2113/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2113 / 2013 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2113/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη, Νικόλαο Τρούσα και Ασπασία Καρέλλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δήμου Χερσονήσου, που εδρεύει στις Γούρνες Ηρακλείου και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Παχιαδάκη και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Γ. Α. του Κ., κατοίκου ... 2) Σ. Φ. του Χ., κατοίκου ... 3) Ά. Μ. του Ι., 4) Χ. Κ. του Ε., κατοίκων ... 5) Λ. Σ. του Μ., κατοίκου ... οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29/12/2006 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Χερσονήσου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 138/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 247/2009 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 2/3/2010 αίτησή του και τους από 10/10/2012 πρόσθετους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Μουστάκας ανέγνωσε την από 15/10/2012 έκθεση της κωλυομένης να μετάσχει στη σύνθεση του παρόντος δικαστηρίου Αρεοπαγίτη Αγγελικής Αλειφεροπούλου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 2-3-2010 αιτήσεως αναιρέσεως και των από 10-10-2012 πρόσθετων λόγων αυτής.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από τις υπ' αριθμ. ..., ..., ..., ..., ...|11-9-2012 και ..., .., .., .., ...|12-10-2012 εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Ηρακλείου Κρήτης …, αντίγραφο της ένδικης αίτησης, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 247|2009 τελεσίδικης απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου, με τους προσθέτους επ' αυτής λόγους καθώς και της πράξης του Προέδρου του Τμήματος τούτου, με την οποία ορίσθηκε δικάσιμος αυτής (αίτησης) η 13-11-2012, επιδόθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα στους αναιρεσιβλήτους. Από τις με αριθμούς, εξάλλου, ..., ..., ..., ... και ...|24-7-2013, εκθέσεις επιδόσεως της ίδιας, ως άνω, δικαστικής επιμελήτριας, προκύπτει ότι αντίγραφο της κλήσης για συζήτηση της ένδικης αίτησης, για την παρούσα δικάσιμο, η οποία ορίσθηκε νόμιμα από τον Πρόεδρο του Τμήματος αυτού, μετά την ματαίωση συζήτησης της υπόθεσης, κατά την αρχικά ορισθείσα δικάσιμο, επιδόθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα στους αναιρεσιβλήτους. Επομένως, εφόσον αυτοί δεν εμφανίσθηκαν ούτε εκπροσωπήθηκα νόμιμα, κατά την από το οικείο πινάκιο εκφώνηση και συζήτηση της υπόθεσης, πρέπει να δικασθούν ερήμην, να χωρήσει, όμως, η έρευνα της υπόθεσης, σαν να ήταν και αυτοί παρόντες, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ.

Σύμφωνα με το άρθρο 560 Κ.Πολ.Δ., κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των Πολυμελών Πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών κλπ, 2) αν το Δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε Ειρηνοδίκης, του οποίου έγινε δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το Δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών Δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα και 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας.

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων και κατά των αποφάσεων των Πρωτοδικείων, οι οποίες εκδίδονται επί εφέσεων κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση για ορισμένους λόγους, που απαριθμούνται περιοριστικά στο νόμο, αφού ρητά και με σαφήνεια ορίζεται, ότι αναίρεση επιτρέπεται μόνο για τους αναφερόμενους στο ανωτέρω άρθρο λόγους.

Οι διατάξεις του άρθρου τούτου (560 Κ.Πολ.Δ.) είναι ειδικές ως προς τους επιτρεπόμενους λόγους αναιρέσεως κατά των αναφερόμενων στο άρθρο αυτό αποφάσεων και αποκλείουν την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., που αναφέρονται στους λόγους αναιρέσεως κατά των αποφάσεων των υπόλοιπων Δικαστηρίων.

Επομένως, στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου, που δίκασε ως Εφετείο επί εφέσεως του αναιρεσείοντος κατ' αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Χερσονήσου, η αναιρετική πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθ. 6 Κ.Πολ.Δ., δηλαδή ότι παρά το νόμο αυτός δικάστηκε ερήμην από το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο και απορρίφθηκε η έφεσή του, για τους εκτιθέμενους ειδικότερα στο αναιρετήριο λόγους, είναι απαράδεκτος, καθόσον, όπως προαναφέρθηκε, κατά της ανωτέρω αποφάσεως δεν επιτρέπεται να προβληθεί τέτοιος λόγος αναιρέσεως, αφού δεν προβλέπεται από το άρθρο 560 του παραπάνω Κώδικα, το οποίο έχει εφαρμογή επί του προκειμένου.

Κατά την παράγραφο 2 εδ. α του άρθρου 569 Κ.Πολ.Δ., "οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης ως προς τα ίδια κεφάλαια της προσβαλλόμενης απόφασης και τα κεφάλαια εκείνα που αναγκαστικά συνέχονται με αυτά, ασκούνται μόνο με δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του Αρείου Πάγου, τριάντα τουλάχιστον πλήρεις ημέρες πριν από τη συζήτηση της αναίρεσης, κάτω από το οποίο συντάσσεται έκθεση, αντίγραφο του δικογράφου των πρόσθετων λόγων επιδίδεται πριν από την ίδια προθεσμία στον αναιρεσίβλητο και τους άλλους διαδίκους".

Από τη διάταξη αυτή συνάγεται, ότι, αφού οι πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως πρέπει να αναφέρονται μόνο στα ίδια κεφάλαια, που προσβάλλονται με την αναίρεση ή στα κεφάλαια, που αναγκαστικά συνέχονται με αυτά, είναι απαράδεκτοι πρόσθετοι λόγοι, με τους οποίους πλήττονται κεφάλαια της προσβαλλόμενης αποφάσεως, που είναι διαφορετικά και δεν συνέχονται αναγκαίως με τα προσβληθέντα με την αναίρεση κεφάλαια.

Ως "κεφάλαια", κατά την έννοια της ανωτέρω διατάξεως, νοούνται οι διατάξεις της προσβαλλόμενης αποφάσεως, που αποφαίνονται για τα αιτήματα παροχής δικαστικής προστασίας, ενώ "αναγκαίως συνεχόμενα κεφάλαια" είναι εκείνα, που τελούν σε σχέση ουσιαστικής συνάφειας με τα προσβαλλόμενα με την αναίρεση κεφάλαια - Επομένως, εφόσον στην υπόψη περίπτωση δεν πλήττονται με την αναίρεση τα κεφάλαια της προσβαλλόμενης αποφάσεως, τα οποία συνάπτονται με τις διατάξεις, που αποφαίνονται για τα αιτήματα παροχής δικαστικής προστασίας, τα οποία υπέβαλαν οι διάδικοι στο Δικαστήριο, οι ασκηθέντες με ιδιαίτερο δικόγραφο από 10-10-2012 πρόσθετοι λόγοι, με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη, εκδοθείσα σε δεύτερο βαθμό ερήμην του εκκαλούντος, απόφαση κατά τα πιο πάνω κεφάλαιά της για πλημμέλειες του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου από το άρθρο 560 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ. (εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή και παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου), δηλαδή για ουσιαστικούς λόγους, χωρίς, όμως, τα κεφάλαια αυτά να ταυτίζονται ούτε να συνέχονται αναγκαίως με το περιεχόμενο του προεκτεθέντος, προβληθέντος με την αναίρεση, μοναδικού λόγου, ο οποίος είναι καθαρά δικονομικής φύσεως, ως αναφερόμενος σε παράβαση δικονομικών κανόνων δικαίου, που διέπουν την περίπτωση ερημοδικίας του εκκαλούντος και δεν βάλλει κατά των προσβαλλόμενων με τους πρόσθετους λόγους κεφαλαίων, είναι απορριπτέοι, ως απαράδεκτοι.

Η κρίση αυτή δεν μεταβάλλεται από το ότι, εάν η έφεση, που ασκήθηκε κατά της πρωτόδικης απόφασης, απορριφθεί λόγω ερημοδικίας του εκκαλούντος, όπως συνέβη στην εδώ εξεταζόμενη υπόθεση, προσβλητή με το ένδικο μέσο της αναιρέσεως, κατά το άρθρο 553 παρ.1 Κ.Πολ.Δ., είναι μόνο η (μη υποκείμενη πλέον σε ανακοπή ερημοδικίας) απόφαση του Εφετείου, στην οποία ενσωματώνεται η πρωτόδικη απόφαση, οπότε τα τυχόν σφάλματα της απόφασης του πρώτου βαθμού, αφού επικυρώνεται από το Εφετείο, μπορούν να προταθούν με την αίτηση αναιρέσεως ως σφάλματα της δευτεροβάθμιας απόφασης, εφόσον, όμως, αποτελούν και αναιρετικούς λόγους, παραδεκτώς προβαλλόμενους (Α Π. 768/2012), περίπτωση που δεν συντρέχει επί του προκειμένου, ενόψει του ότι οι αποδιδόμενες, για πρώτη φορά με το δικόγραφο των πρόσθετων λόγων, στην πρωτοβάθμια απόφαση πλημμέλειες, αφενός μεν δεν προτείνονται με το αναιρετήριο, αφετέρου δε δεν ταυτίζονται ούτε συνέχονται με το περιεχόμενο του μοναδικού, δικονομικού, λόγου αναιρέσεως, ο οποίος δεν βάλλει κατά των κεφαλαίων της προσβαλλόμενης αποφάσεως, τα οποία συνάπτονται με τις διατάξεις, που αποφαίνονται για τα επίδικα αιτήματα παροχής δικαστικής προστασίας και απαραδέκτως πλήττονται αποκλειστικά και μόνο με τους πρόσθετους λόγους.

Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση, με τους προσθέτους επ' αυτής λόγους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2-3-2010 αίτηση, με τους προσθέτους επ' αυτής λόγους, του Δήμου Χερσονήσου, Ηρακλείου Κρήτης, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 247|2009 τελεσίδικης απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29/10/ 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 3 Δεκεμβρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ