2114/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2114 / 2014 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2114/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Γεώργιο Λέκκα, Πηνελόπη Ζωντανού και Δημήτριο Γεώργα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 6 Οκτωβρίου 2014, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ - ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΡΕΥΝΩΝ" που εδρεύει στο Βόλο και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Μπρούζο και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης β' βαθμού "ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ" που εδρεύει στη Λαμία και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του ήδη καταργηθέντος και συγχωνευθέντος (δυνάμει του Ν.3852/2010) Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης β' βαθμού "ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ", το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευθύμιο Καραΐσκο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15/11/2004 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου και την από 22/12/2004 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Λαμίας και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 10/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 179/2011 του Εφετείου Λαμίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 18/7/2013 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Γεώργας ανέγνωσε την από 10/2/2014 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του παρόντος Δικαστηρίου Αρεοπαγίτη Αριστείδη Πελεκάνου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη όλων των λόγων της αίτησης αναίρεσης κατά της απόφασης 179/2011 του Εφετείου Λαμίας. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 94, 96, 104 και 105 ΚΠολΔ, όπως οι δύο πρώτες αντικαταστάθηκαν με το άρθρο 7 του Ν. 3994/2011, προκύπτει, ότι οι διάδικοι είναι υποχρεωμένοι ενώπιον των πολιτικών δικαστηρίων, εκτός από τα Ειρηνοδικεία, εφόσον το αντικείμενο της διαφοράς δεν υπερβαίνει το ποσό των δώδεκα χιλιάδων (12.000) Ευρώ, στα ασφαλιστικά μέτρα και για να αποτραπεί επικείμενος κίνδυνος, να έχουν πληρεξούσιο δικηγόρο, του οποίου ο διορισμός γίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση είτε με ιδιωτικό έγγραφο, εφόσον η υπογραφή εκείνου που παρέχει την πληρεξουσιότητα βεβαιώνεται από δημόσια, δημοτική ή άλλη αρμόδια αρχή ή από δικηγόρο.

Η πληρεξουσιότητα μπορεί να αφορά ορισμένες ή όλες τις δίκες εκείνου που την παρέχει και πρέπει να αναγράφει τα ονόματα των πληρεξουσίων. Η πληρεξουσιότητα μιας αρχής μπορεί να δοθεί σε δικηγόρο και με έγγραφό της, που περιέχει τα στοιχεία που αναγράφονται παραπάνω. 'Ετσι με τον παραπάνω νόμο (ν. 3994/2011) αντικαταστάθηκαν όλες οι διατάξεις του άρθρου 96 ΚΠολΔ ως προς τον τύπο χορήγησης της πληρεξουσιότητας.

Με τη νέα ρύθμιση αφ'ενός απλοποιήθηκε η διαδικασία χορήγησης της πληρεξουσιότητας και αφ'ετέρου επεκτάθηκε σε όλα τα δικαστήρια και σε όλες τις διαδικασίες η δυνατότητα χορήγησης της πληρεξουσιότητας με ιδιωτικό έγγραφο, εφόσον η υπογραφή του χορηγήσαντος την πληρεξουσιότητα διαδίκου βεβαιώνεται από δημόσια, δημοτική ή άλλη αρμόδια αρχή ή από δικηγόρο, ρύθμιση η οποία ήδη ίσχυε στον ΚΠοινΔ (άρθ. 96 παράγραφος 2 εδ.β.

και 42 παράγραφος 2 εδ. γ', 465 παραγ.1) αλλά και στον ΚΠολΔ (άρθρ. 30 παραγ. 2 εδ. β'). Εντούτοις με την τρίτη παράγραφο του άρθρου 96 του ΚΠολΔ, όπου, μετά την αντικατάστασή της με την παράγραφο 3 του άρθρου 7 του παραπάνω νόμου, ορίζεται ότι "κατά τη διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου και στις περιπτώσεις του άρθρου 98 η πληρεξουσιότητα δίνεται μόνο με συμβολαιογραφική πράξη ή με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή την έκθεση", εισάγεται εξαίρεση για τη διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου, όπου λόγω της σοβαρότητας του εκδικαζόμενου ή διατιθέμενου αντικειμένου επιβάλλεται πανηγυρικότητα στον τύπο χορήγησης της πληρεξουσιότητας και αποκλείεται εντεύθεν η χορήγησή της με ιδιωτικό έγγραφο.

Μάλιστα το τελευταίο επιτάσσεται αδιασείστως, χωρίς να εξαιρείται από τη ρύθμιση ακόμη και η περίπτωση, που η πληρεξουσιότητα παρέχεται από αρχή. Αν ο συστατικός αυτός τύπος δεν τηρηθεί, δεν υπάρχει δικαστική πληρεξουσιότητα και δεν είναι δυνατό να γίνει λόγος για απόδειξή της με άλλο αποδεικτικό στοιχείο.

Μόνον όσον αφορά την εκπροσώπηση του Δημοσίου ή Ν.Π.Δ.Δ., όταν αυτή γίνεται από τα μέλη του κύριου προσωπικού του Νομικού Συμβουλίου του κράτους (Ν.Σ.Κ.), σύμφωνα με το άρθρο 20 §1 του Ν. 3086/2002, τα τελευταία "έχουν από τη θέση τους και χωρίς άλλο αποδεικτικό στοιχείο την πληρεξουσιότητα που απαιτείται από το νόμο, για την παράσταση και υπεράσπιση, ενώπιον όλων των Δικαστηρίων και Αρχών, του Δημοσίου και των οργάνων που το εκπροσωπούν κατά περίπτωση, καθώς και των Νομικών προσώπων και των Ανεξάρτητων Διοικητικών Αρχών, των οποίων η νομική υπηρεσία, σύμφωνα με ειδικές διατάξεις, διεξάγεται από το Ν.Σ.Κ.

ή από μέλος του". Σύμφωνα με το άρθρο 104 ΚΠολΔ θεωρείται, ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και κλήσεις μέχρι την πρώτη συζήτηση στο ακροατήριο, αλλά σε αυτή απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα, της οποίας η ύπαρξη εξετάζεται και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, της οποίας η έλλειψη έχει ως αποτέλεσμα να μη γίνεται δεκτός ο εμφανιζόμενος ως δικαστικός πληρεξούσιος και ο διάδικος, που φέρεται ως εκπροσωπούμενος από αυτόν να θεωρείται δικονομικώς απών, με όλες τις συνέπειες τέτοιας απουσίας.

Επομένως, αν δεν αποδεικνύεται η παροχή δικαστικής πληρεξουσιότητας, με τον προαναφερόμενο συστατικό τύπο, στους δικηγόρους, που εμφανίζονται ως δικαστικοί πληρεξούσιοι όλων των διαδίκων, αφού θεωρούνται δικονομικώς απόντες και η συζήτηση ματαιώνεται, όπως ορίζεται με το άρθρο 260 ΚΠολΔ, ή αν η έλλειψη της πληρεξουσιότητας και η δικονομική από αυτήν απουσία δεν έγινε αντιληπτή κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο, αλλά διαπιστώθηκε αργότερα κατά τη μελέτη της υπόθεσης ή τη διάσκεψη, η ματαίωση της συζήτηση γίνεται με απόφαση του Δικαστηρίου, το οποίο δεν μπορεί να προχωρήσει σε κήρυξη της ακυρότητας των μέχρι τότε διαδικαστικών πράξεων κατά τη διάταξη του πρώτου εδαφίου του άρθρου 104, γιατί η εφαρμογή της διάταξης αυτής προϋποθέτει προσήκουσα δικονομική παράσταση του ενός διαδίκους μέρους.

Στην προκειμένη περίπτωση με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία υπ'αριθ. 179/2011 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Λαμίας, με την οποία έγινε δεκτή η έφεση της "Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδος" εξαφανίστηκε η εκκαλουμένη απόφαση, απορρίφθηκε η αγωγή που είχε ασκήσει το "Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας" και έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή της αναιρεσιβλήτου και υποχρεώθηκε το εναγόμενο να καταβάλει το συνολικό ποσό (51.920 + 4000) 55.920 Ευρώ.

Όμως, ενώπιον του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου κατά τη συζήτηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης οι δικηγόροι, που εμφανίστηκαν ως δικαστικοί πληρεξούσιοι των διαδίκων, που είναι το μεν αναιρεσείον ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας - Επιτροπή Ερευνών", το δε αναιρεσίβλητο το ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Νομαρχιακή αυτοδιοίκηση Φθιώτιδας" στη θέση του οποίου υπεισήλθε το ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδος", δεν αποδεικνύουν την παροχή σε αυτούς πληρεξουσιότητας από τις παραπάνω αρχές και μάλιστα με τον τύπο που ορίζεται στο άρθρο 96 ΚΠολΔ, ούτε επικαλούνται συμβολαιογραφικά πληρεξούσια έγγραφα.

Επομένως, σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν, οι διάδικοι θεωρούνται δικονομικώς απόντες και πρέπει να κηρυχθεί ματαιωμένη η συζήτηση.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει ματαιωμένη τη συζήτηση.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 3 Νοεμβρίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 24 Νοεμβρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ