Legislator Case Law & Legislation
2103/2022 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on unpaid employment wages, upholding lower court's free evaluation of evidence.

Case Number 2103/2022
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the First Instance Court's rejection of her claim for unpaid employment wages. The appellant argued that the appellate court failed to consider specific documentary evidence proving her employment relationship with the ecclesiastical entity. The court rejected these arguments, stating that the lower court freely evaluated all evidence and gave appropriate weight to the documents submitted by the opposing party.

Legislator headnote

AI generated

Articles 340, 559, 577 of the Code of Civil Procedure; The Supreme Court holds that the appellate court's free evaluation of evidence and the discretion to assign greater weight to certain documents do not constitute grounds for cassation when the lower court has considered all submitted materials.

Keywords

AI generated
free evaluation of evidence employment wages ecclesiastical entity appellate review cassation appeal documentary evidence labor contract

Cited Legislation

AI generated
Articles 552, 553, 556, 558, 564 paragraph 3, 566 paragraph 1 of the Code of Civil Procedure
Article 577 paragraph 3 of the Code of Civil Procedure
Article 340 of the Code of Civil Procedure
Article 559 paragraph 12 of the Code of Civil Procedure
Article 559 paragraph 19 of the Code of Civil Procedure
Articles 176, 183, 191 paragraph 2 of the Code of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 2103 / 2022 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2103/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Λουκά Μόρφη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Ζώη, Ιωάννα Μαργέλλου-Μπουλταδάκη, Ιωάννη Δουρουκλάκη και Τριανταφυλλιά Πατρώνα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 3 Μαΐου 2022, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Δ. Ρ. του Ν., κατοίκου ... που παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου Ιωάννη Σακκά, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσίβλητων: 1) της Ιεράς Μητρόπολης Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως, Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, που εδρεύει στο Ίλιον Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα ατομικά και ως καθολικής διαδόχου του Κεντρικού Ταμείου Ενοριακής Δράσεως Ιεράς Μητροπόλεως Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως, Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου, που εκπροσωπείται νόμιμα, και εδρεύει στο Ίλιον Αττικής, κατόπιν κατάργησης του τελευταίου δια της 1735/1454/27-6-2019 απόφασης της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, που παραστάθηκαν δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Γεωργίου Λουκέρη, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-2-2016 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν η 1141/2017 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 3299/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητά η αναιρεσείουσα με την από 23-9-2019 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγήτρια ορίσθηκε η Αρεοπαγίτης Τριανταφυλλιά Πατρώνα.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 23.9.2019 αίτηση αναιρέσεως, προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα υπ'αριθ 3299/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, κατόπιν εφέσεως της ενάγουσας κατά της υπ'αριθ. 1141/2017 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία είχε απορρίψει κατ'ουσίαν την αγωγή της για καταβολή αμοιβών συνολικού ποσού 18.562,96 ευρώ από σύμβαση εξαρτημένης εργασίας κατά τα έτη 2011 έως και 2015, που υποστήριζε ότι τη συνέδεε με τα εναγόμενα νομικά πρόσωπα. Η προσβαλλομένη απόφαση δέχθηκε τυπικά την έφεση και απέρριψε αυτήν κατ'ουσίαν. Η ως άνω αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα [άρθρα 552,553,556, 558, 564 παρ.3, 566 παρ.1 ΚΠολΔ] και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της [άρθρ. 577 παρ.3 ΚΠολΔ], κατ'αντιμωλία των αναιρεσιβλήτων, εκ των οποίων στη θέση του δευτέρου εκκλησιαστικού ιδρύματος λόγω καταργήσεώς του από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπεισήλθε το πρώτο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου της Ιεράς Μητρόπολης Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως, ως καθολικός του διάδοχος [βλ.υπ'αριθ. 1735/1454/27.6.2019 απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος- ΦΕΚ 3115/Τεύχος Β'/5.8.2019].

Σύμφωνα με το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης της απόφασης και αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Για την ίδρυση του λόγου αυτού αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα που νόμιμα επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, τα οποία ήταν υποχρεωμένο να λάβει υπόψη σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340 και 346 ΚΠολΔ, όπως ισχύουν από 1.1.2016 με το Ν. 4335/2015, υπό την προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός που επικαλείται ο διάδικος προς απόδειξη με το αποδεικτικό μέσο ασκεί επίδραση στην έκβαση της δίκης (ΟλΑΠ 14/2005, ΟλΑΠ 2/2008, ΑΠ 596/2017).

Καμία, ωστόσο, διάταξη δεν επιβάλλει την ειδική μνεία και τη χωριστή αξιολόγηση καθενός από τα αποδεικτικά μέσα, αλλ' αρκεί η γενική βεβαίωση του δικαστηρίου της ουσίας ότι ελήφθησαν υπόψη όλα τα κατ' είδος μόνο αναφερόμενα αποδεικτικά μέσα. Μόνο αν από τη γενική αυτή αναφορά, σε συνδυασμό το περιεχόμενο της απόφασης, δεν προκύπτει κατά τρόπο αναμφίβολο ότι λήφθηκε υπόψη κάποιο συγκεκριμένο έγγραφο, στοιχειοθετείται ο από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ.

γ1 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης. Στη προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα επικαλούμενη την αναιρετική πλημμέλεια από τον με αριθ. 11 περ. γ' λόγο του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αποδίδει στο Μονομελές Εφετείο ότι δεν έλαβε υπόψη έγγραφα που προσκόμισε και επικαλέστηκε η ίδια με τις προτάσεις της και ειδικότερα, α] αντίγραφο εμβασμάτων από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος από το οποίο εμφαίνεται ότι της καταβαλλόταν μηνιαίως κατά τα έτη 2014 - 2015 το ποσό των 500 ευρώ για τις υπηρεσίες της ως μαγείρισσα, β] την υπ'αριθ. 4730/23.6.2014 ιατρική βεβαίωση του Γενικού Σισμανόγλειου Νοσοκομείου, όπου βεβαιωνόταν ότι έπασχε από "Μικροβιαιμία από Streptococcus - πιθανή ενδοκαρδίτιδα", την οποία χρησιμοποίησε για να δικαιολογήσει την απουσία της από την εργασία για 10 ημέρες, γ] την φωτογραφία στην οποία απεικονίζεται στο χώρο του μαγειρείου το έτος 2003 με αφιέρωση από τον ιερέα, από την οποία αποδεικνύεται ότι ήταν η αποκλειστική μαγείρισσα στο χώρο του Ιερού Ναού της Κοιμήσεως Θεοτόκου Αχαρνών [σχετικά 18, 20 και 23 κατά τις προτάσεις της στο Εφετείο], από τα οποία [έγγραφα] προκύπτει μετά βεβαιότητος ότι συνδεόταν με το αναιρεσίβλητο με παροχή εξαρτημένης εργασίας και όχι εθελοντικής εργασίας.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, γιατί από την επισκόπηση του προσκομιζόμενου αντιγράφου της προσβαλλόμενης απόφασης και ειδικότερα από την περιεχόμενη σ' αυτήν βεβαίωση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα έγγραφα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, σε συνδυασμό με το υπόλοιπο περιεχόμενο της, δε γεννάται καμία αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και τα ως άνω αποδεικτικά μέσα και τα συνεκτίμησε με τις υπόλοιπες αποδείξεις για τη στήριξη του αποδεικτικού πορίσματος του.

Με τον δεύτερο λόγο η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλομένη απόφαση παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με την δύναμη των αποδεικτικών μέσων, γιατί δεν έλαβε υπόψη κατά την εκτίμηση των αποδείξεων τις υπ'αριθ. 339 έως και 341/8.11.2018, 6911 έως και 6913/15.11.2016 και 84863/15.11.2016 ένορκες βεβαιώσεις που προσκόμισε παρά μόνο θεώρησε περισσότερα αξιόπιστα τα αποδεικτικά μέσα των αναιρεσιβλήτων, υποπίπτοντας έτσι στην πλημμέλεια εκ του αριθ. 12 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Και ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, γιατί δεν ιδρύεται όταν τα αποδεικτικά μέσα εκτιμώνται ελεύθερα από το δικαστήριο κατ'άρθρ. 340 ΚΠολΔ και το δικαστήριο απλώς αποδίδει μεγαλύτερη ή μικρότερη βαρύτητα σε άλλα ισοδύναμα αποδεικτικά μέσα, ενώ η αξιοπιστία των μαρτύρων εναπόκειται στην κυριαρχική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, το οποίο δεν είναι υποχρεωμένο να εκθέσει τους λόγους, για τους οποίους δίνει μεγαλύτερη πίστη στην κατάθεση ορισμένων εξ αυτών.

Ο τρίτος λόγος, με τον οποίο η αναιρεσείουσα επικαλείται πλημμέλεια εκ του αριθ. 19 του άρθρου 559, υποστηρίζοντας ότι η προσβαλλομένη απόφαση δεν αιτιολόγησε τις παραδοχές της άλλως περιέλαβε ανεπαρκείς αιτιολογίες σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης είναι επίσης απαράδεκτος λόγω αοριστίας, γιατί δεν αναφέρεται η διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε, ούτε οι ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλομένης απόφασης, ενώ δεν εξειδικεύονται οι ανεπάρκειες, που προσάπτονται στις ως άνω παραδοχές, (ΟλΑΠ 20/2005, ΑΠ 891/2021).

Μετά από αυτά η υπό κρίση αίτηση πρέπει ν'απορριφθεί και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις κατά το βάσιμο αίτημα της τελευταίας [άρθρ. 176, 183, 191 παρ.2 ΚΠολΔ].

Απορρίπτει την από 23.9.2019 αίτηση για αναίρεση της υπ'αριθ. 3299/2019 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων [1.800] ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Ιουνίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

και τούτου αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία η αρχαιότερη της συνθέσεως Αρεοπαγίτης

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 21 Δεκεμβρίου 2022.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ