Supreme Court allows appeal against defendant's refusal of court adjournment due to health grounds.

Απόφαση 2112 / 2018 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 2112/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δήμητρα Κοκοτίνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αρτεμισία Παναγιώτου, Γεώργιο Αναστασάκο, Μαρία Γεωργίου - Εισηγήτρια και Ευφροσύνη Καλογεράτου - Ευαγγέλου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Νοεμβρίου 2018, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Κωνσταντινόπουλου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ. Λ. του Γ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Φωτεινή Κλάδη, για αναίρεση της υπ'αριθ. 49/2017 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Δωδεκανήσου.

Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδεκανήσου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ'αριθ.πρωτ. 2/19-1-2018 αίτησή του αναιρέσεως και στους από 2-11-2018 προσθέτους λόγους, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 497/2018.

Αφού άκουσε Την πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη υπ' αριθμ. Εκθ. Καταθ. Του γραμματέα του Εφετείου Δωδεκανήσου 2/19-1-2018 αίτηση του Χ. Λ. του Γ., ...), για αναίρεση της υπ'αριθμ. 49/2017 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Δωδεκανήσου, η οποία καταχωρήθηκε στο κατά το άρθρο 473 παρ. 3 εδ. α του Κ.Ποιν.Δ. βιβλίο στις 15 Μαρτίου 2018 μετά την από 1-11-2018 πρόσθετων αυτής λόγων, που κατατέθηκαν με ξεχωριστό δικόγραφο στις 2-11-2018 έχουν ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα κατά τα άρθρα 473 παρ. 1, 2, 3 και 5 παρ. 2 ΚΠΔ. Συγκεκριμένα η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε οπωσδήποτε πριν από την επίδοση της προσβαλλόμενης, αφού η τελευταία καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο κατά τα προεκτεθέντα στις 15/3/2018 κι εντεύθεν πριν από την ημερομηνία αυτή δεν ήταν εφικτή η επίδοσή της, ενώ η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης (ασκήθηκε) πριν από την ως άνω ημερομηνία. Πρέπει, επομένως, να συνεκδικασθούν, ως συναφείς και να ερευνηθούν περαιτέρω ως προς την βασιμότητα των λόγων τους.

Απο τις διατάξεις των άρθρων 349 ΚΠΔ και 501 ΚΠΔ προκύπτει ότι ο εκκαλών κατηγορούμενος έχει δικαίωμα να ζητήσει την αναβολή της δίκης, όταν δεν μπορεί να εμφανιστεί στο δικαστήριο και να υποστηρίξει την έφεσή του για σοβαρούς λόγους υγείας ή για λόγους ανώτερης βίας. Εξάλλου, η επιβαλλόμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, της οποίας η έλλειψη στοιχειοθετεί λόγο αναίρεσης του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ.

Δ ΚΠΔ, πρέπει να υπάρχει, όχι μόνο στην απόφαση για την ενοχή, δηλαδή στην καταδικαστική ή την απαλλακτική απόφαση, αλλά σε όλες τις αποφάσεις, ανεξάρτητα αν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν η έκδοσή τους υπόκειται στη διακριτική, ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου που τις εξέδωσε. 'Ετσι, η παρεμπίπτουσα απόφαση, που απορρίπτει αίτημα αναβολής της δίκης κατά το άρθρο 349 ΚΠΔ, για σοβαρούς λόγους υγείας ή για λόγο ανώτερης βίας του κατηγορούμενου ή του συνηγόρου του, πρέπει να είναι ειδικά αιτιολογημένη, παρότι η παραδοχή ή η απόρριψη της σχετικής αίτησης έχει αφεθεί στην ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου.

Πρέπει, δηλαδή, αυτή να διαλαμβάνει στο αιτιολογικό της: α) τα αποδεικτικά μέσα που έλαβε υπόψη και αξιολόγησε το δικαστήριο, για να διαμορφώσει τη σχετική (απορριπτική) κρίση του, ώστε να προκύπτει κατά τρόπο αναμφισβήτητο, ότι το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι μόνο μερικά απ'αυτά για να μορφώσει την απορριπτική περί αναβολής κρίση του, β) τα πραγματικά περιστατικά και στοιχεί που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία θεμελιώθηκε η αβασιμότητα του αιτήματος αναβολής και γ) τις νομικές σκέψεις που αιτιολογούν τη δικανική πεποίθηση ότι ο προβαλλόμενος λόγος δεν αποτελεί νόμιμο και βάσιμο λόγο αναβολής της δίκης (σοβαρή ασθένεια ή γεγονός ανώτερης βίας του κατηγορούμενου ή του συνηγόρου του) και την αντίστοιχη απορριπτική κρίση του δικαστηρίου για το αίτημα αναβολής (Ολ.

ΑΠ 7/2005, ΑΠ 279/2018).

Στην προκείμενη περίπτωση, το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδεκανήσου, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, όπως προκύπτει από την παρεμπίπτουσα απόφασή του, η οποία εκδόθηκε πριν από την προσβαλλόμενη 49/2017 οριστική απόφασή του και θεωρείται ότι συμπροβάλλεται με αυτή (άρθρο 504 παρ. 4 ΚΠΔ), απέρριψε αίτημα του κατηγορούμενου και ήδη αναιρεσείοντος Χ. Λ. για αναβολή της δίκης κατά το άρθρο 349 ΚΠΔ, διότι λόγω νοσηλείας του σε νοσοκομείο δεν ήταν σε θέση να εμφανισθεί ενώπιόν του.

Ειδικότερα, όπως προκύπτει από τα επισκοπούμενα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης ενώπιον του ως άνω Δικαστηρίου κατά τη δικάσιμο της 4/12/2017, όταν εκφωνήθηκε το όνομα του ήδη αναιρεσείοντος, εμφανίσθηκε ως άγγελος ο δικηγόρος ... Α. Δ. ο οποίος, κατέθεσε: "Επικοινώνησε μαζί μου ο απών κατηγορούμενος Χ.

Λ., ο οποίος μου είτε ότι είναι άρρωστος και να ζητήσω αναβολή της υπόθεσης", προσκόμισε δε στο Δικαστήριο έγγραφα για θεμελίωση του αιτήματος που υπέβαλε, τα οποία αναγνώσθηκαν από την Πρόεδρο δημόσιο στο ακροατήριο. Ακολούθως, το Εφετείο, αφού απέρριψε το αίτημα αναβολής, απέρριψε την έφεσή του ως ανυποστήρικτη.

Η αιτιολογία της παραπάνω παρεμπίπτουσας απόφασης, που απέρριψε το αίτημα αναβολής, έχει, κατά λέξη, ως εξής: "Σύμφωνα με το άρθρο 349 παρ. 1 ΚΠΔ, το δικαστήριο, μετά από πρόταση του εισαγγελέα ή και αυτεπαγγέλτως, μπορεί να διατάξει μόνο μία φορά την αναβολή της δίκης για λόγους ανώτερης βίας, με αίτημα δε κάποιου από τους διαδίκους, μία μόνο φορά, για σοβαρούς λόγους υγείας ή λόγους ανώτερης βίας.

Επειδή ο εμφανισθείς ως άγγελος του αιτούντος κατηγορουμένου Χ. Λ. προς απόδειξη του ισχυρισμού ότι ο κατηγορούμενος δεν είναι σε θέση να προσέλθει στο δικαστήριο προσκόμισε το από 29-11-2017 εισιτήριο στο Τζάνειο Νοσοκομείο του Πειραιά με αιτιολογία εισόδου "μη καθορισμένη οξεία λοίμωξη του κατωτέρου αναπνευστικού" και "μη καθορισμένη αιματουρία", χωρίς ωστόσο να αποδεικνύει με άλλα έγγραφα του ίδιου νοσοκομείου αν η αιτία της εισαγωγής εξακολουθεί να υπάρχει μέχρι σήμερα (4.12.2017), δηλαδή έξι ημέρες αργότερα.

Δεν αποδεικνύει δηλαδή ότι εξακολουθεί νοσηλευόμενος μέχρι σήμερα και για το λόγο αυτό είναι αδύνατη η εμφάνισή του στο δικαστήριο, δεδομένου ότι ενδέχεται να αποθεραπεύθηκε και να εξήλθε ήδη του νοσοκομείου. Τα υπόλοιπα ιατρικά πιστοποιητικά που προσκομίζει και τα οποία αναγνώσθηκαν αναφέρονται σε παρελθούσες ιατρικές πιστοποιήσεις των ετών 2011, 2015 και 2016 και δεν δικαιολογούν άμεσο λόγο αναβολής της δίκης.

Επομένως, το ανωτέρω αίτημα του κατηγορούμενου πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμο αφού δεν αποδείχθηκε ότι ο επικαλούμενος λόγος υγείας εξακολουθεί να υπάρχει και σήμερα". Η αιτιολογία, όμως, αυτή δεν είναι η επιβαλλόμενη από τις διατάξεις του Συντάγματος και του Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη.

Ειδικότερα δεν προκύπτει χωρίς αμφιβολία ότι ελήφθη υπόψη από το δικαστήριο η κατάθεση του αγγέλου, αλλά και τα τρία ιατρικά πιστοποιητικά, καθόσον δεν αναφέρεται, έστω και περιληπτικά, το περιεχόμενο του καθενός ώστε να αιτιολογείται η σχετικά μ' αυτά παραδοχή του Εφετείου ότι "δεν δικαιολογούν άμεσο λόγο αναβολής της δίκης" και επί πλέον είναι αντιφατική και ενδοιαστική, καθόσον το Εφετείο δέχεται "ότι ενδέχεται να αποθεραπεύτηκε και να εξήλθε ήδη του νοσοκομείου", δηλαδή κατά την παραδοχή αυτή δεν είναι βέβαιο ότι βρίσκεται εκτός νοσοκομείου, με βάση δε την ενδοιαστική αυτή παραδοχή οδηγήθηκε στην κρίσιμη τοιαύτη (παραδοχή) πως "δεν αποδείχθηκε ότι ο επικαλούμενος λόγος υγείας εξακολουθεί να υπάρχει και σήμερα".

Το Εφετείο, δηλαδή, δέχεται ότι δεν αποδείχθηκε το γεγονός για το οποίο το ίδιο (Εφετείο) δέχθηκε πως δεν ήταν βέβαιο τι πραγματικά ίσχυε.

Συνεπώς, πρέπει να γίνουν δεκτοί ως βάσιμοι κατ'ουσίαν οι σχετικοί λόγοι αναίρεσης του κυρίου δικογράφου και του προσθέτου τοιούτου εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ Κ.Π.Δ. και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς την απόρριψη του ανωτέρω αιτήματος αναβολής, ακολούθως δε πρέπει να αναιρεθεί και ως προς την διάταξή της με την οποία απορρίφθηκε η έφεση του ήδη αναιρεσείοντος ως ανυποστήρικτη, διότι το κατ'έφεση δικάσαν δικαστήριο με το να προχωρήσει στην απόρριψη της έφεσης, ενώ δεν είχε απορρίψει αιτιολογημένα το αίτημα αναβολής, υπερέβη αρνητικώς την εξουσία του κατά τον επίσης βάσιμο συναφή, εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Η Κ.Π.Δ., λόγο αμφοτέρων των δικογράφων.

Μετά ταύτα πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το τμήμα τη και τις διατάξεις της που αφορούν τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα Χ. Λ. του Γ. και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, δεδομένου ότι είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός από αυτούς που δίκασαν προηγουμένως (άρθρ. 519 Κ.Π.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την με αριθμό 49/2017 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Δωδεκανήσου καθόσον αφορά τις διατάξεις της τις σχετικές με τον αναιρεσείοντα Χ. Λ. του Γ..

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το ως άνω αναιρούμενο τμήμα της για νέα συζήτηση, στο ίδιο δικαστήριο συγκροτούμενο από δικαστές άλλους εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Δεκεμβρίου 2018.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 7 Δεκεμβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ