουσθέντων οχημάτων. Η υπαιτιότητα του οδηγού του φορτηγού αυτοκινήτου του πρώτου εναγομένου συνίσταται στο ότι, κατά παράβαση των άρθρων 16 § 4, 18 §1 εδ. α' και 23 § 1 του ΚΟΚ, δεν εκινείτο, κατά τη συνάντηση του με την αντιθέτως κινούμενη μοτοσικλέτα, στο δεξιό άκρο του οδοστρώματος για να πραγματοποιήσει τη δεξιά στροφή, όσον το δυνατόν κλειστή, αλλ' αντίθετα "ανοίχτηκε" προς τα αριστερά, καταλαμβάνοντας έτσι μέρος του αναλογούντος για τα οχήματα τα κινούμενα με αντίθετη κατεύθυνση μέρους του οδοστρώματος της επί της οποίας εκινείτο οδού, με αποτέλεσμα, όταν άρχισε να στρίβει το αυτοκίνητό του προς τα δεξιά, στιγμή κατά την οποία επήλθε η σύγκρουση, το πίσω μέρος της καρότσας του να βρίσκεται ακόμα στο προοριζόμενο για την αντίθετη κατεύθυνση μέρος του οδοστρώματος και να επέλθει η σύγκρουση της μοτοσικλέτας με το μέρος αυτό της καρότσας του αυτοκίνητου του.

Αναφέρεται βέβαια στην έκθεση αυτοψίας που συνέταξε ο επιληφθεί, του ατυχήματος αυτού αστυνομικός ανακριτικός υπάλληλος (την διορθωτική) και σημειώνεται στα σχεδιαγράμματα που αυτός υπογράφει ότι επί του οδοστρώματος βρέθηκαν ίχνη τριβής (ξέσματα) μήκους 8,30 μ. που αρχίζουν από το προοριζόμενο για την κατεύθυνση του αυτοκινήτου μέρος του οδοστρώματος και που κατ' αυτόν οφείλονται στη μοτοσικλέτα, όπως κατέθεσε και κατά την εξέταση του ενόρκως στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Νάξου.

Όπως, όμως. προκύπτει από τις καταθέσεις της συνεπιβαίνουσας στο φορτηγό αυτοκίνητο συζύγου του πρώτου εναγομένου, προανακριτικά και στο ακροατήριο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Νάξου, η μοτοσικλέτα, μετά την πρόσκρουση της στο αυτοκίνητο δεν ανετράπη, αλλά "έφυγε προς τα κάτω με όρθιο το παιδί (εννοεί τον θανόντα) στο μηχανάκι και δεν σύρθηκε" για να αφήσει έτσι ίχνη τριβής επί του οδοστρώματος.

Ο ίδιος άλλωστε προανακριτικός υπάλληλος κατέθεσε στο ακροατήριο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Νάξου ότι δεν βρήκε ζημιές στο μηχανάκι, πράγμα το οποίο έρχεται σε αντίθεση με την απόδοση των ανευρεθέντων επί του οδοστρώματος ιχνών σ' αυτό (μηχανάκι). Και ναι μεν η έκθεση αυτοψίας και τα σχεδιαγράμματα που συνέταξε ο ανακριτικός αυτός υπάλληλος αποτελούν δημόσια έγγραφα, κατά του περιεχομένου των οποίων επιτρέπεται ανταπόδειξη μόνο με την προσβολή τους ως πλαστών.

Τούτο, όμως, μόνο για όσα βεβαιώνονται σ' αυτά ότι έγιναν από τον ίδιο τον υπάλληλο ή ενώπιον του και όχι και για τα περιστατικά, όπως το προαναφερόμενο, την αλήθεια των οποίων όφειλε αυτός να διαπιστώσει, για τα οποία παρέχουν μεν τα έγγραφα αυτά πλήρη απόδειξη, επιτρέπεται όμως ανταπόδειξη με άλλα αποδεικτικά μέσα, η οποία στην προκειμένη περίπτωση προκύπτει από τα δικαστικά τεκμήρια που συνάγονται από τα προαναφερόμενα άλλα έγγραφα και από τις ένορκες βεβαιώσεις.

Η υπαιτιότητα (συνυπαιτιότητα) εξάλλου, του οδηγού της μοτοσυκλέτας στην επέλευση του ατυχήματος αυτού συνίσταται στο ότι, ενώ πλησίαζε προς την επικίνδυνη, ενόψει των προαναφερόμενων συνθηκών, δεξιά, κατά τα άνω, σε σχέση με την κατεύθυνση του στροφή, η οποία του ήταν γνωστή, δεν ρύθμισε κατάλληλα και συγκεκριμένα δεν μείωσε, κατά παράβαση των άρθρων 18 § 1 και 19 §§ 1, 2, 3 του Κ.Ο.Κ., την ανερχόμενη, μετ' εκτίμηση και των προαναφερόμενων συνεπειών του εν λόγω ατυχήματος σε 40 περίπου χιλιόμετρα την ώρα ταχύτητα της μοτοσυκλέτας, η οποία, ενόψει των κατά τα άνω συνθηκών (στενότητα οδού, κλειστή στροφή, έλλειψη ορατότητας) ήταν υπερβολική, τόσο, ώστε να μπορέσει, φτάνοντας στη στροφή να κινηθεί σε περίπτωση συναντήσεως του επ' αυτής με άλλο.

αντιθέτως κινούμενο, κοντά στον άξονα του οδοστρώματος αυτοκίνητο, δεξιότερα, για να αποφύγει την μετ' αυτού σύγκρουση, όπως, ενόψει και του μικρού όγκου της μοτοσυκλέτας, θα μπορούσε και θα έπραττε κάθε μέσος συνετός οδηγός μοτοσυκλέτας για την ασφαλή διέλευση της από την εν λόγιο στροφή. Το γεγονός ότι εστερείτο αυτός άδειας οδηγήσεως μοτοσυκλέτας δεν τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με το ατύχημα, γιατί, σύμφωνα και με τις καταθέσεις στο ακροατήριο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Νάξου των φίλων του .....

και ......, γνώριζε πολύ καλά να οδηγεί μοτοσικλέτα. Με βάση τα παραπάνω περιστατικά, το ποσοστό της συνυπαιτιότητάς του στην επέλευση του ατυχήματος εκτιμάται σε 30%. Αυτός, όμως, είναι συνυπαίτιος και ειδικά για τον θάνατό του, σε ποσοστό που εκτιμάται σε 20%, γιατί κατά τον χρόνο του ατυχήματος δεν φορούσε, όπως είχε την υποχρέωση από τον νόμο (άρθρο 12 § 6 του ΚΟΚ) και θα έπραττε κάθε μέσος συνετός οδηγός μοτοσυκλέτας.

προστατευτικό κράνος, έλλειψη, η οποία τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με τον θάνατό του, αφού αυτός επήλθε εξαιτίας του τραυματισμού του στο κεφάλι. Κατ' ακολουθίαν αυτών, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο το οποίο δέχθηκε ότι το εν λόγω ατύχημα οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του οδηγού της μοτοσυκλέτας και ουδεμία υπαιτιότητα βαρύνει τον οδηγό του φορτηγού αυτοκινήτου πρώτο εναγόμενο, απέρριψε δε για τον λόγο αυτό ως κατ' ουσίαν αβάσιμη την αγωγή, έσφαλε ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων, όπως βάσιμα παραπονούνται, με την έφεση και τους προσθέτους λόγους εφέσεως που άσκησαν οι ενάγοντες (αναιρεσείοντες).

Γι' αυτό πρέπει να γίνει δεκτή και ως κατ' ουσίαν βάσιμη η έφεση και οι πρόσθετοι λόγοι εφέσεως". Κρίνοντας έτσι το Εφετείο, δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση. Διέλαβε σ' αυτήν επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, στα ουσιώδη πιο πάνω ζητήματα, που αντιμετώπισε και ιδιαίτερα στα κρίσιμα ζητήματα της υπαιτιότητας των παραπάνω οδηγών των συγκρουσθέντων οχημάτων και της συγκρούσεως που επήλθε, από την οποία προκλήθηκαν υλικές ζημιές και ο θανάσιμος τραυματισμός του οδηγού (συνυπαίτιου) της μοτοσυκλέτας ....., συγγενούς των αναιρεσειόντων.

Δεν παραβίασε τις παραπάνω (ή άλλες) διατάξεις, που σωστά ερμήνευσε και εφάρμοσε. Ορθά υπήγαγε τα δεκτά γενόμενα απ1 αυτό πραγματικά περιστατικά στις έννοιες της αιτιώδους συνάφειας και της αμέλειας. Επίσης δεν παραβιάστηκαν με τις παραδοχές αυτές κάποια συγκεκριμένα διδάγματα της κοινής πείρας για την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικοί γεγονότων σ' αυτούς.

Οι παραπάνω αιτιολογίες επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή όχι εφαρμογή των διατάξεων του ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκαν. Σύμφωνα με αυτά, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν υπέπεσε στις αποδιδόμενες με το αναιρετήριο πλημμέλειες από τα εδάφια 19 και 1β του άρθρου 559 ΚΠολΔ, οι δε αντίθετοι δύο λόγοι αναιρέσεως σε κάθε περίπτωση είναι απορριπτέοι.

Ειδικότερα, ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως από το εδάφιο 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, για έλλειψη νόμιμης βάσεως της προσβαλλόμενης λόγίο τάχα ανεπαρκών αιτιολογιών ως προς την ύπαρξη συνυπαιτιότητας στο θανατηφόρο ατύχημα του οδηγού της μοτοσυκλέτας πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, ο δε πρώτος λόγος αναιρέσεως από το εδάφιο 1β του άρθρου 559 ΚΠολΔ για παράβαση τάχα των διδαγμάτων της κοινής πείρας στην αιτιολόγηση με τις πιο πάνω παραδοχές της συνυπαιτιότητας του οδηγού της μοτοσυκλέτας και συγγενούς των αναιρεσειόντων, πρέπει να απορριφθεί, προεχόντως ως αόριστος και απαράδεκτος, αφ' ενός διότι στο αναιρετήριο δεν αναφέρονται όλα τα ως άνω αναγκαία για το ορισμένο του στοιχεία (δεν προσδιορίζονται τα διδάγματα αυτά κ.λ.π.) και αφ' ετέρου διότι, κατά τα εκτιθέμενα, φέρονται αυτά να παραβιάστηκαν κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, σε κάθε δε περίπτωση ως αβάσιμος.

Επομένως, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η αναίρεση και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα μόνο της δεύτερης αναιρεσίβλητης που ζητεί, όχι όμως και του πρώτου αναιρεσίβλητου για έλλειψη σχετικού αιτήματος απ' αυτόν στις από 25.4.2007 προτάσεις του πληρεξουσίου δικηγόρου του, που τον εκπροσώπησε με δήλωση του άρθρου 242 § 2 ΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 11 Μαΐου 20Θ6 αίτηση των 1) ......, 2) ..... 3) ...., 4) .... και ..... ως εχόντων τη γονική μέριμνα του ανήλικου τέκνου τους ....., 5) ..... του και 6) ....., για αναίρεση της 1168/2006 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσιβλητης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΑΕΓΑ", τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα εύρο) (1.170 €).

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 29 Ιουνίου 2007.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Δεκεμβρίου 2007.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ