210/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 210 / 2009 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 210/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Θεμέλη, Ειρήνη Αθανασίου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη και Παναγιώτη Κομνηνάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ......, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Ρήγο.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης φαρμακευτικής εταιρίας με την επωνυμία "PFIZER HELLAS Α.Ε.", που εδρεύει στην ...... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τις πληρεξούσιες δικηγόρους της Παναγιώτα Πετρόγλου και Άννα Γεωργακά - Βαϊνανίδη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-10-2006 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καλαμάτας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 14/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 15/2008 του Εφετείου Καλαμάτας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 10-5-2008 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Θεμέλης διάβασε την από 5-12-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 10-5-2008 αίτησης για αναίρεση της 15/2008 απόφασης του Εφετείου Καλαμάτας. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιες της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 6 παρ.1 του Ν.3198/1955 "πάσα αξίωσης μισθωτού πηγάζουσα εξ ακύρου καταγγελίας της σχέσεως εργασίας τυγχάνει απαράδεκτος, εφόσον η σχετική αγωγή δεν εκοινοποιήθη εντός τριμήνου ανατρεπτικής προθεσμίας από της λύσεως της σχέσεως εργασίας". Η προθεσμία αυτή, η οποία είναι αποσβεστική, αποσκοπεί στην ανάγκη ταχείας άρσης κάθε αβεβαιότητας σχετικά με το κύρος της καταγγελίας εργασιακής σχέσης και στην εκκαθάριση εντός συντόμου χρονικού διαστήματος των αξιώσεων των εργαζομένων, που πηγάζουν από τυχόν άκυρη καταγγελία, ώστε να μη δημιουργούνται δύσβακτες συνέπειες για τον εργοδότη. 'Όταν δε παρέλθει άπρακτη η εν λόγω αποκλειστική προθεσμία, επέρχεται απόσβεση του δικαιώματος προσβολής της καταγγελίας για ακυρότητα.

Η τρίμηνη αυτή αποσβεστική προθεσμία διακόπτεται, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 261 ΑΚ, που εφαρμόζεται και στην αποσβεστική προθεσμία (άρθρο 279 ΑΚ), με την άσκηση καταψηφιστικής ή αναγνωριστικής αγωγής για τις αξιώσεις του εργαζομένου που απορρέουν από τη σύμβαση εργασίας και εξακολουθούν λόγω της ακυρότητας της καταγγελίας να υφίσταται.

Η αποσβεστική, όμως, προθεσμία, που διακόπηκε με τον τρόπο αυτό, λογίζεται, κατά το άρθρο 263 ΑΚ, ως να μη διακόπηκε, αν ο ενάγων παραιτηθεί από την αγωγή ή απορριφθεί αυτή τελεσίδικα για λόγους μη ουσιαστικούς, εκτός αν ο δικαιούχος επανεγείρει την αγωγή εντός έξι (6) μηνών ή, προκειμένου περί αξιώσεων, που υπόκεινται σε βραχύτερη από το χρόνο αυτό αποσβεστική προθεσμία, εντός του βραχύτερου αυτού χρόνου, οπότε η αποσβεστική προθεσμία λογίζεται ότι έχει διακοπεί με την προηγούμενη αγωγή.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε τα εξής: Ο αναιρεσείων άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας την 28/4-2-2000 αγωγή, με την οποία ζήτησε να αναγνωρισθεί η ακυρότητα της από 15-11-1999 καταγγελία της σύμβασης εργασίας του, να υποχρεωθεί η αναιρεσίβλητη στην επαναπρόσληψή του στη θέση που κατείχε πριν από την απόλυσή του και να του καταβάλει μισθούς υπερημερίας τριών μηνών.

Η εν λόγω αγωγή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας με την 900/2004 απόφαση του Αρείου Πάγου. Ακολούθως ο αναιρεσείων, εντός τριών μηνών από τη δημοσίευση της τελευταίας αυτής απόφασης, άσκησε α) την από 10-8-2004 αγωγή του κατά της αναιρεσίβλητης με αίτημα την αναγνώριση της ακυρότητας της από 15-11-1999 καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας του, την επιδίκαση μισθών υπερημερίας από 17-2-2000 έως 15-9-2003 και χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης και β) την από 12-11-2004 παρεμπίπτουσα αγωγή του κατά της αναιρεσίβλητης με αίτημα την ακύρωση της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του ως καταχρηστικής και την υποχρέωση της αναιρεσίβλητης προς επαναπρόσληψή του στη θέση που κατείχε.

Οι εν λόγω αγωγές απορρίφθηκαν τελεσιδίκως ως απαράδεκτες λόγω αοριστίας με την 126/2006 απόφαση του Εφετείου (Καλαμάτας), η οποία δημοσιεύθηκε την 8-6-2006. 'Ηδη ο αναιρεσείων με την ένδικη αγωγή του κατά της αναιρεσίβλητης, η οποία στηρίζεται στην ίδια ιστορική και νομική αιτία, υποβάλλει, όπως και ανωτέρω, τα ίδια αιτήματα.

Η αγωγή, όμως αυτή επιδόθηκε στην αναιρεσίβλητη την 8-12-2006, δηλαδή, αφού είχε περάσει χρονικό διάστημα μεγαλύτερο του τριμήνου από τη δημοσίευση της ως άνω εφετειακής αποφάσεως (126/2006). Ακολούθως το Εφετείο έκρινε ότι η ένδικη αγωγή ασκήθηκε εκπρόθεσμα και την απέρριψε ως απαράδεκτη, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση, η οποία έκρινε ομοίως.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο δεν παραβίασε τις προαναφερθείσες διατάξεις των άρθρων 261, 263 ΑΚ και 6 παρ.1 Ν.3198/1955. Επομένως ο πρώτος λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ, με τον οποίο προβάλλεται η σχετική πλημμέλεια, είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί.

Ο αναιρετικός λόγος του άρ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναφέρεται μόνο στις δικονομικές ακυρότητες, εκείνες δηλαδή που ανάγονται στη διαδικασία και είναι συνέπεια εφαρμογής δικονομικών διατάξεων, όχι δε σε ακυρότητες του ουσιαστικού νόμου, όπως είναι η προαναφερόμενη του άρθρου 6 ν.3198/1995, με την οποία θεσμοθετείται αποσβεστική προθεσμία ασκήσεως της αγωγής για αξιώσεις που πηγάζουν από άκυρη καταγγελία της συμβάσεως εργασίας, η παράβαση των οποίων ελέγχεται αναιρετικά με τον αναιρετικό λόγο του αριθ.1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Επομένως, ο δεύτερος λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο αποδίδεται στο Εφετείο ότι παρά το νόμο απέρριψε ως απαράδεκτη την ένδικη αγωγή, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10-5-2008 αίτηση για αναίρεση της 15/2008 απόφασης του Εφετείου Καλαμάτας.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων διακοσίων (1.200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Ιανουαρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Ιανουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ