2109/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2109 / 2017 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 2109/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Πέππα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεράσιμου Φουρλάνου), Γεώργιο Λέκκα, Αθανάσιο Καγκάνη, Ιωάννη Μπαλιτσάρη και Αγγελική Τζαβάρα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 20 Μαρτίου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Βασιλική Παπαλόη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Μ. Σ. του Κ. Α., 2) Γ. Ε. του Ζ., συζύγου Μ. Σ., 3) Σ. Σ. του Μ., 4) Γ. Σ. του Μ., κατοίκων ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14/1/2010 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αλεξανδρούπολης.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 131/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 298/2013 του Τριμελούς Εφετείου Θράκης.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 24/12/2013 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Μπαλιτσάρης ανέγνωσε την από 6/3/2017 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνουν δεκτοί οι πρώτος και δεύτερος λόγοι αναιρέσεως και να απορριφθεί ο τρίτος λόγος αυτής.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 108, 110 παρ. 2, 568 παρ. 1, 2 και 4, 576 παρ. 1 - 3 ΚΠολΔ, όπως το δεύτερο εδάφιο της παρ. 3 του άρθρου 576 προστέθηκε με το άρθρο 62 του Ν. 41...13 και σύμφωνα με το άρθρο 98 του αυτού νόμου καταλαμβάνει και τις εκκρεμείς υποθέσεις, προκύπτει, ότι, αν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή δεν μετάσχει σ` αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος διάδικος, το Δικαστήριο ερευνά αυτεπάγγελτα, ποιος από τους διαδίκους επέσπευσε την συζήτηση της αίτησης αναίρεσης και αν μεν την συζήτησή της επέσπευσε εγκύρως ο απολειπόμενος διάδικος, κλητεύοντας νόμιμα και εμπρόθεσμα τους λοιπούς, ή κλητεύθηκε ο ίδιος νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα την συζήτηση άλλο διάδικο, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, διαφορετικά, εάν δηλαδή, δεν προκύπτει έγκυρη επίσπευση της συζήτησης ή δεν μπορεί να διαπιστωθεί, ποιος διάδικος την επέσπευσε, αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη.

Αν στη δίκη μετέχουν περισσότεροι διάδικοι και δεν κλητεύθηκε κάποιος από αυτούς, σε περίπτωση απλής ομοδικίας η συζήτηση δεν κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους αλλά χωρίζεται η υπόθεση και η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης χωρεί νομίμως ως προς όσους εκπροσωπούνται από πληρεξούσιο δικηγόρο ή έχουν κλητευθεί νομίμως και κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς τους λοιπούς.

Περαιτέρω, με το άρθρο 6Α του Κώδικα νόμων, περί δικών του Δημοσίου , που προστέθηκε με το άρθρο 46 του Ν. 4305/2014, "1. Η επίδοση από το Ελληνικό Δημόσιο ή οποιοδήποτε Ν.Π.Δ.Δ. κάθε ενδίκου βοηθήματος και ενδίκου μέσου, οποιασδήποτε κλήσης προς συζήτηση υπόθεσης, οποιασδήποτε δικαστικής απόφασης, προσωρινής διαταγής, για οποιαδήποτε υπόθεση σε οποιονδήποτε βαθμό ή στο πλαίσιο της αναιρετικής δίκης, ενώπιον οποιουδήποτε πολιτικού ή διοικητικού δικαστηρίου, δύναται να γίνει:

α) στους αντιδίκους του ή τον αντίκλητο τους, β) στον δικηγόρο ο οποίος τους εκπροσώπησε κατά την τελευταία συζήτηση της υπόθεσης ή έχει υπογράψει το τελευταίο δικόγραφο που αφορά την υπόθεση, στην τελευταία δηλωθείσα, κατά τις κείμενες διατάξεις, διεύθυνσή τους. Ο δικηγόρος στην περίπτωση του προηγούμενου εδαφίου θεωρείται αντίκλητος και για κάθε μεταγενέστερη επίδοση, εκτός εάν ο διάδικος, κατά περίπτωση, γνωστοποίησε με δήλωση στην Κεντρική Υπηρεσία του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους ή την έδρα του Ν.Π.Δ.Δ., το διορισμό νέου πληρεξουσίου ή αντικλήτου.

Ο δικηγόρος ή ο αντίκλητος οφείλει να παραδίδει αμελλητί το επιδιδόμενο έγγραφο. Επιδόσεις που έχουν διενεργηθεί κατά τα αναφερόμενα στα προηγούμενα εδάφια θεωρούνται νόμιμες και για εκκρεμείς σε οποιοδήποτε στάδιο υποθέσεις (ΑΠ 100/2017). Στην προκειμένη περίπτωση, η υπό κρίση αίτηση για αναίρεση της 298/2013 απόφασης του Εφετείου Θράκης προσδιορίστηκε, κατά το άρθρο 568 παρ. 2 και 3 ΚΠολΔ, να συζητηθεί, με επίσπευση του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου, κατά τη δικάσιμο της 20-3-2017, κατά την οποία, πάντες οι αναιρεσίβλητοι δεν εμφανίστηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Στον φάκελο, όμως, της δικογραφίας υπάρχει αποδεικτικό κλήτευσης των απολειπομένων ως άνω αναιρεσιβλήτων (σχ. ...-8-2016 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Θράκης προς τον Ι. Κ. Ζ., που παρέστη ως πληρεξούσιος δικηγόρος πάντων των αναιρεσίβλητων στο Εφετείο). Επομένως, σύμφωνα με τις νομικές σκέψεις που προηγήθηκαν, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι.

Με την κρινομένη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η εκδοθείσα, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία, 298/2013 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Θράκης, η οποία απέρριψε κατ’ ουσίαν την από 12-4-2011 έφεση του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου κατά της 131/2010 οριστικής αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αλεξανδρουπόλεως, με την οποίαν είχε γίνει δεκτή, ως κατ’ ουσίαν βάσιμη, η από 14-1-2010 αγωγή των αναιρεσιβλήτων κατά του αναιρεσείοντος και των, μη όντων εν προκειμένω διαδίκων, α) οργανισμού τοπικής αυτοδιοικήσεως με την επωνυμία "..." και β) Α.

Χ. του Σ., με την οποίαν και για τους λόγους που εξέθεταν, οι ενάγοντες (ήδη αναιρεσίβλητοι) ζητούσαν, λόγω αμφισβητήσεως από τους εναγομένους, να αναγνωρισθεί η ταυτοπροσωπία εκάστου, υπό το όνομα που προσδιόριζε την ταυτότητά του με τα ελληνικά στοιχεία, που εξέθεταν σ’ αυτήν (αγωγή). Η υπό κρίση αίτηση, έχει ασκηθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ), είναι συνεπώς παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί ως προς τους λόγους της (άρθρ. 577 παρ. 1 και 3 ΚΠολΔ).- Κατά το άρθρο 559 αριθ. 4 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων.

Εξ άλλου κατά μεν την παρ. 1 του άρθρου 94 του Συντάγματος στο Συμβούλιο της Επικρατείας και τα τακτικά διοικητικά δικαστήρια υπάγονται οι διοικητικές διαφορές, κατά δε την παρ. 2 του ίδιου άρθρου στα πολιτικά δικαστήρια υπάγονται οι ιδιωτικές διαφορές. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 95 παρ. 1 του Συντάγματος στην αρμοδιότητα του Συμβουλίου της Επικρατείας ανήκουν μεταξύ άλλων η μετά από αίτηση ακυρώσεως των εκτελεστών πράξεων των διοικητικών αρχών για υπέρβαση εξουσίας ή για παράβαση νόμου υποθέσεις και κατά την παρ. 3 εδ.

α’ του ίδιου άρθρου κατηγορίες υποθέσεων της ακυρωτικής αρμοδιότητας του Συμβουλίου της Επικρατείας μπορεί να υπάγονται με νόμο, ανάλογα με τη φύση ή τη σπουδαιότητά τους, στα τακτικά διοικητικά δικαστήρια. Σε εκτέλεση της τελευταίας διάταξης με το άρθρο 1 παρ. 1 περ. γ ν. 702/1977, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 ν. 2944/2001, ορίσθηκε ότι στην αρμοδιότητα του τριμελούς διοικητικού εφετείου υπάγεται η εκδίκαση αιτήσεων ακυρώσεως ατομικών πράξεων διοικητικών αρχών που αφορούν την πρόσληψη και την κατάσταση γενικά του προσωπικού του Δημοσίου, των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτης και δεύτερης βαθμίδας και των λοιπών νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, ανεξάρτητα από τη φύση της σχέσης που το συνδέει.

Από τις προαναφερθείσες διατάξεις προκύπτει, ότι ακυρωτική διαφορά υπαγόμενη στο Συμβούλιο της Επικρατείας ή στα διοικητικά εφετεία δεν προκαλείται από την δικαστική αμφισβήτηση κάθε πράξεως διοικητικής αρχής η οποία έχει τα χαρακτηριστικά μονομερούς πράξεως που παράγει έννομα αποτελέσματα, αλλά μόνον από την δικαστική αμφισβήτηση των εκτελεστών εκείνων πράξεων των διοικητικών αρχών (πρβλ.

και άρθρο 45 παρ. 1 π.δ. 18/1989), που εκδίδονται κατά την ενάσκηση δημοσίας εξουσίας για την ικανοποίηση σκοπού δημοσίου συμφέροντος ή εκείνων που εκδίδονται στο πλαίσιο διαγραφομένης από το νόμο ειδικής διοικητικής διαδικασίας. Εξ άλλου με το άρθρο 1 παρ. 1 ν. 1406/1983 ορίσθηκε, ότι στη δικαιοδοσία των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων υπάγονται όλες οι διοικητικές διαφορές ουσίας, που δεν είχαν μέχρι την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού υπαχθεί σ’ αυτή.

Περαιτέρω, στις διατάξεις των άρθρων 57 και 58 του ΑΚ, με τις οποίες προστατεύεται η προσωπικότητα του προσώπου, ήτοι όλοι εκείνοι οι συντελεστές, οι οποίοι συνιστούν την ατομικότητα του προσώπου μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και το όνομα αυτού, θεμελιούται και το δικαίωμα του έχοντος περισσότερα ονόματα, όπως αξιώσει την αναγνώριση της ταυτότητάς του, η οποία προσδιορίζεται με τα ονόματα αυτά, έναντι εκείνου ο οποίος την αμφισβητεί και διατείνεται ότι το όνομα αυτού προσδιορίζει την ταυτότητα διαφόρου προσώπου.

Η εκ τούτου δημιουργουμένη διαφορά δεν συνιστά διαφορά δημοσίου δικαίου, ώστε, κατά τις προαναφερόμενες διατάξεις, να συνιστά διαφορά δημοσίου δικαίου και να υπάγεται στα διοικητικά δικαστήρια, αλλά συνιστά διαφορά ιδιωτικού δικαίου και η επίλυσή της με την άσκηση της προβλεπόμενης από το άρθρο 70 του ΚΠολΔ αναγνωριστικής αγωγής, υπάγεται κατά το άρθρο 1 παρ. 1 εδ.

α’ του ΚΠολΔ στην δικαιοδοσία των τακτικών Πολιτικών Δικαστηρίων, και αν ακόμη εναγόμενο είναι το Δημόσιο και η υπ’ αυτού αμφισβήτηση της ταυτότητος του ενάγοντος αποτελεί την βάση, ήτοι προδικαστικό ζήτημα, της αρνήσεώς του να χορηγήσει σε εκείνον την Ελληνική ιθαγένεια (σχ. ΑΠ 896/1981 ΝοΒ 30.448). Επομένως, ο τρίτος, εκ του αριθμού 4 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, με τον οποίον το αναιρεσείον προβάλλει την αφορώσα την δημοσία τάξη και επομένως δυναμένη να προταθεί χωρίς να υπάρχει ανάγκη να έχει προταθεί στο δικαστήριο της ουσίας (ΟλΑΠ 20/2008), αιτίαση, ότι το δικάσαν Εφετείο, καθ’ υπέρβαση της δικαιοδοσίας του, δέχθηκε με την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του, ότι υπάγεται στην δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων και ακολούθως δίκασε την κατ’ αυτού (αναιρεσείοντος) αγωγή των αναιρεσιβλήτων, με την οποίαν ζητούσαν την, κατά τις ανωτέρω διατάξεις, έναντι αυτού αναγνώριση, κατά τα άρθρα 57 και 58 του ΑΚ, της ταυτοπροσωπίας τους, υπό τα ονόματα που έφεραν στην αλλοδαπή και εν συνεχεία στην Ελλάδα, είναι αβάσιμος.

Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και υφίσταται έτσι εκ πλαγίου παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, όταν από τις παραδοχές της, που περιλαμβάνονται στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού της και αποτελούν το αιτιολογικό της, δεν προκύπτουν καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο στήριξε την κρίση του για ζήτημα με ουσιώδη επίδραση της δίκης, με αποτέλεσμα έτσι, να μην μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που εφαρμόσθηκε (ΑΠ 253/2013).

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο απέρριψε κατ’ ουσίαν την έφεση του αναιρεσείοντος, για την απορριπτική δε αυτή κρίση του, δέχθηκε, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων, τα εξής: "Δυνάμει της με αριθμό .../8.11.1996 απόφασης του Νομάρχη Έβρου, περί καθορισμού της ελληνικής τους ιθαγένειας, η οποία εκδόθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 1 εδ.

α’ και γ’ του Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας (Κ.Ε.Ι) (όπως τροπ. με τις διατάξεις του 9 §3 του ν. 1438/1984), των άρθρων 2 και 5 του ν. 21 19/1993 "κύρωση του κώδικα διατάξεων περί μητρώων αρρένων", του πδ. 497/1991 "περί δημοτολογίων" και του άρθρου 18 α § § 1 και 2 του πδ 323/1989 (όπως συμπληρ. με το άρθρο 7 το 2130/1993) διαπιστώθηκε πως: α) ο πρώτος ενάγων απέκτησε την ελληνική ιθαγένεια, από τη γέννησή του, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 1 εδ.

γ του Κ.Ε.Ι και το άρθρο 9 παρ. 3 του Ν. 1438/1984, αφού γεννήθηκε από μητέρα που απέκτησε αυτήν από την γέννηση της, γιατί γεννήθηκε αυτή από πατέρα που κατέστη Έλληνας υπήκοος από τις 30.1.1923 κατά τις διατάξεις των άρθρων 1, 3 και 7 της Συνθήκης της Λοζάνης "περί ανταλλαγής των ελληνοτουρκικών πληθυσμών" η οποία κυρώθηκε με το από 25.8.1923 νομοθετικό διάταγμα, β) η δεύτερη ενάγουσα απέκτησε την ελληνική ιθαγένεια από την γέννηση της, αφού γεννήθηκε από πατέρα που απέκτησε αυτήν με το άρθρο 14 εδ.

α’ του ΑΝ του έτους 1856, γιατί γεννήθηκε από πατέρα ο οποίος κατέστη Έλληνας υπήκοος κατά τις διατάξεις της ίδιας ως άνω συνθήκης, γ) η τρίτη και ο τέταρτος από τους ενάγοντες, ως τέκνα των παραπάνω συζύγων, απέκτησαν την ελληνική ιθαγένεια από την γέννηση τους. Με την ίδια απόφαση εγκρίθηκε η μεταγλώττιση των ονομάτων τους, όπως ακολούθως αναφέρονται και ενεγράφησαν στις 21.11.1996 στα μητρώα (αρρένων και θηλέων αντίστοιχα) του ....

Στην συνέχεια, α) για τον πρώτο ενάγοντα M. () S. (επ), του C. A. και E., που γεννήθηκε στις 23.3.1961 στο ..., κάτοχο του με αριθμό .../22-12-1995 διαβατηρίου της Δημοκρατίας Αρμενίας (βλ. με επίκληση προσκομιζόμενη επικυρωμένη από τον μεταφράσαντα Δικηγόρο του Πρωτοδικείου Ροδόπης Α. Γ., ακριβή μετάφραση στην Ελληνική του συνημμένου στην Αγγλική γλώσσα φωτοαντιγράφου εκ του πρωτοτύπου διαβατηρίου), εκδόθηκε στις 9.12.1996 από την Υ.Α.

Αλεξανδρούπολης το με αριθμό ... δελτίο αστυνομικής ταυτότητας, όπου αναγράφονται ως στοιχεία αυτού το κύριο όνομα Δ., το επώνυμο Α., πατρώνυμο Κ., όνομα μητρός Α., ημερομηνία γέννησης η 23.3.1961 και εντάχθηκε με αριθμό ... στους καταλόγους του δημοτολογίου του ..., β) για την δεύτερη ενάγουσα H. () Y. (επ) του Z. και S., συζύγου του M.

S., που γεννήθηκε σας 20.9.1962 στο ..., κάτοχο του με αριθμό ...10-1- 1998 διαβατηρίου της Δημοκρατίας Αρμενίας, εκδόθηκε στις 9.12.1996 από την Υ.Α. Αλεξανδρούπολης το με αριθμό ... δελτίο αστυνομικής ταυτότητας, όπου αναγράφονται ως στοιχεία αυτής το κύριο όνομα Ε., φέρεται σύζυγος Δ. Α., το γένος Κ. και Χ. Μ. και ημερομηνία γέννησης η 20.9.1962 και εντάχθηκε με αριθμό ..., στους καταλόγους του δημοτολογίου του ..., γ) για την τρίτη ενάγουσα S. S. (επ) του M.

και H., που γεννήθηκε στις 9.10.1984 στο ..., κάτοχο του με αριθμό .../29-1-2007 διαβατηρίου της Δημοκρατίας Αρμενίας, εκδόθηκε στις 30.1 1.2001 από την Υ.Α. Αλεξανδρούπολης το με αριθμό .../30.11.2001 δελτίο αστυνομικής ταυτότητας, όπου αναγράφονται ως στοιχεία αυτής το κύριο όνομα Ξ., επώνυμο Α., πατρώνυμο Δ. και όνομα μητρός Ε., ημερομηνία γέννησης η 9.10.1984 και εντάχθηκε με αριθμό ..., στους καταλόγους του δημοτολογίου του ...

και δ) για τον τέταρτο ενάγοντα Y. (ον) S. (επ), του M. και H., που γεννήθηκε στις 30.10.1981 στο ..., κάτοχο του με αριθμό .../28-10-2006 διαβατηρίου της Δημοκρατίας Αρμενίας, εκδόθηκε στις 3.3.1997 από την Υ.Α. Αλεξανδρούπολης το με αριθμό .../3.3.1997 δελτίο αστυνομικής ταυτότητας, όπου αναγράφονται ως στοιχεία αυτού το κύριο όνομα Γ., επώνυμο Α., πατρώνυμο Δ.

και όνομα μητρός Ε., ημερομηνία γέννησης η 30.10.1981 και εντάχθηκε με αριθμό ..., στους καταλόγους του δημοτολογίου του .... Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι με το υπ’ αριθμ. ....4.2000 πωλητήριο συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Αλεξανδρούπολης Σ. Κ. του Χ., που μεταγράφηκε νόμιμα, ο πρώτος ενάγων με τα παραπάνω ελληνικά στοιχεία ταυτότητας, αγόρασε από τους μέχρι τότε συγκυρίους Α.

Α. του Γ. και της Λ. και Τ. Χ. του Ν. και Κ., ήδη συζ. Α. Α., ένα διαμέρισμα υπό τα στοιχεία Β - 7, εμβαδού 72,02 τμ (μικτού 79,28 τμ), του δευτέρου υπέρ του ισογείου ορόφου, της πολυώροφης οικοδομής που κείται επί της οδού ... στην περιοχή Καλλιθέας Αλεξανδρούπολης και των αναλογούντων ποσοστών συνιδιοκτησίας επί του ακινήτου, όπως ειδικότερα περιγράφονται στο ως άνω συμβόλαιο αγοραπωλησίας διαμερίσματος, που με επίκληση προσκομίζει ο πρώτος εφεσίβλητος, με τίμημα 19.500.000 δραχμές.

Ακολούθως, δυνάμει της με αριθμό ...12.7.2002 σύμβασης δανείου με την ανώνυμη τραπεζική εταιρία με την επωνυμία "... ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", ο πρώτος ενάγων με τα παραπάνω ελληνικά στοιχεία ταυτότητας έλαβε από την τελευταία, δάνειο βελτίωσης κατοικίας, ύψους 7.190 ευρώ, πλέον τόκων και εξόδων (βλ. την με επίκληση προσκομιζόμενη από τον πρώτο εφεσίβλητο σχετική σύμβαση δανείου).

Ακόμη, αποδείχθηκε ότι οι δύο πρώτοι ενάγοντες, απασχολήθηκαν ως εποχιακοί υπάλληλοι κάθε έτος, ο μεν πρώτος κατά το χρονικό διάστημα 1997 έως και 2007, η δε δεύτερη κατά το χρονικό διάστημα 1997 έως 30-1-2008 στην ξενοδοχειακή επιχείρηση της ανώνυμης εταιρίας με επωνυμία "... ΑΕ" και έδρα την Σαμοθράκη (βλ. με επίκληση προσκομιζόμενες από εφεσίβλητους από 30-1-2008 αντίστοιχες βεβαιώσεις της υπεύθυνης της ανωτέρω επιχείρησης Χ.

Κ.), ενώ εκδόθηκε για τον καθένα σχετικό δελτίο ασφαλιστικής ταυτότητας και προχώρησε έκαστος στην αντίστοιχη καταβολή αναλογούντων εισφορών στον ασφαλιστικό του φορέα, με τα παραπάνω ελληνικά στοιχεία ταυτότητας, προκειμένου να θεμελιώσουν δικαίωμα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και συνταξιοδότησης (βλ.

τις με επίκληση προσκομιζόμενες με αριθμό μητρώου ... καρτέλες του 1ΚΑ αντίστοιχα). Επίσης, αποδείχθηκε ότι με το υπ’ αριθμ. ....11.2002 πωλητήριο συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Σαμοθράκης Α. Σ. του Σ., που μεταγράφηκε νόμιμα στα οικεία βιβλία του Υποθηκοφυλακείου Σαμοθράκης (τ....), οι δύο πρώτοι ενάγοντες με τα παραπάνω ελληνικά στοιχεία ταυτότητας αγόρασαν από τους μέχρι τότε συγκυρίους, Μ.

χήρα Σ. Μ., το γένος Α. Π., Β. Μ. του Σ., Π. Μ. του Σ. και Φ. Μ. του Σ., κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου έκαστος, ένα αγροτεμάχιο, εμβαδού 4.879,81 τμ, κείμενου στην τοποθεσία ..., όπως ειδικότερα περιγράφεται στο περιεχόμενο του προαναφερομένου συμβολαίου, αντί τιμήματος 21.556,96 ευρώ. Η τρίτη ενάγουσα με τα παραπάνω ελληνικά στοιχεία ταυτότητας αποφοίτησε το έτος 2004 από το 2° Ενιαίο Λύκειο Αλεξανδρούπολης και τέλεσε στις 30.7.2003 πολιτικό γάμο με τον τέταρτο εναγόμενο στον ... (βλ.

κυρωμένο αντίγραφο του από 2.7.2004 Απολυτηρίου του 2ου Ενιαίου Λυκείου Αλεξανδρούπολης και κυρωμένο αντίγραφο της εκδοθείσας από την Ληξίαρχο Αλεξανδρούπολης, με αριθμό ...30.7.2003 ληξιαρχικής πράξης γάμου, που με επίκληση προσκομίζει η τρίτη εκκαλούσα). Ήδη η τρίτη ενάγουσα άσκησε εναντίον του τρίτου εναγομένου την από 25.8.2010 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ...26.8.2010 αγωγή διαζυγίου, η συζήτηση της οποίας ορίστηκε να συζητηθεί στις 26.1.2011 (βλ.

από 25-8-2010 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου ...2010 αγωγή ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αλεξ/πολης). Ακόμη, αποδείχθηκε ότι ο τέταρτος ενάγων με τα παραπάνω ελληνικά στοιχεία ταυτότητας υπηρέτησε με τον βαθμό του έφεδρου στρατιώτη και την ειδικότητα του οπλίτη τυφεκιοφόρου του πεζικού στις τάξεις του ελληνικού στρατού (βλ.

το από 1.1.2001 Ειδικό Φύλλο Πορείας). Εξάλλου, από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας αποδείχθηκε περαιτέρω ότι, στις 5.9.2002 η Διεύθυνση Μεταφορών & Επικοινωνιών του Νομαρχιακού Διαμερίσματος Έβρου διαβίβασε στην Διεύθυνση Διοικητικών Υπηρεσιών και Πολιτικών Δικαιωμάτων του ιδίου Διαμερίσματος το με αριθμό .../3.9.2002 έγγραφο, βάσει του οποίου κατόπιν έρευνας του Σώματος Επιθεωρητών Ελεγκτών (ΣΕΕΥΜΕ) διαπιστώθηκε ότι, η με αριθμό ...

ρωσική άδεια οδήγησης (ισχύουσα για κατηγορίες C, AASH) που κατέθεσε στις ανωτέρω υπηρεσίες ο πρώτος ενάγων, είχε εκδοθεί στις 24.6.1981 στο όνομα J. S.1 και όχι στο όνομα Δ. Α., με ημερομηνία έκδοσης 24.6.1990, όπως παρουσιαζόταν. Στην συνέχεια, η ανωτέρω Διεύθυνση Διοικητικών Υπηρεσιών Έβρου προέβη, με τα υπ’ αριθμούς .../16.9.2002 έγγραφα ερωτήματα της, στην έρευνα γνησιότητας των με αριθμούς .../26.4.1996 προξενικών θεωρήσεων παλιννόστησης του πρώτου και της δεύτερης των εναγόντων.

Με το υπ’ αριθμό ...14.1.2003 έγγραφο του, το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στην Μόσχα ενημέρωσε την εν λόγω Διεύθυνση, ότι χορήγησε τις συγκεκριμένες προξενικές θεωρήσεις αποστέλλοντας φωτοαντίγραφο της αίτησης και των διαβατηρίων των αναφερόμενων προσώπων, όμως στο με αριθμό ... ρωσικό διαβατήριο της δεύτερης εδώ ενάγουσας, διαπιστώθηκε πως το εικονιζόμενο πρόσωπο δεν αντιστοιχεί σε εκείνο που απεικονίζεται στο ταυτάριθμο διαβατήριο, που κατέθεσε στην προεκτεθείσα Υπηρεσία η τελευταία, δυνάμει του οποίου απέκτησε ελληνική ιθαγένεια (βλ.

το περιεχόμενο των μνημονευόμενων εγγράφων, που νόμιμα επικαλείται και προσκομίζει το πρώτο εναγόμενο-εκκαλούν). Από το με αριθμό .../30.5.2003) έγγραφο της Interpol, ενημερώθηκε το αρμόδιο Τμήμα Αστικής και Δημοτικής Κατάστασης του Διεύθυνσης Πολιτικών Δικαιωμάτων και Προστασίας Πολιτών του Νομαρχιακού Διαμερίσματος Έβρου, ότι σύμφωνα με το υπ’ αριθμό .../23.5.2003 σήμα της Interpol Αρμενίας, οι με αριθμούς ...

ληξιαρχικές πράξεις γέννησης και η με αριθμό ... ληξιαρχική πράξη γάμου του πρώτου και της δεύτερης από τους ενάγοντες δεν υπάρχουν στα ληξιαρχικά τους αρχεία και δεν είναι γνήσιες. Παρόμοια (αναφορικά με την τρίτη ενάγουσα), με το υπ’ αριθμό ... σήμα (τέλεφαξ) της Interpol ενημερώθηκε η ίδια ως άνω ελληνική Υπηρεσία, πως σύμφωνα με το υπ’ αριθμό .../28.5.2003 σήμα της Interpol Ρωσίας το με αριθμό ...

διαβατήριο πρώην ΕΣΣΔ, είχε σταλεί για έκδοση ως ασυμπλήρωτο έγγραφο στις αρχές της πόλης ... της Δημοκρατίας της Γεωργίας, ενώ στο ταυτάριθμο κατατεθέν διαβατήριο δεν προκύπτει εκδούσα αρχή και ημερομηνία έκδοσης του. Κατόπιν κοινοποιήσεως στους ενάγοντες του με αριθμό ...23.6.2003 εγγράφου της προαναφερθείσας Υπηρεσίας της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ροδόπης Έβρου, για την γνωστοποίηση δυσμενούς γι’ αυτούς ατομικής διοικητικής πράξης και παρερχομένου άπρακτου του νομίμου διαστήματος προβολής των απόψεων τους επ’ αυτής (άρθρο 6 § § 1 και 2 του ΚΔΔ), δυνάμει των με αριθμούς .../1.7.2003, ...23.1.2003 αποφάσεων του Νομάρχη Έβρου, ανακλήθηκε η προαναφερθείσα απόφαση καθορισμού ιθαγένειας των εναγόντων (.../8.1 1.1996) και διαγράφηκαν αυτοί από τα δημοτολόγια του ... (βλ.

το περιεχόμενο των προαναφερόμενων αποφάσεων). Ακολούθως, ανακλήθηκαν σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 21 και 6 §3 του ν. 2690/9.3.1999 "περί κυρώσεων του κώδικα διοικητικής διαδικασίας και λοιπών διατάξεων" και των άρθρων 2 §1 εδ. α1 και 3 §1 εδ. β’ της με αριθμό 8200/0-441210/17.7.2000 ΚΥΑ Οικονομικών και Δημοσίας τάξης "τύπος, απαιτούμενα δικαιολογητικά και έκδοση δελτίων ταυτότητας", με σχετικές αποφάσεις με τα υπ’ αριθμούς πρωτ. .../21.7.2003, .../7.3.2003, .../21.7.2003 και .....2003 αντίστοιχα, της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Αλεξανδρούπολης, τα εκδοθέντα για τους ενάγοντες δελτία αστυνομικών ταυτοτήτων.

Στη συνέχεια, σύμφωνα με το υπ’ αριθμ. .../7-6-2004 έγγραφο του ΥΠ.ΕΣ.Δ.Δ., επειδή οι με αριθμ. ...23-1-2005 και ...1-7-2003 ανακλητικές αποφάσεις του Νομάρχη Έβρου είχαν εκδοθεί μετά από την 1-5-2002, ήταν παράτυπες λόγω αναρμοδιότητας του Νομάρχη, και μετά από το με αριθμ. .../4-8-2006 του ΥΠ.ΕΣ.Δ.Δ. ο φάκελος του πρώτου ενάγοντος στάλθηκε στην Περιφέρεια Α.Μ.Θ.

Ακολούθως, ο Γενικός Γραμματέας Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, ως αρμόδια αρχή, με τις υπ’ αριθμ. ...-6-2007 και .../21-9-2007 αποφάσεις του, ανακάλεσε τις ανωτέρω ανακλητικές αποφάσεις του Νομάρχη Έβρου και προέβη με τις ίδιες αποφάσεις, επίσης, στην ανάκληση της Ελληνικής Ιθαγένειας των εναγόντων.

Προσέτι σε αίτημα, δια της πληρεξούσιας δικηγόρου των εναγόντων, το αρμόδιο Γραφείο Δημοτολογίων και Μητρώων του Τμήματος Αστικής και Δημοτικής Κατάστασης της Διεύθυνσης Πολιτικών Δικαιωμάτων και Προστασίας Πολιτών του Νομαρχιακού Διαμερίσματος Έβρου με τα υπ’ αριθμούς πρωτ. ...16.7.2009 έγγραφα, ανακοίνωσε στους αιτούντες ότι δεν δύναται να εκδώσει πιστοποιητικά ταυτοπροσωπίας γι’ αυτούς, καθώς εμφιλοχώρησε η ανάκληση της προμνησθείσας απόφασης αναγνώρισης ελληνικής ιθαγένειας αυτών και η διαγραφή της εγγραφής τους από τα δημοτολόγια του Δήμου, ενώ για την έκδοση του απαιτούμενου πιστοποιητικού ανέφερε πως σύμφωνα με το υπ’ αριθμό .../17.2.2005 έγγραφο του Τμήματος Μητρώων και Ληξιαρχείων Υπουργείου Εσωτερικών Δημόσιας Διεύθυνσης και Αποκέντρωσης, απαιτείται η έκδοση τελεσίδικης δικαστικής απόφασης (άρθρο 70 του ΚΠολΔ).

Από όσα προεκτέθηκαν, προέκυψε πως τα στοιχεία προσδιορισμού της ταυτότητας των εναγόντων, όπως και τα σχετικά έγγραφα, τα οποία χρησιμοποίησαν αυτοί προκειμένου να λάβουν την ελληνική ιθαγένεια και κατά συνέπεια τα στοιχεία εξατομίκευσης που τους αναγνωρίστηκαν κατά την παραπάνω διαδικασία στην χώρα μας, είναι αμφιβόλου γνησιότητας και δικαιολογημένα, ως απότοκο των παραπάνω, τους αφαιρέθηκε τελικά η χορηγηθείσα ιθαγένεια και διαγράφηκαν από τα οικεία δημοτολόγια του Δήμου εγγραφής τους.

Όμως, με τις παραπάνω ενέργειες στις οποίες αυτοί προέβησαν με τα ως άνω ελληνικά ονόματα και λοιπά στοιχεία ταυτότητάς τους, κατά το διάστημα που είχαν την ελληνική ιθαγένεια και αυτά που φέρουν μετά την αφαίρεση της ελληνικής ιθαγένειας, ως κάτοχοι των προαναφερομένων διαβατηρίων της Δημοκρατίας της Αρμενίας, προκλήθηκε αντικειμενική αβεβαιότητα για τα στοιχεία προσδιορισμού της ταυτότητας τους, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουν ζήτημα τέλεσης όποιας συναλλαγής απαιτεί την δήλωση στοιχείων ταυτότητας τους.

Ειδικότερα, ο πρώτος και η δεύτερη από αυτούς αδυνατούν να προβούν στην διαχείριση της ακίνητης περιουσίας που, όπως προεκτέθηκε, απέκτησαν με τα παραπάνω ελληνικά στοιχεία ταυτότητας, δηλαδή στην τέλεση οιασδήποτε πράξης (αγοράς, πώλησης, δωρεάς ή άλλης μεταβολής) για την οποία απαιτείται, δεδομένου ότι πρόκειται για ακίνητα, σύνταξη συμβολαιογραφικού εγγράφου και εγγραφή της στα οικεία βιβλία μεταγραφών του αρμοδίου Υποθηκοφυλακείου και του Κτηματολογικού Γραφείου, αλλά και υπεράσπισης της από την διεκδίκηση τρίτων.

Επίσης, καθίσταται ανέφικτη η άσκηση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων (ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, σύνταξη), που έχουν μέχρι τώρα θεμελιώσει με τα ίδια ως άνω αμφισβητούμενα στοιχεία, έναντι του ασφαλιστικού τους φορέα (βλ. τα με αριθμούς πρωτ. ....1.2005, .../31.1.2006, .../1 1.9.2007 έγγραφα του Υποκαταστήματος ΙΚΑ - ...), όπως και η αναγνώριση προϋπηρεσίας τους και των υπολοίπων στοιχείων της προσωπικής τους κατάστασης (έγγαμοι, με τέκνα) για την εργασία τους.

Ωσαύτως, η τρίτη ενάγουσα, λόγω ανεπάρκειας δικαιολογητικών στο θέμα της ταυτοποίησής της, δεν συμπεριελήφθη στους πίνακες των υποψηφίων καταρτιζομένων του Δημόσιου Ινστιτούτου Επαγγελματικής Κατάρτισης (Ι.Ε.Κ) Καβάλας κατά την έναρξη του σχολικού έτους 2005- 2006 και της επιστράφηκε η αίτηση που κατέθεσε στο Ι.Ε.Κ Καβάλας με ...13-9-2005 (βλ.

με επίκληση προσκομιζόμενο υπ’ αριθμ. ...15.9.2005 έγγραφο του Οργανισμού Επαγγελματικής Εκπαίδευσης & Κατάρτισης του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων) και δεν δύναται να χρησιμοποιήσει το ως άνω πιστοποιητικό (απολυτήριο ενιαίου λυκείου) αποφοίτησης της από την δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ώστε να ανεύρει εργασία ή να συνεχίσει τις σπουδές της, ούτε τα υπόλοιπα έγγραφα που αφορούν την προσωπική της κατάσταση (όπως για τον γάμο που τέλεσε την προαναφερόμενη ληξιαρχική πράξη γάμου), ή να προβεί σε διαδικαστικές ενέργειες για την λύση του (τις οποίες ήδη ξεκίνησε υπό τα αναφερόμενα στα προεισαγωγικά της παρούσας απόφασης στοιχεία ταυτότητας), όπως ανάλογα δεν είναι εφικτό για τον τέταρτο να κάνει χρήση των εγγράφων που πιστοποιούν την εκπλήρωση της στρατιωτικής του θητείας.

Μετά ταύτα, από όλα όσα πιο πάνω αποδείχθηκαν, οι ενάγοντες έφεραν κατά το παρελθόν τα προσδιοριζόμενα στην αγωγή τους ονόματα, που προαναφέρθηκαν, καθένα από τα οποία προσδιορίζει την ταυτότητα των ιδίων.

Συνεπώς, ανεξάρτητα από την γνησιότητα των προαναφερομένων δημοσίων εγγράφων (ήτοι της με αριθμό ... ρωσικής άδειας οδήγησης, του με αριθμό ... ρωσικό διαβατήριο της δεύτερης ενάγουσας και οι με αριθμούς ... ληξιαρχικές πράξεις γέννησης και η με αριθμό ... ληξιαρχική πράξη γάμου των δύο πρώτων των εναγόντων) που χρησιμοποίησαν οι ενάγοντες, αλλά και το δικαίωμα λήψης της ελληνικής ιθαγένειας, σύμφωνα με όσα διαλαμβάνονται στη μείζονα σκέψη της παρούσας, αυτοί νομιμοποιούνται ενεργητικά και έχουν έννομο συμφέρον, να πιστοποιηθεί ότι τα παραπάνω, ελληνικά στοιχεία εξατομίκευσής τους, όπως αυτά αποτυπώθηκαν στα εκδοθέντα στις 20.4.2000, 12.7.2002, 2.11.2002, 30.7.2003, 2.7.2004, 1.1.2001 και 30-1-2008 ως άνω αναφερόμενα έγγραφα και τις με αριθμό μητρώου ...

καρτέλες του ΙΚΑ, συνεπεία της, κατά το χρόνο έκδοσης τους, χορηγηθείσας και μετέπειτα ανακληθείσας ελληνικής ιθαγένειας ανταποκρίνονταν, κατά τους ως άνω κρίσιμους χρόνους σε εκείνα, που έκαστος εξ αυτών έλαβε στην αλλοδαπή από την γέννηση του και διατηρεί μετά την ανάκληση της ελληνικής ιθαγένειας, όπως αυτά αναφέρονται στα προαναφερόμενα διαβατήριά τους της Δημοκρατίας της Αρμενίας και προσδιορίζουν ότι είναι ένα και το αυτό πρόσωπο αντίστοιχα, επειδή οι εναγόμενοι, αμφισβήτησαν με ενέργειες τους τούτο, καθόσον, κατά τις διατάξεις των άρθρων 57 §1α, 58 και 59 ΑΚ, το όνομα, στο οποίο περιλαμβάνονται και οι προσθήκες ή παραλλαγές του ή και τα ψευδώνυμα, ως εξωτερικό προσδιοριστικό στοιχείο της κοινωνικής ατομικότητας του ανθρώπου και συνακόλουθα ως εκδήλωση του δικαιώματος επί της προσωπικότητας, προστατεύεται και όταν οποιοσδήποτε θέτει υπό αμφισβήτηση το δικαίωμα του δικαιούχου να το φέρει.

Ειδικότερα, το πρώτο των εναγομένων και ήδη εκκαλούν, που ενδιαφέρει εν προκειμένω (οι λοιποί εναγόμενοι, απλοί ομόδικοί του εκκαλούντος, δεν άσκησαν έφεση κατά της προσβαλλομένης απόφασης), αμφισβήτησε δια του αρμοδίου Γραφείου Δημοτολογίων και Μητρώων του Τμήματος Αστικής και Δημοτικής Κατάστασης Διεύθυνσης Πολιτικών Δικαιωμάτων και Προστασίας Πολιτών του Νομαρχιακού Διαμερίσματος Έβρου, που το εκπροσωπούσε και ήταν αρμόδιο να αποφανθεί επί του ως άνω αιτήματος δια της πληρεξούσιας δικηγόρου των εναγόντων, κατά την έρευνα της βασιμότητάς της ότι το καθένα από τα ανωτέρω ονόματα προσδιορίζει την ταυτότητα των εναγόντων.

Ειδικότερα με τα υπ’ αριθμούς πρωτ. ...16.7.2009 έγγραφα, ανακοίνωσε στους αιτούντες ότι δεν δύναται να εκδώσει πιστοποιητικά ταυτοπροσωπίας γι’ αυτούς, καθώς εμφιλοχώρησε η ανάκληση της προμνησθείσας απόφασης αναγνώρισης ελληνικής ιθαγένειας αυτών και η διαγραφή τους από τα δημοτολόγια του Δήμου εγγραφής τους, ενώ για την έκδοση του απαιτούμενου πιστοποιητικού ανέφερε πως σύμφωνα με το υπ’ αριθμό .../17.2.2005 έγγραφο του Τμήματος Μητρώων και Ληξιαρχείων Υπουργείου Εσωτερικών Δημόσιας Διεύθυνσης και Αποκέντρωσης, απαιτείται η έκδοση τελεσίδικης δικαστικής απόφασης (άρθρο 70 του ΚΠολΔ).

Επίσης, στο υπ’ αριθμ. πρωτ. ...-2-2010 έγγραφο της Διεύθυνσης Διοικητικών Υπηρεσιών και Πολιτικών Δικαιωμάτων Τμήμα Εκλογών, Αστ. & Δημ. Κατ/σης του Νομαρχιακού Διαμερίσματος Έβρου της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ροδόπης-Έβρου της Περιφέρειας Α.Μ.Θ, που με επίκληση προσκομίζει το εκκαλούν, η διευθύντρια της υπηρεσίας αυτής καταλήγει αυτολεξεί "Από τα στοιχεία του φακέλου και από αυτά που περιήλθαν στην υπηρεσία μας μετά την ανωτέρω έρευνα δεν προκύπτει ότι ο Α.

Δ., η σύζυγός του Ε. και τα τέκνα τους Γ. και Ξ. είναι τα ίδια πρόσωπα με τον S. M., του Y. H. και των τέκνων τους Y. και S.", αμφισβητώντας ευθέως την ταυτοπροσωπία των εναγόντων με τα ως άνω στοιχεία, μολονότι η ΕΛ.ΑΣ. με τα υπ’ αριθμ. πρωτ. ... έγγραφα γνωστοποίησε στην εν λόγω υπηρεσία ότι ο Α. Δ., η σύζυγός του Ε. και τα τέκνα τους Γ.

και Ξ. είναι τα ίδια πρόσωπα με τον S. M., του Y. H. και τα τέκνα τους Y. και S. (βλ. με επίκληση προσκομιζόμενο από εκκαλούν υπ’ αριθμ. πρωτ. ...23-2-2010 έγγραφο του Τμήματος Αστικής Κατάστασης & Αλλοδαπών & Μετανάστευσης Ν. Έβρου). Με την κρίση του αυτή, το Εφετείο διέλαβε αντιφατικές αιτιολογίες, σε ζήτημα, που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και ειδικότερα στην αναγνώριση της ταυτοπροσωπίας των αναιρεσιβλήτων υπό τα ονόματα που έλαβαν μετά την απόκτηση από αυτούς της ελληνικής ιθαγένειας και χρησιμοποιούσαν μέχρι της αφαιρέσεώς της και υπό τα ονόματα που έφεραν και χρησιμοποιούσαν μέχρι της κτήσεως της ελληνικής ιθαγένειας.

Ειδικότερα, ενώ δέχεται ότι τα στοιχεία προσδιορισμού της ταυτότητας των αναιρεσιβλήτων, όπως και τα σχετικά έγγραφα, τα οποία χρησιμοποίησαν αυτοί προκειμένου να λάβουν την ελληνική ιθαγένεια και κατά συνέπεια τα στοιχεία εξατομίκευσης που τους αναγνωρίστηκαν κατά την παραπάνω διαδικασία στην χώρα μας, είναι αμφιβόλου γνησιότητας και ότι δικαιολογημένα, ως απότοκο τούτου, τους αφαιρέθηκε τελικά η χορηγηθείσα ελληνική ιθαγένεια και διαγράφηκαν από τα οικεία δημοτολόγια του Δήμου εγγραφής τους, στην συνέχεια αντιφατικά δέχεται, ότι τα ελληνικά στοιχεία εξατομίκευσής τους, ανταποκρίνονταν, κατά τους ως άνω κρίσιμους χρόνους σε εκείνα, που έκαστος εξ αυτών έλαβε στην αλλοδαπή από την γέννηση του και διατηρεί μετά την ανάκληση της ελληνικής ιθαγένειας, όπως αυτά αναφέρονται στα προαναφερόμενα διαβατήριά τους της Δημοκρατίας της Αρμενίας και προσδιορίζουν ότι είναι ένα και το αυτό πρόσωπο αντίστοιχα.

Από τις παραδοχές αυτές επίσης, προκύπτει ασάφεια περί του αν το Εφετείο δέχεται, ότι τα ονόματα, που οι αναιρεσίβλητοι έφεραν προ της κτήσεως από αυτούς της ελληνικής ιθαγένειας και στη συνέχεια μετά την αφαίρεσή της, ήσαν πραγματικά ή πλαστά και στην τελευταία περίπτωση, ποια ήσαν τα πραγματικά τους ονόματα, υπό τα οποία απέκτησαν τα ως άνω ελληνικά ονόματα και τα τελευταία αντιστοιχούν.

Περαιτέρω, το Εφετείο με τις ανωτέρω σχετικές παραδοχές του, διέλαβε ανεπαρκείς αιτιολογίες ως προς το χρονικό διάστημα, για το οποίο δέχεται ότι οι αναιρεσείοντες ήσαν τα ίδια πρόσωπα υπό τα ελληνικά και τα αλλοδαπά ονόματα, και επομένως δικαιολογείτο το επικαλούμενο έννομο προς τούτο συμφέρον τους για την αναγνώριση της αιτούμενης ταυτοπροσωπίας τους.

Και τούτο γιατί δεν προσδιορίζει την έναρξη και την λήξη του χρονικού αυτού διαστήματος, ουδέ αν οι πράξεις, στις οποίες δέχεται ότι προέβησαν οι αναιρεσίβλητοι υπό τα ελληνικά ονόματα, εγένοντο εντός του χρονικού διαστήματος από της αναγνωρίσεως της ελληνικής ιθαγένειάς τους και μέχρι της αφαιρέσεώς της, ότε και μόνον δικαιολογείται το έννομο προς τούτο συμφέρον τους, υπό την προϋπόθεση βεβαίως του αληθούς των αλλοδαπών ονομάτων τους.

Επομένως, το Εφετείο υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αριθμός 19 ΚΠολΔ προβλεπομένη πλημμέλεια και ο συναφής δεύτερος λόγος της αιτήσεως, με τον οποίο προβάλλεται, όπως εκτιμάται, η από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ πλημμέλεια, είναι βάσιμος. Κατ` ακολουθία των προαναφερομένων και αφού η αναιρετική εμβέλεια του ανωτέρω κριθέντος βασίμου αναιρετικού λόγου καθιστά αλυσιτελή την εξέταση των λοιπών λόγων της αιτήσεως, πρέπει, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση, στο ίδιο Εφετείο, εφ` όσον είναι δυνατή η συγκρότησή του από δικαστές άλλους, εκτός εκείνων που δίκασαν.

Τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος θα επιβληθούν σε βάρος των αναιρεσιβλήτων, λόγω της ήττας τους (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ) μειωμένα, όμως, σύμφωνα με άρθρο 22 ν. 3693/1957, κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 298/2013 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θράκης.

Παραπέμπει την υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους, εκτός εκείνων που εξέδωσαν την αναιρεθείσα απόφαση.

Επιβάλλει σε βάρος των αναιρεσιβλήτων τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 15 Νοεμβρίου 2017.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

και νυν Πρόεδρος του Αρείου Πάγου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 21 Δεκεμβρίου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ