2111/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2111 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 2111/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. ....... και 2. .........., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Βασιλική Σκορδάκη.

Των αναιρεσίβλητων: 1. ......., 2. ..........., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, 3. ........., 4. ............, 5. ..........., 6. .........., 7. .......... και 8. ........... Εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Χριστιανή Τζουμάρη η οποία δήλωσε ότι η 2η αναιρεσίβλητη (............) απεβίωσε την 11-12-2005 και κληρονομήθηκε από τον σύζυγό της ........... (1ο αναιρεσίβλητο) και τα τέκνα της: α) .........., β) ......... και γ) ........... οι οποίοι συνεχίζουν την βιαίως διακοπείσα δίκη και εκπροσωπήθηκαν από αυτήν.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-2-2001 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αλεξανδρού-πολης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 263/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 115/2004 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αλεξανδρούπολης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 8-12-2004 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 10-10-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ.4, 566 παρ.1 και 577 παρ.3 ΚΠολΔ, για την πληρότητα του λόγου αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου(άρθρο 560 αριθ.1α ΚΠολΔ), πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο, εκτός των άλλων, κατά τρόπο σαφή, η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε, το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία ή εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, καθώς επίσης, εφόσον το δικαστήριο έκρινε επί της ουσίας της υπόθεσης, τα πραγματικά γεγονότα που αυτό δέχθηκε υπό τα οποία και συντελέσθηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου (ΟλΑΠ32/1996).

Η από την παράλειψη αυτή αοριστία του δικογράφου της αναίρεσης, η οποία επάγεται την απόρριψη αυτής ως απαράδεκτης (άρθρο 577 παρ. 1, 2 ΚΠολΔ) δεν μπορεί να αναπληρωθεί από στοιχεία που βρίσκονται εκτός του αναιρετηρίου, ούτε ειδικότερα από την υπάρχουσα στη δικογραφία απόφαση που προσβάλλεται με την αναίρεση, διότι, εκτός των άλλων, ο Άρειος Πάγος δεν μπορεί να γνωρίζει ποίες από τις παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας είναι αυτές που, κατά τον αναιρεσείοντα, συνιστούν το αναιρετικό σφάλμα και έτσι μπορεί να επιλεγούν τέτοιες που να μην το συνιστούν και να απορριφθεί για τον λόγο αυτό η αναίρεση, ενώ αν επιλέγονταν άλλες που είχε επισημάνει ο αναιρεσείων χωρίς όμως να τις αναφέρει στο αναιρετήριο, ενδεχομένως να ήταν διαφορετικό το αποτέλεσμα.

Η θέση αυτή είναι απολύτως σύμφωνη και με το άρθρο 6 παρ.1 της ΕΣΔΑ, διότι διασφαλίζει την από αυτό αξιούμενη δίκαιη δίκη, αφού συμβάλλει στην αποτελεσματικότητα του και συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος πρόσβασης καθενός στα δικαστήρια, το οποίο μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο με την άσκηση ορισμένης, σύμφωνα με το νόμο, προσφυγής οιασδήποτε μορφής, η οποία θα επιτρέπει, ως εκ του ορισμένου περιεχομένου της, την από το δικαστήριο παροχή της αιτούμενης έννομης προστασίας και γιαυτό τα απαιτούμενα από το νόμο για το ορισμένο της εν γένει προσφυγής στα δικαστήρια, μορφή της οποίας είναι και το ένδικο μέσο της αναίρεσης, δεν δυσχεραίνουν αλλά μάλλον διευκολύνουν την πρόσβαση στα δικαστήρια για παροχή έννομης προστασίας, αφού με αυτά.

συγκεκριμενοποιείται το είδος αυτής. Στην προκείμενη περίπτωση, με τους δύο πρώτους λόγους αναίρεσης, από το άρθρο 560 αριθ.1ΚΠολΔ πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση, διότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο και δέχθηκε τη διεκδικητική τμήματος ακινήτου(οικοπέδου) αγωγή των αναιρεσιβλήτων, απέρριψε δε, ως ουσιαστικώς αβάσιμη, την ένσταση των αναιρεσειόντων περί ύπαρξης πραγματικής δουλείας επ' αυτού υπέρ του αναφερόμενου ακινήτου αυτών, παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 1118, 1119, 1121, 1122 ΑΚ, 17 παρ.1 του Συντάγματος και 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ.

Στο αναιρετήριο αναφέρονται, ως παραδοχές της πληττόμενης απόφασης, το ακόλουθο πόρισμα του δικαστηρίου της ουσίας, με το οποίο εκείνο υπέπεσε, κατά τους αναιρεσείοντες, στις πλημμέλειες που συγκροτούν τους λόγους αυτούς της αναίρεσης: " ..Από όσα αναφέρθηκαν συνάγεται ότι οι εναγόμενοι είναι υποχρεωμένοι να αποδώσουν το επίδικο στους ενάγοντες, δεδομένου ότι δεν έλαβε χώρα νόμιμη σύσταση δουλείας, αφού δεν υπήρξε σύμβαση και μεταγραφή αυτής ούτε και η αναγκαία συναίνεση όλων των συγκυρίων, μιας και ο πρώτος και η δεύτερη ουδέποτε συναίνεσαν έστω και άτυπα στην παραχώρηση δουλείας.

Ο ισχυρισμός των εναγομένων ότι οι ανωτέρω συμβολαιογραφικές δηλώσεις των εναγόντων είναι αμετάκλητες, δεν ασκεί έννομη επιρροή εν προκειμένω, διότι ανεξαρτήτως ανακλήσεως ή μη των δηλώσεων δεν έχει χωρήσει νόμιμη σύσταση δουλείας...Ομοίως ο ισχυρισμός περί συναίνεσης των εναγόντων είναι άνευ εννόμου επιρροής, αφού μόνη η συναίνεση δεν συνεπάγεται την έγκυρη σύσταση δουλείας...".

Δεν αναφέρονται όμως περαιτέρω στο αναιρετήριο οι κρίσιμες παραδοχές του Πρωτοδικείου, από τις οποίες προκύπτει το αποδιδόμενο σφάλμα , ήτοι τα πραγματικά περιστατικά που αυτό δέχθηκε, με βάση τα οποία έκρινε ότι δεν έλαβε χώρα νόμιμη σύσταση πραγματικής δουλείας επί του επιδίκου υπέρ του ακινήτου των αναιρεσειόντων. Επομένως, οι λόγοι αυτοί είναι αόριστοι και πρέπει να απορριφθούν.

Επειδή, με τον τρίτο λόγο αναίρεσης, από το άρθρο 560 αριθ.1ΚΠολΔ, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της παραβίασης του άρθρου 281ΑΚ, διότι έκρινε ως αβάσιμη την ένσταση των εναγομένων, ήδη αναιρεσειόντων, περί καταχρηστικής άσκησης του αγωγικού δικαιώματος, με την αιτιολογία ότι δεν γινόταν επίκληση, από τους ενιστάμενους διαδίκους, και των ειδικών συνθηκών και περιστάσεων, που κατά την ανωτέρω διάταξη απαιτούνται, κάτω από τις οποίες η ικανοποίηση του δικαιώματος των εναγόντων θα επιφέρει δυσβάστακτες συνέπειες γιαυτούς.

Καθόσον, σύμφωνα με τον λόγο αυτό αναίρεσης, συνέτρεχαν, από το έτος 1966, οι αναφερόμενες στον λόγο αυτό ως άνω ειδικές συνθήκες και περιστάσεις οι οποίες αποδεικνύονται από τα επίσης αναφερόμενα αποδεικτικά στοιχεία. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι υπό την επίκληση του άρθρου 560 αριθ.1ΚΠολΔ, πλήττεται η ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, ως προς το ανωτέρω θεμελιωτικό στοιχείο της ένστασης του άρθρου 281ΑΚ.Επίσης απορριπτέος , ως απαράδεκτος, είναι ο από την ίδια διάταξη, τέταρτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται έλλειψη νόμιμης βάσης στην προσβαλλόμενη απόφαση, διότι δεν περιέχει αιτιολογίες σχετικές με την ανωτέρω κρίση του δικαστηρίου της ουσίας περί μη συνδρομής ειδικών συνθηκών που συνεπάγονται καταχρηστικότητα στην άσκηση του αγωγικού δικαιώματος, προεχόντως διότι ο λόγος αυτός, που προβλέπεται ως λόγος αναίρεσης στο άρθρο 559 αριθ.19ΚΠολΔ, δεν περιέχεται στο άρθρο 560 ΚΠολΔ, που προβλέπει περιοριστικώς τους λόγους αναίρεση κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείου και των Πρωτοδικείων που εκδόθηκαν σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των πρώτων

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 8-12-2004 αίτηση για αναίρεση της 115/2004 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αλεξανδρούπολης.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Νοεμβρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Δεκεμβρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ