2113/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2113 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) Αριθμός 2113/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κυριτσάκη, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση, Γρηγόριο Μάμαλη, Αιμιλία Λίτινα-Εισηγήτρια και Θεοδώρα Γκοϊνη, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Θάνου, (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 21 Νοεμβρίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αιτούντος ..., που δεν παρέστη για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με τις υπ' αριθμ. 359-360/26-3-2004 και 361-362/26-3-2004 αποφάσεις του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αιτών ζητεί τώρα την επανάληψη της διαδικασίας, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 21 Μαρτίου 2006 αίτησή του περί επαναλήψεως της διαδικασίας, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 620/2006.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Θάνου εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασίλειου Μαρκή, με αριθμό 266/2-6-2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

"Εισάγω στο Συμβούλιό σας, την από 21-3-2006 αίτηση του ... και εκθέτω τα εξής:

Ι. Το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης με τις 359-360/26-3-2004 και 361-362/26-3-2004 αποφάσεις καταδίκασε τον ήδη αιτούντα ..., με την πρώτη για κατοχή και χρήση ναρκωτικής ουσίας σε φυλάκιση 3 ετών και 1 μηνός και με την δεύτερη για αγορά, κατοχή και χρήση ναρκωτικής ουσίας σε φυλάκιση επίσης 3 ετών και 1μηνός. Οι ποινές αυτές συγχωνεύθηκαν με την 359-360/28-3-2004 σε συνολική ποινή 4 ετών, 1 μηνός και 15 ημερών (βλ. αποφάσεις).

Ο κατηγορούμενος άσκησε αναίρεση κατά των αποφάσεων, πλην όμως δεν εμφανίσθηκε στο ακροατήριο του Αρείου Πάγου, με αποτέλεσμα να απορριφθεί η αναίρεση αυτή με την ΑΠ 2410/2005 απόφαση (βλ. απόφαση).

ΙΙ. Με την από 21-3-2006 αίτηση ο ... ζητά την επανάληψη της διαδικασίας, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 525 παρ. 1 περ. 2 ΚΠΔ, γιατί μετά την καταδίκη, αποκαλύφθηκαν νέα στοιχεία, που κάνουν φανερό ότι αυτός καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε (βλ. αίτηση).

ΙΙΙ. Η υπό κρίση αίτηση πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμη, όπως ήδη δέχθηκε το Συμβούλιό σας με την 946/2006 απόφαση, αφού ως λόγος επανάληψης αναφέρεται το ότι κατά την εκδίκαση των υποθέσεων δεν προτάθηκε ο ισχυρισμός ότι η χρήση της ναρκωτικής ουσίας που κατείχε έλαβε χώρα για ιατρικούς - φαρμακευτικούς λόγους (βλ. αίτηση). Από τα πρακτικά όμως προκύπτει ότι ο ισχυρισμός αυτός προβλήθηκε από τον κατηγορούμενο και δεν έγινε δεκτός και ως εκ τούτου δεν μπορεί να συνιστά λόγο επανάληψης της διαδικασίας, αφού πρόκειται για γεγονός, που δεν ήταν άγνωστο στους δικαστές, αλλά αντίθετα ερευνήθηκε και δεν έγινε δεκτό (βλ. ΑΠ 1701/2002, ΑΠ 1220/2000).

IV. Πρέπει συνεπώς η υπό κρίση αίτηση να απορριφθεί.

Για τους λόγους αυτούς

Προτείνω Να απορριφθεί η από 21-3-2006 αίτηση του ..., περί επανάληψης της διαδικασίας που περατώθηκε με τις 359-360/2004 και 361-362/3004 αποφάσεις του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Αθήνα 18-5-2006

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου

Βασίλειος Μαρκής

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 525 παρ. 1 αριθμ. 2 ΚΠοινΔ η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημ/μα ή κακούργημα, αν μετά την οριστική έκδοση του αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που έχουν προσκομισθεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάστηκε είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο, που πραγματικά τέλεσε.

Νέες αποδείξεις, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, είναι εκείνες που δεν υποβλήθηκαν στο δικαστήριο και ως εκ τούτου ήταν άγνωστες στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, την κρίση του δε αυτή σχηματίζει το δικαστήριο που επιλαμβάνεται της αίτησης για επανάληψη της διαδικασίας, από την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης, καθώς και από τα έγγραφα της δικογραφίας.

Νέες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων, νέα έγγραφα ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υπόθεσης, με την προϋπόθεση όμως, ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες τους, είτε σε συνδυασμό με εκείνες που έχουν προσκομισθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, καθιστούν φανερό και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή καταδικάστηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε.

Δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο επανάληψης της διαδικασίας, γεγονότα, τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλ' αντίθετα ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν απ' αυτούς, καθώς και εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο από ουσιαστικής και νομικής πλευράς έλεγχος της προσβαλλόμενης απόφασης με βάση το αποδεικτικό υλικό που έλαβαν υπόψη τους, οι εκδώσαντες αυτήν δικαστές, εφόσον η αίτηση επανάληψης της διαδικασίας, ως στρεφόμενη κατά αμετάκλητης απόφασης, δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία.

Επομένως, η κρινόμενη από 21/3/2006 αίτηση του ... για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με τις αμετάκλητες 359-360/2004 και 361-362/2004 αποφάσεις του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, που κατέστησε αμετάκλητες μετά την απόρριψη της κατ' αυτών ασκηθείσας αναίρεσης με την 2410/2005 απόφαση του Α.Π., στηριζόμενη σε νέα γεγονότα και αποδείξεις που επικαλείται ο αιτών, ότι αποκαλύφθηκαν μετά την καταδίκη του και καθιστούν φανερό ότι αυτός είναι αθώος για την πράξη που καταδικάστηκε, είναι νόμιμη, παραδεκτά δε εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου κατά τις διατάξεις των άρθρων 527 παρ. 3 και 528 παρ. 1 ΚΠοινΔ και πρέπει να εξεταστεί κατ' ουσίαν.

Από τα έγγραφα της δικογραφίας, προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο αιτών καταδικάστηκε με τις 359-360/2004 αποφάσεις του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης που κατέστησαν αμετάκλητες για τις αξιόποινες πράξεις της αγοράς, κατοχής και κατ' εξακολούθηση χρήσης ναρκωτικών ουσιών για κάθε μια από τις αποφάσεις αυτές, σε ποινή φυλάκισης τριών ετών και ενός μηνός και κατά συγχώνευση αυτών με την πρώτη τούτων σε ποινή φυλάκισης τεσσάρων ετών και δέκα πέντε ημερών. Ο αιτών ως νέο στοιχείο άγνωστο στους δικαστές που τον καταδίκασαν και το οποίο αν γνώριζε το Δικαστήριο θα τον καταδίκαζε με την ηπιότερα τιμωρούμενη αξιόποινη πράξη της προμήθειας προς αποκλειστικά δική του χρήση, επικαλείται ότι τη ναρκωτική ουσία (ινδική κάνναβη) για την οποία καταδικάστηκε με τις παραπάνω αποφάσεις, προμηθεύτηκε και κατείχε για ιατρικούς και θεραπευτικούς λόγους, και συγκεκριμένα, ότι έκανε χρήση αυτής ως υποκατάστατο των υπολοίπων παυσιπόνων τα οποία λάμβανε επί δεκαετία λόγω πολλαπλών επεμβατικών και ολικής αρθροπλαστικής συνεπεία τροχαίου ατυχήματος το έτος 1982, διακόπηκε όμως η συνταγογράφησή τους δεδομένου ότι λόγω της χρόνιας ηπατίτιδας από την οποία έπασχε έχει υποστεί βλάβη το ήπαρ του.

Όπως όμως προκύπτει από το περιεχόμενο των απολογιών του κατηγορουμένου και ήδη αιτούντος για επανάληψη της διαδικασίας που περιέχονται στα πρακτικά των παραπάνω αμετακλήτων αποφάσεων και τις οποίες (απολογίες) μετά βεβαιότητος έλαβε υπόψη του το Δικαστήριο προκειμένου να οδηγηθεί στην ως άνω καταδικαστική κρίση του, αφού στο προοίμιο του σκεπτικού του μνημονεύει αυτές, μεταξύ των αποδεικτικών μέσων που έλαβε υπόψη του, ο αιτών - κατηγορούμενος προέβαλε τον παραπάνω ισχυρισμό του προκειμένου ν' αποδείξει του επί του άρθρου 12 του Ν. 1729/1987, αυτοτελή ισχυρισμό του αφού επί λέξει αναφέρεται στα μεν πρακτικά της 359-360/2004 απόφασης "κάπνιζα γιατί μου πονούσαν τα πόδια", στα δε πρακτικά της 361-362/2004 απόφασης "έκανα χρήση των ναρκωτικών ουσιών λόγω του τραυματισμού μου. Δεν μπορώ να πάρω παυσίπονα για τους πόνους γιατί έχω φοβερό πρόβλημα με το συκώτι". Εν όψει αυτών καθίσταται πρόδηλο ότι δεν ήταν άγνωστο το γεγονός που επικαλείται ο αιτών στους δικαστές που εξέδωσαν τις παραπάνω καταδικαστικές αποφάσεις και το οποίο καθιστά φανερό ότι ο αιτών καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε, αλλ' αντιθέτως ερευνήθηκε αμέσως ή εμμέσως και δεν έγινε δεκτό απ' αυτούς, έστω και κατ' εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων.

Συνακόλουθα, πρέπει, ν' απορριφθεί η από 21/3/2006 αίτηση ως αβάσιμη κατ' ουσίαν και να καταδικασθεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21/3/2006 αίτηση του ... για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με τις υπ' αριθμ. 359-360 και 361-362 αμετάκλητες καταδικαστικές αποφάσεις του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τον αιτούντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 1 Δεκεμβρίου 2006. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 14 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ