Supreme Court quells criminal prosecution for shop hours violation due to statute of limitations expiration.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece annulled a first-instance conviction for violating shop operating hours. The defendant argued the judgment lacked sufficient reasoning, while the prosecution contended the facts were clear. The court ruled that the conviction was void because the statute of limitations for the misdemeanor had expired, thereby permanently ending the criminal proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArticles 93(3) of the Constitution and 139 of the Criminal Procedure Code; Article 510(1)(D) of the Criminal Procedure Code: A criminal judgment lacking specific and detailed reasoning is void, and the expiration of the statute of limitations mandates the termination of criminal proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 2108 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)
Αριθμός 2108/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κυριτσάκη, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση, Γρηγόριο Μάμαλη, Αιμιλία Λίτινα-Εισηγήτρια και Θεοδώρα Γκοϊνη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Θάνου, (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου: ... , που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Απόστολο Ζιάκα, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 3996/1998 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Κατερίνης. Με συγκατηγορούμενο τον ... .
Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Κατερίνης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 29 Ιουλίου 2005 αίτησή του αναιρέσεως, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1912/2005.
Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε Τον πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Έλλειψη της, από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ επιβαλλόμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, που ιδρύει λόγο αναίρεσης κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ΄ του ίδιου Κώδικα, υπάρχει, όταν στην καταδικαστική απόφαση δεν εκτίθενται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί, με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε.
Και ναι μεν για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της απόφασης που αποτελούν ενιαίο σύνολο, και δεν στερείται η απόφαση αιτιολογίας, όταν στο διατακτικό αυτής, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου περιέχονται πραγματικά περιστατικά τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα όσα είναι αναγκαία για τη συγκρότηση της αντικειμενικής και υποκειμενικής υπόστασης της πράξης, για τα οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, ώστε να καθίσταται περιττή η λεκτική διαφοροποίηση του σκεπτικού, τούτο όμως προϋποθέτει ότι υπάρχει σκεπτικό στην προσβαλλόμενη απόφαση με ρητή μάλιστα αναφορά στα παραπάνω πραγματικά περιστατικά του διατακτικού της προσβαλλόμενης απόφασης και όχι όταν ελλείπει παντελώς αυτό.
Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 2047/1997 απόφαση το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Κατερίνης, κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα .. για παραβίαση χρονικών ορίων λειτουργίας καταστημάτων (άρθρο 1 παρ. 1 και 1169/3-2-94 κοινής απόφασης του Υπ. Εργασίας και Δημοσίας Τάξεως όπως αυτή τροποποιήθηκε διαδοχικά με την αριθμ. 1011/11-7-94 και 1011/26-9-94, κοινές αποφάσεις των ιδίων Υπουργών, σε συνδυασμό με άρθρ. 14 παρ. 3 Ν. 2194/1994 και άρθρο 8 Ν. 2207/94) και καταδίκασε αυτόν σε φυλάκιση δέκα πέντε (15) ημερών, την οποία μετέτρεψε προς 1500 δραχμές την ημέρα.
Στο σκεπτικό της απόφασης διαλαμβάνονται κατά λέξη τα εξής: "Από τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν και από όλη τη συζήτηση της υπόθεσης αποδείχθηκε ότι: "χωρίς στη συνέχεια να παρατίθεται καμία αιτιολογία", στο δε διατακτικό αυτής ότι ο αναιρεσείων και ο ..., στην ... , την 8-6-1995, ημέρα Πέμπτη και ώρα 04.20΄, ως διευθυντές καταστήματος - κέντρου διασκεδάσεως με συγκρότηση μπαρ καταλήφθηκαν να έχουν παραβεί τα χρονικά όρια λειτουργίας του καταστήματος και συγκεκριμένα να το έχουν ανοιχτό και σε λειτουργία ενώ, έπρεπε, να το είχαν κλείσει από την 03.00 ώρα.Η έλλειψη όμως κάθε αιτιολογίας στο σκεπτικό δεν μπορεί ν' αναπληρωθεί από όσα περιέχονται στο διατακτικό αυτής, στο οποίο ούτε καν παραπέμπει τούτο.
Επομένως, πρέπει, κατά παραδοχή ως βασίμου του από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ δευτέρου λόγου της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, ν' αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση.
3. Κατά τα άρθρα 111, 112 και 113 του ΠΚ, το αξιόποινο εξαλείφεται με την παραγραφή, η οποία, προκειμένου για πλημμελήματα, είναι πέντε έτη και αρχίζει από την ημέρα που τελέσθηκε η αξιόποινη πράξη. Η προθεσμία αναστέλλεται για όσο χρόνο διαρκεί η κύρια διαδικασία και ώσπου να γίνει αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση, όχι όμως πέρα από τα τρία έτη για τα πλημμελήματα.
Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 310 παρ. 1β΄, 370 εδ. α΄ και 511 (όπως αυτό αντικ. με το άρθρο 50 παρ. 5 του Ν. 3160/2003), του ΚΠοινΔ προκύπτει, ότι η παραγραφή, ως θεσμός δημόσιας τάξης, εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της ποινικής διαδικασίας, ειδικότερα δε ο Άρειος Πάγος, διαπιστώνοντας τη συμπλήρωσή της, αν κριθεί και ένας λόγος αναίρεσης βάσιμος και εμφανισθεί ο αναιρεσείων, οφείλει να αναιρέσει την προσβαλλόμενη καταδικαστική απόφαση και να παύσει οριστικά την ποινική δίωξη, κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 370 εδ.
β' του ΚΠοινΔ. Στην προκειμένη περίπτωση, η πράξη της παραβίασης των χρονικών ορίων εργασίας, για την οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων έχει τον χαρακτήρα πλημμελήματος, αφού, σύμφωνα με το άρθρο 8 του Ν. 2207/1994, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός έτους ενόψει δε του ότι φέρεται να έχει τελεσθεί στις 8/6/1995, το αξιόποινο της πράξης αυτής έχει εξαλειφθεί με παραγραφή, η οποία έχει συμπληρωθεί μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης υπ' αριθ. 3996/1998 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Κατερίνης.
Συνεπώς, αφού η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομοτύπως και εμπροθέσμως και κρίθηκε βάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ. 1Α΄ ΚΠοινΔ λόγος αναίρεσης πρέπει, λόγω της επελθούσης μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης παραγραφής να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη που ασκήθηκε κατά τον κατηγορούμενο για την οποία καταδικάστηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση, ενώ δεν συντρέχει περίπτωση επέκτασης αποτελεσματικώς ασκηθείσας αναίρεσης κατ' άρθρο 469 του ΚΠΔ στον ως άνω συγκατηγορούμενό του καταδικασθέντα ως συναυτουργό στην ως άνω αξιόποινη πράξη, αφού και τον φάκελο της δικογραφίας, δεν προκύπτει αν ο τελευταίος άσκησε αίτηση αναίρεσης κατά της προσβαλλόμενης απόφασης και ποια η τύχη της.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ' αριθμ. 3996/1998 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Κατερίνης.
Παύει οριστικά την ποινική δίωξη που ασκήθηκε κατά του ... , για την αξιόποινη πράξη της παραβίασης χρονικού ορίου λειτουργίας καταστήματος, πράξη που φέρεται ότι τελέσθηκε απ' αυτόν στην ... στις 21-8-1995, όπως ειδικότερα η πράξη αυτή περιγράφεται στην αναιρούμενη 3996/1998 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Κατερίνης.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Δεκεμβρίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 14 Δεκεμβρίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ