210/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 210 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 210/2006

Το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου

Ε' Ποινικό Τμήμα – σε Συμβούλιο

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ανδρέα Μοσχανδρέου, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Ναυπλιώτη, Δημήτριο Κιτρίδη – Εισηγητή, Αθανάσιο Μπρίλλη και Φώτιο Καϋμενάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 27 Ιανουαρίου 2006 και 3 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος – εκζητουμένου ..... Σέρβου και Μαυροβούνιου υπηκόου, κρατουμένου στη Δικαστική Φυλακή Λάρισας, ο οποίος παραστάθηκε στο ακροατήριο με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Εμμανουηλίδη, κατά της υπ' αριθμ. 396/2005 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Λάρισας.

Το Συμβούλιο Εφετών Λάρισας, με την ως άνω απόφασή του, γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του ανωτέρω στο κράτος της Σερβίας και του Μαυροβουνίου.

Κατά της αποφάσεως αυτής, ο πιο πάνω εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε την με αριθμό και ημερομηνία 12/23 Νοεμβρίου 2005 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτή, ενώπιον της Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Εφετείου Λάρισας Μαγδαληνής Γκιτέρσου και η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 2039/2005.

Αφού άκουσε

τον εκζητούμενο και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, ο οποίος πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη έφεση ως απαράδεκτη, άλλως εάν κριθεί παραδεκτή να απορριφθεί ως αβάσιμη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή η υπό κρίση έφεση κατά της υπ' αριθμ. 396/2005 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Λαρίσης, με την οποία τούτο γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως στις αρχές της Σερβίας και του Μαυροβουνίου, που ζήτησαν την έκδοσή του, του εκκαλούντος Σέρβου και Μαυροβούνιου υπηκόου, για τα αδικήματα της απάτης και της χρήσεως πλαστών εγγράφων, με σκοπό τον πορισμό περιουσιακού οφέλους κατ' εξακολούθηση, έχει ασκηθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως και πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να εξετασθεί στην ουσία (άρθρο 451 παρ. 1 Κ.Π.Δ.). Εξάλλου οι λόγοι της εφέσεως πλήττουν τη διάταξη της εκκαλουμένης αποφάσεως, που αποφαίνεται υπέρ της εκδόσεως του εκζητούμενου-εκκαλούντος και συνεπώς η υπόθεση μεταβιβάζεται κατά το μέρος αυτό στο Δικαστήριο του Άρείου Πάγου, ως εκ της εκτάσεως του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της εφέσεως (άρθρο 502 παρ. 2 του Κ.Π.Δ.).

Επειδή από τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία και συνοδεύουν την υπ' αριθμ. ....ρηματική διακοίνωση της Πρεσβείας της Σερβίας και του Μαυροβουνίου και την υπ' αριθμ. .... αίτηση του Υπουργείου Ανθρωπίνων και Μειονοτικών Δικαιωμάτων της Σερβίας και του Μαυροβουνίου, σε συνδυασμό με τις δοθείσες στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτο εξηγήσεις του εκκαλούντος-εκζητούμενου προέκυψαν τα ακόλουθα:

Ο εκζητούμενος είναι υπήκοος της Σερβίας και του Μαυροβουνίου και έχει γεννηθεί στο ...... Συνελήφθη νομίμως σε εκτέλεση της από 17-10-2005 προσωρινής εντολής συλλήψεως του Εισαγγελέα Εφετών Λαρίσης και στη συνέχεια δυνάμει του από 21-11-2005 εντάλματος συλλήψεως του Προέδρου Εφετών Λαρίσης, έκτοτε δε κρατείται νομίμως στη Δικαστική Φυλακή Λαρίσης, χωρίς να αμφισβητηθεί η ταυτότητά του ή να ζητηθεί η προσωρινή απόλυσή του.

Οι πράξεις για τις οποίες το Συμβούλιο Εφετών Λαρίσης γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεώς του είναι της χρήσεως πλαστών εγγράφων με σκοπό τον πορισμό περιουσιακού οφέλους κατ' εξακολούθηση και της απάτης για την οποία το όφελος του δράστη υπερβαίνει τα 300.000 δηνάρια. Ειδικότερα αυτός κατηγορείται με την από 28-1-2005 απόφαση του Ανακριτή του Ειδικού Τμήματος του Περιφερειακού Δικαστηρίου του Βελιγραδίου, διότι κατά την περίοδο από 1-7-2003 έως τα μέσα του 2004 επανειλημμένα προμηθεύθηκε και χρησιμοποίησε, ως αυθεντικούς, πλαστούς τίτλους-ομόλογα για επιδόματα τέκνου, τα πρωτότυπα των οποίων εξέδωσε η Δημοκρατία Σερβίας, ονομαστικής αξίας 500 δηναρίων ανά τίτλο, με την πρόθεση να αποκομίσει οικονομικό όφελος, προμηθευόμενος από άγνωστο πρόσωπο ομόλογα τα οποία εξοφλούσε στις θυρίδες του ταχυδρομείου ....

της πόλεως ...., παραδίδοντάς τα στη θυρίδα και ζητώντας την καταβολή του αντιτίμου σε τραπεζικό του λογαριασμό, αποκομίζοντας με τον τρόπο αυτόν όφελος ύψους 6.000.000 δηναρίων, το μεγαλύτερο δε μέρος των ομολόγων το έδωσε στον ....., ο οποίος μαζί με άλλα πρόσωπα τα εξοφλούσε, προξενώντας με τον τρόπο αυτόν ζημία στον προϋπολογισμό της τάξεως των 542.853.386,46 δηναρίων.

Οι αναφερόμενες πράξεις προβλέπονται η μεν πρώτη από το άρθρο 144 παρ. 3 η δε δεύτερη από το άρθρο 171 παρ.3 του Ποινικού Νόμου της Δημοκρατίας της Σερβίας και τιμωρούνται με στερητική της ελευθερίας ποινή βαρύτερη των δύο ετών, ενώ δεν έχουν υποπέσει σε παραγραφή, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 95 παρ. 3 του Βασικού Ποινικού Νόμου της Δημοκρατίας της Σερβίας.

Οι ίδιες πράξεις τιμωρούνται επίσης κατά την ελληνική ποινική νομοθεσία σε βαθμό κακουργήματος (άρθρα 216 παρ. 3 και 386 παρ. 3 Π.Κ.) και δεν έχουν παραγραφεί, αφού τα κακουργήματα για τα οποία δεν προβλέπεται η ποινή του θανάτου ή της ισόβιας καθείρξεως παραγράφονται, κατά το άρθρο 111 παρ. 2 περ. β' του Π.Κ., μετά παρέλευση δεκαπενταετίας από τη τέλεσή τους.

Οι εν λόγω πράξεις δεν περιλαμβάνονται στα εγκλήματα, που αναφέρονται στα άρθρα 50 και 51 της από 18-6-1959 διμερούς συμβάσεως δικαστικής συνδρομής, που έχει υπογραφεί μεταξύ της Ελλάδος και της Λαϊκής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας και εξακολουθεί να ισχύει και, μετά τη διάλυση της Λαϊκής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, ως προς τη Δημοκρατία της Σερβίας και του Μαυροβουνίου, αφού δεν καταγγέλθηκε ούτε απ' αυτή, έχει δε κυρωθεί με το νόμο 4009/1959.

Σε βάρος του εκζητούμενου εκδόθηκε η από 11-5-2005 εντολή εκδόσεως διεθνούς εντάλματος συλλήψεως του Ανακριτή του Ειδικού Τμήματος του Περιφερειακού Δικαστηρίου του Βελιγραδίου και το ταυτόχρονο ένταλμα προφυλακίσεως του ίδιου Ανακριτή, έγγραφα που συνοδεύουν την ένδικη αίτηση εκδόσεως του εκκαλούντος και αρκούν ως απόδειξη του βασίμου αυτής, σύμφωνα με το άρθρο 45 παρ. 2 της παραπάνω Διμερούς Συμβάσεως, χωρίς να είναι απαραίτητη η έρευνα υπάρξεως ενδείξεων για τη βασιμότητα της κατηγορίας, αφού κατά το άρθρο 450 παρ. 2 του Κ.Π.Δ.

το Συμβούλιο κωλύεται να προβεί σε τέτοια έρευνα από την προαναφερόμενη συνθήκη. Εν όψει των προεκτεθέντων το Πρωτοβάθμιο Συμβούλιο, που γνωμοδότησε με την προσβαλλόμενη απόφασή του υπέρ της εκδόσεως του εκκαλούντος, δεν έσφαλε ούτε σε σχέση με την εκτίμηση των προσκομισθέντων εγγράφων ούτε σε σχέση με την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και οι περί του αντιθέτου συναφείς λόγοι της υπό κρίση εφέσεως πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι, ο δε προβαλλόμενος με το κατατεθέν μετά τη συζήτηση υπόμνημα του εκκαλούντος λόγος εφέσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 474 παρ. 2 Κ.Π.Δ., οι λόγοι εφέσεως είναι παραδεκτοί μόνον εφόσον περιέχονται στην έκθεση εφέσεως.

Επομένως η κρινόμενη έφεση πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο εκκαλών στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23 Νοεμβρίου 2005 έφεση του ........ κατά της υπ' αριθμ. 396/2005 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Λαρίσης. Και,

Καταδικάζει τον εκκαλούντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια δέκα (210) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε, στην Αθήνα, την 1η Φεβρουαρίου 2006. Και,

Δημοσιεύθηκε, στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο, στις 3 Φεβρουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ