Supreme Court allows appeal against labor accident liability ruling, remands case for further investigation into causation.

Απόφαση 210 / 2025 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Φ.Σ

Αριθμός 210/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Δήμητρα Ζώη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αριστείδη Βαγγελάτο, Μαλαματένια Κουράκου, Ελπίδα Σιμιτοπούλου και Μαρία-Μάριον Δερεχάνη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 6 Φεβρουαρίου 2024, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Α. Κ. του Ν., κατοίκου ..., που παραστάθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου Παρασκευής Φεζίκου-Μαρκάκη, που ανακάλεσε την δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) παράστασή της και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "Τοπικός Οργανισμός Εγγείων Βελτιώσεων Ιεράπετρας", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην Ιεράπετρα και παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Ιωάννη Παπαδάκη, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις και 2) Α. Κ. του Σ., κατοίκου ..., που παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Ιωάννη Καλογριδάκη, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από …-2013 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, την από …2014 προσεπίκληση-παρεμπίπτουσα αγωγή του 1ου ήδη αναιρεσίβλητου και την από …2014 προσεπίκληση-παρεμπίπτουσα αγωγή του 2ου ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λασιθίου. Αφού συνεκδικάσθηκαν, εκδόθηκαν η 109/2015 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεων, αφού συνεκδικάσθηκαν, η 113/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητεί ο αναιρεσείων με την από …./2019 αίτησή του και τους από …./2024 πρόσθετους λόγους της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγήτρια ορίσθηκε η Αρεοπαγίτης Μαλαματένια Κουράκου. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Νόμιμα φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, η υπό κρίση από …/2019 με αριθ. καταθ. …/24-10-2019 αίτηση για αναίρεση της εκδοθείσας κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών με αριθμό 113/31-5-2019 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης, της οποίας αρχική δικάσιμος ορίστηκε η 1η-11-2022 και κατόπιν αναβολής η 10η-10-2023, οπότε και ματαιώθηκε η συζήτηση αυτής, λόγω διεξαγωγής αυτοδιοικητικών εκλογών και προσδιορίστηκε οίκοθεν με την από 6-10-2023 πράξη της Προέδρου του παρόντος Β1 τμήματος κατ' εφαρμογή του άρθρου 260 παρ. 4 του ΚΠολΔ, που προστέθηκε με το άρθρο 16 του Ν.4842/2021 και ισχύει από 1-1-2022 (άρθρο 116 παρ. 1β αυτού), για την παρούσα δικάσιμο της 6ης Φεβρουαρίου 2024, εγγραφείσα στο πινάκιο από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου τούτου, η εγγραφή δε της υπόθεσης στο πινάκιο, ισχύει ως κλήτευση ως προς όλους τους διαδίκους (άρθρο 260 παρ. 4 ΚΠολΔ).

Με τη διάταξη της παρ. 3 του άρθρου 495 του ΚΠολΔ, όπως το άρθρο αυτό αντικαταστάθηκε από το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του Ν. 4335/2015 (Α 87) και όπως το πρώτο εδάφιο της παρ.3 αντικαταστάθηκε από την παρ. 2 του άρθρου 35 του Ν.4446/2016 (ΦΕΚ Α 240), προβλέπεται η καταβολή παραβόλου από εκείνον που ασκεί το ένδικο μέσο της έφεσης, της αναίρεσης και της αναψηλάφησης (και επί περισσοτέρων ομοδίκων ενός παραβόλου), το οποίο ανέρχεται στο ποσό των τετρακοσίων πενήντα (450) ευρώ για την περίπτωση της αναίρεσης κατά απόφασης Εφετείου, που επισυνάπτεται στην έκθεση που συντάσσει ο γραμματέας, με κύρωση, σε περίπτωση μη καταβολής αυτού, την απόρριψη του ενδίκου μέσου ως απαράδεκτου από το Δικαστήριο.

Σύμφωνα όμως με το τελευταίο εδάφιο της διάταξης αυτής, η υποχρέωση αυτή δεν ισχύει, μεταξύ των άλλων, και για τις διαφορές του άρθρου 614 αριθ. 3 (εργατικές διαφορές).

Στην προκειμένη περίπτωση κατά την κατάθεση της ένδικης από …/ 2019 με αριθ. καταθ. …/24-10-2019 αίτησης για αναίρεση της, αντιμωλία των διαδίκων, εκδοθείσας κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών με αριθμό 113/31-5-2019 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης, ο αναιρεσείων προέβη στην κατάθεση του υπ' αριθ.

…… ηλεκτρονικού παραβόλου, ποσού τετρακοσίων πενήντα (450) ευρώ για την άσκηση της αναίρεσης. Η ως άνω διαφορά, όμως, ως εργατική, απαλλάσσεται της καταβολής παραβόλου και συνεπώς το ως άνω κατατεθέν παράβολο πρέπει να αποδοθεί στον αναιρεσείοντα, ανεξάρτητα από την έκβαση της δίκης επί της ως άνω αίτησης (ΑΕΔ 3, 4/2014, ΑΠ 1300/2022, ΑΠ 484/2019, ΑΠ 319/2017).

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 577 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ, ο Άρειος Πάγος ερευνά πρώτα, και μάλιστα αυτεπαγγέλτως, αν συντρέχουν οι λόγοι του παραδεκτού της αίτησης αναίρεσης και ακολούθως, αν κρίνει αυτή παραδεκτή και νόμιμη, προχωρεί στην έρευνα του βάσιμου των λόγων της αναίρεσης. Κύρια θετική διαδικαστική προϋπόθεση του παραδεκτού της αναίρεσης είναι και το έννομο συμφέρον για την άσκηση της αναίρεσης του διαδίκου που επιδιώκει τον έλεγχο της απόφασης (ΑΠ 109/2022).

Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 558 και 566 παρ. 1 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται εναντίον εκείνων οι οποίοι ήταν διάδικοι στη δίκη στην οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και ήταν αντίδικοι του αναιρεσείοντα, όχι όμως εναντίον όλων αυτών, αλλά μόνο εναντίον εκείνων απ` αυτούς ως προς τους οποίους επιδιώκεται με αυτήν και με βάση τις επικαλούμενες πλημμέλειες η αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης.

Επομένως, η αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη κατά το μέρος που στρέφεται κατ` εκείνων των αντιδίκων του αναιρεσείοντος, τους οποίους δεν αφορούν οι αποδιδόμενες μ` αυτήν πλημμέλειες και ως προς τους οποίους, επομένως, δεν είναι δυνατόν να αναιρεθεί η απόφαση, ακόμα και εάν ευδοκιμήσουν οι λόγοι αυτοί (ΑΠ 536/2020, ΑΠ 649/2020, ΑΠ 465/2019, ΑΠ 157/2018, ΑΠ 2080/2017).

Με την προαναφερόμενη ένδικη αίτηση αλλά και με τους από …/ 2024 και με αριθ. κατάθ…./5-1-2024 πρόσθετους λόγους προσβάλλεται η ως άνω με αριθμό 113/31-5-2019 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης. Με την προσβαλλόμενη απόφαση συνεκδικάστηκαν οι από α) …/-2015 (αριθμ.

καταθ…/2015) έφεση του εναγόμενου-παρεμπιπτόντως ενάγοντος και ήδη πρώτου αναιρεσίβλητου απευθυνόμενη κατά του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος και του παρεμπιπτόντως εναγόμενου και ήδη δεύτερου αναιρεσίβλητου, β)…/-2015 (αριθμ. καταθ. …/2015) έφεση του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος απευθυνόμενη κατά του εναγόμενου και ήδη πρώτου αναιρεσίβλητου και γ)…./2016 (αριθμ καταθ. ../2017) έφεση του παρεμπιπτόντως εναγόμενου και ήδη δεύτερου αναιρεσίβλητου.

απευθυνόμενη κατά του παρεμπιπτόντως ενάγοντος και ήδη πρώτου αναιρεσίβλητου και του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος και κατά της με αριθμό 109/2015 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λασιθίου, που εκδόθηκε κατά την ίδια ως άνω διαδικασία, αντιμωλία των διαδίκων. Με την προσβαλλόμενη απόφαση που εκδόθηκε ερήμην του δευτέρου των εφεσίβλητων της πρώτης έφεσης και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων, έγιναν τυπικά δεκτές οι εφέσεις, απορρίφθηκε κατ' ουσίαν η δεύτερη από …-2015 (αριθμ.

καταθ, ../2015) έφεση του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος-ασκούντος πρόσθετους λόγους, έγιναν δεκτές κατ' ουσίαν οι από …-2015 (αριθμ. καταθ…/2015) και από ..-2016 (αριθμ. καταθ. …/2017) πρώτη και τρίτη των άνω εφέσεων του εναγομένου-παρεμπιπτόντως ενάγοντος και ήδη πρώτου αναιρεσίβλητου-καθού οι πρόσθετοι λόγοι και του παρεμπιπτόντως εναγομένου και ήδη δεύτερου αναιρεσίβλητου-καθού οι πρόσθετοι λόγοι αντίστοιχα, εξαφανίστηκε η με αριθμό 109/2015 εκκαλούμενη απόφαση, κρατήθηκε η υπόθεση και δικάσθηκε η από …/2013 και με αριθμό κατάθεσης …./2013 αγωγή και απορρίφθηκε αυτή κατ'ουσίαν , ενώ πρωτοδίκως είχε γίνει δεκτή κατ' ουσίαν, απορρίφθηκε δε και η από …/2014 και με αριθμό κατάθεσης …/2014 παρεμπίπτουσα αγωγή, η οποία πρωτοδίκως είχε γίνει εν μέρει δεκτή κατ'ουσίαν.

Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε εμπρόθεσμα και νομότυπα, εντός της διετούς καταχρηστικής προθεσμίας του άρθρου 564 παρ.3 του ΚΠολΔ, από τη δημοσίευση στις 31-5-2019 της προσβαλλόμενης απόφασης, καθόσον κατατέθηκε στη Γραμματεία του εκδόσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση Δικαστηρίου στις 24-10-2019 και δεν προκύπτει από την έρευνα του φακέλλου, η με επιμέλεια οποιουδήποτε διαδίκου, επίδοση της απόφασης αυτής κατ…/2010 αγωγ'2017). (άρθρα 495 παρ.1, 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3, 566 παρ. 1 και 144 του ΚΠολΔ).

Επίσης, οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης ασκήθηκαν παραδεκτά και εμπρόθεσμα, με κατάθεση του οικείου δικογράφου στη Γραμματεία του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου στις 5-1-2024 και επίδοση αυτών στις 5-1-2024 στους αναιρεσίβλητους, όπως προκύπτει από τις με αριθ. …./5-1-2024 εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Ανατολικής Κρήτης Ο.

Κ.-Σ., ήτοι περισσότερες από τριάντα (30) ημέρες πριν από την στην αρχή της παρούσας απόφασης αναφερόμενη δικάσιμο της 6ης-2-2024 (άρθρο 569 παρ. 2 ΚΠολΔ, όπως διαμορφώθηκε μετά την τροποποίηση της παρ. 2 με το άρθρο 37 του Ν. 4842/2021 (Α 190), ισχύοντος από 1-1-2022 κατ' άρθρο 120 αυτού). Απαραδέκτως, όμως η αναίρεση και οι πρόσθετοι λόγοι στρέφονται κατά του δεύτερου αναιρεσίβλητου-καθού οι πρόσθετοι λόγοι Α.

Κ., καθόσον ο τελευταίος ως παρεμπιπτόντως εναγόμενος δεν είναι αντίδικος του ενάγοντος της κύριας αγωγής αλλά του παρεμπιπτόντως ενάγοντος, διότι δεν υφίσταται ταυτότητα διαδίκων μεταξύ της κύριας και της παρεμπίπτουσας αγωγής, αφού στην πρώτη αντίδικος του ενάγοντος είναι ο εναγόμενος και στη δεύτερη αντίδικος του παρεμπιπτόντως ενάγοντος (εναγόμενου της κύριας αγωγής) είναι ο παρεμπιπτόντως εναγόμενος, ήτοι τρίτος μη συνδεόμενος με τον ενάγοντα της κύριας αγωγής, με συνέπεια μεταξύ αυτών (ενάγοντος και παρεμπιπτόντως εναγόμενου) να μην υφίσταται αντιδικία, προσέτι δε δεν αποδίδονται με τους αναιρετικούς λόγους και με τους πρόσθετους λόγους αιτιάσεις στην προσβαλλόμενη απόφαση αναφερόμενες στην κρίση της επί της παρεμπίπτουσας αγωγής, που να ιδρύουν πλημμέλειες εκ του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Ως προς τους λοιπούς διαδίκους, η αίτηση αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης είναι παραδεκτοί (άρθρα 577 παρ. 1 και 569 παρ. 1 του ΚΠολΔ) και αφού συνεκδικασθούν λόγω της μεταξύ τους συναφείας (άρθρο 246 ΚΠολΔ), πρέπει να ερευνηθούν περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και τη βασιμότητα των διαλαμβανόμενων στα ως άνω δικόγραφα λόγων αναίρεσης (άρθρο 577 παρ.3 ΚΠολΔ).

Από την κατ' άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ επισκόπηση για τις αναγκες του αναιρετικού ελέγχου των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης προκύπτουν τα ακόλουθα ως προς τη διαδικαστική πορεία της υπόθεσης:

Ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων με την από …/2013 αγωγή του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λασιθίου που απευθυνόταν κατά του εναγόμενου και ήδη πρώτου αναιρεσίβλητου Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία ΤΟΕΒ Ιεράπετρας, εξέθετε, ότι δυνάμει του από 1-12-1998 ιδιωτικού συμφωνητικού προσελήφθη από το εναγόμενο αρχικά με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου διάρκειας οκτώ μηνών, η οποία μετά από διαδοχικές ανανεώσεις και παρατάσεις κατέστη αορίστου χρόνου και εργαζόταν κυρίως ως ηλεκτροσυγκολλητής κατέχοντας σχετική προς τούτο άδεια, για τη συντήρηση και επιδιόρθωση των σωληνώσεων και την εν γένει καλή λειτουργία του δικτύου του εναγόμενου, στην περιοχή της Ιεράπετρας, …., όπου μετέβαινε κατόπιν εντολής των προϊσταμένων του.

Ότι κατόπιν της υπ' αριθμ. …/../2008 απόφασης του εναγόμενου απέκτησε οργανική θέση με ειδικότητα ηλεκτροσυγκολλητή-οξυγονοκολλητή- φλογοκόπτη και επιπλέον του ανατέθηκαν καθήκοντα θέσης εργατοτεχνίτη γενικού καθήκοντος. Ότι την 6η-10-2010 κατόπιν γραπτής εντολής του προϊσταμένου του μετέβη μετά του αναφερόμενου συναδέλφου του για συντήρηση βάνας του δικτύου του εναγόμενου στην περιοχή Εργατικών Κατοικιών, κατά τη διάρκεια της οποίας συνέβη εργατικό ατύχημα, υπό τις περιγραφόμενες στην αγωγή συνθήκες, συνεπεία του οποίου τραυματίστηκε σοβαρά στο αριστερό άνω άκρο του με αποτέλεσμα τον ακρωτηριασμό του.

Ότι το ατύχημα αυτό οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του εναγόμενου και των προστηθέντων υπ' αυτού προσώπων, που δεν είχαν λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να μην υπάρχουν κίνδυνοι για την ασφάλεια και υγεία των εργαζομένων κατά τη διαδικασία συντήρησης της βάνας η κυκλική επιφάνεια της οποίας δεν στεγάνωνε με το κέλυφος του αγωγού, λόγω διάβρωσης των υλικών στεγανοποίησης των σημείων στήριξης του άξονα με αποτέλεσμα να υφίσταται ροή νερού στον αγωγό, όμοιας πίεσης με εκείνης του δικτύου (οκτώ ατμοσφαιρών).

Ότι ειδικότερα δεν είχαν προβεί στην εκτόνωση του δικτύου άρδευσης προκειμένου να εκτελεστεί με ασφάλεια για τον ενάγοντα ως εργαζόμενο, ήτοι υπό μηδενική πίεση νερού η εργασία συντήρησης- επισκευής της βάνας, ούτε και είχε τοποθετηθεί κάλυμμα στη βάνα, προκειμένου να μην έρχεται σε επαφή με το νερό ή ασφάλεια ώστε να κρατά τον πύρο σταθερό στη θέση του.

Ότι το εναγόμενο δολίως δεν μερίμνησε να λάβει τα αναφερόμενα αναγκαία μέτρα προστασίας, ούτε γνωστοποίησε τους επαγγελματικούς κινδύνους εκ της εργασίας αυτής, ούτε παρίστατο κατά τη διάρκεια της εκτελούμενης εργασίας τεχνικός προϊστάμενος κατά παράβαση των άρθρων 6 Ν. 1568/1988, του Π.Δ. 17/1996, των άρθρων 64 και 111 του Π.Δ. 1073/1981 και των άρθρων 42 και 72 του Ν. 3858/2010, εκ των ως άνω δε παραλείψεων προκλήθηκε το ένδικο ατύχημα και ο συνεπεία αυτού τραυματισμός του.

Ότι λόγω ακρωτηριασμού του αριστερού άνω άκρου του, έγινε τοποθέτηση τεχνητού μέλους, τις δαπάνες του οποίου κάλυψε κατά το ποσό των 22.880 ευρώ ο ασφαλιστικός του φορέας το Ι.Κ.Α. και κατά το ποσό των 50.000 ευρώ το εναγόμενο δυνάμει της από 20-1-2011 απόφασης του Δ.Σ. του. Ότι εξαιτίας της μόνιμης και διαρκούς αναπηρίας που υπέστη σε ηλικία μόλις 50 ετών επηρεάστηκε το κοινωνικό και επαγγελματικό του μέλλον, καθώς καθίσταται αδύνατη η ενασχόλησή του με όλες τις δραστηριότητες ενός φυσιολογικού ατόμου, εξαιτίας της αποκρουστικής του εμφάνισης και του σοβαρότατου τραυματισμού του αριστερού άνω άκρου του δεν μπορεί να έχει πλέον εύκολα κοινωνικές επαφές και συναναστροφές, ενώ δεν θα μπορεί να απολαύσει τη σύνταξή του, όπως οι λοιποί εργαζόμενοι και τέλος ότι η κατάσταση της υγείας του δεν του επιτρέπει την οδήγηση συμβατικού αυτοκινήτου και για το λόγο αυτό έχει ανάγκη ειδικού αναπηρικού οχήματος.

Με βάση το παραπάνω ιστορικό και όσα άλλα εξέθετε στην αγωγή του, ζήτησε να υποχρεωθεί το εναγόμενο να του καταβάλει, ως χρηματική του ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη, το χρηματικό ποσό των 299.956 ευρώ (επιφυλασσόμενος να ζητήσει πλέον αυτού το ποσό των 44 ευρώ ενώπιον του ποινικού δικαστηρίου, παριστάμενος ως πολιτικώς ενάγων), το ποσό των 100.000 ευρώ ως ιδιαίτερη πρόσθετη αποζημίωση κατ' άρθρο 931 Α.Κ.

και το ποσό των 20.000 ευρώ ως αποζημίωση για την αγορά ειδικού αναπηρικού οχήματος και συνολικά το ποσό των 419.956 ευρώ νομιμότοκα από την επίδοση της αγωγής. Εξάλλου με την από …/2014 προσεπίκληση και παρεμπίπτουσα εξ αναγωγής αγωγή που το εναγόμενο της άνω κύριας αγωγής Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία ΤΟΕΒ Ιεράπετρας άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λασιθίου, εναντίον του παρεμπιπτόντως εναγόμενου Α.

Κ., ιστορούσε ότι ο ενάγων-εργαζόμενος άσκησε εναντίον του την ως άνω κύρια αγωγή του,το περιεχόμενο της οποίας παραθέτει, ότι το ίδιο ως εργοδότης αυτού στην κύρια αγωγή του ενάγοντος-εργαζόμενου είχε προσλάβει με σχέση εξαρτημένης εργασίας τον προσεπικαλούμενο- παρεμπιπτόντως εναγόμενο, στη θέση του Προϊσταμένου Τεχνικής Υπηρεσίας, σύμφωνα με τον κανονισμό που τον διέπει και ότι μεταξύ των καθηκόντων του, περιλαμβανόταν και η ευθύνη τήρησης των μέτρων ασφαλείας κατά την εκτέλεση των εργασιών συντήρησης του αρδευτικού δικτύου ιδιοκτησίας και διαχείρισης του ιδίου, όντας ο μόνος υπεύθυνος για τα έργα και την ασφάλεια των εργαζομένων.

Ότι κατά την έκδοση της εντολής εργασίας που απευθυνόταν προς τον ενάγοντα της κύριας αγωγής γνώριζε την επικινδυνότητα που συνεπαγόταν η εκτέλεση αυτής και παρά ταύτα εξαιτίας των σοβαρών παραλείψεών του, που εξειδικεύονται στο δικόγραφο προκλήθηκε το ένδικο ατύχημα, το οποίο οφείλεται σε συνυπαιτιότητα τόσο του παθόντος-εργαζόμενου του, όσο και του προστηθέντος αυτού προσεπικαλούμενου-παρεμπιπτόντως εναγόμενου.

Με βάση τα παραπάνω και όσα άλλα εξέθετε σε αυτήν, ζήτησε κατ' εκτίμηση του αιτητικού της, να παρέμβει στην κύρια δίκη ο προσεπικαλούμενος υπέρ αυτού και σε περίπτωση που γίνει δεκτή η σε βάρος του κύρια αγωγή, να υποχρεωθεί ο παρεμπιπτόντως εναγόμενος , ως προστηθείς του, να του καταβάλει, οποιοδήποτε ποσό υποχρεωθεί να καταβάλει στον ενάγοντα της κύριας αγωγής νομιμότοκα και επιπλέον να υποχρεωθεί να του καταβάλει το ποσό των 50.000 ευρώ, που χορηγήθηκε κατόπιν ομόφωνης απόφασης του Δ.Σ.

στον παθόντα ως συμμετοχή στην αγορά εκ μέρους του τεχνητού μέλους, συνολικής αξίας 75.000 ευρώ,, ποσό που αποτελεί ζημία που προκλήθηκε από την ως άνω υπαίτια συμπεριφορά του (παρεμπιπτόντως εναγόμενου) νομιμότοκα από την ημερομηνία καταβολής του (17-2-2011). Τέλος, με την από 8-3-2014 προσεπίκληση και παρεμπίπτουσα αγωγή που ο προσεπικαλούμενος και παρεμπιπτόντως εναγόμενος στην άνω παρεμπίπτουσα αγωγή Α.

Κ. άσκησε ενώπιον του αυτού ως άνω δικαστηρίου, προσεπικάλεσε τους Δ. Π. και Ε. Π. να συμμετάσχουν στην ανοιγείσα δίκη και ισχυριζόμενος ότι το ένδικο εργατικό ατύχημα δεν οφείλεται σε υπαιτιότητά του, καθώς κατά το χρόνο που αυτό έλαβε χώρα βρισκόταν σε νόμιμη άδεια και συνεπώς αποκλειστικά υπαίτιοι τούτου τυγχάνουν, για τους ειδικότερα αναφερόμενους λόγους, οι καθ' ων η προσεπίκληση, ζήτησε να υποχρεωθούν οι τελευταίοι να του καταβάλουν κάθε ποσό που θα υποχρεωθεί αυτός να καταβάλει στο παρεμπιπτόντως ενάγον της ως άνω παρεμπίπτουσας αγωγής.

Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, αφού συνεκδίκασε την κύρια αγωγή με τις άνω προσεπικλήσεις και παρεμπίπτουσες αγωγές καθώς και την πρόσθετη υπέρ του εναγομένου της κύριας αγωγής παρέμβαση του προσεπικληθέντος Α. Κ., αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών, εξέδωσε την με αριθμό 109/2015 οριστική του απόφαση με την οποία έγιναν κατά ένα μέρος δεκτές η κύρια αγωγή και η παρεμπίπτουσα εξ αναγωγής αγωγή που το εναγόμενο της κύριας αγωγής άσκησε κατά του παρεμπιπτόντως εναγομένου Α.

Κ.. Ειδικότερα σχετικά με την κύρια αγωγή, με την άνω απόφαση κρίθηκε ορισμένη αυτή ως προς το αίτημά της για καταβολή χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης (απορριπτομένου του σχετικού περί αοριστίας ισχυρισμού του εναγομένου), ενώ απορρίφθηκε ως αόριστη αναφορικά με τα αιτήματά της περί καταβολής της ιδιαίτερης πρόσθετης αποζημίωσης κατ' άρθρο 931 Α.Κ.

ύψους 100.000 ευρώ, και της αποζημίωσης της επικαλούμενης θετικής ζημίας του ενάγοντος ύψους 20.000 ευρώ. Στη συνέχεια αφού κρίθηκε νόμιμη η αγωγή και αφού απορρίφθηκαν οι ισχυρισμοί του εναγομένου περί συντρέχοντος πταίσματος του ενάγοντος στην πρόκληση του ένδικου ατυχήματος και περί μερικής δια συμψηφισμού εξόφλησης, άλλως συνυπολογισμού ζημίας και κέρδους κατά το ποσό των 50.000 ευρώ που έχει ήδη καταβάλει στον ενάγοντα ως συμβολή στην αγορά εκ μέρους του πρόσθετου μέλους, έγινε κατά ένα μέρος δεκτή αυτή (κύρια αγωγή) ως και κατ' ουσίαν βάσιμη και υποχρεώθηκε το με αυτήν εναγόμενο να καταβάλει στον ενάγοντα της κύριας αγωγής το ποσό των 120.000 ευρώ ως χρηματική του ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, νομιμότοκα από την επομένη ημέρα της επίδοσης της αγωγής.

Επίσης με την άνω απόφαση · απερρίφθη ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας η ασκηθείσα πρόσθετη υπέρ του εναγομένου της κύριας αγωγής παρέμβαση του Α. Κ.. Κρίνοντας δε η άνω απόφαση επί της από 3-2-2014 προσεπίκλησης- παρεμπίπτουσας εξ αναγωγής αγωγής που το εναγόμενο της κύριας αγωγής άσκησε εναντίον του Α. Κ., δέχθηκε ως ορισμένη και νόμιμη αυτή, πλην α) του αιτήματος της περί καταβολής του ποσού των 50.000, που απερρίφθη ως μη νόμιμο,και β) του παρεπομένου αιτήματος της περί τοκοφορίας με τους όρους της εκδοθησομένης απόφασης επί της κύριας αγωγής, που απερρίφθη ως μη νόμιμο, και στη συνέχεια, απορριπτομένου ως μη νόμιμου του ισχυρισμού περί καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος του παρεμπιπτόντως ενάγοντος που προέβαλε ο παρεμπιπτόντως εναγόμενος, δέχθηκε αυτήν εν μέρει ως και κατ' ουσίαν βάσιμη και υποχρέωσε τον παρεμπιπτόντως εναγόμενο να καταβάλει στο παρεμπιπτόντως ενάγον το ποσό των 40.000 ευρώ , νομιμότοκα από της καταβολής του ποσού αυτού στον ενάγοντα της κύριας αγωγής.

Τέλος δικάζοντας επί της από 8-3-2014 προσεπίκλησης- παρεμπίπτουσας αγωγής του Α. Κ. απέρριψε αυτήν ως απαράδεκτη, καθόσον αυτός δεν αποδέχεται τη δική του συνυπαιτιοτητα, θεωρώντας αποκλειστικά υπαίτιους τους παρεμπιπτόντως εναγόμενους. Κατά της απόφασης αυτής ασκήθηκαν α)από το εναγόμενο η από …/2015 έφεση, β)από τον ενάγοντα η από …/2015 έφεση και γ)από τον παρεμπιπτόντως εναγόμενο Α.

Κ., η από …/2016 έφεση, ως προεκτέθηκε, παραπονούμενων όλων των εκκαλούντων για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων. Με την προσβαλλόμενη απόφαση, έγιναν τυπικά δεκτές οι εφέσεις, απορρίφθηκε κατ' ουσίαν η έφεση του ενάγοντος, έγιναν δεκτές κατ'ουσίαν οι λοιπές και αφού εξαφανίσθηκε η εκκαλούμενη απόφαση, δικάσθηκε επί της ουσίας η υπόθεση και απορρίφθηκε κατ'ουσίαν η από 6-11-2013 αγωγή.

Ειδικότερα το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο δέχθηκε, συνεκτιμώντας τα νομίμως με επίκληση από τους διαδίκους προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα ότι αποδείχθηκαν, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Το εναγόμενο, Τοπικός Οργανισμός Εγγείων Βελτιώσεων (ΤΟΕΒ) Ιεράπετρας αποτελεί νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με δημόσιο χαρακτήρα, χαρακτηρίζεται δε από την σχετική νομοθεσία ως γεωργική συνεταιριστική οργάνωση αναγκαστικής μορφής, λόγω των κοινωφελών και εν γένει δημοσίων σκοπών που επιδιώκει, μεταξύ των οποίων είναι και η εκτέλεση έργων και η παροχή υπηρεσιών για την προστασία και συντήρηση έργων εγγείων βελτιώσεων στην περιοχή της Ιεράπετρας και ειδικότερα ο έλεγχος και συντήρηση του αγωγού άρδευσης στην ευρύτερη περιοχή.

Στα πλαίσια της λειτουργίας του και προς εξυπηρέτηση των αναγκών του προσέλαβε, δια του αρμοδίου οργάνου του, την 1-12-1998 τον ενάγοντα Α. Κ., με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου, προκειμένου να παράσχει τις υπηρεσίες του ως εργατοτεχνίτης, σύμβαση που άμα τη λήξη της ανανεωνόταν με νέα ορισμένου χρόνου μέχρι και το έτος 2000.

Έτσι ο ενάγων προσέφερε τις υπηρεσίες του με την ειδικότητα του εργατοτεχνίτη μέχρι και την 31-3-2000 και έκτοτε, αφού εν τω μεταξύ έλαβε την άδεια ηλεκτροσυγκολλητή από τη Νομαρχία Λασιθίου, εξακολούθησε να παρέχει τις υπηρεσίες του στο εναγόμενο με την νέα αυτή ειδικότητα του, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου.

Στη συνέχεια δυνάμει της με αριθμό …./20-8-2008 απόφασης του εναγομένου, κατέλαβε σύμφωνα με τον Εσωτερικό Κανονισμό Λειτουργίας και Κατάστασης Προσωπικού που διέπει το τελευταίο, οργανική θέση με την ειδικότητα του ηλεκτροσυγκολλητή-οξυγονοκολλητή- φλογοκόπτη, ενώ επιπλέον του ανατέθηκαν καθήκοντα θέσης εργατοτεχνίτη γενικού καθήκοντος.

Στα πλαίσια των καθηκόντων του περιλαμβανόταν μεταξύ άλλων και η συντήρηση επιδιόρθωση-συντήρηση σωλήνων και η εν γένει καλή λειτουργία του δικτύου του εναγομένου. Τις εργασίες του αυτές προσέφερε ανελλιπώς μέχρι τις 6-10-2010, τελώντας υπό τις εντολές, τις οδηγίες, την εποπτεία και την επίβλεψη των ιεραρχικά ανώτερων οργάνων του εναγομένου.

Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφερθεί ότι σύμφωνα με τον Εσωτερικό Κανονισμό Λειτουργίας και Κατάστασης Προσωπικού του εναγομένου, καθορίζονται με ακρίβεια οι αρμοδιότητες και τα καθήκοντα των ιεραρχικά ανώτερων οργάνων του, τα οποία καταλαμβάνουν αντίστοιχες θέσεις ευθύνης. Ειδικότερα προβλέπεται ότι:

α) Ο Διευθυντής του Οργανισμού αποτελεί το κύριο εκτελεστικό όργανο του Διοικητικού Συμβουλίου, επιμελούμενος την εκτέλεση των αποφάσεων αυτού και μεταξύ άλλων επιμελείται της επίβλεψης και κατασκευής των έργων συντήρησης και βελτίωσης και είναι υπεύθυνος για τον έλεγχο των εργασιών συντήρησης και λειτουργίας του αρδευτικού, στραγγιστικού και οδικού δικτύου, των μηχανολογικών εγκαταστάσεων και μηχανημάτων, β) ο Προϊστάμενος της Τεχνικής Υπηρεσίας αποτελεί το κύριο εκτελεστικό όργανο του Διοικητικού Συμβουλίου σχετικά με τεχνικά θέματα, επιμελούμενος την εκτέλεση των αποφάσεων αυτού, και μεταξύ άλλων επιμελείται της επίβλεψης της συντήρησης, επισκευής και κατασκευής των έργων του Οργανισμού, καθώς επίσης είναι υπεύθυνος για τον έλεγχο των εργασιών συντήρησης και λειτουργίας του αρδευτικού, στραγγιστικού και οδικού δικτύου του Οργανισμού.

Προκειμένου δε ο ενάγων να προβεί στην εκτέλεση σχετικής εργασίας που αφορούσε την συντήρηση, επισκευή ή επιδιόρθωση βλαβών του δικτύου του εναγομένου, λάμβανε σχετική γραπτή ή προφορική εντολή από τα ως άνω ανώτερα ιεραρχικά όργανα αυτού, δηλαδή κατά κύριο λόγο από τον Προϊστάμενο της Τεχνικής του Υπηρεσίας, άλλως από τον Διευθυντή αυτού, θέσεις που κατά το χρόνο εκείνο κατείχαν αντίστοιχα οι παρεμπιπτόντως εναγόμενος Α.

Κ., ως τεχνολόγος-πολιτικός μηχανικός, εργαζόμενος σε αυτόν από το έτος 1987 και ο Ι. Λ., ενώ ως τεχνικός ασφαλείας του οργανισμού είχε οριστεί ο Δ. Π., σύμφωνα με την υπ' αριθμ. …./20-8-2008 απόφαση του Δ.Σ. του εναγομένου σε συνδυασμό με την κατάσταση του προσωπικού, που έχει καταχωριστεί με αριθμ.. πρωτ…./17-9-2010 στην Επιθεώρηση Εργασίας.

Πιο συγκεκριμένα, οι εντολές που αφορούσαν τεχνικά θέματα δινόταν κατά κύριο λόγο από τον Προϊστάμενο Τεχνικής Υπηρεσίας του εναγομένου Α. Κ., ο οποίος με βάση τα έγγραφα σημειώματα των υπαλλήλων του Οργανισμού, στα οποία καταγραφόταν αναφορές- βλάβες στο δίκτυό του, αξιολογούσε την ίδια ημέρα το πρωί την εργασία ή τις εργασίες που έπρεπε να εκτελεστούν και τις ανέθετε στους εργαζόμενους της κατάλληλης ειδικότητας.

Στις περισσότερες δε περιπτώσεις ο ίδιος ο Προϊστάμενος ήταν παρών κατά την εκτέλεση των εργασιών που πραγματοποιούσαν οι εργαζόμενοι της τεχνικής υπηρεσίας του Οργανισμού. Το πρωί της 6-10-2010, οι εργαζόμενοι της Τεχνικής Υπηρεσίας του Οργανισμού, μεταξύ των οποίων και ο ενάγων, συγκεντρώθηκαν στο γραφείο του άνω Προϊσταμένου, όπως συνέβαινε κάθε εργάσιμη ημέρα, προκειμένου να λάβουν εντολή για τις εργασίες που έπρεπε να εκτελεστούν εκείνη την ημέρα.

Ωστόσο ο άνω Προϊστάμενος απουσίαζε από την εργασία του, βρισκόμενος σε προγραμματισμένη άδεια και έτσι αναγκάστηκε να τον αναπληρώσει ο Διευθυντής του Οργανισμού Ι. Λ.. Ο τελευταίος ρώτησε τους εργαζόμενους αν είχαν λάβει εντολή εργασίας από τον ήδη απόντα προϊστάμενο των τεχνικών υπηρεσιών Α. Κ., προς εκτέλεση.

Αφού κανένας δεν είχε λάβει συγκεκριμένη εντολή, ο ενάγων προθυμοποιήθηκε να εκτελέσει την εργασία που αναφερόταν σε μια εκ των εντολών με αριθμό …., που βρισκόταν στο γραφείο του προϊσταμένου στο οποίο αναγραφόταν αυτολεξεί "Η δικλείδα στο Μ… θέλει συντήρηση πάει βαριά", δηλώνοντας ότι αυτός και ο συνάδελφός του Σ.

Σ., ο οποίος κατείχε τη θέση του τεχνίτη-εγκαταστάτη σωληνώσεων, σύμφωνα με την ως άνω κατάσταση προσωπικού, απασχολούμενος κατά τον κανονισμό του εναγομένου στη συντήρηση και επισκευή δικτύων διανομής ύδατος, καθώς και παρελκόμενων εξαρτημάτων αρδευτικών δικτύων, θα πήγαιναν προς συντήρηση της εν λόγω βάνας, γεγονός στο οποίο συμφώνησε και ο εκτελών και χρέη προϊσταμένου των τεχνικών υπηρεσιών, τον ένδικο αυτό χρόνο, Διευθυντής του Οργανισμού Ι.

Λ., δίδοντας έτσι, στα πλαίσια συντονισμού των εργασιών της ημέρας εκείνης, προφορική εντολή στους άνω εργαζόμενους προς εκτέλεση της συγκεκριμένης εργασίας, αφού στην ως άνω γραπτή εντολή ουδεμία μνεία των προσώπων που θα αποτελούσαν το συνεργείο συντήρησής της γινόταν. Σημειώνεται ότι η φράση "η βάνα πάει βαριά" σημαίνει ότι αυτή ανοιγοκλείνει με δυσκολία και ως εκ τούτου για τους παραπάνω εργαζόμενους η συντήρηση της βάνας ήταν φαινομενικά εργασία ρουτίνας.

Έτσι οι παραπάνω εργαζόμενοι μετέβησαν με όχημα του οργανισμού, που οδηγούσε ένας εκ των δύο εργαζομένων του συνεργείου, στην περιοχή Εργατικές Κατοικίες (θέση Μ….) της Ιεράπετρας, όπου βρισκόταν τοποθετημένη η άνω βάνα, με σκοπό να λιπάνουν- γρασάρουν απλώς το χειριστήριο-τιμόνι της βάνας και να φύγουν.

Η άνω βάνα βρισκόταν εντός φρεατίου διέλευσης που περιλάμβανε τον αγωγό άρδευσης, όπου και επρόκειτο να πραγματοποιήσουν την ως άνω συντήρηση. Ο εν λόγω αγωγός διατομής Φ 800, ο οποίος τροφοδοτείται από το κεντρικό αντλιοστάσιο που βρίσκεται πλησίον του φράγματος της Ιεράπετρας, τροφοδοτεί τα αντλιοστάσια που βρίσκονται στις περιοχές Β… και Κ… της Ιεράπετρας, ενώ η ροή του ύδατος εντός αυτού είναι 8 ατμόσφαιρες.

Το φρεάτιο, το οποίο αποτελεί φρεάτιο επίσκεψης, όπως απεικονίζεται στις προσκομιζόμενες μετ' επικλήσεως φωτογραφίες, εντός του οποίου βρίσκεται ο ρηθείς αγωγός, είναι υπόγειο, κατασκευασμένο από μπετόν και έχει μήκος 3 μ., πλάτος 2 μέτρων και βάθος 2,90 μ. από το επίπεδο του δρόμου, ενώ στον αγωγό ήταν προσαρμοσμένη η βάνα απομόνωσης του δικτύου και το χειριστήριό της, το οποίο έχει σχήμα τιμονιού.

Η βάνα αυτή είναι κλειστού τύπου (Butterfly), χειροκίνητη, αποτελούμενη από τρία μέρη και ειδικότερα από : α) το κέλυφος το οποίο στερεώνεται με κοχλίες εκατέρωθεν του αγωγού, β) την κυκλική) επιφάνεια (γλώσσα) στο εσωτερικό του κελύφους, η οποία εδράζεται σε δυο αντιδιαμετρικά σημεία του και περιστρέφεται είτε δεξιόστροφα κλείνοντας τη ροή του ύδατος, είτε αριστερόστροφα ανοίγοντας τη ροή του ύδατος και γ) το μηχανισμό κίνησης που είναι τύπου ατέρμονα- κορώνα.

Ο ενάγων και ο συνάδελφός του κατήλθαν στο υπόγειο φρεάτιο, ο μεν πρώτος από τη μόνιμη σκάλα του φρεατίου, ο δε δεύτερος με φορητή αλουμινένια σκάλα που έφεραν μαζί τους, προκειμένου να πραγματοποιήσουν την άνω εργασία συντήρησης, χωρίς ωστόσο να φροντίσουν να κλείσουν προηγουμένως τις εκατέρωθεν του σημείου στο οποίο θα εργαζόντουσαν δικλείδες ασφαλείας (βάνες) που βρισκόταν η μια στην ιδιοκτησία Μ… και η άλλη στο Κ…, ώστε να διακοπεί η ροή του ύδατος να εκτονωθεί το δίκτυο και να εκτελέσουν με ασφάλεια την όποια εργασία τους.

Σημειώνεται ότι όταν οι εργαζόμενοι έπρεπε για οποιοδήποτε λόγο να επέμβουν με οποιοδήποτε τρόπο στον αγωγό ή σε δικλείδα τότε ήταν απολύτως αναγκαίο να διακόψουν τη ροή του ύδατος από τις εκατέρωθεν δικλείδες ασφαλείας, κάτι το οποίο όχι μόνο γνώριζαν οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι, αλλά αποτελούσε την αυτονόητη υποχρέωση όλων των εργαζομένων της τεχνικής υπηρεσίας να διακόπτουν οι ίδιοι τη ροή του ύδατος πριν από την εκτέλεση εργασιών σε αγωγό υπό πίεση, ο οποίος αποτελούσε μέρος του αρδευτικού δικτύου του εναγομένου Οργανισμού.

Ήταν δε και είναι ο κανόνας αυτός τόσο διαδεδομένος για τους εργαζόμενους του Οργανισμού, ώστε ήταν αυτονόητο ότι δεν χρειαζόταν πριν από κάθε ανάθεση εργασίας η διατύπωσή του, ενώ το κλείσιμο των εκατέρωθεν του σημείου εργασιών δικλείδων ασφαλείας αποτελούσε το απλούστερο και ασφαλέστερο μέτρο ασφαλείας των εργαζομένων, ενώ δεν ετίθετο ζήτημα ζημίας του Οργανισμού, αφού με τον τρόπο αυτό διασφαλιζόταν η υγεία και η ζωή των εργαζομένων, ενώ σε ότι αφορά τις ανάγκες άρδευσης των αγροτών, αυτές μπορούσαν να καλυφθούν έστω και εν μέρει από τα αντλιοστάσια του Οργανισμού, αλλά και από τις υφιστάμενες δεξαμενές αποθήκευσης ύδατος.

Στην προκειμένη δε περίπτωση, τη διακοπή της ροής του ύδατος κλείνοντας τις εκατέρωθεν, του ένδικου σημείου εργασίας, δικλείδες ασφαλείας, όφειλαν να εκτελέσουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, ήτοι ο ενάγων και ο συνάδελφός του Σ. Σ., οι οποίοι είχαν και το όχημα του οργανισμού για να μεταβούν στα σημεία που αυτές βρισκόταν, όπως άλλωστε αναφέρει ο τελευταίος, τόσο στην ένορκη ενώπιον συμβολαιογράφου βεβαίωσή του, όσο και στην ένορκη κατάθεσή του ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λασιθίου, στα πλαίσια της ποινικής δίκης.

Αφού λοιπόν κατήλθαν και οι δύο εργαζόμενοι στο φρεάτιο, ο προαναφερόμενος συνάδελφος του ενάγοντος έκλεισε δεξιόστροφα με τη βοήθεια του τιμονιού τη βάνα, προκειμένου να διακόψει τη ροή τυχόν ύδατος που υπήρχε εντός αυτής και στη συνέχεια άρχισε να εκτελεί απλές εργασίες λίπανσης- γρασαρίσματος στο τιμόνι της βάνας, δοκιμάζοντάς τη βάνα, ενώ ο ενάγων, αν και γνώριζε ότι δεν είχε διακοπεί προηγουμένως η ροή ύδατος, άρχισε να λύνει το κέλυφος του άξονα της βάνας που στηρίζει τη γλώσσα αυτής, στη συνέχεια δε, αφού έβγαλε το καπάκι, που βρισκόταν σε επαφή με τον άξονα, τοποθέτησε μεγάλη ποσότητα λιπαντικής ουσίας (γράσου).

Καθώς όμως η λιπαντική ουσία ήταν ασυμπίεστη, στην προσπάθειά του να επανατοποθετήσει βιδώνοντας το καπάκι, έσπασε το εσωτερικό μεταλλικό ποτήρι, που στήριζε το ένα τμήμα του μεταλλικού πώρου έδρασης της γλώσσας της δικλείδας. Τότε ακούστηκε το πρώτον ο σχετικός μεταλλικός ήχος του σπασίματος. Στο άκουσμα του ήχου ο συνάδελφός του τον προέτρεψε να σταματήσει το λύσιμο της βάνας.

Εκείνος όμως επέμενε ότι, έπρεπε να αφαιρέσει την παραπάνω λιπαντική ουσία που είχε τοποθετήσει. Ωστόσο πριν ολοκληρώσει το άνοιγμα του καπακιού για δεύτερη φορά, διαπίστωσε ότι πετάχτηκε λιπαντική ουσία στα ενδύματά του, γεγονός που σήμαινε ότι υπήρχε ήδη μεγάλη υδραυλική πίεση και μάλιστα όχι στατική, ενόψει του ότι υπήρχε ροή ύδατος στον αγωγό.

Παρά ταύτα εκείνος συνέχισε να αφαιρεί τις βίδες από το καπάκι του άξονα. Μόλις αυτό αφαιρέθηκε, λόγω της μεγάλης πίεσης του ύδατος που υπήρχε στον αγωγό (οκτώ ατμόσφαιρες- 8 bar) τμήμα του ατέρμονα αποκολλήθηκε από τη θέση του και λειτουργώντας ως έμβολο εκσφενδονίστηκε προς το μέρος του ενάγοντος, τραυματίζοντάς τον στο αριστερό χέρι, αφαιρώντας μυϊκή μάζα και προκαλώντας κάταγμα στο οστό του βραχίονά του.

Καταβάλλοντας τεράστια προσπάθεια, ο συνάδελφός του κατάφερε να τον βγάλει από το φρεάτιο που γέμιζε με μεγάλη ταχύτητα και πίεση νερό, στη συνέχεια δε τον διακόμισε, με το όχημα της εργασίας τους στο Νοσοκομείο Ιεράπετρας, όπου του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες. Λόγω της σοβαρότητας της κατάστασής του μεταφέρθηκε αρχικά στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου (ΠΑΓΝΗ), στη συνέχεια δε μεταφέρθηκε με C130 στο Γενικό Νοσοκομείο Αττικής- ΚΑΤ, όπου διαπιστώθηκε ότι είχε υποστεί συνθλιπτική μικτή βλάβη, υποβλήθηκε δε αυθημερόν σε ακρωτηριασμό του αριστερού άνω άκρου, στο ύψος της μεσότητας του βραχιονίου οστού και σε διαμόρφωση κολοβώματος, καθώς κρίθηκε ότι το άνω άκρο δεν ήταν βιώσιμο εξαιτίας της αναπτυχθείσας σήψης.

Όσον αφορά τη βάνα, εκ των υστέρων αποδείχθηκε ότι δεν υπήρχε βλάβη, εξακολουθεί δε αυτή να λειτουργεί μέχρι και σήμερα κανονικά (λείπει μόνο ο άξονας). Υπό τα ανωτέρω εκτιθέμενα περιστατικά αποκλειστικά υπαίτιος για την πρόκληση του ένδικου ατυχήματος και του συνεπεία αυτού τραυματισμού του είναι ο ίδιος ο ενάγων, ο οποίος από αμέλειά του, κατά παράβαση των δοθέντων οδηγιών εκτέλεσης της εργασίας και των κανόνων ασφαλείας, αλλά και της εμπειρίας την οποία διέθετε, εκτέλεσε την άνω εργασία κατά μη προσήκοντα τρόπο.

Ειδικότερα, όντας εργαζόμενος με υπερδεκαετή εργασία και εμπειρία στον εναγόμενο Οργανισμό, ο οποίος στο παρελθόν είχε εκτελέσει δεκάδες τεχνικές εργασίες μεταξύ των οποίων και εργασίες συντήρησης και επισκευής βανών στο αρδευτικό δίκτυο του Οργανισμού, κατά την εκτέλεση της εργασίας συντήρησης που του είχε ανατεθεί από το αρμόδιο όργανο του εναγομένου, ενώ εγκαταλείπει την επιλογή της απλής λιπάνσεως της βάνας και αποφασίζει να επέμβει σε μηχανικά μέρη της βάνας, λύνοντας μέρη αυτής, δεν προβαίνει, ως όφειλε, ως εκ της εκπαιδεύσεώς του στις ενέργειες που θα προέβαινε κάθε μέσος εργαζόμενος της τεχνικής υπηρεσίας του εναγομένου ήτοι α) δεν κλείνει με τον συνάδελφό του εργαζόμενο τις εκατέρωθεν του σημείου επέμβασης δικλείδες ασφαλείας του δικτύου, ώστε να διακοπεί η ροή του ύδατος, β) δεν ενημερώνει τηλεφωνικά κάποιον από τους προϊσταμένους του για την εξέλιξη της εργασίας, αφού όπως αποδείχθηκε είχαν δοθεί εκ μέρους του εναγομένου Οργανισμού σε κάθε εργαζόμενο για χρήση κινητές τηλεφωνικές συσκευές προς άμεση επαφή με τα αρμόδια όργανά του προς άμεση ενημέρωση και αντιμετώπιση των τυχόν προβλημάτων που θα ανέκυπταν στους χώρους που εργαζόταν, ώστε να λάβει περαιτέρω οδηγίες, ιδίως ενόψει του ότι η εμφανιζόμενη δυσλειτουργία της βάνας δεν δημιουργούσε πρόβλημα που έχριζε άμεσης αντιμετώπισης και γ) δεν διακόπτει τις εργασίες ανοίγματος του καπακιού της βάνας όταν ακούει μεταλλικό ήχο που τον προειδοποιούσε ότι κάποιο εξάρτημα πιθανότατα είχε σπάσει και δεν εγκαταλείπει τις εργασίες όταν εκτινάσσεται προς τη μεριά του λιπαντική ουσία, γεγονός που καταδεικνύει την ύπαρξη μεγάλης πίεσης στον αγωγό, στον οποίο εξακολουθεί να ρέει νερό.

Αντίθετα, χωρίς να επιδείξει την προσήκουσα επιμέλεια και ενεργώντας από υπερβολική αυτοπεποίθηση, υποτιμώντας τον κίνδυνο και υπερεκτιμώντας τις γνώσεις και τις δυνατότητές του, ίσως ακόμη και στην προσπάθειά του να περιορίσει βλάβη που τυχόν πίστευε ότι είχε προκαλέσει κατά τη συμπίεση της λιπαντικής ουσίας, παρέμεινε στο σημείο και προσπάθησε να επισκευάσει τη βάνα, εκθέτοντας τον εαυτό του σε θανάσιμο κίνδυνο, ενεργώντας αντίθετα με τους κανόνες ασφαλείας, που εκ της εμπειρίας του γνώριζε.

Αντίθετα στοιχεία που να θεμελιώνουν υπαιτιότητα των εκπροσωπούντων τον εναγόμενο Οργανισμό φυσικών προσώπων ή των προστηθέντων αυτού, δεν αποδείχθηκαν, καθώς αποδείχθηκε ότι είχαν ληφθεί εκ μέρους του τελευταίου όλα τα αναγκαία μέτρα για την ασφάλεια των εργαζομένων του στο χώρο της εργασίας τους και είχαν τηρηθεί όλοι οι κανόνες ασφαλείας κατά την εκτέλεση των εργασιών σε αυτόν εκ μέρους των εργαζομένων.

Ειδικότερα οι νόμιμοι εκπρόσωποι του εναγομένου, είχαν δώσει όλες τις αναγκαίες οδηγίες και κατευθύνσεις προς τους εργαζομένους, προκειμένου να τηρούνται οι αναγκαίοι κανόνες ασφαλείας κατά την εργασία, ο ασφαλέστερος των οποίων ήταν η διακοπή τη ροής του ύδατος προς εκτόνωση του δικτύου στο σημείο όπου επρόκειτο να επέμβουν με οποιοδήποτε τρόπο στον αγωγό, που αποτελούσε αυτονόητη υποχρέωση όλων των εργαζομένων της τεχνικής υπηρεσίας του, ως προελέχθη, κανόνας που ήταν τόσο δεδομένος γι' αυτούς, ώστε ήταν αυτονόητο και δεν χρειαζόταν πριν από κάθε ανάθεση εργασίας η διατύπωσή του.

Σύμφωνα με την ένορκη βεβαίωση του εργαζομένου Σ. Σ., αλλά και τις καταθέσεις όλων σχεδόν των εργαζομένων στα πλαίσια της ποινικής δίκης η Διεύθυνση του εναγομένου Οργανισμού είχε εφιστήσει πολλάκις στους εργαζόμενους την προσοχή ότι κατά τη διαδικασία συντήρησης ή εργασιών επί των βανών και του αγωγού άρδευσης έπρεπε να διακόπτουν την παροχή του ύδατος στις δικλείδες ασφαλείας- βάνες που βρίσκονται εκατέρωθεν του σημείου όπου επρόκειτο να εργαστούν και ότι ο ενάγων όφειλε, προκειμένου να αποφύγει το ένδικο ατύχημα να διακόψει τη ροή στις βάνες του "Μ…." και του "Κ…".

Μάλιστα το γεγονός ότι ο Διευθυντής του άνω Οργανισμού, Ι. Λ., αντιλαμβανόμενος την επικινδυνότητα της εργασίας των εργαζομένων στον Οργανισμό, δεν παρέλειπε να εφιστά την προσοχή για την τήρηση εκ μέρους τους των κανόνων ασφαλείας που τους είχαν υποδειχθεί τόσο από τον τεχνικό ασφαλείας όσο και από τον προϊστάμενο των τεχνικών υπηρεσιών.

Ενδεικτικά αναφέρεται η έγγραφη εντολή που είχε κοινοποιηθεί στον Προϊστάμενο της Τεχνικής Υπηρεσίας στις 7-4- 2003, στην οποία αναφέρεται επί λέξει: "Παρακαλούμε να ενημερώσετε το προσωπικό της Τεχνικής Υπηρεσίας του Οργανισμού μας, για όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας που πρέπει να λαμβάνονται κατά τη διάρκεια εκτέλεσης εργασιών επισκευής και συντήρησης έργων και προκειμένου να προστατευτεί η ζωή των εργαζομένων κατά την εκτέλεση της εργασίας τους.

Σας εφιστούμε την προσοχή για την πιστή τήρηση των κανόνων ασφαλείας", όπως και η από 8-12-2003 εντολή που είχε απευθύνει νομότυπα ο Οργανισμός σε όλο το προσωπικό, στην οποία αναφέρεται ότι πρέπει οι εργασίες να εκτελούνται κατόπιν εντολής, ακριβώς για να αποφευχθεί η εκτέλεση εργασίας κατά το δοκούν, από κάθε εργαζόμενο του ΤΟΕΒ, χωρίς να υπάρχει τεχνικός προγραμματισμός και πρόνοια για τα μέτρα ασφαλείας.

Πλέον δηλαδή της μακρόχρονης εργασιακής εμπειρίας του ενάγοντος είχαν δοθεί σε αυτόν οι αναγκαίες οδηγίες από τα υπεύθυνα όργανα του εναγομένου και πολλάκις είχε παρακολουθήσει την ορθότητα της ακολουθούμενης διαδικασίας, από τον ίδιο τον προϊστάμενο των τεχνικών υπηρεσιών του εναγομένου αλλά και είχε εφαρμόσει και ο ίδιος στο παρελθόν σε όμοιες εργασίες, που καμία σχέση είχε με εκείνη που επιχείρησε να ακολουθήσει (βλ.

σχετική ένορκη βεβαίωση ενώπιον συμβολαιογράφου του μάρτυρα - εργαζόμενου Σ. Σ., που ήταν παρών κατά την επέλευση του ένδικου εργατικού ατυχήματος αλλά και τις σχετικές καταθέσεις των μαρτύρων στο ακροατήριο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λασιθίου, στα πλαίσια της ποινικής δίκης). Επομένως αφενός ενόψει της προηγούμενης απασχόλησης του ενάγοντος στο ίδιο αντικείμενο εργασίας, ο τελευταίος τελούσε σε γνώση των ληπτέων μέτρων και των ακολουθητέων κανόνων για αποτροπή ατυχήματος κατά την εκτέλεση της εργασίας και δεν υπήρχε παράλειψη του εργοδότη ενημέρωσης του εργαζομένου περί αυτών, σύμφωνα και με τα εκτεθέντα στη νομική σκέψη της παρούσας και αφετέρου είχε προηγηθεί εκπαίδευση αυτού, η οποία εν προκειμένω, λόγω της φύσεως της συγκεκριμένης εργασίας, δεν θα μπορούσε να έχει άλλη μορφή από αυτή της κατάδειξης της ορθής διαδικασίας συντήρησης της βάνας.

Η ενέργεια του ενάγοντος να προβεί στην με τον προαναφερθέντα τρόπο συντήρηση της βάνας, συνιστά ιδία ενέργεια αυτού, χωρίς να προκύπτει ότι δέχτηκε τέτοια εντολή από το αρμόδιο όργανο του εναγομένου. Αντίθετο συμπέρασμα δεν μπορεί να συναχθεί από την από 10-11-2010 τεχνική έκθεση του Τεχνικού Επιθεωρητή του Τμήματος Τεχνικής και Υγειονομικής Επιθεώρησης Ηρακλείου, Ε.

Κ. και την από 14-10-2010 τεχνική έκθεση του Τεχνικού Ασφαλείας του εναγομένου Δ. Π., η πρώτη των οποίων αναφέρεται γενικόλογα σε έλλειψη εκ μέρους της εναγομένης επιχείρηση των απαραίτητων μέτρων, ώστε κατά τη χρησιμοποίηση του παραπάνω εξοπλισμού κατά τη διαδικασία συντήρησής του να μην εγκυμονεί κινδύνους για την ασφάλεια και υγεία των εργαζομένων κατά παράβαση του άρθρου 3 παρ. 3 και του άρθρου 9 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I παρ. 2.19 του Π.Δ. 395/1994, όπως τροποποιήθηκε με το Π.Δ. 89/1999 και του άρθρου 5 α παρ. 7 γ του Π.Δ. 89/1999.Και τούτο διότι και αν ακόμη γίνει δεκτό ότι το ατύχημα οφείλεται όπως αναφέρεται σε αυτές στο ότι η κυκλική επιφάνεια (γλώσσα) της βάνας τύπου BUTTERFLY δεν στεγάνωνε με το κέλυφος του αγωγού λόγω διάβρωσης των υλικών στεγανοποίησης των σημείων στήριξης του άξονα με αποτέλεσμα να υφίσταται ροή ύδατος στον αγωγό με πίεση όσο και η πίεση δικτύου, δηλαδή οκτώ ατμοσφαιρών και πάλι το πλέον ενδεικνυόμενο μέτρο προς αποφυγή του ένδικου εργατικού ατυχήματος ήταν η εκτόνωση του δικτύου άρδευσης, ώστε στο δίκτυο να μην υπάρχει νερό, και άρα να υφίστανται μηδενικές πιέσεις, προκειμένου να εκτελούνται με ασφάλεια για τους εργαζόμενους οι εργασίες συντήρησης- επισκευής του αγωγού, ενέργεια στην οποία όφειλε να προβεί, ως προελέχθη ο ίδιος ο εργαζόμενος κατά τις πάγιες οδηγίες και εντολές των νομίμων εκπροσώπων του εργοδότη του Οργανισμού.

Συνεπώς στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορεί να γίνει λόγος για έλλειψη τέτοιας εντολής, διακοπής δηλαδή της παροχής ύδατος στις εκατέρωθεν του σημείου εργασίας του ενάγοντος βάνες, αλλά και έλλειψη μέριμνας εκ μέρους των αρμοδίων οργάνων του εναγομένου σχετικά με την αναγκαία σχετική ενημέρωσή του, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται ο ενάγων.

Σημειώνεται ότι με την υπ' αριθμό 144/2014(αληθώς 2018) απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λασιθίου, που έχει καταστεί ήδη αμετάκλητη, οι Α. Κ., Προϊστάμενος Τεχνικών Υπηρεσιών, Δ. Π., Τεχνικός Ασφαλείας και Ι. Λ., Διευθυντής του εναγομένου Οργανισμού, κατά τον ένδικο χρόνο, κηρύχθηκαν αθώοι της αποδοθείσας σε αυτούς κατηγορίας της σωματικής βλάβης από αμέλεια από υπόχρεο, τελεσθείσα δια παραλείψεως.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, εφόσον ο εναγόμενος οργανισμός-εργοδότης δεν βαρύνεται με υπαιτιότητα για το ένδικο ατύχημα και συγκεκριμένα με αμέλεια, ως τέτοιας νοούμενης της καταβληθείσας επιμέλειας που απαιτείται στις συναλλαγές κατά την συναλλακτική πίστη από το εναγόμενο στον κύκλο της αρμοδιότητας του, είτε υπάρχει προς τούτο σαφές νομικό καθήκον, είτε όχι, αρκούσης της συμπεριφοράς κατά τρόπο που επιβάλλεται από τις περιστάσεις η κρινόμενη αγωγή είναι απορριπτέα ως ουσιαστικά αβάσιμη.

Το πρωτοβάθμιο συνεπώς δικαστήριο που δέχθηκε ότι αποκλειστικά υπαίτιο για το ένδικο εργατικό ατύχημα είναι το εναγόμενο και δεχθέν εν συνεχεία κατά ένα μέρος ως και κατ' ουσίαν βάσιμη, την κύρια αγωγή (αλλά και την παρεμπίπτουσα αγωγή του εναγομένου της κύριας αγωγής) έσφαλε περί την εκτίμηση των αποδείξεων.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει, να απορριφθεί η κρινόμενη υπό στοιχείο Β έφεση του ενάγοντος ως κατ ουσίαν αβάσιμη [.....] και να γίνουν δεκτές οι κρινόμενες υπό στοιχείο Α και Γ εφέσεις, ως και κατ' ουσίαν βάσιμες να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη υπ' αριθμ. 358/2012 οριστική απόφαση. Ακολούθως πρέπει, αφού κρατηθεί η υπόθεση από το παρόν Δικαστήριο και ερευνηθούν αφού συνεκδικαστούν α) η από …/2013 κύρια αγωγή και β) η …./2014 παρεμπίπτουσα αγωγή (535 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.) να απορριφθεί η κύρια αγωγή στο σύνολό της και δη ως προς τα αιτούμενα κονδύλιά της κύριας βάσης της για καταβολή αποζημίωσης, ως μη νόμιμη και ως προς το κονδύλιό της ηθικής βλάβης ως ουσία αβάσιμη, και συνακόλουθα και η ως άνω παρεμπίπτουσα αγωγή ως ουσία αβάσιμη".

Σύμφωνα με το άρθρο 1 ν.551/1915, εργατικό ατύχημα θεωρείται κάθε βίαιο συμβάν που πλήττει το μισθωτό κατά την εκτέλεση της εργασίας του ή με αφορμή αυτήν και επιφέρει είτε το θάνατο του είτε ανικανότητα αυτού προς εργασία για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τεσσάρων ημερών, με εξαίρεση την περίπτωση κατά την οποία ο θανών προκάλεσε με δόλο το ατύχημα.

Εφόσον επέλθουν οι δυσμενείς συνέπειες του ατυχήματος δημιουργείται προεχόντως αξίωση του παθόντος για αποκατάσταση της υλικής, θετικής ή αποθετικής ζημίας αυτού (ΑΚ 297, 298, 330), το ύψος της οποίας καθορίζεται κατ' αποκοπή με βάση τα όσα ο νόμος αυτός ορίζει, αναλόγως της έκτασης και της διάρκειας της ανικανότητας.

Η ευθύνη του εργοδότη για την ικανοποίηση της αξίωσης αυτής είναι αντικειμενική, δηλαδή δεν προϋποθέτει δικό του πταίσμα. Η λειτουργία της ρυθμίζεται με ειδικό τρόπο στην εργατική και ασφαλιστική νομοθεσία (άρθρα 16 ν. 551/1915, 34 παρ. 2 και 60 παρ. 3 α.ν. 1846/1951). Παράλληλα, όμως, προς την αξίωση για αποκατάσταση της περιουσιακής ζημίας δημιουργείται και αξίωση για αποκατάσταση της μη περιουσιακής ζημίας του παθόντος εργαζομένου (ή των μελών της οικογένειάς του, σε περίπτωση θανάτου), με την εκ μέρους του εργοδότη, που ευθύνεται και για τις πράξεις ή παραλείψεις των προσώπων στα οποία αναθέτει την εκπλήρωση των εργοδοτικών του υποχρεώσεων (δηλαδή των προστηθέντων, άρθρο 922 ΑΚ), καταβολή χρηματικής ικανοποίησης για την αποκατάσταση ηθικής βλάβης ή ψυχικής οδύνης (ΑΚ 299, 932).

Η αξίωση αυτή είναι αδικοπρακτική (ΑΚ 914). Ως παράνομη συμπεριφορά του εργοδότη νοείται και η παραβίαση της γενικής υποχρέωσης πρόνοιας υπέρ της ζωής και της υγείας (ΑΚ 662), την οποία αυτός υπέχει έναντι του εργαζομένου και την οποία οφείλει να εκπληρώνει με την επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, σύμφωνα με την κοινή αντίληψη για καλόπιστη εκπλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεων.

Η αξίωση για χρηματική ικανοποίηση προϋποθέτει ότι στο εργατικό ατύχημα συνετέλεσε πταίσμα του εργοδότη ή των προστηθέντων αυτού, δηλαδή οποιαδήποτε αμέλεια αυτών και όχι απαραίτητα η ειδική αμέλεια που περιγράφεται στο άρθρο 16 παρ. 1 ν. 551/1915. Και, επιπλέον, η αξίωση αυτή προϋποθέτει ότι υφίσταται αιτιώδης σύνδεσμος ανάμεσα στο πταίσμα και στην επέλευση της ζημίας, με την έννοια, ότι, με τα διδάγματα της κοινής πείρας και τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, το δυσμενές αποτέλεσμα δεν θα ήταν δυνατό να επέλθει χωρίς την παράνομη συμπεριφορά του εργοδότη (ΑΠ 472/2018, ΑΠ 370/2018, ΑΠ 757/2015).

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 927 ΑΚ, εκείνος που κατά το άρθρο 926 του ίδιου Κώδικα κατέβαλε την αποζημίωση έχει δικαίωμα αναγωγής κατά των λοιπών. Το δικαστήριο προσδιορίζει το μέτρο της μεταξύ τους ευθύνης ανάλογα με το βαθμό του πταίσματος του καθενός. Αν δεν μπορεί να εξακριβωθεί ο βαθμός αυτός, η ζημία κατανέμεται μεταξύ όλων σε ίσα μέρη.

Η αναγνωριζόμενη από το πιο πάνω άρθρο αξίωση αναγωγής πηγάζει από την εσωτερική σχέση των περισσότερων συνυποχρέων. Είναι ίδια και αυτοτελής και στηρίζεται απευθείας στο νόμο, δηλαδή στο άρθρο 927 ΑΚ. Δεν είναι αξίωση από αδικοπραξία. Η αξίωση αυτή έχει ως προϋπόθεση, αφ' ενός την ύπαρξη περισσότερων συνυποχρέων σε αποζημίωση κατά το άρθρο 926 ΑΚ και αφετέρου την καταβολή από έναν από αυτούς στον τρίτο ζημιωθέντα ολόκληρης της οφειλόμενης αποζημίωσης.

Προϋπόθεση της εις ολόκληρον ευθύνης δεν είναι η κοινή εναγωγή από τον ζημιωθέντα περισσότερων προσώπων, φερόμενων ως συνοφειλετών, αλλά η πραγματική συνδρομή των νόμιμων όρων ευθύνης για τον κάθε συνοφειλέτη χωριστά. Εξ άλλου, στην περίπτωση που ενάγονται περισσότεροι εις ολόκληρον ευθυνόμενοι δεν μπορούν να αντιδικούν μεταξύ τους, ούτε ως προς την ύπαρξη, ούτε ως προς την έκταση της ευθύνης τους.

Στη δίκη αποζημίωσης αν εναχθούν περισσότεροι εις ολόκληρον ευθυνόμενοι δεν μπορούν αυτοί να ζητήσουν από το δικαστήριο να τους προσδιορίσει με την απόφασή του, το βαθμό συμμετοχής τους στο ατύχημα. Αυτό θα κριθεί στα πλαίσια της δίκης αναγωγής μεταξύ των εις ολόκληρον ευθυνομένων. η αξίωση αναγωγής στηρίζεται στο νόμο (άρθρο 927 ΑΚ) και δεν υφίσταται , ταυτότητα διαδίκων, αφού οι συνοφειλέτες παρίστανται με διαφορετική ιδιότητα από αυτήν που έχουν στη δίκη αποζημίωσης και είναι αντίδικοι. (ΑΠ 1656/2017).

Το δικαίωμα της αναγωγής ασκείται είτε με αυτοτελή αγωγή μετά την καταβολή που έκανε αυτός προς τον τρίτο, είτε με παρεμπίπτουσα αγωγή, Στην τελευταία περίπτωση εφαρμόζεται η διάταξη του άρθρου 69 παρ. 1 περ. ε` ΚΠολΔ, δηλαδή είναι επιτρεπτή η αγωγή εξ αναγωγής και πριν από την καταβολή σ' αυτόν που κατέβαλε προς τον τρίτο ζημιωθέντα (ΑΠ 1326/2023, ΑΠ 1877/2017, ΑΠ 1680/2017).

Τόσο στην αυτοτελή όσο και στην παρεμπίπτουσα αγωγή εξ αναγωγής, ο ενάγων οφείλει να ισχυρισθεί και, σε περίπτωση αμφισβήτησης, να αποδείξει το ποσοστό της ευθύνης εκάστου εκ των εναγομένων συνυποχρέων, δηλαδή τον βαθμό πταίσματος και της αιτιώδους συμβολής στην πρόκληση της ζημίας, καθορίζοντας και το ποσοστό ευθύνης (ΑΠ 1326/2923, ΑΠ 997/2014, ΑΠ 564/2014, ΑΠ 1995/2013).

Με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 11 εδάφ. γ' του ΚΠολΔ, ορίζεται ότι ιδρύεται λόγος αναίρεσης και αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Από τη διάταξη αυτή, συνδυαζόμενη με εκείνες των άρθρων, 335, 338 έως 340 και 346 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει δικανική πεποίθηση για τη βασιμότητα των πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, οφείλει να λάβει υπόψη του τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίστηκαν νόμιμα, είτε για άμεση απόδειξη, είτε για συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, εφόσον γίνεται σαφής και ορισμένη επίκλησή τους από τον διάδικο (ΟλΑΠ 23/2008).

Δεν θεμελιώνεται, όμως, ο λόγος αυτός, αν προκύπτει από την απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκομίστηκαν με επίκληση. Αρκεί γι' αυτό η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου, χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολόγησης του καθενός, εφόσον από τη γενική αυτή αναφορά, σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες αιτιολογίες της απόφασης, προκύπτει αναμφίβολα η λήψη υπόψη του αποδεικτικού μέσου.

Πάντως, η γενική αυτή αναφορά της λήψης υπόψη όλων των αποδείξεων που με επίκληση προσκομίστηκαν δεν αποκλείει την ίδρυση του πιο πάνω λόγου αναίρεσης για κάποιο αποδεικτικό μέσο, όταν από το περιεχόμενο της απόφασης δεν καθίσταται απολύτως βέβαιο ότι τούτο έχει ληφθεί υπόψη. Αρκεί και μόνο η ύπαρξη αμφιβολιών για την ίδρυση του παρόντος λόγου αναίρεσης (ΟλΑΠ 8/2016, ΟλΑΠ 2/2008, ΑΠ 993/2022, ΑΠ 87/2021, ΑΠ 271/2021).

Ο από το άρθρο 559 αριθ. 11 γ' ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται και όταν το Δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη δικαστική ομολογία, που είχε επικαλεσθεί νομίμως ο διάδικος, για ισχυρισμό, που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υπό την προϋπόθεση ότι το Δικαστήριο δέχθηκε διαφορετικό πόρισμα από το αναφερόμενο στη δικαστική ομολογία.

Περαιτέρω από τις διατάξεις των άρθρων 339 και 352 § 1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι ομολογία του διαδίκου, προφορική ή γραπτή, ενώπιον του δικαστηρίου που δικάζει, αποτελεί η παραδοχή αμφισβητούμενου και επιβλαβούς για τον ομολογούντα γεγονότος. Έτσι, δεν αποτελούν ομολογία πραγματικά περιστατικά, που συγκροτούν αιτιολογημένη άρνηση αγωγής ή ενστάσεως, ούτε επιχειρήματα προς στήριξη της αγωγής.

Η δικαστική ομολογία, δηλαδή απευθυνόμενη προς το δικαστήριο το οποίο δικάζει την υπόθεση, ενός κρίσιμου γεγονότος από τον αντίδικο εκείνου που φέρει το βάρος της επίκλησης και απόδειξής του, πρέπει να είναι σαφής και συγκεκριμένη (ΑΠ 2030/2022,

ΑΠ 761/2020. ΑΠ 336/2020, ΑΠ 1025/2019), ενώ κάθε άλλη ομολογία, όπως και εκείνη που έγινε στα πλαίσια άλλης δίκης (πολιτικής ή ποινικής), είναι εξώδικη και εκτιμάται ελεύθερα από το δικαστήριο (ΑΠ 751/2021, ΑΠ 116/2020).

Στην προκείμενη περίπτωση με τον πρώτο αναιρετικό λόγο ο αναιρεσείων προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι το Μονομελές Εφετείο παραβίασε κανόνες ουσιαστικού δικονομικού δικαίου, δεν έλαβε υπόψη του πράγματα που προτάθηκαν, παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων και εφάρμοσε εσφαλμένα τους ορισμούς του νόμου ως προς το βάρος της απόδειξης, υποπίπτοντας στις από τους αριθμούς 1,8, 11, 12 και 13 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναιρετικές πλημμέλειες.

Ειδικότερα παραθέτοντας στο αναιρετήριο αποσπάσματα από το περιεχόμενο της από 3-2-2014 προσεπίκλησης-παρεμπίπτουσας αγωγής του εναγόμενου της κυρίας αγωγής κατά του Α. Κ., τεχνικού προϊσταμένου του ΤΟΕΒ, με την οποία ο τελευταίος, ζητούσε να υποχρεωθεί ο παρεμπιπτόντως εναγόμενος να του καταβάλλει ό,τι θα κατέβαλε στον ενάγοντα της κύριας αγωγής (αναιρεσείοντα) και κατά το περιεχόμενο της οποίας (παρεμπίπτουσας αγωγής) θεωρεί συνυπεύθυνο με τον παθόντα και τον προστηθέντα υπάλληλό του Α.

Κ. στην πρόκληση του ενδίκου εργατικού ατυχήματος και της από 8-3-2014 προσεπίκλησης-παρεμπίπτουσας αγωγής του Α. Κ. κατά των Δ. Π. και Ε. Π., στην οποία αναφέρεται ότι οι τελευταίοι είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι για την πρόκληση του εργατικού ατυχήματος και ζητεί να υποχρεωθούν να του καταβάλουν ότι αυτός θα υποχρεωθεί να καταβάλλει ως παρεμπιπτόντως εναγόμενος στο παρεμπιπτόντως ενάγον ΤΟΕΒ (εναγόμενο της κύριας αγωγής), επικαλείται ότι στα ως άνω δικόγραφα που συνεκδικάστηκαν με την κυρία αγωγή περιέχεται δικαστική ομολογία του ΤΟΕΒ και του Α.

Κ. ως προς τον ουσιώδη για την έκβαση της δίκης ισχυρισμό του αναιρεσείοντος περί της αποκλειστικής υπαιτιότητας και ευθύνης του εναγόμενου ΤΟΕΒ λόγω πταίσματος των προστηθέντων αυτού υπαλλήλων, που αποτελεί τη θεμελίωση της αγωγής του. Η ομολογία δε αυτή αναφέρει ότι περιέχεται και στα δικόγραφα των εφέσεων των ανωτέρω και στις προτάσεις τους τις σχετικές με τις παρεμπίπτουσες αγωγές, χωρίς να παρατίθεται ειδικότερα στο αναιρετήριο το περιεχόμενο αυτών.

Επικαλείται ακολούθως, ότι το αποδεικτικό αυτό μέσο της δικαστικής ομολογίας το Μονομελές Εφετείο δεν το έλαβε υπόψη αν και το επικαλέστηκε ο αναιρεσείων προς απόδειξη του εν λόγω ισχυρισμού του πρωτοδίκως αλλά και στη δευτεροβάθμια δίκη, μη λαμβάνοντας δε υπόψη την ως άνω δικαστική ομολογία το Δικαστήριο της ουσίας, κατέληξε σε εσφαλμένο αποδεικτικό πόρισμα απορρίπτοντας την ένδικη αγωγή, υποπίπτοντας έτσι στις αναιρετικές πλημμέλειες από τους αριθμούς 11γ, 12 και 13 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Ο αναιρετικός αυτός λόγος είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος καθόλες τις αιτιάσεις του,, διότι οι περιεχόμενες στις ως άνω παρεμπίπτουσες αγωγές αναφορές περί συνυπαιτιότητας των προστηθέντων υπαλλήλων του εναγόμενου της κύριας αγωγής και αντιδίκου στην αγωγή αυτή του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος, αποτελούν στοιχεία της θεμελίωσης της παρεμπίπτουσας αγωγής στην οποία ο παρεμπιπτόντως ενάγων, που δεν είναι αντίδικος στη δίκη αυτή του ενάγοντος αλλά του παρεμπιπτόντως εναγομένου λόγω της εσωτερικής σχέσης που τους συνδέει, καθόσον πρέπει να αποδεχθεί τη συνυπαιτιότητά του παρεμπιπτόντως εναγόμενου, άλλως είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη η παρεμπίπτουσα αγωγή και επομένως οι αναφορές αυτές δεν αποτελούν δικαστική ομολογία του εναγόμενου της κύριας αγωγής περιέχουσα πραγματικά περιστατικά επιβλαβή γι' αυτόν, αλλά θεμελιωτικά της παρεμπίπτουσας αγωγής περιστατικά που δεν αποτελούν αποδεικτικά μέσα και δεν συνιστούν δικαστική ομολογία.

Ούτε στην παρεμπίπτουσα αγωγή του Α. Κ., υφίσταται ταυτότητα διαδίκων με τον ενάγοντα της κύριας αγωγής και οι σ'αυτήν αναφορές για αποκλειστική υπαιτιότητα των παρεμπιπτόντως σ' αυτήν εναγομένων και τα πραγματικά περιστατικά που τη θεμελιώνουν δεν αποτελούν δικαστική ομολογία των αγωγικών ισχυρισμών της κύριας αγωγής.

Συνεπώς το Μονομελές Εφετείο δεν υπέπεσε στις αποδιδόμενες και σχετιζόμενες με την ως άνω δικαστική ομολογία αναιρετικές πλημμέλειες από τους αριθμούς 11γ', 12 και 13 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Για τον ίδιο λόγο απορριπτέοι ως απαράδεκτοι τυγχάνουν και οι δεύτερος, τρίτος και τέταρτος αναιρετικοί λόγοι καθό μέρος με αυτούς προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η μη λήψη υπόψη της εν λόγω δικαστικής ομολογίας. Προσέτι δε, η αναφερόμενη στη σελίδα 9 του αναιρετηρίου (πρώτος λόγος αναίρεσης) αιτίαση περί παραβίασης της ουσιαστικού δικαίου διάταξης του άρθρου 352 ΚΠολΔ είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη καθόσον η εν λόγω διάταξη είναι δικονομικού δικαίου και δεν ελέγχεται αναιρετικά με τον αριθμό 1α του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Με τους τρίτο αναιρετικό λόγο και δεύτερο πρόσθετο λόγο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθ. 11γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι το Μονομελές Εφετείο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο αναιρεσείων επικαλέστηκε και προσκόμισε ενώπιόν πρωτοδίκως και στη δευτεροβάθμια δίκη, προς απόδειξη του ουσιώδους αγωγικού ισχυρισμού του, ότι ο σοβαρός τραυματισμός του από το ένδικο εργατικό ατύχημα οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του εναγόμενου ήδη πρώτου αναιρεσίβλητου, ο οποίος ευθύνεται λόγω της αμελούς συμπεριφοράς των προστηθέντων υπαλλήλων αυτού.

Ειδικότερα επικαλείται με τους ως άνω λόγους ότι το Μονομελές Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του 1)την από 4/10/2011 εντολή εργασίας, 2)την από 14-10-10 έκθεση του τεχνικού ασφαλείας Δ. Π.,3)την από 11-10-10 περιγραφή εργατικού ατυχήματος από τον Σ.. Σ., 4)την από 11-10-10 περιγραφή εργατικού ατυχήματος του Δ.. Π., 5)το με αρ. …/8-10-10 δελτίο Ελέγχου της Επιθεώρησης Εργασίας, 6)την από …/2012 βεβαίωση του Μ.

Γ., αντιπροσώπου της γερμανικής εταιρείας κατασκευής προσθέτων μελών, 7) την με αριθμό …./2014 ένορκη βεβαίωση του Σ.. Σ. ενώπιον της συμ/φου Ιεράπετρας Μ. Χ., 8) καταθέσεις των μαρτύρων της ποινικής δίκης σε πρώτο και δεύτερο βαθμό που περιέχονται στις με αριθμό 144/2018 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λασιθίου καθώς και 2010/2016 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Λασιθίου, που παρατίθενται αποσπασματικά στο δικόγραφο των πρόσθετων λόγων αναίρεσης, 9) επίσημη μετάφραση του φυλλαδίου της κατασκευάστριας εταιρείας βανών τύπου Butterfly, όπου αναφέρεται ότι υπάρχει στεγανοποίηση του άξονα χωρίς απαιτήσεις συντήρησης ατέρμονα κοχλία και 10) την υπ'αριθμ.

…/17-6-2014 ένορκη βεβαίωση ενώπιον της συμβολαιογράφου, Μ. Π., του μάρτυρα Ι. Μ., πρώην Προϊσταμένου του ΤΟΕΒ και της Τ. Κ., που λήφθηκε μετά από νομότυπη κλήτευση του αντιδίκου όπως αποδεικνύεται από την με αρ. …/…/2014 έκθεση επίδοσης του δικ. επιμελητή Χ.. Σ., τα ως άνω δε έγγραφα με επίκληση προσκόμισε στον πρώτο και δεύτερο βαθμό.

Από την επισκόπηση για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου της ως άνω ένορκης βεβαίωσης του μάρτυρα του αναιρεσείοντος προκύπτει ότι αυτός καταθέτει κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο μέρος τα ακόλουθα: "Διετέλεσα Β' εργοδηγός του Οργανισμού....Γνωρίζω πολύ καλά ότι εντολές για εκτέλεση εργασιών εξέδιδαν μόνο ανώτεροι υπάλληλοι και ο προϊστάμενος τις ήλεγχε και αφού τις ταξινομούσε τις μοίραζε στους υπαλλήλους ανάλογα με την ειδικότητά τους κάθε πρωί ή στη διάρκεια της ημέρας αν προέκυπτε κανένα πρόβλημα Σε περίπτωση απουσίας του προϊσταμένου τη δουλειά αυτή την έκανε αναπληρωτής.

Ποτέ εργαζόμενος δεν αποφάσιζε πότε και ποια εντολή θα εκτελέσει ή με ποιον άλλο υπάλληλο θα συνεργαστεί. Όπως προκύπτει από τον κανονισμό του Οργανισμού διαθέτει επάρκεια προϊσταμένων οι οποίοι εκτός των άλλων καθηκόντων έχουν και την ευθύνη του προσωπικού. Ο ΤΟΕΒ Ιεράπετρας υπάγεται στο Υπουργείο Γεωργίας και το ΥΠΕΧΩΔΕ.

Ως διατελέσας πρόεδρος εργαζομένων ΤΟΕΒ Ιεράπετρας, πρόεδρος εργαζομένων ΤΟΕΒ Κρήτης και αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Γενικής Συνομοσπονδίας υπαλλήλων όλων των ΤΟΕΒ της Ελλάδας πολλές φορές έκανα προφορικά και έγγραφα διαβήματα στα υπουργεία Γεωργίας και ΠΕΧΩΔΕ, όπου ανήκει η αρμοδιότητα του φράγματος, προκειμένου να στείλουν ειδικούς για ενημέρωση λειτουργίας και για την ασφάλεια των εργαζομένων.

Ουδέποτε ήρθε υπεύθυνος να μας ενημερώσει. Δεν υπάρχει πουθενά έγγραφο τοιχοκολλημένο στον ΤΟΕΒ Ιεράπετρας ή που να έχει τεθεί σε γνώση των υπαλλήλων του, που να αναφέρει τον τρόπο επισκευής μιας βάνας, τους κινδύνους από τέτοιου είδους επισκευές καθώς και το τηρούμενο πρωτόκολλο, ούτε φυλλάδια συντήρησης.

Σημειωτέον ότι οι βάνες είναι από διάφορες εταιρείες και δεν υπήρχε ενημέρωση για αυτές. Αυτή την ανευθυνότητα και την αμάθεια πλήρωσε ο Κ...... Πληροφορήθηκα ότι οι ιθύνοντες του ΤΟΕΒ αναφερόμενοι στη συντήρηση που στοίχισε τον ακρωτηριασμό του αριστερού χεριού του Κ. μιλούν για "συντήρηση ρουτίνας". Αυτό είναι τελείως λανθασμένο, διότι απαγορεύεται επισκευή τέτοιας βάνας από τον κατασκευαστή της.

Είναι κλειστού τύπου και απαγορεύεται η συντήρησή της, όπως μετά το ατύχημα του Κ. έμαθα. Αν όντως υπήρχε δυσλειτουργία έπρεπε ο αρμόδιος μηχανικός να εντοπίσει το πρόβλημα, να το γνωστοποιήσει στη διεύθυνση και αυτή με την σειρά της να κάνει τις απαραίτητες ενέργειες .. έπρεπε από την κεντρική βάνα έξω από το φράγμα Μ..

να γίνει διακοπή ροής του νερού προς την ανατολική πλευρά με την επίβλεψη συνεργείου της κατασκευάστριας εταιρείας της βάνας. Για να γίνει όμως τέτοια διακοπή πρέπει να προηγηθεί ενημέρωση του κοινού από Μ.Μ.Ε. δεδομένου ότι διακοπή θα είχε το λιγότερο 3-4 ημέρες εκτός άρδευσης μεγάλη περιοχή του κάμπου...

είναι αδύνατο να γίνει εκτόνωση του αγωγού κλείνοντας στο "Μ…" διότι ο εκκενωτής στο συγκεκριμένο σημείο είναι σε βάθος 6 έως 8 μέτρων και δεν είναι λειτουργικός ο δε προηγούμενος και επόμενος εκκενωτής ήταν μπαζωμένος και αδύνατο να λειτουργήσει. Ο Α. Κ. ήταν ηλεκτροσυγκολλητής πολύ καλός στην εργασία του και στη συμπεριφορά του.

Ο Σ. Σ. τεχνίτης-συντηρητής σωληνώσεων, βανών, βαλβίδων κλπ εξαρτημάτων και όπως λέει και η ειδικότητά του ήταν για τις σωληνώσεις και τις βάνες, για τη δουλειά δηλαδή που πήγαν να κάνουν ήταν ο ειδικός και άρα προϊστάμενος του συνεργείου ο δε Κ. βοηθός. Εκτός αυτού ο Σ. ήταν με τεράστια εμπειρία αφού όταν συνέβη το ατύχημα είχε 25 χρόνια στην υπηρεσία του ΤΟΕΒ Ιεράπετρας ενώ ο Κ..

είχε μόνο 11 χρόνια στον ΤΟΕΒ.....Ηταν αδύνατο να πάρει εργαζόμενος εντολή από μόνος του και να επιλέξει και με ποιον θα την εκτελέσει. Η εντολή δινόταν από τον προϊστάμενο και ο προϊστάμενος επέλεγε αυτούς που θα την εκτελούσαν...". Το Μονομελές Εφετείο, όμως, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, όπως προκύπτει από τις προεκτιθέμενες παραδοχές, δέχθηκε ότι το ένδικο εργατικό ατύχημα οφείλεται σε υπαιτιότητα του αναιρεσείοντος και δεν θεμελιώνεται αδικοπρακτική ευθύνη του εναγόμενου από πταίσμα των προστηθέντων αυτού, απορρίπτοντας την αγωγή, χωρίς να αντικρούει ή να σχολιάζει στην απόφασή του τα περιστατικά που προκύπτουν από την ως άνω ένορκη βεβαίωση του πιο πάνω μάρτυρα, στην οποία επισημαίνεται η έλλειψη εξειδίκευσης και εμπειρίας του αναιρεσείοντος στην συντήρηση και επισκευή της επίμαχης βλάβης της συγκεκριμένης βάνας καθώς και η έλλειψη ενημέρωσης για τη συντήρηση αυτής, σύμφωνα με τις προδιαγραφές λόγω της ειδικής κατασκευής της και η έλλειψη σχετικών οδηγιών ως προς τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων ασφάλειας καθώς και η επιλογή του κατάλληλου προς εκτέλεση της βλάβης συνεργείου, από τους προστηθέντες αρμόδιους υπαλλήλους του εναγόμενου.

Τα ως άνω αναφερόμενα στην ένορκη βεβαίωση, δεν συμπορεύονται με τις αμέσως πιο πάνω παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, αλλά, αντίθετα, αντιστρατεύονται τις τελευταίες, ως προς το ουσιώδες ζήτημα της υπαιτιότητας στην επέλευση του ενδίκου εργατικού ατυχήματος και της εξ αυτής θεμελίωσης αδικοπρακτικής ευθύνης.

Κατόπιν αυτών, παρότι μνημονεύεται στην απόφαση η προαναφερόμενη ένορκη βεβαίωση. δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν το δικαστήριο της ουσίας, κατά το σχηματισμό της κρίσης του για την ευθύνη της πρόκλησης του ατυχήματος και την απόρριψη της ένδικης αγωγής έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις την επικληθείσα από τον αναιρεσείοντα στις από 15-2-2019 προτάσεις, της δευτεροβάθμιας δίκης (στις οποίες είναι ενσωματωμένες και οι προστάσεις του πρώτου βαθμού), και προσκομισθείσα από αυτόν υπ' αριθμ.

…/..-2014 ένορκη βεβαίωση ενώπιον της συμβολαιογράφου, Μ. Π., του Ι. Μ., που λήφθηκε νομότυπα και η οποία προσκομίζεται από τον αναιρεσείοντα και στο παρόν Δικαστήριο, για την απόδειξη του ουσιώδους ζητήματος της υπαιτιότητας και της θεμελίωσης της αδικοπρακτικής ευθύνης στην επέλευση του ενδίκου εργατικού ατυχήματος που επέφερε το σοβαρό τραυματισμό (ακρωτηριασμό αριστερού χεριού).

Είναι δε το εν λόγω αποδεικτικό μέσο κρίσιμο και ιδιαίτερης σπουδαιότητας στοιχείο και θα μπορούσε να επηρεάσει το δικανικό συλλογισμό του Μονομελούς Εφετείου σχετικά με το προαναφερόμενο ουσιώδες ζήτημα. Επομένως, οι παραπάνω τρίτος αναιρετικός λόγος και ο δεύτερος πρόσθετος λόγος κατά το σκέλος του αυτό, από τον αριθμ. 11γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι βάσιμοι.

Κατόπιν αυτών πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση κατά το μέρος που δέχθηκε την από 27-4-2015 έφεση του εκκαλούντος-εναγόμενου και ήδη πρώτου αναιρεσίβλητου ΤΟΕΒ καθ'ό μέρος αυτή απευθύνεται κατά του ενάγοντος- πρώτου εφεσίβλητου και ήδη αναιρεσείοντος, ως προς τη θεμελίωση της αδικοπρακτικής ευθύνης στην επέλευση του ενδίκου εργατικού ατυχήματος, όσον αφορά την έρευνα της κύριας από 6-11-2013 με αριθμό κατάθεσης 257/2013 αγωγής και να παραπεμφθεί η υπόθεση, η οποία χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι δυνατή η συγκρότηση του από άλλο δικαστή (άρθρο 580 παρ.3 του ΚΠολΔ).

Κατόπιν της παραδοχής των ως άνω αναιρετικών λόγων, παρέλκει, λόγω της αναιρετικής εμβέλειας, η έρευνα των δεύτερου αναιρετικού λόγου από τους αριθμούς 19 και 10 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, του τέταρτου αναιρετικού λόγου από τον αριθμό 1α του ίδιου άρθρου, του πρώτου πρόσθετου λόγου από τον αριθμό 19 του ίδιου άρθρου και κατά ένα μέρος του δεύτερου πρόσθετου λόγου από τον αριθμό 11γ' του ίδιου άρθρου.

Τέλος, πρέπει να καταδικαστεί το πρώτο αναιρεσίβλητο, ως προς το οποίο κρίθηκαν παραδεκτά ασκηθέντες η αναίρεση και οι πρόσθετοι λόγοι, λόγω της ήττας του, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος που παρέστη και κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά του και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων λόγω της ήττας του κατά το μέρος που η αναίρεση και οι πρόσθετοι λόγοι κρίθηκε ότι ασκήθηκαν απαραδέκτως, ως προς τον δεύτερο αναιρεσίβλητο, στη πληρωμή των δικαστικών εξόδων του τελευταίου κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτού (άρθρ. 176, 183, 191 παρ.2 του ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη την από …/ 2019 με αριθ. καταθ. …/…/2019 αίτηση και απαράδεκτους τους από ../2023 με αριθμό κατάθεσης ../../2024 πρόσθετους λόγους για αναίρεση της με αριθμό 113/31-5-2019 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης, ως προς τον δεύτερο αναιρεσίβλητο.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του δεύτερου αναιρεσίβλητου τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Αναιρεί την με αριθμό 113/31-5-2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης κατά το ως άνω αναιρούμενο μέρος.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή. Διατάσσει την απόδοση του υπ'αριθ. … ηλεκτρονικού παραβόλου, ποσού τετρακοσίων πενήντα (450) ευρώ στον αναιρεσείοντα.

Καταδικάζει το πρώτο αναιρεσίβλητο στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Ιουνίου 2024.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 07 Φεβρουαρίου 2025

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ