Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to vague grounds regarding civil procedure articles.

Απόφαση 2105 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 2105/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Χ1, 2. Χ2, 3. Χ3 και 4. Χ4. Οι 2η και 4η εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Φαλαγκαράκη και οι 1η και 3ος παραστάθηκαν με τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο.

Του αναιρεσίβλητου: Ψ1, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Βουβάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-2-1993 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4049/1993 του ίδιου Δικαστηρίου η οποία παρέπεμψε την υπόθεση στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Τριπόλεως λόγω αρμοδιότητας, 34/1996 προδικαστική, 89/1999 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3/2002 του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 3-1-2004 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Παπαηλιού ανέγνωσε την από 25-9-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ως "πράγματα" κατά την έννοια της περ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, τα οποία έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και των οποίων η μη λήψη υπόψη, καίτοι προταθέντων, ή η λήψη υπόψη, καίτοι μη προταθέντων, ιδρύει τον προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή λόγο αναιρέσεως, θεωρούνται οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν σε θεμελίωση ή κατάργηση δικαιώματος, δικονομικού ή ουσιαστικού, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό.

Με τον πρώτο από το άρθρο 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείοντες - ενάγοντες προβάλλουν την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και δη αυτοτελή ισχυρισμό που θεμελίωνε ουσιαστικό δικαίωμά τους. Από την επισκόπηση της αγωγής, της πρωτοδίκου αποφάσεως, και της εφέσεως των αναιρεσειόντων - εναγόντων κατ΄ αυτής δεν προκύπτει η προβολή από αυτούς ισχυρισμού, τον οποίο, περαιτέρω, παρέλειψε το Εφετείο να εξετάσει, ότι στη γενόμενη, κατ΄ ισομοιρία δωρεά με το ........

συμβόλαιο της συμβολαιογράψου Μεγαλουπόλεως Θεοδώρου Ζέρβα από μέρους του απώτερου δικαιοπαρόχου των διαδίκων Χ στα τέκνα του Γ1 και Γ2 του 1/5 του αρχικού ακινήτου περιείχετο ο όρος ότι αν οιοσδήποτε των δωρεοδόχων δεν εξοφλήσει εντός προθεσμίας τριών ετών από της συστάσεώς της το αναλογούν μερίδιο του εκ κεφαλαίου και τόκων του χρέους του δωρητού προς τον Γ2, ο έτερος των δωρεοδόχων είχε το δικαίωμα να εξοφλήσει αυτός το περίπτωση αυτή η νομή και η κυριότητα ολοκλήρου του 1/5 εξ αδιαιρέτου θα περιείρχετο αυτοδικαίως, δυνάμει του δωρητηρίου συμβολαίου, στον εξοφλήσαντα και ότι, τέλος, ο όρος αυτός πληρώθηκε από μέρους του αμέσου δικαιοπαρόχου των αναιρεσειόντων Γ1, ο οποίος εξόφλησε όλο το χρέος και κατά το μέρος που βάρυνε και το δωρεοδόχο αδελφό του Γ2.

Επομένως ο ως άνω λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος.

Για το ορισμένο του αναιρετικού λόγου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ πρέπει να διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο, εκτός των άλλων, οι πραγματικές παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως ή ή μνεία ότι αυτή στερείται παντελώς αιτιολογιών. Με τους δεύτερο και τρίτο από το άρθρο 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ λόγους αναιρέσεως, οι αναιρεσείοντες προβάλλουν την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει αντιφατικές, άλλως ανεπαρκείς αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Όμως στο αναιρετήριο δεν διαλαμβάνονται επακριβώς οι παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης ως προς το ζήτημα της διαμόρφωσης του ποσοστού συγκυριότητας των απωτέρων και αμέσων δικαιοπαρόχων των διαδίκων επί του επιδίκου ακινήτου και περαιτέρω της διαμόρφωσης του ποσοστού συγκυριότητας ενός εκάστους των διαδίκων μετά από μία σειρά καθολικών και ειδικών διαδοχών, που γίνεται επίκληση στο αναιρετήριο, προκειμένου να κριθούν οι αντιφατικές ή ανεπαρκείς αιτιολογίες της απόφασης ως προς το ύψος συγκυριότητας ενός εκάστου τούτων. Επομένως οι ως άνω λόγοι είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι λόγω αοριστίας.

Από τις διατάξεις των άρθρων 566 παρ. 1, 118 περ. 4 και 559 αριθμ. 20 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως κατά τον οποίο το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο αποδεικτικού εγγράφου, πρέπει να εκτίθεται στο αναιρετήριο, εκτός άλλων, το ακριβές περιεχόμενο του εγγράφου και εκείνο το οποίο εξέλαβε ως περιεχόμενο το Εφετείο, ώστε να κριθεί αν το δικαστήριο της ουσίας εσφαλμένως ανέγνωσε το έγγραφο αυτό και συνεπεία της εσφαλμένης αναγνώσεώς του δέχθηκε, ως περιεχόμενο του εγγράφου, διαφορετικό από εκείνο που περιέχει. Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως οι αναιρεσείοντες πρoβάλλoυν την αιτίαση ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο των ...... και ....... πωλητηρίων συμβολαίων ως προς το ποσοστό συγκυριότητας του Γ2, ενός των δικαιοπαρόχων των διαδίκων. Όμως ο ως άνω λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος λόγω αοριστίας, διότι δεν εκτίθεται σ΄ αυτόν ποιό ήταν το ακριβές περιεχόμενο των ως άνω συμβολαίων ως προς το ποσοστό συγκυριότητας του Γ2, ως και εκείνο που εξέλαβε ως περιεχόμενο το Εφετείο, ώστε να κριθεί αν το δικαστήριο της ουσίας εσφαλμένως ανέγνωσε τα έγγραφα αυτά.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3-1-2004 αίτηση των Χ1 κλπ για αναίρεση της 3/2002 αποφάσεως του Εφετείου Ναυπλίου. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων διακοσίων (1.200) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Νοεμβρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Δεκεμβρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ