Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to lack of procedural grounds under Article 559 of the Civil Procedure Code.

Απόφαση 20 / 2024 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 20/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κυριάκο Μπαμπαλίδη - Εισηγητή, Παναγιώτη Βενιζελέα, Κλεόβουλο - Δημήτριο Κοκκορό και Παναγιώτα Γκουδή - Νινέ, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Οκτωβρίου 2023, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος - καθού η κλήση: Σ. Ε. Θ., κατοίκου …, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο. Των αναιρεσιβλήτων - καλουσών: 1) Μ. θυγ. Θ. Α., κατοίκου … και 2) Ν. συζύγου Β. Α., το γένος Θ. Α., κατοίκου …. Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Σακελλαρίου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9-6-1997 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8316/1999 μη οριστική, 8325/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5437/2011 του Εφετείου Αθηνών. Κατά της τελευταίας αυτής απόφασης ασκήθηκε ανακοπή ερημοδικίας, επί της οποίας εκδόθηκε η 4204/2014 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο αναιρεσείων με την από 4-11-2015 αίτησή του, επί της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθ. 102/2018 απόφαση του Αρείου Πάγου, που κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση της από 4-11-2015 αιτήσεως για αναίρεση της υπ' αριθμ. 4204/2014 απoφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με την από 20-5-2022 κλήση των καλουσών.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσίβλητες, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Κυριάκος Μπαμπαλίδης ανέγνωσε την από 15-10-2017 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία Αρεοπαγίτη Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1, 97 και 104 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο, η προς τον οποίο πληρεξουσιότητα δίδεται είτε με συμβολαιογραφικό έγγραφο είτε με προφορική δήλωση, που καταχωρίζεται στα πρακτικά και παρέχει το δικαίωμα να παριστά στο δικαστήριο εκείνον που την έδωσε, να ενεργεί όλες τις κύριες ή παρεπόμενες πράξεις που αφορούν τη διεξαγωγή της δίκης, στις οποίες περιλαμβάνεται, πλην άλλων, και η άσκηση ενδίκων μέσων, καθώς και να παρίσταται στις αντίστοιχες δίκες που δημιουργούνται από τις πράξεις αυτές.

Για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κλήσεις έως την συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα, ενώ για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως, το δε δικαστήριο ελέγχει, αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη της πληρεξουσιότητας καθώς και την υπέρβασή της (ΟλΑΠ 13/2008).

Από τις παραπάνω διατάξεις, σε συνδυασμό με αυτές των άρθρων 495, 553 παρ. 1, 576 παρ. 2 και 577 παρ. 1 ΚΠολΔ, συνάγεται ότι, επί ερημοδικίας του φερομένου ως ασκήσαντος την αναίρεση διαδίκου, χωρίς την απόδειξη της υπάρξεως πληρεξουσιότητας αυτού, προς τον υπογράψαντα αυτή (αναίρεση) δικηγόρο, η τελευταία απορρίπτεται ως απαράδεκτη, υπό την προϋπόθεση βεβαίως ότι αυτός έχει κλητευθεί νόμιμα, ώστε να είναι έγκυρη η συζήτηση της αναίρεσης (ΑΠ 113/2023, ΑΠ 2057/2022, ΑΠ 165/2020, ΑΠ 1269/2019, ΑΠ 1053/2018, ΑΠ 160/2016, ΑΠ 240/2014).

Περαιτέρω, κατά μεν την παρ. 1 του άρθρου 577 παρ. 1 του ΚΠολΔ "το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναιρέσεως", κατά δε την παρ. 2 του ίδιου άρθρου "αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως". Εξάλλου, κατά το άρθρο 566 παρ. 1 ΚΠολΔ, το έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να περιέχει τα στοιχεία που απαιτούνται κατά τα άρθρα 118 έως 120 και να αναφέρει, εκτός άλλων, και τους λόγους της αναίρεσης.

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι στο δικόγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναγράφεται ένας τουλάχιστον λόγος αναίρεσης από εκείνους που περιοριστικά αναφέρονται στο άρθρο 559 του ΚΠολΔ και να καθορίζονται σ` αυτόν τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, κατά τον αναιρεσείοντα, στοιχειοθετούν το σφάλμα που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση (ΑΠ 290/2017).

Διαφορετικά, αν δηλαδή δεν περιέχεται στο αναιρετήριο ένας τουλάχιστον τέτοιος λόγος αναιρέσεως, υπάρχει αοριστία του αναιρετηρίου, η οποία καθιστά την αίτηση αναιρέσεως απαράδεκτη και εξαιτίας τούτου απορριπτέα και αυτεπαγγέλτως (ΑΠ 563/2019, ΑΠ 932/2018, ΑΠ 290/2017).

Στην προκειμένη περίπτωση, από τα διαδικαστικά έγγραφα της υπόθεσης προκύπτουν τα ακόλουθα: Οι αναιρεσίβλητες άσκησαν κατά του αναιρεσείοντος, ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, την από 9.6.1997 αγωγή, με την οποία ζητούσαν να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να τους καταβάλει το αναφερόμενα ποσά, ως αποζημίωση για τη μη προσήκουσα και εμπρόθεσμη παράδοση του περιγραφόμενου έργου.

Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθ. 8325/2008 οριστική απόφαση του άνω Δικαστηρίου, με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή και ως ουσία βάσιμη και υποχρεώθηκε ο εναγόμενος να καταβάλει εις ολόκληρον στις ενάγουσες το συνολικό ποσό των 42.415,14 ευρώ. Κατά της πρωτόδικης αυτής απόφασης άσκησε ο εναγόμενος την από 23.7.2009 έφεση, η οποία συζητήθηκε την 22.9.2011, ερήμην του εκκαλούντος και κατόπιν τούτου απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη, χωρίς περαιτέρω έρευνα, με την 5437/2011 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Κατά της απόφασης αυτής άσκησε ο ερημοδικασθείς εκκαλών την από 30-9-2013 ανακοπή ερημοδικίας, η οποία συζητήθηκε την 29.5.2014 αντιμωλία των διαδίκων και απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς της, με την υπ' αριθ. 4204/2014 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Κατά της απόφασης αυτής άσκησε ο αναιρεσείων στις 24.11.2015 την κρινόμενη από 4.11.2015 αίτηση, η οποία συζητήθηκε αρχικά την 23.10.2017, ερήμην του αναιρεσείοντος, πλην όμως με την 102/2018 απόφαση του Αρείου Πάγου κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση, λόγω του ότι δεν προέκυπτε είτε ότι ο αναιρεσείων κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από τις αναιρεσίβλητες είτε ότι αυτός τις κλήτευσε νόμιμα.

Κατόπιν αυτού οι αναιρεσίβλητες επανέφεραν προς συζήτηση την αίτηση αναιρέσεως με την από 20.5.2022 κλήση τους, δικάσιμος της οποίας ορίσθηκε η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας (23.10.2023). Από την υπ' αριθ. …/2023 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου …Θ. Μ., την οποία επικαλούνται και προσκομίζουν νόμιμα οι αναιρεσίβλητες, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της άνω κλήσεως, με την κάτω από αυτήν πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την ως άνω δικάσιμο, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για τον αγνώστου διαμονής αναιρεσείοντα, περίληψη δε του άνω δικογράφου δημοσιεύθηκε την 14.7.2023 στην ημερήσια πολιτική και οικονομική εφημερίδα "…" και την 5.7.2023 στην ημερήσια πρωϊνή οικονομική εφημερίδα "…", τα φύλλα των οποίων επίσης επικαλούνται και προσκομίζουν νόμιμα οι αναιρεσίβλητες.

Σημειωτέον, ότι αρχικά ο άνω δικαστικός επιμελητής πήγε για να επιδώσει την άνω κλήση στον αναιρεσείοντα στην αναγραφόμενη από τον τελευταίο στην αίτηση αναιρέσεως διεύθυνση και δη στα … επί της οδού … αρ. … και … αρ. …, πλην όμως, όπως προκύπτει από την υπ' αριθ. …/2022 έκθεση επιδόσεως (ματαιωθείσα) του ιδίου ως άνω δικαστικού επιμελητή, την οποία επίσης επικαλούνται και προσκομίζουν νόμιμα οι αναιρεσίβλητες, διαπίστωσε ότι ο αναιρεσείων δεν κατοικεί πλέον στη διεύθυνση αυτή και τυγχάνει αγνώστου διαμονής.

Εξάλλου, από το επικαλούμενο και νόμιμα προσκομιζόμενο από τις αναιρεσίβλητες αντίγραφο της ένδικης αίτησης αναιρέσεως που τους επιδόθηκε με επιμέλεια του αναιρεσείοντος, σε συνδυασμό και με την επίσης επικαλούμενη και νόμιμα προσκομιζόμενη από τις αναιρεσίβλητες από … βεβαίωση της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου … Α.

Κ., προκύπτει ότι την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως είχε επισπεύσει αρχικά (για τη δικάσιμο της 23.10.2017) ο αναιρεσείων, με επιμέλεια του οποίου είχε επιδοθεί αντίγραφο της αίτησης αναιρέσεως στις αναιρεσίβλητες, πλην όμως οι τελευταίες δεν είχαν προσκομίσει τα άνω έγγραφα κατά τη συζήτηση της 23.10.2017, με συνέπεια να κηρυχθεί αυτή απαράδεκτη.

Επομένως, ο αναιρεσείων, ο οποίος δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Από τα έγγραφα, όμως, που υπάρχουν στη δικογραφία δεν αποδεικνύεται πληρεξουσιότητα του πιο πάνω μη εμφανισθέντος και μη παρασταθέντος αναιρεσείοντος προς τον υπογράφοντα την ένδικη αίτηση αναιρέσεως δικηγόρο … Κ.

Σ. για αναίρεση της προσβαλλόμενης υπ' αριθ. 4204/2014 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Ειδικότερα, στο σχηματισθέντα φάκελο της υποθέσεως περιλαμβάνεται μόνο το υπ' αριθ. …/2015 πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Αθηνών Βασιλικής Τούμπα, από το οποίο προκύπτει ότι ο αναιρεσείων διόρισε ειδικό πληρεξούσιο, αντιπρόσωπο και αντίκλητό του τον δικηγόρο … Κ.

Σ., στον οποίο, όμως, έδωσε την εντολή να καταθέσει αίτηση αναιρέσεως κατά των αναιρεσιβλήτων, με την οποία να ζητείται η αναίρεση της υπ' αριθ. 5437/2011 οριστικής απόφασης του Εφετείου Αθηνών, δηλαδή της απόφασης με την οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η από 23.7.2009 έφεσή του κατά της υπ' αριθ. 8325/2008 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και όχι της προσβληθείσας τελικά υπ' αριθ. 4204/2014 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η από 30-9-2013 ανακοπή ερημοδικίας που άσκησε αυτός κατά της υπ' αριθ. 5437/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Σε κάθε περίπτωση, και υπό την εκδοχή ότι το πιο πάνω πληρεξούσιο αφορά την άσκηση αιτήσεως αναιρέσεως και κατά της πράγματι προσβληθείσας τελικά υπ' αριθ. 4204/2014 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, με το αναιρετήριο ο αναιρεσείων δεν αποδίδει στην εν λόγω προσβαλλόμενη απόφαση κάποια πλημμέλεια από τους αριθ. 1 έως 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Ειδικότερα, ο αναιρεσείων, ορμώμενος από την εκ παραδρομής αναφορά στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι αυτός αναζητήθηκε από τον δικαστικό επιμελητή στην οδό … αριθ. …, προβάλλει ότι οι αναιρεσίβλητες, αν και γνώριζαν ότι η διεύθυνση κατοικίας του ήταν στο … επί της οδού … αριθ. …, έδωσαν εντολή στον δικαστικό επιμελητή να επιδώσει την ερήμην του εκδοθείσα υπ' αριθ. 5437/2011 απόφαση του Εφετείου Αθηνών στον οικοδομικό αριθμό … της οδού …, ώστε να μη μπορέσει να λάβει γνώση εγκαίρως και να ασκήσει εμπροθέσμως την ανακοπή ερημοδικίας.

Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος διότι ο αναιρεσείων δεν αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση κάποια πλημμέλεια από τους αριθ. 1 έως 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ενόψει και του ότι αυτός κλητεύθηκε για τη συζήτηση της ανακοπής ερημοδικίας ως αγνώστου διαμονής, πέραν του ότι είναι φανερό ότι η μνεία του αριθμού "…" αντί του αριθμού "…" στην προσβαλλόμενη απόφαση έγινε από παραδρομή, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων και δη της σχετικής από 1.12.2012 βεβαιώσεως και της υπ' αριθ.

…/2012 έκθεσης επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου … Χ. Π., από τις οποίες ρητά προκύπτει ότι ο άνω δικαστικός επιμελητής κατόπιν παραγγελίας του πληρεξουσίου δικηγόρου των αναιρεσιβλήτων μετέβη για να επιδώσει ακριβές αντίγραφο της υπ' αριθ. 5437/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών στον αναιρεσείοντα, κάτοικο …, οδός … αρ.

…, πλην όμως δεν κατέστη δυνατή η επίδοση διότι αυτός είχε αναχωρήσει από την προαναφερθείσα διεύθυνση προς άγνωστη διεύθυνση και γι' αυτό στη συνέχεια έλαβε χώρα η επίδοση της άνω απόφασης στον αναιρεσείοντα ως αγνώστου πλέον διαμονής, βεβαίωση την οποία δεν προσβάλλει ο αναιρεσείων με την αίτηση αναιρέσεως, αφού δεν ισχυρίζεται ότι κατά τον άνω χρόνο εξακολουθούσε να διαμένει στην άνω διεύθυνση, αντίθετα μάλιστα αναγράφει πλέον στην ανακοπή ερημοδικίας ως διεύθυνσή του τα … επί της οδού … αρ.

… και … αρ. …. Επομένως, σύμφωνα με τα παραπάνω, πρέπει, μετά αυτεπάγγελτη έρευνα του Δικαστηρίου, να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη και να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος για την άσκηση αυτής παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ). Τέλος, ο αναιρεσείων, που χάνει τη δίκη, πρέπει να καταδικαστεί και στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, που κατέθεσαν προτάσεις και διατυπώνουν σχετικό αίτημα (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4 Νοεμβρίου 2015 αίτηση του Σ. Θ. του Ε., για αναίρεση της υπ' αριθ. 4204/2014 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος, για την άσκηση της ένδικης αίτησης αναιρέσεως, παραβόλου. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700,00) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 28 Νοεμβρίου 2023.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 5 Ιανουαρίου 2024.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ