2115/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2115 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 2115/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Δημήτριο Κυριτσάκη, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση, Γρηγόριο Μάμαλη, Αιμιλία Λίτινα και Βασίλειο Λυκούδη-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Θάνου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 21 Νοεμβρίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου ....., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ΄ αριθμ. 52/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου.

Το Τριμελές Εφετείο Ναυπλίου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 5 Μαΐου 2006 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 948/2006.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Θάνος, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρότασή του, με αριθμό 338/14-7-2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

Εισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου Σας, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 513 § 1 εδ. α΄ του ΚΠΔ, την υπ'αριθ. 14/5-5-2006 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου ....., κατά της υπ'αριθ. 52/24-1-2006 αποφάσεως του κατ' έφεση δικάσαντος Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου, μαζί με τη σχετική δικογραφία, και εκθέτω τα εξής: Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 § 2, 474 § 2, 476 § 1, 509 §1 και 510 του ΚΠΔ προκύπτει ότι, για το κύρος και κατ' ακολουθίαν για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατ' αποφάσεως, πρέπει στη δήλωση ασκήσεως αυτής να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται.

Αν δεν περιέχεται στην αίτηση αναιρέσεως ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 ΚΠΔ, η αίτηση αυτή απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Η ανυπαρξία ή η αοριστία, εξάλλου, των λόγων της αναίρεσης δεν μπορεί να συμπληρωθεί με αναφορά σε άλλα, έξω από την έκθεση αναιρέσεως, έγγραφα ή με την άσκηση πρόσθετων λόγων αναίρεσης, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 § 2 του ΚΠΔ, την ύπαρξη παραδεκτής αίτησης αναίρεσης.

Ειδικότερα για το ορισμένο του από το άρθρο 510 § 1 στοιχ. Δ΄ ΚΠΔ λόγου αναίρεσης για έλλειψη της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα και δεδομένου ότι ο λόγος αυτός δεν διαφοροποιείται ως προς το παραδεκτό του από τους άλλους λόγους αναίρεσης, πρέπει να προσδιορίζεται με την αναίρεση σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή, ποιες είναι οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες στην αιτιολογία της απόφασης ή οι αντιφατικές αιτιολογίες αυτής ή ποια αποδεικτικά μέσα δεν ελήφθησαν υπόψη ή δεν εκτιμήθηκαν από το δικαστήριο της ουσίας (ΑΠ 2/2002 σε Ολομέλεια ΠΧρ.

ΝΒ΄ σελ. 691). Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπό κρίση υπ' αριθ. 14/5-5-2006 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η υπ' αριθ. 52/24-1-2006 απόφαση του κατ' έφεση δικάσαντος Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου, με την οποία ο αναιρεσείων ..... καταδικάστηκε σε ποινή φυλακίσεως οκτώ (8) μηνών, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη για τρία χρόνια, για παράνομη οπλοκατοχή, αφού του αναγνωρίστηκε το ελαφρυντικό του προτέρου εντίμου βίου.

Από τη συνταγείσα, εξάλλου, για την άσκηση της ως άνω αιτήσεως αναιρέσεως ενώπιον του Γραμματέα του Ποινικού Τμήματος του Εφετείου Ναυπλίου υπ' αριθ. 14/5-5-2006 σχετική έκθεση προκύπτει ότι ζητεί ο ως άνω αναιρεσείων την αναίρεση της προσβαλλόμενης αποφάσεως "1) Για έλλειψη της ειδικής και εμπεριστατωμένης κατά το νόμο αιτιολογίας και κατά το Σύνταγμα, καθόσον δεν αναγράφονται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση τα πραγματικά περιστατικά από τα οποία θεμελιώθηκε η καταδίκη του. 2) Για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως των άρθρων 1 § 1α, δ, 7 § 1, 8α Ν. 2168/93", χωρίς να προσδιορίζει σε τι συνίσταται η έλλειψη αιτιολόγησης, ποιες είναι οι ελλείψεις και ασάφειες στην αιτιολογία της απόφασης (ΑΠ 2/2002 σε Ολομέλεια ΠΧρ.

ΝΒ΄ σελ. 691), ούτε να αναφέρει τη συγκεκριμένη νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση (ΑΠ 1622/2001 σε Συμβούλιο ΠΧρ. ΝΒ΄ σελ. 401). Είναι, κατόπιν τούτου, φανερό ότι δεν περιέχεται στην υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως κάποιος σαφής και ορισμένος λόγος αναίρεσης, από τους αναφερόμενους στο άρθρο 510 ΚΠΔ, και πρέπει να απορριφθεί αυτή ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 § 1 και 583 § 1 του ΚΠΔ).

Για τους λόγους αυτούς

Προτείνω: Α) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ'αριθ. 14/5-5-2006 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου ....., κατά της υπ'αριθ. 52/24-1-2006 αποφάσεως του κατ' έφεση δικάσαντος Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου. και Β) Να καταδικασθεί ο ως άνω αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Θάνος

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Aπό το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ.2, 474 παρ.2, 476 παρ.1, 509 παρ.1 και 510 του ΚΠοινΔ, προκύπτει, ότι για το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά βουλευμάτων και αποφάσεων, πρέπει, στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους αυτή ασκείται .

Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος αναιρέσεως, από τους αναφερόμενους στα άρθρα 484, προκειμένου περί βουλευμάτων, και 510 του ΚΠοινΔ, προκειμένου περί αποφάσεων, η αίτηση είναι απαράδεκτη και εντεύθεν απορρίπτεται, χωρίς άλλη περαιτέρω έρευνα ( 476 παρ.1 , 513 παρ.1 ΚΠοινΔ ). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει το λόγο αναιρέσεως , χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια , δεν αρκεί .

Ειδικότερα για να είναι σαφής και ορισμένος και εντεύθεν παραδεκτός ο προβλεπόμενος στις διατάξεις των άρθρων 484 στοιχείο δ , ή 510 παρ.1 στοιχ. Δ του ΚΠοινΔ, λόγος αναιρέσεως, της ελλείψεως της απαιτούμενης, σύμφωνα με τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, πρέπει:

α) αν ελλείπει παντελώς η αιτιολογία, να προτείνεται με την αίτηση αναιρέσεως η ανυπαρξία αυτής , σε σχέση με συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα κεφάλαια του προσβαλλόμενου βουλεύματος ή αποφάσεως , στα οποία αναφέρεται η σχετική αιτίαση και β) αν υπάρχει αιτιολογία , αλλά δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, να προσδιορίζεται, επιπλέον, σε τι ακριβώς συνίσταται η έλλειψη αυτή , αναφορικά με το συγκεκριμένο ή τα συγκεκριμένα πληττόμενα κεφάλαια του βουλεύματος ή της αποφάσεως .

Ως προς τον από τα άρθρο 484 παρ.1 στοιχ. β και 510 παρ.1 στοιχ. Ε του ίδιου Κώδικα προβλεπόμενο λόγο αναιρέσεως για εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία της ουσιαστικής ποινικής διάταξης που εφαρμόσθηκε , πρέπει, για να είναι ο λόγος αυτός σαφής και ορισμένος , να γίνεται μνεία της ουσιαστικής ποινικής διάταξης που φέρεται ότι παραβιάστηκε , καθώς και της αποδιδόμενης σε σχέση με τη διάταξη αυτή πλημμέλειας, δηλαδή, σε τι συνίσταται η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία της ουσιαστικής ποινικής διάταξης που εφαρμόσθηκε από την προσβαλλόμενη απόφαση ή επί παραβιάσεως εκ πλαγίου της ουσιαστικής ποινικής διάταξης, οπότε η απόφαση ή το βούλευμα στερείται νόμιμης βάσης , σε τι συνίστανται οι ασάφειες ή λογικά κενά , εξαιτίας των οποίων καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής εφαρμογής της ουσιαστικής ποινικής διάταξης που εφαρμόσθηκε και τέλος επί εσφαλμένης ερμηνείας , ποία είναι η αληθής έννοια της διατάξεως αυτής.

Στην κρινόμενη 14/5-5-2006 έκθεση αναιρέσεως κατά της 52/24-1-2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου, ο αναιρεσείων ..... ζητεί την αναίρεση της αποφάσεως αυτής με την οποία καταδικάστηκε για παράνομη οπλοκατοχή για τους εξής λόγους: " 1).Για έλλειψη ειδικής εμπεριστατωμένης κατά το νόμο αιτιολογίας και το Σύνταγμα, καθόσον δεν αναγράφονται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση τα πραγματικά περιστατικά από τα οποία θεμελιώθηκε η καταδίκη του. 2) Για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως των άρθρων 1 παρ.1α, δ, 7 παρ.1, 8α Ν.2168" Έτσι, όμως, όπως έχουν διατυπωθεί οι λόγοι αυτοί, χωρίς να προσδιορίζεται σε τι ακριβώς συνίστανται οι ελλείψεις της αιτιολογίας, σε σχέση με τις κρίσιμες παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως, σε ποία κεφάλαια αυτής ανάγονται, ποία πραγματικά περιστατικά δεν περιέχονται με πληρότητα σ' αυτήν, και χωρίς να προσδιορίζεται η ουσιαστική ποινική διάταξη που φέρεται ότι παραβιάστηκε , σε τι συνίσταται η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία αυτής, πρέπει, να απορριφθούν, ως απαράδεκτοι , λόγω παντελούς αοριστίας αυτών.

Μετά από αυτά και την ειδοποίηση του αντικλήτου του αναιρεσείοντος (κατά την επί του φακέλου σημείωση του αρμόδιου Γραμματέα) και τη μη εμφάνισή του, πρέπει, να απορριφθεί, ως απαράδεκτη, η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα ( άρθρα 476 παρ.1 και 583 παρ.1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την 14/5-5-2006 αίτηση (έκθεση) αναιρέσεως του ..... κατά της 52/24-1-2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου. Και,

Kαταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 12 Δεκεμβρίου 2006. Και,

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 14 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ